leygardagur 10. august 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 151 - 10. august 2002
Nr. 151 - 10. august 2002
11
Ofta má ásannast, at føroyska lógarverkið er ikki fullkom-
ið. Eisini mugu vit ofta seta spurnartekin við, hvussu
framkomið føroyska samfelagið er. Harafturat hava vit á
hesum plássi eisini staðfest, at nógv vantar í føroyska væl-
ferðarsamfelagnum.
Seinastu dagarnar hava vit hoyrt í fjølmiðlum – í Útvarp-
inum – tað loyvir seg betur at vera ógiftur fyri at kunna fáa
forsorgarhjálp. Tað dømi, sum hevur verið frammi, snýr
seg um ta støðu, sum summi koma í, tí tey fáa ikki barna-
ansing.
Tá hava tey einki annað í at velja, enn at annað av foreldr-
unum sigur seg úr starvi, og fyri at kunna klára seg dúva
tey so upp á forsorgarhjálp frá Almannastovuni. Í øllum
førum so leingi, sum hon fæst, ella til eitt ansingarpláss er
í eygsjón.
Men nú er so staðfest alment, at henda møguleika kunnu
bara foreldur, sum eru ógift troyta. Tey, sum eru gift,
kunnu ikki fáa hesar sømdir, tí tann »gifti« pápin hevur
forsyrgjaraskyldu, og so ber ikki til at fáa forsorgarhjálp.
Her verður gjørdur munur á giftum og ógiftum, og tað
kann ikki vera rætt. Í teimum liberalistisku tíðum, vit liva
í, eru tað kanska ein triðingur av øllum foreldrum, pørum,
sum ikki eru gift. Tey búgva saman ella eru sambúgvar,
sum sagt verður.
Í fleiri førum hava tey ein frammihjárætt, sum tey giftu
hava. Hetta ger, at tað eru nógv, sum avgera ikki at gifta
seg, og í ringasta føri eru tað gift, sum umhugsa at lata seg
skilja fyri at fáa nøkur samfelagslig rættidi, sum ógift
hava.
Líka mikið hvørja etiska áskoðan fólk hava um hjúna-
bandsskipanina ella sambúgvaskipan, so kann ikki vera
rætt, at munur verður gjørdur á fólki, so her eigur at verða
ruddað upp skjótast gjørligt.
Í tí aktuella døminum varð eisini nevnt, at støðan hjá ein-
um pari var vorðin so trupul, at tey vóru um at missa hús-
ini, tí tey kunnu hvørki fáa barnaansing ella forsorgar-
hjálp! Í vælferðarsamfelagnum Føroyar!!! Ella???
Tað ein ólukksálig líkasæla, sum ger seg galdandi millum
bæði kommunu- og landspolitikkarar okkara. Í fleiri ár, ja,
líka síðani kreppan so smátt fór at hæsa av, hava vit
ásanna, at barnaansingin fór at gerast ein stórur trupul-
leiki.
Og havt síggja vit í dag. Í høvuðsstaðnum meira enn 500
fólk á bíðilista. Fólk missa arbeiði, tí tey fáa ikki børnini
ansað. Og nú hoyra vit um familjur, sum eru um at missa
húsini, tí tey fáa ikki ta neyðugu hjálpina, sum onnur
kunnu fáa!
Føroyskar familjur kunnu ikki flyta aftur til Føroya, tí
støðan á ansingarøkinum er so út av lagi vánalig, at hon er
at samanbera við støðuna í menningarlondum. Støðan á
ansingarøkinum er einki annað enn ein vælferðarskomm!
Álvaratos - kommunu- og landspolitikkarar - takið tykk-
um saman, setið tykkum saman og fremjið nakrar brá-
feingis loysnir, so vit sleppa úr hesi mannminkandi støð-
uni, sum rakar so nógvar familjur, at gleðin at fáa børn í
staðin skapar ampa, trega og óloysligar trupulleikar!
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Ein vælferðarskomm
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Fíggjarleiðari:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard
justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad
finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo
Rúnar Reistrup runar@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Solby Eliassen solby@sosialurin.fo
Ragnhild Ellingsgaard
ragnhild@sosialurin.fo
Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Páll H. Johannesen pall@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Finnur Justinussen finnur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 220727
e-post: aki@sosialurin.fo
e-post: dagfinn@sosialurin.fo
Sosialurin í Eysturoy:
Postsmoga 143, Saltangará
tel. 447820 fax 4449520
tel. 225429
e-post: vilmund@sosialurin.fo
Rullandi redaktíonin:
tel. 220507
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Lagnunnar ríggir kann ongin samlýsa fyrr enn aftaná
hending, og tá er lýsingin ikki »eftirrationalisering«.
Løgið at hugsa um, at ein samstarvsfelagi, tú hevði
meginpartin av virkna lívi tínum, fór undir ferðina so
stutt eftir, at unnusta hansara á fold var farin undan.
Innanfyri 12 mánaðir hava vit mist Maritu og Kára
Petersen, tvey fólk, sum vóru virkin á so mongum
økjum, men á politiska vígvøllinum serliga gjørdu vart
við seg.
Kára vegir og mínir runnu saman í 1954, tá hann eftir
lokna studentaskúlagongd byrjaði løgfrøði lestur við
Keypmannahavnar Universitet.
Vit lærdu skjótt hesa nýklaktu pisu at kenna sum eina
sera livandi menniskju, sum tók lut í øllum føroyskum
felagslívi, serliga í Studentafelagnum og í Føroyinga-
felag, har hann altíð var góður at vera saman við, góður
vertskapsmaður sum hann var.
Tað var her, at undiritaði og Kári funnu út av, at polit-
isku hugsjónir okkara gingu á sama borð.
Kári hevði eitt sterkt samfelagsligt medvit –
engagement tey siga – og hann hevði holla vitan um
hugsjónarlig grundsjónarmið og eina sterka rættvísis-
kenslu.
Tað var nokk avgerandi fyri, at hann valdi løgfrøðina,
heldur enn at løgfrøðin skapti hansara politisku sann-
føring.
Men lesnaðurin bleiv so løgfrøði burturav, hóast tey,
ið kendu hann, longu tá vóru varug við allar hinar
streingirnar, hann kundi spæla uppá, ella útbúgva seg
eftir. Hann var ein sera livandi menniskja – og, sum tað
eitur á modernaðum máli – ein musisk menniskja, sum
ikki smæddist at lata sítt kensluliga fjølbroytni koma til
sjóndar.
Fulltrúa tíðina, sum er neyðug fyri at kunna virka
sum sakførari, fekk hann sær í Keypmannahavn og eitt
stutt skifti í Esbjerg, har Marita virkaði sum lærari, og
seinast í sekstiárunum var hann so tilreiðar at fara heim
at virka, sum jú oftast er málið hjá teim, ið útbúgva seg
úti í heimi.
Hann fekk sær starv í landsumsitingini, sum tá fram-
vegis var eftirbátur viðvíkjandi løgfrøðiligum førleika
og vitan, og har munti hann væl, ikki einans tí ein av
trimum/fýra er stórur brotpartur, men sanniliga eisini tí
at førleikin hjá landsumsitingini mentist so munandi á
mongum økjum. Hann hevði virkað umleið eitt ár í
landsfyrisitingini, tá eg sjálvur í 1970 kom í Tinganes at
arbeiða á politisku hálvuni.
Okkara samarbeiði, sum áður kanska kundi skírast
»studentakent«, var nú uppafturtikið í einum umhvørvi,
har talan var um raman álvara. Í Tinganesi snúði tað seg
um at geva politiskum hugskotum, avgerðum og vilja
frá løgtinginum og til løgtingið forsvarligar løgfrøðilig-
ar karmar.
Í flokshøpi, sum í javnaðarlandsstjórnini og javnaða-
rfeløgunum snúði tað seg um at upplýsa, skipa fyri
kjaki og sannføra og soleiðis geva politiskum hugskot-
um hold.
Sum eg nevndi í minningarorðunum um Maritu, var
heim hennara og Kára og umhvørvi teirra ein savning-
ardepil, har ætlanir vóru fostraðar, viðgjørdar og førdar
í penn. Har stevnuskráir, arbeiðssetningar og sam-
gonguskjøl komu upp at venda, og ikki minst, har vit,
sum vóru vald í álitisstørv, kundu styrkja okkum av
kjaki um veikleikar og styrki í teim ymsu politisku
tættunum uppi vóru.
Summi speirekandi, onnur skemtandi í góðari mein-
ing, hava skýrt Kára chefideolog javnaðarfloksins.
Hugsi ikki hann smæddist við hetta, tí hann var veruliga
ein av okkara frægu arkitektum-skaparum.
Kári var soleiðis, saman við mær, við til allar
samráðingar um øll tey samgonguskjøl, eg havi virkað
eftir í mínum politiska lívi. Tí eigur hann sjálvsagt
drúgvan part av teimum orðingum, har eru gjørdar.
Kári hevði sjáldan góð evni at leggja fram sera log-
iska og løgfrøðiliga sergreining, og serliga sannførandi
tá hann aftaná sundurgreining tók samanum og lat okk-
um sína niðurstøðu – konklusión.
Kári er helst tann løgfrøðisligi tulkarin, sum eina best
hevur dugað at lagt mær juridiska tekstin út, bæði í
arbeiði og privat, soleiðis, at eg nærum altíð mátti siga·
»jú soleiðis má skrivaða lógargreinin vera at skilja«.
Saknaði hann tí almikið í gerandisdegnum, tá hann
fór úr Tinganesi og stovnaði egið advokatvirki.
Nevndi musiska strongin í persónsmensku Kára,
hann sóu vit meira og meira sum árini gingu. Hann nýtti
nógva tíð til venjingar í violinspæli og hevði tí fastan
sess í Føroya Symfoniorkestri og nú seinast tók hann
tøk sum urguleikari í Kvívíkar kirkju og skilji eg, at
honum líkti sera væl hesa uppgávu.
Leggja vit so afturat hvussu framúr hann tulkaði
ymsar leiklutir á sjónleikarapalli, eru vit sannførd um,
at eitt veruliga gávuríkt listafólk ikki longur er okkara
ímillum.
Fari veruliga at sakna møguleikarnar fyri at søkja ráð
frá Kára ella hugna mær saman við honum. Flokkurin
missir ein íbirtara og framherja. Samfelagið gerst
fátækari.
Eitt gott fólk í orðsins sanna týdningi hevur lagt árar
inn.
Friður verið við honum og minninum um hann.
Atli P. Dam
Minningarorð um
Kára D. Petersen
Hósdagin lat upp
framsýning við
kendum listamonn-
um í Gallarí Oynni á
Tvøroyri. Preben
Boye og Zakarias
Heinesen stilla út
ávíkavist høggmyndir
og oljumálningar. Til
ferniseringina var
framførsla av tónleiki
og ein hin mest
væleydnaða sýningin
í Gallarí Oynni
higartil hevði latið
hurðarnar upp
LISTAFRAMSÝNING
orð/myndir: Dagfinn Olsen
Í dýrdarveðri hósdagin, lat
upp ein listaframsýning í
Gallarí Oynni á Tvøroyri.
Oyggin lat upp fyri nøkrum
árum síðani. Palle Julsgart
rekur gallaríið og samstarv-
ar við Norðurlandahúsið.
Til listastevnuna í ár er
forvitnisliga listaframsýn-
ingin sostatt partur av
Listastevnuni.
Og góðveðrið kom rætti-
liga til sín rætt, tí longu í
aldingarðinum, áðrenn ein
trínur innar í sjálvt gallarí-
ið, er hópur av list at síggja.
Garðurin er á tremur við
myndum av alskins slag, ið
eigarin av gallarínum sjálv-
ur letur úr hondum. List úr
bæði rekaviði, steini og
jarni.
Og eisini verk eftir høgg-
listamannin Preben Boye
prýða í garðinum, so ein
fekk ein bita av listarliga
upplivilsinum, áðrenn ein
trein innar í sjálv framsýn-
ingarhølini.
Boye og Heinesen
Til ferniseringina hósdagin
var, umframt list, eisini
tónleikur á skránni. Arn-
finnur Thomassen og dótt-
urin Johanna sungu og
leiktu. Kent tilfar, sum t.d.
Dýpi av dýrari tíð eftir J.P.
Heinesen og Elini Heine-
sen, men eisini var annað
meira forkunnugt á skránni,
so sum egin løg til ymsar
yrkingar, og framførslurnar
eydnaðust væl.
Gurðun Jacobsen sang
síðani ymsar yndisligar
sangir, m. a. hjá Enekk og
Poul F. Guðrun hevur áður
vunnið ársins songrødd-
kapping og hví so er,
prógvaði hon til fullnar
hósdagin. Við sær hevði
hon guitarleikaran Trúgva
Strøm, ið er dugnaligur
leikari og sum heldur ikki
er heilt ókendur. Eisini sera
væleydnað framførsla.
Preben Boye er føddur í
Íslandi. Hann býr í Dan-
mark og er útbúgvin verk-
frøðingur, men hevur altíð
fingist við listina. Hann
hevur vitjað í Føroyum
áður. Hann fæst við høgg-
list og tað er mest svenskur
steinur, hann arbeiður við.
Tó er eisini ein føroyskur
steinur við á sýningini, og
nevnir hann verkið »Ein
biti av Føroyum«. Hann ar-
beiðir mest við, at verkið
skal vera ein heild, ein
steinur, hóast tað ofta kann
tykjast, sum er talan um
fleiri samansettar steinar.
Preben Boye er kendur
listamaður og hevur prýtt
eitt ótal av bygningum og
plássum í Danmark og
aðrastaðni.
Preben Boye ger ofta
høgglist, ið kann fáa smílið
fram. Og hann sigur, at
hann metir so avgjørt, at list
kann vera stuttlig.
Preben Boye verður mett-
ur sum ein hin fremsti á
høgglistarliga økinum í
Danmark.
Zakarias Heinesen hevur
nógvar oljumálningar á
sýningini. Hann hevur sín
eyðkenda stíl, sum føroy-
ingar flestir kenna.
Hann skuldi einaferð
áður sína fram í Gallarí
Oynni, men ymsar forðing-
ar komu fyri, so hann tá
bert var umboðaður við
nøkrum fáum myndum.
Zakarias hevur tí glett
seg til hesa framsýning, ið
sum so er hansara fyrsta í
Oynni (bæði so og so), og
Zakarias sigur, at hann
hevur arbeitt fram ímóti
hesi sýning.
Stílurin er eyðkendur.
Litríkt og flótandi. Tó kann
tykjast, sum er onkur mynd
heldur døkkari, enn vit
hava sæð áður, men tó uttan
at fara av eyðkendu leiðini.
Framsýningini í Gallarí
Oynni á Tvøroyri er sýning
við tveimum úrmælingum,
hvør á sínum øki. Men tað
er eisini so, at sýningin
tykist ein heild, tí væl er
sett upp og verkini hóska
væl saman.
Listamenninir eru eisini
væl nøgdir og hava eisini
góð orð at bera framsýning-
arumstøðunum.
Bæði aldingarðurin, full-
ur av list, og innanveggaja,
er sýningin avgjørt verd at
vitja.
Bátastevna er á Tvøroyri
um vikuskiftið, so óivað
vitja mong innar at hyggja
at list og kanska fáa sær ein
kaffimunn í Café Art, ið er
knýtt at gallarínum. Talan
er í øllum førum um eina
framsýning
av
teimum
góðu, við list á hægsta
støði, og tað er nú einaferð
so, at útjaðarin hevur ikki
slíkt at bjóða hvønn geran-
disdag í árinum. Tí er at
fegnast og fregnast, tá
møguleikin er til staðar.
Framsýningin í Gallarí
Oynni heldur fram til tann
2. september.
Arnfinnur
og Johanna
Thomassen
framføra
Listamenninir Zakarias Heinesen og Preben Boye, ið sýna fram
í Gallarí Oynni á Tvøroyri til tann 2.september
Ein Biti av Føroyum, nevnur
Preben Boye hetta verkið úr
føroyskum steini. Í baksýni
síggjast verk eftir Zakarias
Heinesen
Trúgvi Strøm og Guðrum Jacobsen framføra
Listastevnan kring landið:
Fjølltáttað list á Tvøroyri
C
M
Y
K
11
10