leygardagur 14. februar 1981síða 7

FO SOSIALURIN Kristiliga sangmentanin og dóma- dagsgeyli disko og rock snidi Er kristiliga sangment- anin við at týnast, orsakað av nýmótans hátti at boða evangeliið á ? Henda spurning setti eg mær ein sunnudag, tá smágenta í Utvarpinum framførdi sang, sum i mínum oyrum ljóðaði av- skeplandi? Flest av okkum eru upp- vaksin vid sangum og sålmum, sum mætu sålma- skøld okkara hava tytt ella gjørt. Mong av okkum munnu minnast, tå Alfred Dahl, sáli sang »Leid milda ljós igjøgnum toku- gleim«, eftir orðunum hjá Jákup Dahl, sum mundi vera ein av teimum fyrstu plátunum, sum komu út í Feroyum. Hetta var ynd- isligur tónleikur og redd, sum gav áhoyrarum eina stilla, góða letu. — Hví disko og rock tónleikur nú skal gerast til fylgispæl í kristniboðanini er ilt at skilja. Hetta slagið av tón- leiki kallast pop tónleikur og merkjur upprunaliga: >Tónleikur sum er væl um- tóktur, júst nú<. Plátu- framleiðarar hava gjert hetta, sum umbering fyri, at framleiða nýggjar plátur so mikið ofta, at vinningur spyrst burturúr í stóran stíl. Tað vil siga, et tá nýggj tónaljóð koma fram, verða hesi fyrru gloymd, og detta burtur av sær sjálvum. Ég eri bangin fyri, at hetta verður framtíðin fyri føroysku kristiligu song- mentanina. Viðmerking: Dagny Joensen Orðaljóðið í barnasong- inum henda sunnudagin skakaði meg so nógv, at eg ikki kann siga frá. — Tankar og hugleiðingar struku gjøgnum meg, og ikki skal dyljast, at eg hugsaði um bern okkara, sum í arv frá okkum fáa einkisigandi popljóð til orð, sum eru eins vánalig og tannssum myndar hetta slagið av tónleiki. Neyðars > barnarøddin ljédar fyri mær sum eitt eymkandi rép aftanfyri diskotónleikin, sum barn- ið ómeguligt er fert fyri at fylgja upp, men sum hon kortini roynir, tá hon iva- leyst er sett til at rekja hesa uppgávu. Eru tey fólk, sum inn- spæla og skriva orð til slíka plátuframleiðslu greið yvir, hvussu lágur andin er innan framleiðslu teirra, ella er kristinboð- skapurin nú eisini her- heima gjerdur til nakað, sum bert skal skaffa pen- ing tilvega, og rokna hesir somu við, at sálirnar fylgja við av sær sjálvum ? Vit vita um »stjørnur«, sum verða hjálptar fram av dugnaligum handils- monnum, og at hesar mangan verða dyrkaðar, — bert sum tann myndin sum er uttaná plátuhylstr- inum, uttan nakra grund- geving fyri teirra steðu í veruliga lívinum. Henda lítla fitta gentan, sum myndar plátuhylstrið á umtalaðu plátuni, kann ikki hugsast at vera mis- brúkt á sama hátt ? — Alt gott er at siga um foreldur, sum halda so nógv um bern teirra, at tey halda tað vera framúr- skarandi. Hetta er trygt steði hjá barni at vaksa upp í. Kortini er ikki langt frá at halda um« og mis- brúka í slíkum feri, sum vit her eru vitni til. Tað mest skakandi er, hvussu eitt slíkt lítið barn lærir ein so ógvusligan og einkisigandi tekst sum henda. Hvussu fatar eitt so lítið barn orðið SATAN? — Barnið er so lítið, at tað noyðist at læra orðini eftir munnskipan- ini, tá tað ikki dugur at lesa. Hver er frágreiðingin til barnið, tá tað skal læra hesi orðini uttanat? — Hevur barnið megu- leika at bera seg undan? — Góð bern siga ikki nei. Hvenn vendur sangurin seg til? — Um so er, at tað eru børnini sum skulu »læra« av hesum, verður misskilj- ingin altfevnandi. Avleið- ingarnar av hesum kann væl verða, at dansitónleik- ur og kristiligur tónleikur verður eitt, so tú bæði kann dansa og rocka teg fram til eina trúgv, sum Flakavirkið á Sandi — eitt neyðugt tiltak Trygt havnalag — fiskifer í ymiskum steddum — fiskimenn — arbeiðsmenn — flaka- kvinnur — flaka- og onnur fiskavirkir — avskipingarhavn — hetta er ein heild fyri livi- korðini í einari meðalstórari bygd (kommunu) i Føroyum i dag BE — Í Sosialinum eru evunda- menn sandinga aftur farn- ir í herna at royna at seta kýlar inn fyri at steðga byriada arbeiðinum upp á útbygging til flakavirki hjá P/f Borgini á Sandi. Annað varð kanska heldur ikki at vænta ? Fyri 8 árum síðani royndu menn her í oynni at gera meguleikar fyri einum landbúnaðarvirki á Sandi, men evunda- menninir spentu seg út, og tað eydnaðist at spenna bein fyri tiltakinum, hóast ráevni er til í oynni og einamest heima á Sandi nokk til eitt minni virki, Tað lítla ljós eg fekk Tað lítla ljós eg fekk nú skal tað lýsa bjart, lýsa bjart, bjart, bjart, lýsa bjart. Eg seti tað ei undir skeppu nei nú skal tað lýsa bjart, lýsa bjart, bjart, bjart, lýsa bjart. Satan slekkja vil, ei hann sleppur til lýsa bjart, bjart, bjart, lýsa bjart. Hver er boðskapurin í hesum »kistiliga« sang- inum ? ikki hevur nakað haldgott at bjóða uppvaksandi ætt- arliånum NB: — Hví eg tók fram „Leið milda ljós< í byrj- anini? — Jú, hetta lagið hoyrdi eg fyrstu ferð sum 7—8 ára gomul, og hevur hesin sett seg so fast í sál mína, og givið mær so góðar upplivingar seinni í lívinum, at eg leiðist við, at okkara bern ikki fáa innlit í slíkum uppliving- um. Hverjar upplivingar fara at festa seg til minni hjá uppvaksandi ættar- liðnum, um tey seinni skulu mynda sær barna- dagar við slíkum innan- tómum undirhaldslagi, sum galdandi fyri grund- arsteði í lívi teirra fram- yvir? sum ikki nýttist at koyra veruna eftir ánni, og so biðja landskassan gjalda afturfyri. Seinastu 5 árini hava sandingar gjert ílegur í skip og bátar, so havnin er meira enn hálvfull av fiski- førum, og vilji er til ílegur í enn fleiri og sterri fiski- fer. Sands kommuna hevur seinastu 10 árini staðið fyri :tórari ílegu í havna- gerð — fyri einar 26—30 mill. krónur við teirri betran, sum nú er í gongd, og hendan havnagerð er higartil — mótvegis eðrum royndum til havna- gerð her i oynni — eydnast hampuliga væl, soleiðis at sandingar um eitt ár eiga nøkunlunda trygga fiskarihavn og toluliga góða avskipingarhavn, sum Landsverkfreðingur- in ikki nýtist at skammast av. Arðar staðir í Sandoynni er hetta ikki so — verður tað heldur ikki í bræði, tí verri. Fyri 2 árum síðani varð viðtikið, at byggja út húsið hjá Borgini og seta flakamaskinur inn, men annars útbyggja so, at eis- ini aðrir meguleikar til at foredla fisk kundu takast við aftrat. Hendan ætlan er farin í gongd, og verður vónandi liðugt framd innanfyri eitt ár eila so. Hóast allar hesar fyri bygdina stóru ílegur, so er enn arbeiðsloysi á Sandi stórt bæði millum menn og kvinnur. Men vit vóna, at basa hesum við oman- fyri nevndu ætian um íegur í feskfiskaskip og fiskavirki Skrivingin í Sosialinum móti hesi útbygging, sum er í gongd, er helst ætlað aí koppa hálvari leið, og so hevs øvundamenninir 3 iltakinum á einaferð Fremhald á síðu 8 Síða 7 Resultaterne FOR de politikere, som helt er holdt udenfor for- handlingerne om det resultat, lagmanden í spidsen for sit landsstyre kom hjem med fra Bruxelles, maa det af gode grunde være vanskeligt at bedømme, om resultatet nu er saa godt, som det kunne være. Lag- mand Atli Dam forsikrede Lagtingets medlemmer om, at noget gunstigere resultat var utænkeligt. Lagmanden kunne fornuftigvis ikke sige noget an- det, eftersom det resultat, han vendte hjem med fra Bruxelles, var en frugt af hans egen indsats til fordel for dette resultat. Ingen kunne vel forlange af lag- manden, at han mødte frem med en overenskomst, om hvilken han selv uopfordret erklærede, at resul- tatet var ikke godt, fordi han manglede evner til at far met b2dre --d af forhandlingerne. Det ville have lydt usædvanligt, hvis lagmanden var kommet med en saadan beskeden bekendelse, men havde han gjort det, aabent og ærligt, ville der ikke være tvivl om, at ingen i dette land ville tvivle paa hans troværdighed, og det ville have været lettere at tilgive ham, at han paany aabnede færøske far- vande indenfor de nyvundne 200 sømiles grænse for Færøerne ind til 12 sømile for fremmede trawler- flaader imod omtrent tilsvarende indrømmelser for færøske fiskere i Fællesmarkedshavene. Det tjener til undskyldning for lagmandens ube- grænsede tilfredshed med sine egne fortræffeligheder som forhandler med Fællesmarkedet, at det ikke har skortet paa anerkendelse fra egne politiske partnere. Seiv fra medansvarlige politikere indenfor landsstyret, som ellers opfatter resultatet af forhand- lingerne med Fællesmarkedet som noget nær forræderi imod vitale færøske fiskerinteresser, som Erlendur Patursson. Men naar lagtingspartier, som staar udenfor lands- styrepartierne og som faar saa lidt som overhovedet muligt at vide om, under hvilke betingelser, drøftel- serne í Bruxelles er foregaaet, drister sig til at være tvivl om, hvorvidt frugten af disse forhandlinger nu er dyre eller billige, sax mønstrer lagmanden muskler- ne i deres fulde omfang og erklærer disse lagtings- medlemmer for komplette idioter, som ikke har for- stand paa nogetsomhelst. Til at rakke ned paa parti- ordførere fra oppositionen har lagmanden uforlig- nelige evner. Derom tjener lagtingsdebatten om over- enskomsten med Fællesmarkedet til at overbevise til- hørerne til overflod. Men naar formanden for et af landsstyrepartierne, som tillige har faaet betroet det krævende hverv som formand for Lagtingers markedsudvalg, Erlendur Patursson, direkte gaar imod den overenskomst, som lagmanden bringer hjem til Færøerne fra Bruxelles, saa har tonen en anden dyd: denne modstander in- denfor murene bliver nænsomt omtalt og modsagt, men han faar ikke af lagmanden slynget i ansigtet, at han er id'ot, blot nænsomt gjort opmærksom paa, at han er faret vild. Forklaringen paa, at lagmanden gør forskel paa den kritik, som partierne udenfor landsstyret har rettet mod overenskomsten med Fællesmarkedet og den, formanden i Lagtingets markedsudvalg, som hø- rer til landsstyrefællesskabet, har fremsat, skyldes or Á i helt enkelt, at en af betingelserne for landsstyrets dannelse i sin tid var, at Erlendur Patursson skulle være formand for Lagtingets markedsudvalg, en nøg- lestilling i landsstyresa n:ætningen, og Erlendur Patursson har røgtet lestil! i landsstyresammensætnin del for sit eget parti. Na T kor nen et, ka sk at de k 1 sleri: fireaarige po |, m | id ocinidemo ske r« ve part Erlendur Pat først og Í Ser 1 dans rist Robert S ser le 1 det w' % rr især om tide I xillig Ho ma fremtiden, men det skulle være mær t manden for Lagtingets markedsudvalg efter valget í november i aar fremdeles skulle blive Erlendur Pat- ursson, aldeles uanset om lagmanden fortsat skulle blive Atli Dam. Spåmadur er hann eisini Forvitnisligt at Crayon fyri årum sidani so beinrskið kundi lýsa úrsiitini av teirri »samrådingarferd« Pauli Eliefsen gjørdi til Briissel. Hetta stóð at lese i Dimmu 14 2 1978.