mikudagur 10. september 1980síða 7

| — SÓSIALURIN Olivur Næss, leiðari av Ráðnum fyri feråslutrygd Bornini mugu læra ferðslumentan Føroyingar hava ikki bert met í biltalið í mun til samiaða vegalongd, føroyingar hava eisini met í ferðsluóhappum við og uttan fólkaskaða ! At Sosialurin er sinnað- ur at byrja eitt panel ella greinareð um ferðslu, eigur hann rós fyri, tí tað veruliga tók dik á seg og vaks í stórum. Samstundis vóru vegirn- ir útbygdir og berghol, at hittast fleiri ferðir um dagin. Hugsa vit longri- fram, kann hetta fera vid” sær, at vitjaninar hjá" minka um hesar. Hvat er so at gera, og hvar skal ein byrja? Gævi tað var einfalt at svara, so hevði væl um hvenn annan. Tað er neyðugt at sýna hógv og rósemi. Vit eru noydd til at bera okkum mentan at gera. Hetta kundi víðari fert við sær at tað at tryggja seg í ferðsluni, varð lagt hetta er eki, sum fevnir ferjur o.a. gjørdu nå Fer- hverjum ødrum fara at verið eðrvísi. Í flestu at, sum ferðslulógin niðuri hvert einasta so víða og viðkemur oyar eftir fáum árum til fæðkast. Hetta skal ikki førum er tað so nógv gevurábendingarum og menneskja okkum øllum. Eg havi skilt greina- rødina soleidis, at nøkur fá skulu lýsa síni sjónar- eitt samferðsluliga fram- komið land. Sostatt er føroyingurin, sum koyr- viðgerast meira á hesum sinni, eg vil bert vísa á, at meðan vit hava fingið ymiskt, ið ávirkar teir skaðar, sum henda. Tað kunnu vera vegirnir, bil- halda okkum til tær reglur, sum eru fyrisett- ar. Eg veit væl at so Enn hoyra vit myndu- leikar okkara meta tað sum »skemt«, at gera andi ferðamaður, tað ómakaleysari, so arnir, koyriskúlafrálær- einfalt er tað ikki, og er = vegir okkara ferðslu mið um ferðslu sæð frá spildurnýggjur. Tað eru hava vit eisini mist an, okkurt annað ella vit = tað tí somikið meiri“ tryggar. Vit eru tó sínum egna arbeiðseki. ikki so nógv ár síðani, at nakað sjálvi. Ja, vit noyðast at Í Hetta er sjálvsagt áhugavert, men eg kundi hugsað mær, at hin, í einasti mátin at ferðast millum bygdir var antin Vit hana eina tætta dini á okkara herðar og er tað taka ein part av skulc neyðugt at hava fyrilit ferðsluni ber ikki til at vera individualistur. Tað novdd at verja okkum og krevja av bæði kommu g landsmynd til gongu ella vid båti. bilferðslu í Feroyum, vit tí neyðugt at vit ell hava er evåsvnt hvussu at gamlir vegir hesum feéri »vanligt Onkur hevði møguleika hava nærum met, taka ferðsluna í hugi standurin hevði verið og øll nýgerð av ymsum brúkarin<, eisini fekk at taka seg fram á hest vit biltalið í mun til lagliga virksemi okkara um hver gjørdi, sum slagið råa gjerd sc hevi til at siga sína hugs- baki, men tað vóru tey fólkatalið ella Vit eru ferðsluluttakan- honum listi . Eisini er ferðslutrygg sum an um tey ferðsluviður- fáu. / vegalongdina. Vit hava di til og frá arbeiði og skeivtathaldaseghava gjerlig skifti, sum eru ymsa- At nýta og eiggÆÁktar eisini eitt annað met, og skula, tå el ørindi skal framíhjárætt ella meta Tad er > mé skja staðni í Føroyum, tí tey fyri 1960 aloftast er tað daprari — ferðslu rennas in kveldtúr seg hava serligar gávur igur vani at taka eftir serkenu hava altíð gott knýtt at semi av skaðar bæði við g ir skal spåkast ella renn sum bilførari eðrum. og ki sk av at hoyra, hverjir einum kvðfjum slag. Í uttan fólkaskaða. Hetta ast. ja vit eru i ferðslun ferðsluni eru á tað ge g trupulleikarnir eru ni dag á bilurin eitt var beinleiðis orsek til at so SKJÓÉ tara ut um ins, øll hava Jer h eg gøtuni, har vit bugva«. ambeð til at lætta um Ráðið fyri Ferðslutrygd dyrnar skyldir og somu rættind um grein 4 nsku Tá vit í dagligari talu dagliga strevið og at varð sett á stovn. Eitt, ur feråslufrå- ferðslulógini, sum sigur nýta orðið ferðsla, hugsa gera møguleikarnar til sum gjerdi hesar stovn- gið innivist at íbúgvunum einum vit aloftast um bilferðslu Hetta kemst av, at bil- ferðslan er so nógv kraft- arbeiði og leik fjøltått- ari. At koyra í bili er frammaliga, tá umræður setarar bjartskygdar var sjálvsegnin, um at , og er hetta at Henda frá- Naiag Kann allir stovnar, sum bóru læra er sjálvum sær vegirnar soleiðis, at til miklari enn tey, sum eru at nýta fríleturnar brá at hava við ferðslu at soleiðis, at heldur enn at ber hjá børnum at spæla til gongu, fyri ikki at Vid bilvøkstrinum gera, stóðu saman um hava serstakar tímar á vegnum g skulu tala um børn og gomul. I gesi stuttu greinini verður tað eisini bilferðs- lan, sum verður umredd. broyttist eisini samveru- mynstrið. Tann leið at finna skyldfólk og vinir sum fyrr tók langa tíð, hetta tiltak, og at allar kommunir í landinum, heilsuverkið og verkið vóru uppii. SKUia eigur hon at verða flætt að inn í aðrar lærugrein ir. A hesum eki hevði ein verið ynskilig, bilarnir skríða eftir vegnum. Henda grein 4 virkar á nærum øllum nyhugsan egum. undantiknir eru Fyrsti bilurin kom til tekur nú bert minuttir Eitt er púra greitt, og KOmin enn tað ættarlið- t.d. kundi eg hugsa mær. tólands— og hevuðsveg Feroyar fyrst í Hetta ger, at samveran tað er, at ferðsluskaðarn yndar feråsh at komandi lærubókarit r. Ein slík broyting n tjúgunum. Síðani vaks ikki kann verða líka ir eru alt ov nógvir, og at lag hevundar, har til bar st ikki at fer ur biltalið so spakuliga til innilig og hjartalig okkurt munagott eigur i er neyðugt tvinnaðu sovorðið uppí. stórsn kostnað fyrst í seksti árunum, tá hverja ferð. tå nú ber til at verða gjert fyri at il hava fyrilit og fara sum hevði við ferðslu