leygardagur 18. juli 1981síða 6

Am telf. 14720. 1 1820 box 76, 3800 Torshavn Útgevari: p/fsosialurin Fyritaks- : og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lysingar: Uppseting: Prent: Mikil »sparing« »SPARILANDSSTYRID« er nu av álvara farið at spara. Tað er serliga innan strandferðslugkið, har »spar- asta skal. Í staðin fyri sum undan »sparilandsstyrinum«, tá vit bert høvdu eitt skip at rekja uttanlands- siglingina við, sigla nú tvey skip — dupult manning, dupult oljubruk o. s. fr. Her er talan um »sparing« í stórum stíli. SAMSTUNDIS verður innanoyggja- siglingin skerd munandi. Ístaðin fyri Teistan siglir Ternan til Suðuroyar og ístaðin fyri Ternuna røkir Tróndur siglingina um Lorviksfjørd. Ikki nóg mikið við, at vit skulu bøta dýrt fyri nýggja uttanlandssiglingar-ævintýrið hjá »sparilandsstyrinum«, men hetta skal so sanniliga eisini raka tey, sum ferðast skulu oyggjanna millum. MARGHÁTTLIGT má tað tykjast fólki yvirhøvur, tá hugsað verður um, at tað júst var uttanlandssiglingin sum var høvudsorsøkin til, at sein- asta landsstyrissamgongan slitnadi. Tå var ætlanin at keypa eitt betur hóskandi skip til uttanlandssigl- ingina, men tad var kortanei frå fólkaflokkinum. Nú setur sami flokkur tvey skip í somu rutu! HETTA MINNIR ikki sort um søguna um mannin, sum kom til havnar at keypa nýggjan komfýr. Tá hann fekk at vita, at nýggi komfýrurin ikki brendi meira enn helvt av vanligum komfýri, keypti hann tveir. Tá var sparingin fullkomin. HETTA ER TAÐ fólkaflokkurin saman við samstarvsflokkum sínum vildi við sparing. Er hetta ikki at spara um oyruni, meðan krónurnar rulla? PEL-rør Å goymslu hava vit PEL-rør i øllum vanligum tjåkdum og til 6 og 10 atm. tryst. Pf. Hans M. Reinert & Co. Smyrilsvegur Tórshavn, tlf. 15013 | Stabiliseraða ologligheitin Onkur hevur sagt seg undrast á, hví eg nettupp havi »meldad« Dimmalætting fyri at lýsa fyri brennivíns- agentum. Tað var jú ikki pent Tí eisini Sosialurin hevur lýst. Einki for gjørt kann væl vera í tí at lýsa við brennivíni 0. t., tå »tad« annars verður bestilt á lógligan hátt Og so verða jú eisini onnur framd, grovari brot sum eru beint ímóti lóggávuni, t. d. øl- klubbarnir Alt hetta er jú fút- anum greitt, er skorið út í papp, alt sum direkta er í mótsvar við galdandi lóggávu. Men tað hevur ásýni- liga havt meira at siga hvat vissir bólkar, meira etableraðir, hava hildið partvíst stiðjaðir beinleiðis av alkohol- kapitalinum, onkur hevur helst lýtt fútanum í oyra — at hentast hevði verið uppá tað nærmasta at staðfesta tað sum ikki er í samsvar við lógar- reglurnar, men sum veruliga fer fram dag og dagliga Tí »ikki bar til« hjá vissum politiskum flokki opinlýst at ganga við til at broyta lóggávuna, tí tað hevði gingið útyvir atkveðurnar Men áheitanin um at gera nakað frá myndug- leikanna ikki hoyrd. Fútin hevur m. a. aftra seg við teirri moti- síðu var vering, at tað fór at verða tikið eitt »politiskt initiativ«, hver slíkt hevur sagt, veit eg ikki, tað kom so ongantíð, var helst tann beri blágómur. Ein skuldi trúð, at ikki bar til í longdini at lata standa til. At viðurskiftini eru ótolandi vita vit. Avleið- ingar at lata standa til hava vit í frískum huga í hesum degum. Onkur svartseljari nú og tá >ger jú gott<, men teir etab- leraðu ganga fríir, tann »organiserada etabler- aða ólógligheitin<. I 1973 var ein rynd SOSIALURIN gjørd at fáa lóglig viður- skifti at valda, hetta miseydnaðist, m. a. tí at Sambandsflokkurin og Dimmalætting gingu ímóti øllum broytingum, Sambands- flokkur forðaði fyri at sek var reist um øl- klubbamálið. Eg meiti lýsingareðina í Dimma- lætting, lýsingarnar frá brennivínsseljarunum, at vera ein avleiðing av tí „stabiliseraða lógloysin- um«. Og tað bekemur opinberliga Dimma- lætting og Sambands- flokkinum. At hetta gevur fríari ræsur fyri alkoholkapitalin at virka í Feroyum er bara ein kensgerningur. Sambært lóggávuna má eingin reklamering vera fyri rúsdrekkaselu. At Dimmalætting so er fremsti boðfretin hjá alkoholkapitalinum er „paradoksalt nokk«. Við tí stødu hetta blað hevði í 1973 má sigast, at her er umskift og tað við lít. Pengar lukta ikki, er og sami við- merkingar ein vælkend borgarlig klisjé. Tað ber helst eisini í hei syftu til at for- telja fólki í óteljandi (produseraðum) lesara- brevum at Kattrup mest selur sodavatn og tann- pasta til føroyingar. At Tr. Samuelsen ikki veit til annað er trúligt, men at G. L. Samuelsen ikki veit tað er heldur betonkiligt. Í rættinum má man bara siga sann- leikan ! Ná, men tað skal nokk lukkast Dimmalætting at fáa sínar trúgvu les- arar at halda at Kattrup selur skamm sodavatn og tann pasta, tað við brennivíninum, tað er bara ein óbetíðiligheit. Ein heilt onnur og syrgiligari sega er støda Javnaðarfloksins. Flokk- urin sum í 1973 gekk fult inn fyri nasjonalisering av allari rúsdrekkaselu gekk við til at lata allan handilin til privatan profitt í 1980. 15. juli 1981 J. Lindenskov Skammið tykkum, klaksvíkingar Mangan hevur verið fram- fort, at klaksvíkingar (við fáum undantekum) als ikki hava ans fyri mentan, hetta verður prógvað við, at um okkurt mentun- arligt tiltak verður fram her í býnum, so er tað ikki fort fyri at savna áskoð- arar ella áhoyrarar í nevni- verdan mun, men er tað harafturímót okkurt lætti- soppakent, so fylkist fjøldin um tiltakið. Higar- til havi eg tagt, tí hetta hevur ligið á einum meira lokalum sum Smag og plani, og, orðatakið sigur behag er forskellig, so eg havi hildið, at fólk sjálvi mugu um, hvat tey tíma at brúka frítíðina til, men nú er mær ovboðið, og eg fáa ikki tagt longur, tí hatta seinasta tiltakið, ið framt er við at lata vest- menningum sluppina »Gudrun« er ein skomm, ið ikki kann Klaksvíkini aftur. >Vit hava ikki ráð< verður sagt. Hvussu kunnu so vestmenningar hava ráð? vaskast av Ja, ja, eg veit, at tað er munur at draga hana upp á land fyri »einans« at hava hana sum eitt minni um slupptíðina, men kundu vit ikki gjørt tað sama? Eg má siga, at eg bæði rodnaði og bliknaði, tá tíðindini um hetta »bragd« bórust kring landið gjøgnum útvarpið. Eru vit øll í veruleikanum slíkir Mammons trælir, at vit eru líkasæl við at heiðra minnið um fedranna blóð, sveitta og tár, ið løgdu lunnar undir tað sokallaða >vælferðar- samfelagið<, einans tí at vit noyðast av við nekur av okkara dýrabaru oyrum? Pengarnir tykjast annars at sita sera leysir í lummanum, tá tað er fjant og fjas, tað snýr seg um. Aðrastaðir í landinum eru tey ikki bangin fyri at smoykja upp um albogarnar, spýta í nev- arnar og fara til verka — ókeypis í mongum forum, og her skuldi verið fólka- tilfar, so tað munar, men einaferð enn hava vit fingið prógv fyri, at tað ikki er negdin, men dygdin, tað kemur ann uppá Vónsvikin Óli hevur stungið okkum í ryggin Eftirsum eg havi siglt longi g ha rið við í arbeiðinum t r ry nr } , 1t Skipa sjómenn taktelag c x nar r K ERA I i se t a r ike Orsøk roynt áður, men inntil hesu ferð er tal niseydnast, av tí im hava arbeitt við antin eru lla steðgaðir a eilur 1jå OKKUTI sjåmonnun so sum låga en, ongar pengar fyri yvirtíð arunum Fyri nakað av tíð síðan hækkaði oljan heilt nógv. Tá gjørdi eitt reiðarí ikki nætari enn at blaka ein av næstan hverjum skipi, út í arbeiðsloysi. Og reiðaríi meira hýru til teir, ið voru eftir. Men hetta hendi ikki Stravnari bleiv hjá hinum at lovaði nstundis irbeida, « g at vera so táir er Hetta n gott fakte a 'kkum forða reiðarunum 1 Tá ið Fiskimannafelagið broytti lógina, so at sjómenn kundu melda seg inn í Fiski- mannafelagið, teknaði eg meg sum lim har og nakrir aðrir eisini. Og Óli Jacobsen lovaði okkum eisini hjálp at gera eina deild. Men tað gekk ógvuliga seint. Vit vóru fleiri ferðir á hurðini hjá Fiski- mannafelagnum, men hann var ongantíð at treffa. Eitt annað, sum var keðiligt, var, at Oli Jacobsen ongantíð var á kajuni og tosaði við okkum,