mikudagur 17. desember 1980síða 2

Í morgin fyllir ein av okkara fremstu og kend- astu listarmonnum, Ín- golfur av Reyni, 60 ár. Ingolfur er ein tann djarvasti målarin, vit eiga, samstundis sum hann er- ein av okkara eymastu, kvikligastu og mest livandi teknarun- um. Hann hevur ikki ging- ið tråddar getur. Hann hevur ikki lagt seg eftir ávísum listarleiðum ella sniði, men er upprunalig- ur í list síni. Hann hevur roynt og arbeitt seg fram til tað, sum í dag sermerkir list hansara. Hann er ærligur í síni list og er ein samvitsku- fullur listarmaður. Meðan nekur listarfólk lýsa sínar hugsanir og kenslur í sjálvum motivinum, er liturin tað sigandi og berandi hjá Ingolfi. Fara vit aftur í tíðina, so vóru motivini í máln- ingunum hjá Ingolfi rættuliga traditionell og gerandislig — hús og býlingar í Havnini og einstek landsleg og fólk. Litgleðin var stór — mest sum ov stór vildi onkur halda tá. Men við tíðini hvarv sjálvt motivið so spaku- liga. List hansara gjerd- ist meira og meira abstraherað, eins og lit- lag hansara gjerdist meira og meira ser- merkt. Hendan ofta duldarfulla list hansara myndar hansara heita og Soleiðis málaði Ingolfur av Reyni einaferð. Kend motiv og fjálgir og sterkir litir. Ingolfur av tekning Heinesen Reyni — eftir William reina sinni — hansara musikalska og religiesa sálarlív. Stundum bjart. Stundum meira dapurt — sum kemur til sjóndar í teimum ofta myrku málningunum frá seinru árunum. Men veðrið og árstíð- irnar hava eisini ávirkan. Onkuntíð, tú hevur mett honum ein góðan várdag, er hanr vaknað- ur av nýggjum, gleðist yvir tað máttmikla ljósið og tað sum grønkar og grer. Og hendan vónin setir eisini sín dám á málningarnar. Týðuliga í minninum stendur ein framsyning, hann hevði fyri nøkrum árum síðani, tá hann á sín sermerkta hátt hevði flutt várið inn í Listarskalan... Ingolfur er sjálvkrit- iskur og valla letur hann nakað úr hondum, sum hann ikki hevur arbeitt umaftur og umaftur. Sum teknari er hann framúrskarandi — bæði sum andlits- og um- hvervislýsari, og mong fegnast yvir at eiga skitsur og tekningar hansara av húsum, býlingum, umhvervi og eyðkendum andlitum í Havnar-getum. Eisini innan teknilist- ina hevur hann útviklað og broytt seg, soleiðis at hann í dag kann lýsa eitt motiv bert við fáum strikum. Longu sum blaðungur fekk tað skoðsmál at vera ein felin og fínur teknari. Tekning úr »Tann deiliga Havn« — ein góð og liv- andi lýsing av umhvørvinum í tí gamla byarpartinum Tað prógva m.a. tekn- ingarnar í bókini >Tann dejliga Havn«, sum kom ut i 1950. Myndirnar eru fullbornar og so stemn- ingsrikar, at tú livir teg aftur i skotini millum husini i ti gomlu Havn- Listarligu útbúgving sína hevur Ingolfur fing- ið á listarháskúlanum í Keypmannahavn í árunum 1943—46. Síðani hevur hann búð í Myndin kallast »Undir kjallara« og sýnir húsini fram við Eystaruvág og út móti Tinganesi, soleiðis sum tað sá út fyri Sjóvinnubankin bygdi Feroyum, men hann hevur ferðast nógv í út- londum tey seinru árini, m.a. í Fraklandi, sum hevur fostrað mætar list- armenn og eigur nógva mæta list. Í Feroyum hevur Ingolf framsýning ella luttekur á framsýning- um á nærum hverjum ári, men hann hevði eis- ini luttikið á mongum framsýningum í Dan- mark og í øårum Norður- londum. Skoðsmálið, hann hevur fingið, er so gott, at hann telist mill- um fremstu listarfólk her norðanfyri. Hjartaliga tillukku. jo-mo SOSIALURIN Teir bóru bod i by Forlagið Røddin á Skála hevur givið út eitt savn av frásagnum um skaðatilburðir á sjónum. Mari- us Absalonsen hevur skrásett frásagnirnar, sum allar eru um tilburðir, sum eru endaðir væl. soleiðis at skilja, at ongin mannskaði hevur verið. Teir bóru boð í bý er prentað hjá Reddini uttan kápan, sum Foss í Klaksvík hevur prentað. Bókin er 128 blaðsíður og kostar 50 kr. heft. Ein heilsan til Jógvan í Oyragarði á 60 ára degnum 14. desember Tá eg nú ein dagin frætti, at vinur mín Jógvan í Oyragarði í Dali varð 60 14. desem- ber, helt eg við meg sjálvan, at eg átti at sent honum eina fød- ingardagsheilsan. Jógvan er borin í heim í Skopun, og búði hann her í bygdini, til hann fyrst í 1950 flutti til Dals, í Oyragarð, at búgva. Ahugi hansara hevur altíð staðið til seyð og jarðarbrúk, og tað er serlia á hesum eki, hann hevur skarað framúr. Meðan hann búði her í bygdini rektaði hann Hevdarhaga hjá sko- puningum fyrimyndar- liga. Eisini var hann eitt skifti í Traðardali, á royndarbrúkinum, ið Dalberg, sáli stjórnaði. Í Tradardali = fekk Jógvan kunnleika til ymiskt innan landbún- að, ið hann seinni hevur nýtt í arbeiðnum sum jarðarbrúkari í Dali. Komin til Dals fór Jógvan undir jarðar- brúk og gjerdist skjótt eisini seyðamaður, tí her hevur hann evnir, sum skara framúr. Evnir mangur kann øvunda sær. Skjótt gjørdist Oyra- garður eitt av størstu biinader' "isunum bygdini, ja allari oynni, og tå Jégvan vegna heilsubrek måtti gevast vid landbunad- inum fyri góðum ári síðani, hevði hann stersta neytatali í bygdini. Eisini i Dali hevur Jógvan verið undan- gongumaður, bæði innan og uttangarðs, har framtakshugur hansara er komin til góðar. Jógvan er eisini millum bestu kvæða- kempur her í oynni, og hann fær eisini føroyska dansin lætt- liga at ganga, tí málið hevur hann gott. Av nevndu orsek verður hann ofta biðin at syngja til jarðarferð her eftir oynni. Frásegumaður er Jógvan av teimum bestu, og: tað fellur honum lætt at greiða frá hendingum, sum fram eru farnar bæði nú og fyrr. Bert spell Jógvan, at tú varð raktur av einum álvarligum óhappi undir arbeiði fyri góðum ári síðani, ið lættliga kundi kosta tær lívið. Men Gud havi lov. Tú kom teg bara væl frá hesum snuddi, og hóast tú í dag ikki ert so fermur sum áður, so er áhugin fyri seyði og jarðar- brúki eins stórur nú sum áður. Ég og vit í húsinum í Skopun senda tær bestu feðingardags- kveðu við ynskjum um Guds signing fyri árini sum koma. Halt fram við tínum hugsjónum Dals bygd at gagni. Spælibróður