hósdagur 14. mai 1981síða 2

Síða 2 Pressufólk mugu vanda sær meira um málburðin — Mundi hetta íkki verða ein uppgáva fyri Fróðskaparsetrið, spyr Marius Johannesen m. a. Í sjónarmiðinum í dag um føroysku pressuna að er Sosialurin, sum hevur í hyggju at taka for ysku pressuna til viðgerð J tað skal gerast upp á mátar ;t ymisk fólk 5 din um at siga hugs 3 um ymsar síður av 50 er takið at gera sær nynd 3V pressuni, hvussu hon er, og hvussu átti at verið. Eisini eigur at spyrja seg sjálvan Eigur pressan at geva lesar anum tað, sum hann hevur hug á sjálvur, ella eigur hon at borðreiða fyri honum við tí, sum hon sjálv heldur gagnar honum best Hetta eru spurningar, sum mangar mátar eru torførir at svara, og neyvan verða ýddum svar teta um føroysku pressuna tlen« GSKU pressuna t vidurskiftini her eru so nógv teim stóru lond kemur onki før yskt blað út meir enn triggjar ferðir um vikuna, og verður tað torført at hava Ja tíðindatæn VINnIS Stu, og ti verða tey noydd til at halda seg til tað, sum k me fremm T stvarpurr Men Jer Utvarp Føroya eis tad k ir fleiri ferði Y laqir S Pr € er sÁ 4 b vat ið endska tíðindatænast . ” Av hest ávum verður kkara blaðlív tíverr so egna nalva Øll blødin Førovum sum koma út siga seg at vera »heft av bæði politikki, reli gion og ødrum, sum kann Men kortini er flokkar í politikki. Av hesum epst tila undan ti vansa, at ressan gerst meir ella minn ein V g j F e 3 ar 2 veg + A Art + g 30 QiØ kk he 3ra ty 2 j S rn + - sjónarmið Marius Johannesen fyrrv. blað- stóri skrivar pressan átti at verið. Men latið okkum fara til hin spurningin: Eigur press an at geva lesaranum tað hann sjálvur vil hava, ella eigur hon at borðreiða fyri honum sum hon sjálv heldur vera best ? Tað lættasta, tað ómaka leysasta man vera at gera sum lesarin vil hava, og tað man eisini vera tað, sum gevur frægast í kassan. Og hvat er so tað, sum lesarin helst ynskir sær. Ja, tíverri noyðast vit at siga, at tað sjáldan er tað hevur upp sum mest Heldur ynskir hann sær tað lætti soppaliga a seg Tað man vera ein 24 Felst sk tær ikki bor ; fekk Y >t V Ny tilfar »g SO t A sun arbeið einum tatti sinum, sum hann kallar Molar, sigur Tróndur Olsen um hetta evnid tidindaflutningin xL Vit hava jú altíð veður og VINd og grannakonu og grannasynd. Tað er evni, vit øli hava kær, ja eg giti, ti so gongst tað mæra. Og man kki Tróndur hava nakað av rætti í hasum, at tað eru slík vanligi evnir, sum lesarin ynskir sær og minni av tung sodnandi tilfari ? Og kortini haldi eg, at bæði blød, útvarp og sjón Jragand Onku Skrivt ste Jur Vit, sum fåast vid bladskriv ing, hava eisini lyndi til at aga, men eg eri stórliga í iva um, at tað er ein agi, sum verður gjørdur av kærleika. Man hann ikki líka ofta koma av, at vit so fegin hava hug at happa næsta okkara og stinga honum skør ? Samfelagið leggur nógva figgjarliga megi í tað upp- alandi arbeiði, í vøggustov ir, barnagarðar, barnaskúl- ar, hægri skúlar av ymsum slag, og tað almenna hevur nú í nøkur ár stuðlað blød- unum, men bara teim poli- Hetta tykir mær vera eitt sindur øvugt, tí tey ópolitisku blødini skuldu ikki verið verri fyri at virka menn- tisku andi og upplýsandi eisini å ti politiska økinum, sjålvt im tey eru Opolitisk enn Sosialinum 1 sigur Jan Miller, at blaðmannavyrkið er eitt handverk, og tí kann hann rætt í, og tað veldst nógv um hondverk aran, fyri at verkið kann verða gjørt til lítar. Eitt av hevuðsamboð unum, sum blaðmaðurin hevur til at gera sítt hond verk fullkomið við ella so væl, sum hann er førur, er móðurmálið. Her eru okkara blaðfólk illa fyri og fyri alt tað eisini tey fólkini, sum arbeiða hjá Utvarp Foroya, tí tann útbúgving, tey hava fingið til blaðmannahond verkið, er farin fram uttan- fyri tað mesta í Dan- Tað er eitt rættiliga grein sín m hetta evni have lendis Mark stórt tal av føroyingum, sum hava verið á blaðmannahá- skúlanum í Árhus, og onki er at ivast ittan at tey hava fingið eina tekniskt útbúgv SOSIALURIN Ordaskifti um før- oysku pressuna ing. Men vit skulu minnast til, at henda útbúgving er farin eftir fyritreytum og á donskum máli, og tað er hetta má brekkur. Og tað ger tað eis ini. Lesið bara tað okkurt av hesum ungu setur fram donskum skilligt, at koma aftur um sum upp á prent, ella lurta eftir, hvussu tey málbera seg í út varpinum, og tú leggur bein an vegin merki til, at mál burðurin er lítið foroyskur Her er fyri neyðini, at okk urt verður gjørt, og mundi tað ikki verið ein uppgåva fyri Fróðskaparsetrið ? Eg veit tað væl, at setrið hevur gloypt yvir nógv, men eg haldi, hetta er so týdning- armikið, at alt átti at verið gjørt fyri at Fróðskaparsetrið kundi sett eitt uppískoytis blaðmannaskeið á stovn, eitt skeið, sum mest legði dent á málburðin, tí við hetta lag verður mál okkara fyri alstórum vanbýti, ikki av óndum ella ringum vilja men tí at hesir okkara hond verkarar duga ikki málið til lítar. Um trupulleikarnar í fiskivinnuni sjónarmið Atli Greger- sen fiskivin- nulesandi í Noregi skrivar: Hví gongur tað illa, tá tað burdi gingið væl Segði Mikkjal. sum hevði mál að húsatekjuna í regni. Grannin hevði málað takið árið fyri við somu máling og á sama hátt, og honum gekst væl. Men hví? Jú hann visti, at um ein málaði regni, so var hetta burturkastað arbeiði. Tað gekst Mikkjali illa tað burdi gingið væl. Men seinni frættist, at Mikkjal lærdi av grannanum, og tå gekst væl Føroyska fiskivinnan og harvið foroyska samfelagið er í stórum trupulleikum í dag. Her eg aftur spyrja: „hví gongur 36 illa, tá tað burdi gingið væ Eg € royna at ra Fyrst ur tað átti at gingið el. Ru im Førovar finst nått gott fólk og góð amboð. Og eg vil pástanda, at um okkara fólk og amboð vóru brúkt á rætt- an hátt, so vildi fiskivinnan givið yvirskot, og annars verið til gleði fyri mong So um hví tað gongur illa Meðan føroyingar fyrr fiskaðu nógv á fremmandum leiðum, og Orðaskifti um fer- oysku fiski- vinnuna í 80-unum aðrir fiskaðu hjá okkum, sc staðan í dag, sum øll vita vit fiska meginpartin í hein sjógvi, meðan aðrir ikki fiska nógv her. Orsekin til at tað gongst illa í dag er m. a., at út reiðslurnar eru hækkaðar nógv men av nógv stórri týdningi er tað, at vit ikki hava klárað at tillaga okkum at brúka tað rík dømid, sum finst við Føroyar skynsaman hátt. Tað er vorðið ov stórt trýst á fiskastovnarna Hetta hevur vidført at heildar veiðan er minkað nakað ein onnur og nógv týdningar miklari avleiðing er, at tað er vorðið minni fiskur við Føroyar og harvið er tað eisini vorðið longur ímillum hvønn fiskin. Tá tað gerst longur ímillum fæst sjálvandi minni við t. d. einum trolara pr. døgn. Á sama hátt verður tað longur ímillum fisk arnar á eini línu, sum verður drigin. Vit síggja her høvuds orsøkina, hví tað gongst illa Ov stórt trýst á fiskastovn- arnar. Fyri at fáa somu veiðu má man seta nógv meir línu ella trola nógv fleiri tímar Við eðrum orðum: Fyri at skapa eina vissa innteku má ein brúka nógv sterri út- reiðslur. Tá gongst sjálvandi illa. Maðurin, ið málaði tak, rættaði tað, sum hann gjørdi skeivt, og tá gekst væl. Tí vil eg nú aftur seta ein spurning Hví rætta vit ikki tað, sum vit gera skeivt? Kanska er tað tí, at teir, sum Framhald á síðu 18 hava II SEERE eee — RA