fríggjadagur 9. august 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 150 - 9. august 2002
Nr. 150 - 9. august 2002
11
Tað er synd at siga, at Sjónvarp Føroya hevur
havt
eina
glæsiliga
tilveru.
Ein
landsstýrismaður setti sjónvarpið á stovn, uttan
at landsstýrið hevði gjørt sær greitt, hvat tað
merkti at stovna eitt sjónvarp. Síðani hevur tað
havt eina skinklandi tilveru uttan nakra serliga
játtan á fíggjarlógini, og fyri tveimum árum
síðani fór tað mera ella minni av knóranum.
Hetta fekk heldur ikki politikarar okkara at
rakna við, og nú fær tað nærum mønustingin, tí
Føroya Tele nú fer at ávirka, hvat Føroya fólk
fer at síggja av fremmandum sjónvarpsrásum. Í
grundini er hetta stigið ikki so kollveltandi, tí
Føroya Tele bindur bara nakrar ræsur saman og
gevur okum eitt tilboð. Og so kunnu vit sjálv
gera av, um vit taka av tilboðnum ella ikki.
Men henda nýggja skipanin kemur so at siga
gjøgnum bakdyrnar og er ikki partur í eini
meting um sjónvarps- og mentanarpolitikk
okkara. Tórshavnar kommuna hevur í eini 13 ár
rikið Rás Tórshavn við fimm rásum, men í fjør
stungu nakrir trupulleikar seg upp. Kommunan
letur, sum skilst, Føroya Tele taka sær av
trupulleikanum, og so fer steinurin á rull.
Vinnumálastýrið gevur Føroya Tele loyvi at
arbeiða við málinum. Væl er arbeitt, og nú
royndarsendir Televarpið við heili 20 sjón-
varpsrásum. Frálíkt hjá okkum sjónvarpshyggj-
arum, men ikki so stuttligt hjá Mikkjali
Helmsdal og hansara manning á Abbatrøð.
Trupulleikin verður nú handaður Mentamála-
stýrinum og nýggju landsstýriskvinnuni.
Orsøkin er einfalt hon, at meginparturin av tí,
sum Sjónvarpið sendir, í dag, kemur frá teimum
rásum, sum vit í framtíðina fara at fáa
beinleiðis inn í sjónvarpsstovurnar.
Hevur SVF havt lítið at bjóðað frammanundan,
so verður útboðið upp aftur minni. Skal SVF
hava ein livandi kjans, má SVF økja útboðið á
føroyskum tilfari, og tað kostar pening. Tann
pening, sum Føroya Løgting ongatíð hevur
kunnað játtað sjónvarpinum. Tilvildin ræður
eisini á hesum øki.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Tilvildin ræður
VIÐMERKINGAR
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Fíggjarleiðari:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard
justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad
finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo
Rúnar Reistrup runar@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Solby Eliassen solby@sosialurin.fo
Ragnhild Ellingsgaard
ragnhild@sosialurin.fo
Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Páll H. Johannesen pall@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Finnur Justinussen finnur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 220727
e-post: aki@sosialurin.fo
e-post: dagfinn@sosialurin.fo
Sosialurin í Eysturoy:
Postsmoga 143, Saltangará
tel. 447820 fax 4449520
tel. 225429
e-post: vilmund@sosialurin.fo
Rullandi redaktíonin:
tel. 220507
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Oddvør Johansen
Í hesum døgum fer ein
stórfingin listastevna fram í
Føroyum. Satt at siga hevði
eg glett meg nógv til alt
hetta stórbara, sum nógv
fólk hava arbeitt við í ára-
vís, sjónleikir, konsertir,
filmar og framsýningar, og
vóru tað einar tíggju fram-
førslur, eg hevði í kikaran-
um. Men tá ið avtornar má
eg viðganga, at eg havi ein
stóran trupulleika: eg haldi,
at nógv av hesum stórbara
er ov kostnaðarmikið. Tað
krevur eitt vist mót at siga
tað hart, men eg ivist ikki í,
at tað fer at síggjast á
áskoðaratalinum, at at-
gongumerkjaprísirnir eru
ov høgir.
Hetta fær meg at spyrja,
hvat tað er fyri ein verð,
fyrireikararnir liva í. Er
henda listastevna einans
fyri Yvir-Føroyar, t.v.s.
yvirklassan í Føroyum, ella
er hon fyri øll, ung, gomul,
láglønt ella hvat?
Longu tað fyrsta kvøldið
merkti eg inni hjá okkum,
har fleiri ung vóru samlaði,
at flestøll aftraðu seg við at
fara til konsert. Tey skuldu
av við kr. 225 fyri at hoyra
Týr og Runrig spæla í
ítróttarhøllini
á
Nabb.
Endin var, at eingin fór.
Tey eldru og gomlu í Før-
oyum eru nakrir av bestu og
trúgvastu áhoyrarunum í
landinum til klassiskar
konsertir og sjónleikir.
Hvat skal ein fólkapension-
istur stilla upp, tá ið hann
skal av við 150-200 kr. fyri
eittans tiltak, tá ið hann
kanska hevði ætlað sær til
sjey?
Eg veit við vissu, at nógv
tímalønt fólk eisini elska
sjónleik og konsertir. Tíma-
lønin er, so ótrúligt tað
ljóðar, runt roknað kr.85
fyri vaksið fólk (áðrenn
skatt). Vit kunnu sjálvi
rokna út í høvdinum,
hvussu nógvar tímar eitt
arbeiðsfólk skal arbeiða
fyri at fara á konsert hjá
Listastevnuni.
»Slagorðið« hjá Lista-
stevnuni er: Mentan skal
kosta! Hetta ljóðar bein-
leiðis
undurfult.
Mín
spurningur er tó: hvar fara
pengarnir?
Hesin spurningurin er
ikki ófólkaligur. Í nógv ár
havi eg virkað sum eitt slag
av mentanararbeiðara, og
enn havi eg ikki lagt merki
til, at hendan mentan kostar
nakað av týdningi. Stand-
andi orðini plaga at vera:
ja, tú fært altso ikki nakað
afturfyri.
Bara tú riggar
KONSERT
Tíðindaskriv
Leygarkvøldið fara MC-
Hár á pallin í TB-húsinum
fyrstu ferð nakrantíð.
Teir níggju menninir,
sum mynda bólkin, hava
vant hart seinasta mánaðin.
Konsertin
leygarkvøldið
verður triðja og seinasta
konsertin í summar, og
hevur bólkurin higartil
spælt fyri næstan 4.000
áskoðarum.
Konsertirnar
á
G-
Festivalinum og Ólavsøku-
konsertini, hava verið stak
væleydnaðar og MC-Hár
eru í topptrening.
– Vit gleða okkum sum
smábørn til leygarkvøldið,
tí MC-Hár elskar suðuroy-
ingar, siga teir, Eyðun,
Rókur, Allan, Niels Uni,
Jónas, Jens, Brynjolfur,
Heri og Rani.
MC-Hár í TB-Húsinum
SJÓNARMIÐ
Okkara framtíðar sjúkrahúsverk
Jákup Petersen,
yvirlækni
Tórshavn 4. Aug. 2002
Markleysi marknaðurin sær
ikki út til at lata seg støðga.
Við
turbo-kapitalismuni
kemur okkara samfelag,
sum vit kenna tað, at upp-
loysast. Solidaritetur, mor-
alsk ábyrgd, professionellur
etikkur, mentan og traditi-
ónir fara at reka aftur við
borðinum, og vit fara inn í
eitt samfelag við stórum
mentunarligum og búskap-
arligum gjáum. Hetta fer at
skapa spenningar og rem-
bingar, sum at enda kunnu
kollrenna bæði kapatalismu
og demokrati. Heilsuverk-
ini verða í stóran mun
privatiserað og rikin bert
við vinningi fyri eyga.
Tikarin durvar
Tað sigst, at ein búskapar-
ligur tikari liggur og durvar
undir núverandi demokra-
tiunum í Vesturheiminum.
Við at avtaka allar forðing-
ar fyri kapitalismuni fáa vit
lív í tikaran. Trupuleikin og
tann vaksandi spurningurin
er, hvat vit gera um sosiali
kostnaðurin fyri tann mark-
leysa marknaðin er størri
enn tann búskaparligi vinn-
ingurin.
Amerikanarar
í døpurhuga
Edward Luttwak er ameri-
kanskur strategigranskari
og limur í National Secur-
ity Study Group of th U.S.
Department of Defense.
Bók hansara um turbo-kap-
italismuna kom út í 1999
(Harper Collins) »Vit eru á
veg at fáa samfeløg, sum
eru til fyri búskapin í staðin
fyri búskapir, sum eru til
fyri samfelagið«, sigur
hann og heldur fram: »Tá
allur peningur effektivt
kann flytast til, har hann
gevur mesta vinningin,
verður onki eftir til stovnar,
sum stríðast við at taka sær
av ikki lønandi virksemi,
bygt á moralska ábyrgd,
professionellan etikk, høg
idealir og traditiónir«.
Við
turbokapitalismu
meinar Luttwak tað sterku
økingina í ferðini av kapi-
talismuni, sum er í hesum
døgum. Globalisering hev-
ur verið fyrr, men ongantíð
fyrr hevur tað verið gjørligt
at flyta pening og íløgur so
skjótt, sum nú á døgum. Frá
einum landi til eitt annað,
frá einum marknað til ein
annan og frá einari íløgu til
eina aðra. Og ongantíð fyrr
hava hesar flytingar verið
so væl stuðlaðar við stórum
mongdum av informatión
um vinning og íløgutreyt-
um í stórum sum smáum
fyritøkum um allan heim.
Ongantíð fyrr hevur kapi-
talisman havt so fríðar ræs-
ur at fara eftir tí stórsta
vinninginum.
Hava mist tamarhald
á heimsbúskapinum
At
kapitalisman
hevur
lyndi til at fara um øll mørk
og støðugt skaka øll viður-
skifti í samfelagnum, dugdi
longu Karl Marx at síggja.
Men hann undirmetti helst
evnini hjá teimum ymisku
londunum at tálma og stýra
kapitalinum soleiðis, at bú-
skaparligur
vinningur
kundi vigast mótvegis sosi-
alum kostnaði, oyðilegging
mótvegis varðveitslu og
marknað mótvegis poli-
tikki.
Undir
globaliseringini
(eisini kallað amerikaniser-
ingin) virka tó stýringsam-
boðini hjá teimum ymisku
londunum ikki. Til at stýra
tí globala marknaðinum
krevjast altjóða stovnar, og
teir hava vit ikki. Harafturat
sær Luttwak tað sum ein
stóran trupulleika, at av-
reguleringin og privatiser-
ingin av kapitalinum er
vorðin til politiska ideologi
og praksis hjá teimum ym-
isku londunum.
Vinningur fram
um alt annað
Hetta at tey ymisku londini
eru bakkað út úr marknaði-
num hevur ført við sær, at
vinningur er vorðin tann
sterkasta megin í øllum
viðurskiftunum í samfelag-
num. Hesi viðurskifti hava
eisini rakt skúlar og heilsu-
skipanir har onnur motiv
fyrr vóru tann drívandi
kraftin. Vit síggja, hvussu
sjúkrahús og røkt av goml-
um og sjúkum verður latin
upp í hendurnar á fyritøk-
um sum bert hava vinning
sum endamál. Hetta verður
alt vanligari í okkara
grannalondum
íroknað
Danmark.
Globaliseringin
hevur
higartil ført við sær, at
vinningur av kapitali er
øktur munandi, men eisini
at ikki-búskaparlig fyrilit
og áhugamál hava verri við
at koma framat. Luttwak
heldur fram:
»…um okkum ikki eydn-
ast at støðga turbo-kapital-
ismuni, so kemur samfelag-
ið, sum vit kenna tað, at
ganga tilgrundar. Hinvegin
- at um okkum eydnast, so
minkar
okkara
globala
kappingarføri og framtíðar-
vánirnar hjá okkara ung-
dómi versnar«.
Ongi amboð at stýra
kapitalismuni við
Okkara nationalstatir hava
ikki politiskar pallar, sum
kunnu bjóða turbo-kapi-
talismuni av. Til hetta krevj-
ast altjóða politiskir pallar,
og teir eru ikki til. Borgarin
verður alla tíðina bombaður
við stórum mongdum av in-
formatión um virkir og
vinningar, og ein stórur
partur av borgarunum hava
longu gjørt íløgur í parta-
brøv. Tá teir so koma í tað
støðu at velja millum at
nøkta tørvin hjá tí einstaka
(í andsókn til kollektivið)
og at leggja bond á tørvin
hjá tí einstaka (fyri kollek-
tivinum), ja so velur hann
sjálvandi tað fyrra.
Gamlar teoriir
vakna aftur
Bernard Mandeville skriv-
aði longu í 1723 í fabluni
um bina, at áhugamálini hjá
tí einstaka eru heilt í tráð
við áhugamálini hjá sam-
felagnum (líkasum biurnar
í bikubuni). Adam Smith
varð hart ímóti hesi ideo-
logi, men kom í bókini The
Wealth of Nations í 1776 at
geva tonkunum hjá Mande-
ville ein menniskjaligan
bjálva.
At henda ideologi nú aft-
ur er komin til heiður og
æru er ikki tí, at hon hevur
víst seg at verða álítandi.
Tvørturímóti hevur tað víst
seg, at hvørja ferð hon hev-
ur verið brúkt ítøkiligt, hev-
ur hon framkallað sosialar
rembingar og politisk mót-
tiltøk. Munurin nú er bert,
at politisku móttiltøkini
ikki hava nakran effektivan
pall at røra seg á - og tað
eru sostatt ongar effektivar
politiskar
mótrørslur
møguligar longur.
Uppskot til loysnir
Spurningurin er so, um tað
letur seg gera at seta á stovn
teir altjóða stovnar, sum eru
neyðugir eru fyri at forða
turbo-kapitalismuni at gera
enda á sær sjálvari, og har-
við samfelagnum sum vit
kenna tað.
Tey frægastu uppskotini
koma frá teimum, sum hava
brúkt turbo-kapitalismuna
innanífrá, og ein av teimum
kendastu er búskaparmað-
urin og valutaspekulanturin
George Soros. Hann varð
føddur í Budapest, Ungarn
í 1939. Flyddi úr kommun-
istiska Ungarn í 1947. Tók
búskaparprógv í Onglandi í
1952 og hevur síðani 1956
verið í USA har hann hevur
savnað milliardir gjøgnum
ein altjóða íløgugrunn. Síð-
ani 1979 hevur hann brúkt
ein stóran part av sínum
milliardum til hjálpararb-
eiði í meira enn 50 londum.
Hann hevur skrivað 7 bøk-
ur,
har
tann
seinasta
"George Soros on Globali-
sation" (PublicAffairs) kom
út í mars í ár.
Soros sigur í bókini on
Globalisation, at tá kapital-
urin nær sum helst kann
røra seg hvar sum helst utt-
an at hugsa um teir sosialu
trupulleikarnar, so verður
heimurin instabilur. Hann
metir, at World Trade Org-
anisation (WTO) og Inter-
national Monetary Fund
(IMF) kunnu reformerast
og verða tól til at fylla gjáir
og byggja brúgvar í tí
syndraða landslagi, sum
turbo-kapitalisman fer at
lata eftir seg. Men hann er
ivasamur um tað fer at
eydnast. Trupuleikin bítir
seg í halan. Tað krevst ein
broyttur hugburður fyri at
stovna neyðugu altjóða
stovnarnar og altjóða stovn-
arnir eru neyðugir fyri at
broyta hugburðin.
Joseph Stiglitz fekk í fjør
búskaparvirðisløn Nobels.
Hann varð búskaparligur
ráðgevi hjá Bill Clinton og
búskaparstjóri í Heims-
bankanum. Hann roynir
eins og George Soro og Ed-
ward Luttwak at bjarga
kapitalismuni frá sær sjálv-
ari og metir, at tað skuldi
verið gjørligt at demokrati-
sera IMF og Heimsbankan.
Soleiðis kunnu fátøk lond
gera seg galdandi gjøgnum
hesar stovnar. Teir meta all-
ir, at globaliseringin er
ynskilig og neyðug og meta
eisini, at núverandi turbo-
kapitalisma við at oyði-
leggja sosialu og mentunar-
ligu viðurskiftini, sam-
stundis máðar støðið undan
sær sjálvum.
Hvussu verður
við okkum
Í okkara grannalondum
síggjast longu árinini. Børn
og ung ganga við troyggj-
um, har prentaði eru uni-
versitetnøvn úr USA, eta í
McDonald, síggja ameri-
kanskar filmir og ferðast á
alnótini vitjandi ameri-
kanskar heimasíður. Tey
fitna spakuliga, og hug-
burður og mentan broytast.
Støðuga informatiónstrýst-
ið skapar ein hugburð, har
tørvur einstaklinga og vinn-
ingur verður settur fram um
alt annað.
Í hesum umhvørvi er
lættari at seta solidaritetin
til viks og privatisera øll
viðurskifti, eisini tey, sum
viðvíkja børnum, gomlum,
sjúkum og minni mentum.
Svøríki og Danmark eru
komin nakað áleiðis í pri-
vatiseringini. Innan eldra-
røkt og á ymiskum økjum á
sjúkrahúsum eru privatiser-
ingarnar byrjaðar. Úrslitini,
sum at byrja við vóru posi-
tiv, hava seinastu tíðina
mest verið negativ. Fleiri
gølur hava verið, og tær
benda allar á, at trupulleik-
in varð jakstran eftir vinn-
ingi.
Og vit síggja eisini byrj-
anina til harðskap móti
globaliseringini. Vit sóðu
hann í Gøteborg og so eis-
ini í Genua. Á teimum ser-
støku økjunum prutlar und-
ir lokinum, og sum oman-
fyri nevnt, er tað helst bert
ein spurningur um tíð, til
tað festir í av álvara.
Føroyar eru enn í stóran
mun eitt solidariskt sam-
felag, og tað er av stórum
týdningi at varðveita tær
soleiðis. Tað solidariska
sæst í nóvum av okkara
viðurskiftum,
heilt
frá
fiskiskapi og hvalaveiðu
yvir arbeiðslív til átrúna,
familjulív og umsorg fyri
sjúkum, gomlum og minni
mentum. Hetta verður ikki
varðveitt av sær sjálvum,
og taka vit ikki støðu í góð-
ari tíð, kann tað skjótt enda
við, at vit til dømis hava eitt
heilsuverk,
sum
hevur
vinning sum einasta enda-
mál, og har moralsk ábyrgd,
professionellur etikkur, høg
idealir og traditiónir hoyra
fortíðini til. Eitt tílíkt
heilsuverk
hevur
ikki
trygga framtíð.
C
M
Y
K
11
10