leygardagur 18. juli 1981síða 7
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
Síða 7
Yvirlýsing frá Kommunistiskum Útisetum
Verjið sjófólkið móti ágangi!
Sjófólk okkara ferir í dag eitt
rættvísisstríð fyri at fáa fak-
felag sítt viðurkent sum ein-
asta umboð sjófólksins.
Hetta er sama rættvísisstríð,
sum geil hini verkafeleg
okkara hava fert — nekur av
teimum fyri meira enn mans-
aldri síðan.
Okkara samfelag er soleiðis
háttað, at meðan so nógv
tann stórsti parturin av fólk-
inum við arbeiði sínum
skapar ell samfelagsins virði,
er tað eitt fáment lið, sum
eigur og hevur tamarhald á
framleiðslutólunum, og sum
skúmar róman av arbeiðinum
hjá fólkinum. Vinnulívs-
harrar okkara hava eittans í
huga, tá ið talan er um
arbeiði — at fáa sum mest
burturúr tí, sum arbeiðandi
fólkið skapar. Um nekur ar-
beiðandi stætt í samfelag
okkara skal gera sær vónir
um at fáa bert semulig kor at
arbeiða undir, verður hon
noydd til at skipa seg í verka-
felag, sum kann taka sær av
áhugamálum hennara.
Tað er hetta, sum sjófólk
okkara nú hevur ásannað.
Tey vána viðurskifti, sum
sjófólkinum hava verið boðin,
hevur sannfert sjófólkið um,
at einans við einum fakfelag,
sum óttaleyst setur sær sum
mál at verja rættindi sjó-
fólksins, kann hugsingur ger-
ast um ábetur í samband við
arbeiðsviðurskifti tess.
Verkfall var tað rætta
Fakfelag sjófólksins var sett
á stovn í apríl mánaða í ár,
aftaná at stigtakararnir
hevdu fingið vissu fyri, at
meirilutin av sjófólkinum
ynskti eitt serstakt fakfelag
fyri sjófólkið.
Aftaná at stovnandi aðal-
fundurin hevði skipað stjórn
og starvsnevnd, varð álagt
starvsnevndini at fáa í lag
samráðingar við reiðararnar
til tess at sáttmáli kundi
fáast í lag millum partarnar.
Sjófólk okkara ynskti, at
lenirnar vórðu munandi
hækkaðar frá teim 7.000
krónunum, sum vanliga
sjálvt um hann var vitandi
um, at vit bert vóru í Tórs-
havn 1—2 dagar aðru hverja
viku. Hetta átti hann sjálv-
andi at gjørt.
Orsakad av hesum begyntu
vit at tosa um at gera eitt
fakfelag sjålvir. Tað bleiv
tosað nógv aftur og fram um
hetta, og vit fóru so undir at
arbeiða við hesum. Ein
maður fór í land at arbeiða
við hesum og at halda kont-
akt við okkum, sum vóru
umborð á øllum skipunum.
Úrslitið av okkara arbeiði
kenna øll. Føroya Sjómanna-
felag bleiv stovnað 16. apríl
og hevur nú í langa tíð biðið
reiðararnar um samráðingar,
bæði á ein og annan hátt.
Hetta hevur onki hjálpt, og
onki annað var tí at gera enn
at fara í verkfall. = -
Áðrenn verkfallið játtaði
Fiskimannafelagið = okkum
stuðul. Nú aftan á, at Feroya
Sjómannafelag hevur lýst
verkfall, sigur Óli Jacobsen,
at hann meguliga fer til sam-
ráðingar við reiðararnar, og
mánaðarlenin er í dag hjá
fólki á feroyska skipaflot-
anum.
Harafturat ynskti sjó-
fólkið, at arbeiðsviðurskiftini
vórðu broytt soleiðis, at ein
yvirtíðarskipin fekkst í lag.
Sum nú er fevnir mánaðar-
lenin uppá 7.000 krónur um
fýra vikur uppá 60—80 tímar
hver!
Eisini ynskti sjófólkið, at
reiðararnir á feroyska skipa-
flotanum fylgdu reglunum
fyri farmaflutningi, soleiðis
at skipini m. a. ikki sigldu
undirmannaði.
Men reiðararnir noktaðu at
taka uppsamráðingar við sjó-
fólkið grundað á jánkasligar
undanferslur.
Tá ið tað gjørdist alt meira
skilligt millum fólk, at reið-
ararnir ikki vóru sinnaðir at
víkja ein tumma, funnu teir
seinasta trumfin fram, sum
vísti seg at vera eitt krav um
at síggja limalistan. Men tá
ið fakfelag sjófólksins síðan
eftirlíkaðu teimum hetta —
tá mettu reiðararnir ikki til
fundar!!!
Aftaná at reiðararnir
hevdu sýnt hendan mark-
leysa frekleikan og stóru van-
virðing fyri sjófólkið okkara,
hevði Feroya Sjómannafelag
onki annað í at velja enn at
lýsa verkfall.
Berjast á tveimum
hermótum
Gongdin í stríðnum hjá sjó-
fólki okkara fyri at vinna
felag sínum viðurkenning og
frama hevur prógvað so
dyggiliga, at stríðsfús verka-
fólk ikki einans verða noydd
til at stríðast ímóti vinnulív-
harrunum og
spekulantunum, men har-
umframt skutilssveinum
teirra i leidsluni i Føroya
Fiskimannafelag.
Sjófólk hava áður roynt at
skipað fakfelag, men vegna
ágangi frá reiðarunum,
eydnaðist hetta ikki tá. Sein-
asta heyst setti Feroya Fiski-
mannafelag deild á stovn fyri
sjófólk, orsaka av at onki sjó-
at sjómannadeildin í Fiski-
mannafelagnum verður
stovnað. Men hetta er fyri ein
stóran part við limum, sum
reiðararnir hava teknað inn í
Fiskimannafelagið. Stutt
sagt kann man siga, at Óli
Jacobsen og Fiskimannafel-
agið við hesum hevur stungið
okkum í ryggin. Hetta er
stórt svik ímóti sjómonnum.
Fyrst at geva okkum stuðul
og so — tá harðast leikar á í
stríðnum ímóti reiðarunum —
so knappliga at sláa til ímóti
okkum.
Hevði Fiskimannafelagið
ikki havt stungið okkum í
ryggin, hevdu vit ivaleyst
sitið við samráðingarborðið í
dag.
Vit rokna við, at fiskimenn
kring landið saman við
okkum harmast um hesa
steðu, sum nú er íkomin og
koma at stuðla okkum í okk-
ara arbeiði.
Hans Jacob Mouritsen
mannafelag var til og orsaka
av, at einstek sjófólk høvdu
sett ynski fram um limaskap
í Fiskimannafelagnum, so-
leingi onki serstakt sjó-
mannafelag var.
Sjómannadeild Fiski-
mannafelagsins hevur onki
gjert fyri at beta um viður-
skifti sjófólksins hetta árið,
sjómannadeildin hevur verið
til. Men heilt óvænta — júst
sum verkfallið varð lýst —
fekk leiðslan í Fiskimannafel-
agnum brell. Kneppliga nú
skuldi hon hava slíka
umsorgan fyri sjófólkið okk-
ara, at tað varð umráðandi,
at sjómannadeildin fekk so
mangar limir sum gjerligt.
Tað fyrsta tann nývaknaða
sjómannadeildin í Fiski-
mannafelagnum tók stig til
var at tekna verkfallssvíkar,
sum lím í deildini.
Henda skarnsger Fiski-
mannafelagsins verður
ongantíð gloymd.
Tað var ein skarnsgerð,
Fiskimannafelagið gjerdi við
at lata nakrar av limum í sjó-
mannadeild síni hava leiklut
sum verkfallssvíkar, tá ið
Nestindur og Lómur fóru til
Danmarkar fyrsta túrin
aftaná at Feroya Sjómanna-
felag hevði lýst verkfall.
Tey sjófólk, sum fóru í land
eftir boðum Feroya Sjó-
mannafelag, hevur Fiski-
mannafelag offrað. Slíkt
kann ikki skiljast annarleiðis
enn ein kensluleys roynd til
at seta kílar millum arbeið-
andi fólkið og sáða split.
Henda avgerð Fiskimanna-
felagsins varð tikin júst í
lagnustund Føroya Sjó-
mannafelagsins.
Um Fiskimannafelagið
ynskti at varðveita sína sjó-
mannadeild við vælvild yvir-
fyri sjófólkinum, hevði Fiski-
mannafelaigð best víst sín
samhuga við at nokta limum
sínum at taka upp verkfalls-
rakt arbeiði, og soleiðis
stuðla sjófólkinum í at fáa
reiðararnar á knæ og noytt
teir til at taka veruligar sam-
ráðingar upp við sjófólkið.
Úrslitið er sostatt óvænt-
andi vorðið tað, at sjófólkið
er komið í ta torføru steðu, at
tað verður noytt at berjast á
tveimum hermótum.
Sjómannadeild Fiski-
mannafelagsins hevur onki
annað heitið uppiborið enn
Verkfallsbrótaradeild Fiski-
mannafelagsins !
Verkfallsbrótaradeild
Fiskimannafelagsins
Formaðurin í Fiskimanna-
felagnum ger sær dælt i blød-
unum, at Fiskimannafelagið
hevur uml. 40 limir í sjó-
mannadeild síni.
Men formaðurin í Fiski-
mannafelagnum sigur onki
um, at umleið 10 av nevndu
limum gjerdust sjómenn sum
verkfallssvíkar og offraðu
aðrar 10 limir í Feroya Sjó-
mannafelag.
Somuleiðis sigur hann onki
um, at einstakir av limunum
als ikki hoyra til sjófólkið.
Heldur onki verður sagt
um, at reiðaríini hava tekna
fleiri sjófólk sum limir í Fiski-
mannafelagnum og trekt
limagjaldið av len teirra,
uttan at hesi hava verið vit-
andi um tað, ella hava góð-
tikið tað undir tí trýsti, at um
tey ikki tóku tað til eftir-
tektar, vofðu tey sett í land.
Ein sjómannadeild við slík-
um limalista — um hann so
fevndi um tad dupulta —
kemur ongantíð at rekja
veruliga áhugamál sjófólks-
ins.
Tað er neyvan tí, at sjó-
mannadeild Fiskimannafel-
agsins enn er á lívi.
Sosialurin og Dagblaðið
úr somu skuffu
Tað er ikki bert blaðfólkið á
Dagblaðnum, sum roynir at
langa út eftir sjófólkinum,
men eisini blaðfólkið á sosial-
demokratiska málgagninum,
Sosialinum.
Meðan Dagblaðið beinleiðis
hevur leiklut sum láturverja
hja feiðarunum, hevur Sosi-
alurin so týðiliga leiklutin
sum verji hjá borgarliga fak-
felagsleiðsluni í Fiskimanna-
felagnum.
Sosialurin og leiðsla Javn-
aðarflokksins, sum ongantíð
áður hava víst tað minsta av
áhuga fyri sjófólki okkara,
men við eygunum afturlætn-
um hevur latið sjófólkið siglt
sín egna sjógv undir teim
mest vána viðurskiftum, ríða
sum ongantíð áður á aftur-
haldsbylgjuni við útspill-
ingum móti teimum, sum
veruliga royna at beta um
tey ósemiligu kor, sjófólki
okkara verða boðin.
Samstundis aftrat Sosial-
urin seg ikki við at nokta at
prenta úttalilsi frá Feroya
Sjómannafelag. Men aftrar
seg tó heldur ikki at gera
viðmerkingar til skriv Sjó-
mannafelagsins, sum blaðið
noktar at prenta.
Sjómannaverkfallið hevur
víst, at tá ið á stendur, so
finna vit bæði Dagblaðið og
Sosialin í somu skuffu sum
verjar hjá vinnulívharrunum.
Stuðlið Feroya
Sjómannafelag
Kommunistiskir Utisetar
(Komm.U. hevur aftanå at
hava sett seg inn í málið tikið
tað einastu rættu avgerðina
—nevniliga at sýna sjófólki
okkara sín stórsta stuðul.
Hesin stuðul eigur at verða
bæði moralskur og fíggjar-
ligur.
Limir felagsins eiga at taka
til orðanna millum fólk til
frama fyri Feroya Sjómanna-
felag, og teir eiga eftir feri-
muni at senda pening til
Feroya Sjómannafelag Giro
265.
— Stuðlið Feroya
mannafelag !
— Avdúkið borgarligu fak-
felagsleiðsluna í Fiskimanna-
felagnum !
— Takið sek sjófólksins !
Sjó-
KOMM. Ú.
Bilur til sølu
Ein OPEL KADETT,
árgang
1973.
skaða til solu.
við
Tlf. 12209
Frågreiding frå
Amnesty International
sum er 20 ár í ár:
Helvtin av ST-
londunum hava
samvitskufangar
Úr 60 londum frættist um
píning, í meira enn 50 lond-
um kunnu fólk sita inni-
byrgd uttan lóg og dóm og í
134 londum er deyðarevsing
í gildi
Fyri tjúgu árum síðan stóð
ein grein eftir bretska leg-
freðingin Peter Benenson í
London-blaðnum The Obser-
ver, har boðað varð frá einari
kampanju: Áheitan um
amnesty 1961. Minni enn ein
mánað seinni hevði hann
fingið stuðul frá fólki um
allan heimin og ein nýggj
rersla var byrjað: AMNES-
TY INTERNATIONAL. Nú,
við byrjan av 1980unum, sær
Amnesty International fram
ímóti teimum avbjóðingum ið
standa fyri stavn, og kunn-
ger tann 27. mai 1981 hesa
áheitan um grið 1981.
Mannarættindini standa fyri
einari avgerandi roynd í
1980-unum, nú rætturin at
vera eðrvísi verður álopin í
alt fleiri londum. Píning og
morð, fólkarán og fongsul —
ofta við góðkenning av
hægstu myndugleikum — er
dagligur kostur í tjóðum við
heilt ymiskari politiskari
uppfatan.
Lívlát gerst alt vanligari.
Túsundtals fólk eru týnd av
agentum eftir almennum
boðum í Guatemala. Í
Afghanistan, Argentina og
Filipsoyggjunum eru fólk
burturførd av trygdartæn-
astunum og ongantíð komin
afturíaftur.
Aðrarstaðir hava serdóm-
stólar fyriskipað politiskar
avrættingar í hópatali. Í Iran
og Iraq eru fólk hongd ella
skotin aftaná eitt eiti av rætt-
arviðgerð, ofta uttan megu-
leika fyri appell.
Javnan frættist um andlát
i fongslum og politiskum
varðhaldi, ofta orsakað av
píning. Ræðuligar hendingar
eru farnar fram seinasta árið
í londum sum Bolivia,
Spania, Turkalandi, Uruguay
og Zaire
Í so ymiskum londum sum
Sovjettsamveldinum og
Suður-Korea, Kina og Haiti
kunnu atfinningar móti
stjórnini fera stranga revsing
við sær. Tey sum enda í
legum og fongslum koma ofta
út fyri harðari viðferð og
strangari revsing.
Víða hvar verður fongsling
av rasu-, átrúnarligum ella
politiskum grundum fram-
longd í tað óendaliga. Ein
fyrrverandi — nú leysgivin —
fangið segði at fangatippini
mangan gerast ein grev fyri
lívstíð. Summir samvitsku-
fangar hava verið innistongd-
ir í áratíggjur.
Ofta verður innibyrging
uttan lóg og dóm brúkt til
tess at teppa verulig ella mis-
tonkt mótmælisfólk. Summi
hava verið innistongd í
áravís, eitt nú í Malaysia og
Paraguay, onnur bannlýst í
Suður-Afrika.
Onnur demi kundu verið
nevnd. Haldast má, at í
útivið helminginum av
teimum 154 londunum,
umboðað í Sameindu
Tjóðum, sita samvitskufang-
ar — fólk sum sita í fongsli
orsakað av teirra trúgv ella
uppruna og sum hverki hava
framt eila eggjað til valds-
gerðir. Úr 60 londum hevur
verið at frætt um píning tey
seinastu fimm árini. Í meira
enn 50 londum kunnu fólk
verða innibyrgd uttan lóg og
dóm. Í 134 londum er deyða-
revsing í gildi, í fleiri londum
fyri politisk lógarbrot.
Gíslatekur, píning og av-
rættingar av politiskum mót-
steðufólki hava eisini verið
framdar av privatum
bólkum, ið virka fyri ymisk-
um áhugamálum. Hesar
valdsgerðir eru ikki mætari
enn tær, ið framdar verða av
ríkisstjórnum.
Tað er átroðkandi neyðugt
við altjóða tiltøkum móti
hesum miðvísu royndum at
kúga og týna annarleiðis-
hugsandi, um mannarættindi
skulu verða vard í 1980unum.
Fyri tjúgu árum síðan byrj-
aði Amnesty International
rerslan við einari blaðgrein,
har heitt varð á fólk um,
uttan mun til áskoðan, í felag
at virka fyri frígeving av
monnum og kvinnum, ið sótu
í fongslum um allan heimin
einans orsakað av teirra
politisku áskoðan ella trúgv.
Í dag er tað ikki bert fræls-
ið at hugsa og trúgva, ið er
fyri álopum víða um heimin:
lív fanganna er í vanda.
Brasilski blaðmaðurin Vla-
dimir Herzog skrivaði í 1975,
áðrenn hann fór á eina politi-
steð í Sao Paulo til avhoyr-
ingar:
»Um vit missa evnið til at
gerast uppest tá vit síggja at
onnur verða illa viðfarin,
Framhald á síðu 18