hósdagur 14. mai 1981síða 7

8 g i PR SOSIALURIN Til løgtingsmann Ova Mikkelsen i Menningargrunninum Við »brask og bram« lýsir tú í einari drúgvari grein í 14. september seinasta leygardag at Menningar- grunnurin hevur bjóða Íd- naðarfelagnum/Ídnaðar- stovuni til fundar 04.05. um ósemjuna við grunnin. Fundurin hevur nú verið og samanumtikið varð tí- verri helst einasta úrslitið at partarnir skuldu royna at sissast. Uppá ein beinleiðis fyri- spurning á fundinum varð upplýst mær, at neynda grein tín í 14. september ikki skuldi skiljast sum eitt svar frá Menningar- grunninum til Ídnaðar- stovuna, men sum ein grein, tú sjálvur hevði ábyrgdina av. Hóast eg neyvan hevði latið tær mongu vreing- ingar og ósannleikar tínar verið sísta orðið í blað- kjakinum, so hevði eg í hvussu so er steðga eina tíð, og vóna at tú nú aftaná fundin alment av- sannaði í hvussu so er okkurt av tí, sum tú so ljótt og ósatt ferur fram í greinini (og sum tú eisini varð konfronteraður við á fundinum). Men nei, tú hevur somu ljótu grein í Sosialinum 06.05., og aftaná eisini at hava vissa mær at tú einki hevur gjert fyri at steðga ella rætta hesa grein (og tað hevði tú stundir til), so mást tú eisini bera ábyrgdina av um tað áframt skal verða blað- kjak um virksemi grunn- sins. Vinnan 2 umboð í nevnd grunnsins Tú skrivar at tú metir tað verða skeivt at (sitat): „Ídnaðarráðgevin skal avgera hver skal sita í nevnd grunnsins ella ikki«. Hetta er tað reina slut- —TK—KÆ——ÞTKtK—T—— Framhald frá síðu 3 Ellefsen, um tað er rættat keypa brúkt skip til eina framtíðar føroyska svart- kjafta flota. Til tað sigur hann, at hetta helst er einasti vegurin, tí skulu vit byggja nýggj skip av hesum slagnum og steddini, so fara tey ikki at kosta undir 90 mill. kr., og tað er alt ov nógv fyri at fáa tað at bera seg. Heilfrystan fisk av landinum ! Vit spurdu at enda Jens Eli Ellefsen, hverjar fiska- verur teir fara at miðja ur! Tað er ósatt, og tað veitst tú. „Á limafundi í Feroy Ídnaðarfelag hin 26.03.1981 varð einmælt samtykt at heitast skuldi á legtingið um at broyta lógir grunnsins so felagið fekk 2 manns í nevndina. Hvussu hetta formelt eigur at gerast veit eg ikki, men helst verður tað so at aðalfundur felagsins tilnevnir 4 manns (2 vara- menn) og at legtingið so staðfestir (ella havnar) til- nevningina. Samsvarandi norrenu »menningar- grunnar« hava allir umbod fyri tað framleiðandi vinnulívið í nevndunum, so eg dugi ikki at skilja hví tú ert ímóti hesum. Ríkisumboðið og skrivarin Til tað at grunnurin hús- ast í privata sethúsi skriv- arans skrivaði eg (sitat): „Hvat um politistarnir í Havn hevdu hvert sítt al- menna politiarkiv i privatu heimum sinum? — Ella skrivarnir á dóm- arakontórinum ?« — Hetta vreingir tú til at eg skal hava ført fram (sitat): „Hvussu hevði verið vorðið um Ríkisumboði, dómarin ella fútin heydu skrivstovu í egnum hølum ?«. Tað ger mær ilt at siga tað, Ove, men slík vreing- ing, at veruleikanum ger meg meir sannferdan um at tíðin nú má verða búgv- in at nýtt blóð kemur í nevnd grunnsins. — Ann- ars kann eg upplýsa, at um ríkisumboðið, fútin ella dómarin t. d. vórðu uppsagdir ella fóru í annað starv, so máttu teir úr em- bætishúsunum, og tað máttu eisini Ídnaðarráð- gevin úr sínum skriv- stovuhølum, men tað mátti ikki skrivari Menn- ingargrunnsins. ímóti at selja burtur úr svartkjaftinum. Til tað sigur hann, at teir umframt at framleiða butterfly og rein flek. fars og mjøl og lýsi, so verður eitt stórt arbeiði gjørt í letuni fyri at finna út av, um tað er marknaður fyri heilfrystum svartkjafti. Tað er nakað heilt nýtt her hjá okkum at selja fiskin heilfrystan. Sjálvur heldur Jens Eli Ellefsen, at tað eru meguleikar at selja fiskin á henda hátt. Hann er í hvussu so er sera spentur um úrslitið av teimum fyrstu kann- ingunum í sambandi hesum Heimild grunnsins at upptaka lán Tú sigur at tað er skeivt av mær at pástanda at heimild grunnsins at upp- taka lán ikki hevur verið brúkt. Eisini her talar tú móti betri vitandi (ella fylgir tú ikki við?). Í lógini um Menningargrunnin grein 6 stendur: »Grunnurin kann upptaka lán við landskassaveð- haldi, tó hægst 2 mill. kr. um árið í 5 ár, fyrstu ferð í fíggjarárinum 1973/74«. Grunnurin hevur íkki brúkt hesa heimild í 1973/74, 74/75, 75/76, 76/77, 78/79 og 79/80. — Í fjør var fyrsta årid at henda heimild varð brúkt, so nú veitst tú tað — og tað var júst tað eg skriv- aði. Sivilverkfreðingur mótvegis teknikum- verkfreðingur Her ger tú eina metan av teori og praksis hjá for- manni grunnsins Niklas Foldbo og hjá mær. Tú sigur (sitat): „Niklas Foldbo, Toftir, teknikum verkfrødingur, umleið somu utbugving sum Ídnaðarráðgevin hev- ur, nevnliga civilingeni- erur — einans akademiska útbúgving, meðan Niklas eisini hevur 4 árs vinnu- og fakútbúgving, sum er neyðug fyri at sleppa inn á Teknikum«. Hvat í víðu verð billar tú tær inn við slíkari skriving Ove? — Hvat veitst tú um mína útbúgving og hverji krøv, ið vóru sett viðvíkj- andi vinnuútbúgving bæði áðrenn og aftaná lærda há- skúlan fyri at eg skuldi verða kvalifiseraður fyri tey sterv eg havi haft ? - Her er tú farin yvirum markið fyri tað loyvda — og má eg tí eisini krevja av tær at tú alment váttar at einki hald er í tí, tú her hevur skrivað! Hvat hevði tú Ove Mik- kelsen gjert um eg alment hevði fert fram at tíni skiparapapírir vóru fals? „Endaliga uppskot- ið“ um broyting av lógum og vidtøkum grunnsins Í einari grein í Sosialinum 11.04.81 »Menningar- grunnurin svarar Ídnaðar- ráðgevanum< varð eg lagdur undir at fara við ósannindum, og grunn- urin >prógvar< hetta við at vísa til endaliga upp- skotið< um broyting av lógum og vidtøkum grunn- sins, ið var sent lands- stýrinum. Hetta „endaliga upp- skot< hevði eg ongantíð sæð og bat eg tí lands- stýrið um at senda mær eitt tvítak av tí. Tað er púra greitt at heldur ikki landsstýrið hevur móttikið eitt slíkt uppskot. — Og tú Ove tosar um at vera »lusutur« og um at vera »mannfålk«. Úrskurður Í dag finnur tú neyvan eitt sterri virki í Feroyum, ið ikki á ein ella annan hátt er stuðlað (lán ella studn- ingur) av okkara almennu grunnum. — Nógv av teimum eru eisini beinleið- is »prisgivin« grunnarnar, soleidis at skilja at um nevndir grunnana strammaðu studulstreyt- irnar, so fóru tey á heysin. — Tí hava eisini hesar nevndir skyldu at gera sær púra greitt at eingin virkiseigari av sær sjálv- um er áhugaður fyri at koma í alment kjak við grunnin um prinsippmál. — Tað er menniskjans- ligt at tonkja: >Heldur at tiga ella tosa penga- og maktmonnum eftir munn- inum enn at halda fast við ávísar áskoðanir, ið ikki hóvar teimum, og so koma í vanda fyri at fáa »nei« næstu ferð eg biði um stuðul <. Hetta sigi eg ikki, tí eg haldi at neyndir grunnana misbrúka sína maktsteðu, men tí eg veit at virkis- eigarir og -leiðarir yvir- hevur hugsa júst soleiðis sum nevnt omanfyri, — og tí tiga teir eisini. Nú nevnd og skrivari Menningargrunnsins eis- ini er farin undir at hjálpa kvinnum og monnumat gera rakstrarætlanir, kost- naðarmetanir og skriva umsóknir til sín sjálvt (til grunnin) fyri at spara al- mennan pening í(>hjá okkum er hjálpin ókeypis“ varð fert fram) og har- umframt, sambært Ove Mikkelsen, skal byrja at veita serhjálp og -leiðbein- ing á aliøkinum (skuldi ikki eisini skrivari grunn- sins á ali-skeið?) — Ja, so må rópast >varskóx<. - Ein nýggjan stat í stat- inum ynskir eingin — og minst av ellum: Feroyska vinnulívið. Tormóður Dahl Til minnis um Astu Arason Hvenn dagin sita vit við degurðaborðið og lurta eftir, hvat útvarpið veit av tíðindum. Ofta hvekka vit við, tá so boðini koma um andlát — aftur ein vinur, ein kenningur, eitt ungt fólk, ella eitt barn kanska. Soleiðis var eisini henda dagin, vit lurtaðu og blivu kanska meira at kalla skakað, tá boðini ljóð- aðu, at Asta var farin, bert 42 ára gomul. Asta búði hesi seinastu árini í Danmark, og hava vit vinir og arbeiðsfelagar hennara ikki havt so nógv samband við hana hesa tíð, men vit, ið kendu Astu, ta tíð hon var búsitandi í Vági, her hon var borin í heim, vaks upp og livdi saman við manni og bernum sínum, vit gloyma ikki hvussu livandi, lætt og góðsligt lyndi hennara var. Asta hevði sínar trupulleikar at dragast við, men tað var aldri, tú hoyrdi hana klaga, nei hon hevði sítt hjá sær sjálvum, meðan vit onnur ofta og títt kundu grenja, hevði Asta altíð tíð at lurta og geva okkum eina haldgóða vegleiðing. Aldri hoyrdi tú Astu lasta nakran, hon hevði altíð okkurt gott at bera ellum, og tá vit onnur slatraðu, hevði hon at okkum við dømum um seg sjálva og okkum, ið hon setti í teirra stað. Jú av Astusa kærleiksfulla skynsemi kundu vit læra bæði um lívsins ljósu og um lívsins skuggafullu síður. Tá eg fór til Danmarkar í 1965, fekk eg frá Astu ein silvurstaka, og bað hon meg onkuntíð tendra ljósið og minnast tær ljósu letur, vit høvdu havt saman. Silvurstakin hevur fylgt mær, og eg havi minst Astu — hverja ferð, eg nú fari at tendra ljósið í stakanum frá Astu verður tað við vónini um, at vit aftur ein dag skulu hittast. Asta hevði bert fáar dagar framman undan deyðanum sagt vinum sínum herheima frá, nær hon ætlaði sær heim at vitja í summar. Tað er tí fyri okkum so ófatuligt og tungt at skilja, at hon mitt í lívsyrki sínum er tikin burtur, og enn tyngri og svárari er tað hjá tykkum, ið stóðu henni nærmast, hjá tær góða Lillan, sum framman- undan kendi til sorg við at missa. Friður verði við minninum um Astu. Torgerð At siga heiminum farvæl, um til Guds dýrd tað gerast skal, er altíð svárt at duga; tað lærdist aldri, um ei tú hjá okkum, Jesus, festi bú og lýsti sinn og huga A Jesus, Harri, alla neyð tú kennir, ja, hin beiska deyð, sum tú jú hevur vunnið ! tú veitst, at ræðslan lúrir nær, og eingin uttan ótta sær sítt líusskeið vera runnið Læt meg á míni síðstu stund tað hoyra djúpt í hjartans grund, sum lív og andi talar, hvor ljóst hjá tær í himii er, at vinarhond tín heim meg ber í hina gyltu salar. Tá skal eg, áðrenn deyðand hond meg nemur, slítur síðstu bond og fellur náttin svarta, trygt sovna tínum favni í og gloyma synd og sorg og strid sum barn við móður hjarta