mikudagur 29. apríl 1981síða 7

LL UT vo endte SOSIALURIN sostatt, at stórkapitalurin er arbeiðandi fólksins stersti fíggindi. — Reyði 1. mei ásannar, at allir tingflokkarnir tæna stórkapitalinum. Fólkaflokkurin og Sam- bandsflokkurin siga tað opið. Sokalladu »Arbeid- araflokkarnir« — Javnad- arflokkurin og Tjóðveldis- flokkurin hava vid kreppu- lógunum i fjørvår — aftur at mongum eðrum ógern- ingum — reiðuliga avdúk- að seg sum skutilsveinar, lakajar hjá stórkapital- inum og tískil sum fígg- indar hjá arbeiðandi fólk- inum. — Reyði 1. mei ásannar, at tað góða samstarvið millum Javnaðarfloksins leiðslu og fleiri fakfelags- leiðslur hevur fert til eina miðvísa niðurbrótan av fakfelagsrersluni í Fer- oyum. Reyði 1. mei slær nevan í borðið ! Steðgið lønarafturutsigl- ingini! — steðgið oyðslan ev fólksins peningi ! Steðgið seluni av fólks- ins virðum til EEC-roc- djorid! — Loysing ! Út við NATO — Út við russisku fiskaherskip- unum ! Steðgið allari húsa- spekulatión! — Íbúðir til íbúðarleys! — Barnagarð- ar til bernini ! Ítrivs- og yrkismegu- leikar til ungdómin og pensionistar ! Arbeiði til ell! — Takið skattin har pengarnir eru! Latið stórkapitalin gjalda uttanlandslánini teir sjálvir hava lånt ! Latid stórkapitalin gjalda kreppuna teir sjálv- ir hava skapt ! Bert sosialistiskt ar- beiðaraveldi kann loysa kreppuna ! Gerið lokalfakfeløg- ini til stríðsfeleg ! Tann einasta kraftin, ið kann vinna arbeiðandi fólkinum hesum krevum frama, er arbeiðandi fólkið sjálvt í teirra fakfelogum. Tá vit fylkjast um okkara egnu fakfeløg — standa saman sum ein klettur — og styrkja fakfeløgini pen- ingaliga — tá kann ongin megi her oman á jerðini standa ímóti okkara rætt- vísiskrevum, hverki nekur stórkapitalista- stætt ella eitt svikaligt Landsstýri, ið vanvirðir fjøldina samstundis sum tad brellast eftir tokka hennara. Men tiverri eru flestu av teimum stóru fakfel- øgunum so mikið gjøgnumsurgadi av spjað- ingarhugsjón borgarliga Javnaðarfloksins og verða stýrd haruppi frá, at tey í flestu førum standa makt- arleys, veik og deyð við AE SO HEN AO Javnadarpamparum i fak- feløgunum. Hesar leidslur, id góðtaka, at kreppan og serliga uttanlandsskuldin verður brúkt sum ræðandi grundgeving fyri, at nú má arbeiðandi fólkið spenna beltini inn. Ongin er ímóti at spara — tað er ein gamal og sunnur føroyskur siður — men tað, sum arbeiðandi fjøldin í dag verður tvung- in at spara fyri sín egin munn, fer alt fyri ravn og hund. | Og arbeiðandi fjøldin skyldar ikki útlendskum stórkapitali eitt einasta oyra — tað eru kapi- talistarnir, sum skylda, teir sum hava lánt pengar uttan fyrilit, til skilaleysar ílegur. Henda steða má broyt- ast, og tað ongantíð ov skjótt. Fylkist um fakfel- øgini! Gerið lokalfakfeløgini til stríðsfeleg ! Fylkist um reyða 1. mei! 1. mei er tann stóri arbeið- aradagurin. Tá ell arbeið- andi um allan heimin fylkjast um síni rættvísis- krev og vísa solidaritet hver við eðrum — arbeiðs- Á havinum rekur ein svartur bátur, innanborða er gremjan og grátur. Á hesum báti er rættiliga illa vorðið, tí teir rógva í oðrum, men skjóta á í hinum borði. Teir neyðar menn eru í storsta vanda, vænta ikki at finna aftur til landa, tí báturin snurrar og melur, ristir frá stokkum til kjøl, ei verri heuði tað verið, um frk. Sørensen helt um stýrisval. Lýsið i sosialinum menn og arbeidskvinnur, arbeiðsfólk á sjógvi og landi, ófaklærd faklærd og lærlingar, arbeiðandi og arbeiðsleys, gomul og ung — solidariserað seg í mis- kunnarleysa stríðnum móti sjálvglaða, kyniska stættafiggindanum og hansara yvirvaldsharrum. Men arbeiðaradagurin hevur ofta verið misbrúkt- ur av stættafíggindanum og maktsjúkum politikk- arum til sín egna fyrimun. T. d. brúkti Hitler eisini 1. mei-dagin í síni propa- gandu. Í Føroyum er arbeidara- dagurin eisini nógv mis- brúktur hesi seinastu árini av Javnadarpamparum. T. d. i Havn eru arbeidara- figgindar sum Atli Dam og Pauli Ellefsen slopnir fram at halda rødu til at såa split í arbeiðara- stættina. Reyði 1. mei avvísur slíka vanvirðing av arbeið- andi fólkinum og av ar- beiðaradegnum. Latið ikki borgarligar politikkarar sleppa fram á arbeiðaradegnum ! Latið veruligan arbeið- arapolitikk tala arbeiðara- dagin 1. mei! Fylkist um reyðu 1. mei- haldini ! Reyði 1. mei Síða 7 Eftir sum at tú er so lítið- vitandi vil eg hervið loyva mær at taka eitt brot úr mínari biologibók, og tað ljóðar soleiðis: HASH Der er talt og skrevet meget om hash, det har mange navne, hash, pot, mauihuana osv. Nu er der risiko for at læserne tror, at forfatt- eren lyver. Han siger nem- lig: >HASH ER SKADE- LIGT«. Nu vil nogle sige: »Det passer ikke. Jeg har selv røget Hash«. Et svar kan være: »Er du sikker på, at der var ret meget Hash i det, du røg? Eller har du røget grøn te? Der er jo ingen kontrol med hash; den bliver tit blandet med grøn te i store mængder...“ »Og forresten — er du sikker på, at du selv kan sige, at du er densamme før og efter du begyndte at ryge Hash...?« Nogle canadiske viden- skabsmænd undersøgte, hvad der skete med dem, der røg Hash. Det vidste sig, at Hash sætter udvik- lingen af hjernen i stå. Man kan ikke lære noget nyt, bare man har røget 1. g. hash i løbet af en uge eller to. Man kan ikke selv mærke, hvad der er sket. Róðursmenn triggir um styrisvøl halda, allir vilja teir råda og valda — triggir smáir menn — to talkønir knokkar(?) umbodandi kavrotnar avdeyða flokkar. Man kan bare — efterhán- den — mærke, at man ikke rigtigt kan lære noget. Holder man op med at ryge hash, kan man igen fá evnen til at lære. Men det kan vare et halvt ár eller mere. Ved tidligere undersog- else har man undersøgt soldater, der røg hash gennem længere tid. Man fandt ud af, at hashen ikke skadede dem. Men de sol- dater man undersøgte kunne ikke lære noget nyt, de kunne de ting, de før havde lært. Og det kunne de. Hashen skader ikke hukommelsen, men den ødelægger evnen til at lære nyt. En del unge har forladt deres læreplads eller stu- dier, fordi de er blevet kunne hash-rygere. De SKIPRFELPGID — Manningin verður meira og meira ør, tí annað borið skjytur á, meðan hitt borðið ror. tað er so satt og vist: „Send, Harri, okkum hjålparmann ein góðan sosialist !a | | Í storstu neyð hon rópar hart, A ' Varnir í "CeCe ÁÁ Sendið lesarabróv til sostalin — 9 Í er …— hb. ikke mere lære nye ting. Man har kendt hashen i mange hundrede ár i Nordafrika, Mellemøsten, Tyrkiet, og andre lande. Der kender man virknin- gen, og man har regler og brugen af Hash: F. eks. måtte kvinder aldrig ryge hash, for så kunne de ikke arbejde. Børn måtte slet ikke ryge Hash. Mænd røg aldrig hash de to sidste døgn inden de red ut i ørkenin med kame- lerne. Ellers risikerede de, at de ikke kunna stole på deres øjne, så de ikke kunne finde brøndene. Næsten alle lande, der før havde fri hash, for- byder det nu. HASH ER FOR FAR- LIGT. ecz. Tórshavn Men ikki hjålpti bønin nógu, ti út er komið innispunnið togt Teir ætladu at gera t 7 sum mangur vildt for Tve tta seg tarm For