leygardagur 12. apríl 1980síða 7

Nr. 28 — 12. apríl 1980 -sostalurin Fólkaflokkurin var beinleiðis avirkaður av „Mein Kampf« Stemmaði maður ikki upp á fólkaflokkin, fór koyggjusekkurin í land! Samrøda við J.P. Davidsen (1890—1972) peer | Arbeiðararerslan | í Feroyum min dag er ein jragre rD ; og , I 1ideøon ON | g, SUM J.f I aviadsen, sum ir logtinosmaður og lands- ar Og 18 SMAaQu! g lands fyri javnadar- Zakarias Wang Í 9 | 22. J.P. Davidsen var teimum, ein at sum stounaðu | | Havnar Arbeiðsmannafelag í | 1916. Tann fyrsta greinin um >Ar- | beiðararersluna í Føroyum« var í Sosialinum 29. mars. Hana heuði Maurentius Vid- stein skrivad. Hann var ein av | | stovnarunum av Føroya Javn- adarflokki og var fyrsti blad- stjørin å Føroya Sosialdemo- krati. Somuleiðis var hann log- tingsmadur fyri flokkin frá 1928 til 34, tá hann helt fram sum uttanflokka tingmaður LL I årunum 1909—10 var eg i Danmark Eg lærdi til bakara, og var sjålvsagt lim- ur av fakfelagnum, men var ikki limur Tað vóru tå livligar tíðir av flokkinum Um tað mundið, eg havn, var ein spor gt rok Afturkomun til Føroya kom eg a r DE a Kap! nun s 1 r x r SK i E t solingar na h r AT 8 ið stiska ung Vit hevdu beinleiðis samband við Keypmannahavn. Vit diskuteraðu. og royndu vit at halda tey blød, ið ung mannafeløgini í Norðanlondum góvu út. Har var hitt norska »Klassekampen«, hitt svenska »Stormklokken«, hitt danska »Fremad« — og harumframt hildu vit hin danska Social-demokraten og fingu nógvar pjecur. Trupulleikarnir vóru tó ógvuliga nógvir at berjast við T.d. var tað næstan ikki gjørligt at fáa nakað fundarheli. Vit máttu ti samlast á onkrum kamari, og á tann hátt blivu vit ikki so nógvir. Hetta felagið datt niður fyri um endan av heimsbardaganum fyrra. Alt dýrkaði — men timalønin stóð í stað Tad er næstan ogjerligt at 1 greiða TOIK nú frå, hvussu staðan var fyri tað ar }€ NsD r ir 1 g 5 1 ar ) kadu g g £ gjørdus gva rðir 1 nan nda ng é ( A ønirnar st ðu ð Pi angu ar mar vanlig sed 1 it ie ert at fáa 16 mans 1 tekna seg. men 30ru atlogu fingu 60, og var felagið sostatt sett á stovn Hetta hendi í 1916. og er hetta >Havna Arbeiðsmannafelag< framvegis livandi Vístu ongan samhuga — noyddust at rýma Um hetta mundið doyði Restorff kapteyn- ur og Valdemar Lútzen gjørdis formynd- ari hjå soni hansara Kristian. Valdemar var ein av teimum leiðandi i Havnar Ar- beiðsgevarafelag, og skjott gjørdist skilligt, at hann var úti eftir at fáa kroyst meg burtur, av ti at eg gjørdi ov nógv við arbeiðarafelagið. Felagar mínir vóru eisini ofta heldur enn ikki harð rendir, gjørdu nógv av at streika, men vit fingu so tað burtur úr, at timalønin kom upp á eini 70 oyru. Hjá mær var tí lítið annað at at fara úr arbeiði ur til Sands. Illa um og Suk er ti at ara 1 S a nakran lova t men teir r nki kendir vid gsarbeid g A y t A Ti - 3 ri 3 x % Folkaflokkurin åvirkadur av »Mein Kampf« Undir og beint aftaná kriggi var fólka flokkurin okkara fremsti andstøduflokk ur. Hann hevði metodur og uppfatan sum beinleiðis tikið úr »Mein Kampf«. Teir nýttu alt fyri at vinna sær makt. Fyrst var tað religión. Tað gekst ikki so væl. So fóru teir at nýta national ismuna. Tað gekst betri. Tá tað so var mangul uppá skip undir krignum, segdu teir ikki mætari enn so, at um maður ikki stemmaði uppá teir, so for koyggju sekkurin í land! Aftaná kriggið høvdu vit jú fólkaat kveðu. Eg var alla tíðin:: ímóti at hava hana. Tað er min uppfatan, at teir menn, ið valdir eru, skulu taka avgerðirnar. og so má svida sum svøllur. Men her hendi var tað, at politikararnir vóru rendir fastir og so tveittu teir spurningin út til fólka utkvødu Tad gekst jú illa. Nógv sótt i Mangur madur, id i dag stendur arlaga á sambandslistanun i - x x x x x % % á r h 3 at g s y k ið: ar ;ð x - SK ra 11 gagr Gjørdist landsstýrismaður Tá ið tað fyrsta landsstýrið var sett á stovn, var tað als ikki forhandlað við fólkaflokkin. Hann vildi einki hava við alt hetta at gera. Tað var P. M. Dam, ið førdi forhandlingarnar fyri okkara flokk Vit hildu ikki, at tað var nekur at sambandsmenn fingu VaniukKKa tveir stýrismenn. Tað var eingir Andreas Samuelsen sku maður, og Kristian Djurhuus gjørdist sc landsstýrismaður Saml fleiri høvdu atkvødur enn vit bådir iJavnadarflokkurin og Sjålvstyrisflokk urin) tilsamans, og hava meirilutan mattu teir Ut eisini landsstýrinum. V hildu eisini, at tað, ið nú ráddi um var at fáa lagt grundarlagið undir ti nýggj sir þá pg hal g Fg 3 y akka Edvard M n vr x - t ð ð | 10 % & A & x servatismu so at tad ålvarsamt til ongantið skarpskeringar kom »kkara millum Var ikki yvirtøkusinnadur Tað. id gjørdi, at Dam segði samarbeiðið upp á Olavsøku 1950 var, at hann helt at flokkur okkara fekk ov lítið av krevu num um yvirteku igjegnum. Tað gekk fyri seg á tann hátt, at hann kallaði sam an til floksfund um landsstýrisarbeiðið Har skuldi eg avleggja frágreiðing. Har komu eil megulig fólk, ið eg ikki havi hoyrt vóru sosialistar frammanundan og sum eg einki tey kravdu at havi sæð til síðani. og it skuldu fáa fleiri yvir tekur. Tey fingu hála meg til at yvirtaka elektricitetið fin Skuiarnir meiriluta á legtingi. men tað fekk pos verkið. Tað vóru vit samdir um i lands 5 r je i okta a rtak £ le rot Men g st gå »Her r I stolur g haða ri eg IKK ner % N rÅ g aðar ið i ; ;ð r he A = ð kvødugreidslu. M N 2. atkvødugreidslu fekk K. Djurhu atkvødur og var valdur. Sc r eing rsøk a alda áfram við samgongun kkara n Neyvan mund etta verið hen nm ikki Andreas Samuels ar n móður og var farin heim Miller. ti tað var so seint á kveld I it als ongar samráðinga við Gamla Sjalvst) y Teir høvdu blóðkonservativur. Tá høvdu vit i sin heild næstan ongar samráðingar nakran Í 1958 hevdu vit eitt sindur av samráð ingum við tjóðveldisflokkin. Vit kravd av temum sum teir stríkaði lOyYSingIna av trevt. at programn søgdu teir seg ikki vilja ganga ' g har kom t Um so var, at og ta ið til — teirra poutikkur var sann €IKI im teir veruniga ment: ø eirra orð um hjá te eik sam felagnum so kund havt rættulig ið mé gr meir fra , t r 3 38 4 z K h t % x ” % 4