leygardagur 18. juli 1981síða 2

Síða 2 SOSIALURIN Vit mugu altíð framleiða fyrsta floks vørur — Um vit í framtíðini skulu teljast millum teir fremstu fiskaframleiðararnar í heiminum, mugu vit gera okkum greitt, at bæði fiskifloti og virkir gera sítt allarbesta fyri altíð at framleiða fyrstafloks kvalitet, sigur Heri Morten- sen m. a. í sínum innleggi í dag k fiskiflotin og es rkir eru ein heild k esum kann vera ørjum ødrum fyriuttan er tað mín roynd, at ka rki rekast so rationelt sum meguligt, skal tað fáa eina javna til- soleiðis at av ski tað stórt sæð er arbeiði vønn dag, ti tær sterstu framleiðsluútreiðslurnar eru, tá ið virkini noyðast at arbeiða smáar nøgdir í St Eina javna tilgongd. ísa royndir, fáa virkini bert fra teimun stóru og eru tær ímillum it teir eru dýrir at byggja og sostatt dýrir at forrenta og avskriva, men ikki minnst eru teir dýrir at dríva, og er tað her olju- forbrúkið og teir Orðaskifti um fer- oysku fiski- vinnuna í 80-unum oljuprísirnar talan er um, og sær tað tíverri út til at hesir prísir bert fara ein veg og tað er uppeftir. Eg kann nevna eitt domi um ein bát, sum í 1980 fiskaði fyri 740.000 kr. meira enn brúkti fyri 956.000 kr. meira í olju, or- sakað av príshækking. Hvat kann so gerast fyri at minka um oljuforbrúk- ið. Jú eitt er at partrola og í 1979, men harvið minka oljufor brúkið við ca , eru teir stóru trolararnir serliga vælegnaðir, tí teir kunna bæði par trola grynri atni og V royna einsamallir á djúpun vatni har partrolingin ikki hevur verið væleydnað Eitt annað er at leggja um til tungoljudrift og sostatt minka oljuútreiðslurnar við ca. 20%. Línubátar hava ikki so stórar oljuútreiðslur, og fyri at gera ta trationellu egningina lættari, hava fleiri línubátar innstallerað egningamaskinu, ið burt- urbeinur tað strævna arbeiði ið tað var at standa og egna við hond, og samstundis ber í sær at bátarnir klára at nógv fleiri húkar enn áður Heimaútróðurin roynist seta ójavnt frá ári til árs, men fáa virkini eina javna til- Myndar foroyska pressan samfelagslívið sum heild ! Uppgávan hjá pressuni og starvsfólkinum er at veva øllum málum somu sømdir, til gagns fyri allar stættir í samfelag okkara sigur Dagny Joensen m. a. í sínum innleggi Orðaskifti um før- oysku pressuna eg at mynda hana við sog- uni hjá Knut Hamsun um deydsdømda fangan, sum í vogni verður førdur til avrættarstaðið Hann situr óstillur, flytur seg eitt sindur, tí hann prikar seg í afturpartin av einum nagla, tað lætnaði í letuni ! Við hesum vil eg halda, teroyska pressan ikki i lKka at Ivsa samfelagið sum vit búleikast í, annað- hvert tí tað er so torfort at fáa fólk at siga teirra egnu hugsan um eitthvert mál, ella bert tí vit hava eina rannverga hugsan um, hvat er sømiligt at skriva Tað við tí kemur semiliga teimum fólkavaldu tilgóðar, tá teir mangan ikki verða kravdir eftir tí, nindar lanuncan landsval ava jattal it fremja Hetta kundi tó fingist í rættlag, um bert veljarnir, sum teir fólkavaldu høvdu so stóran áhuga fyri frammanundan vali, eisini kendu sína ábyrgd eftir at teir hava sett seg væl til rættis í ymsu polittisku sessunum. Hetta er mett sum heild ikki um teir tað vil siga fólkavaldu, ta við stýrið, Heri Mortensen stjóri á flaka- virkinum á Tvør- oyri skrivar: gongd frá teimum stóru bátunum, eru tey soleiðis innrættaði at tey eisini taka iski, ið hesum nogvan kunna ímóti týdning fyri virkir Tá hvussu eg menn og hetta um, fiskifloti skal síggja út er sagt SKA eg g, skal møgu- liga síggja annarleidis út um eini fyra, fimm år. Sum nu er, eru flaka- virkini innrættad til at framleiða 5 lbs., blokk og saltfisk, og hetta hava tey gjørt í nógv år. Tað er tí ein nærliggjandi tanki um ikki tíðin er komin til at finna framleiðslur og harafturat aðrar marknaðir, serliga tá ið hugsað verður um tey heilt Oroyndu, ja ókendu aðrar næstan fiskasløgini, ið okkara djúpvatnsfiskifloti so smátt er byrjaður at veiða, tí vist er, vit hava skyldu til bæði at hagreiða og finna marknaðir til hesi fiskaslog, og tað ivist eg sjónarmið Dagny Joensen blaðkvinna skrivar: Hví samfelagsmynstrið er soleiðis háttað, kann ein bert gera sær sínar egnu metingar um, men helst er menniskjað soleiðis í síni medferð, at tað, sum vit krevja av ellum stættum sum heild, kortini ikki er soleiðis, at einstaklingurin fyri sær sjálvum kann siga, at hetta samfelagið júst er fyri mær og ikki í at vit kunna, tí okkara virkir skulu verða útbygd og moderniseraði soleiðis at tey kunna laga framleiðslu sína til all megulig fiskaslog innan fyri heilt stutta tíð, og kemur hetta eisini at seta stór krev til okkara fiska selu, ið skal finna mark naðir til hesi nýggju fiska slog og kanska heilt aðrar framleiðsluháttir enn teir ið vit kenna nú. Heldur ikki mugu vit gloyma, at vit eisini áttu at gjørt okk ara framleiðslu lidna, soleiðis at skilja at hon er klár at selja í selumið- steðum, men um hettar í løtuni lenar seg er ilt at siga, tí her spæla faktorar sum tollur og annað inn. Um vit í framtíðini skulu teljast ímillum teir fremstu fiskaframleiðarir í verðini, mugu vit gera okkum greitt, at bæði fiskifloti og virkir gera sítt allarbesta fyri altíð at framleiða fyrsta flokks kvalitet, tí um vit gloyma tað, vil eitt so lítið land sum Feroyar skjótt missa fótafesti á tí stóra heims- marknaðinum. Hugsað verður um tann minni menta, sum ikki orkar at fylgja tí upp, sum samfelagið ásetur sum treyt fyri tann einstaka, fyri at hann kann fóta sær í hesum landi. Hóast tað ferð eftir ferð er tikið upp á mál, so vil eg enn einaferð umreða álvarsliga spurningin um íbúðarspurningin á Framhald á síðu 18 A —wIII ERE