leygardagur 24. oktober 1981síða 5

SE HEF SOSIALURIN Deyðsvanlukkan á Hoyviksvegnum: Fóru tvørtur um vegin tí bilarnir vóru so langt uppi Teir báðir smádreingirnir, sum komu súkklandi nið- an eftir Hoyvíksvegnum og ætlaðu sær vestur á Tjaldursvegin, sóu tveir bilar koma oman eftir Hoyvíksvegnum. Men teir vóru so langt uppi, at dreingirnir hildu, teir væl kundu fara tvert- ur um vegin. Men, áðrenn teir vita av tí, eru bilarnir har, tann aftari drongurin verður ákoyrdur og doyr á staðnum. Hetta hendi tann 25. juni í ár og í heyst ákærdi fútin teir báðar bil- førararnar fyri grova, skilaleysa koyring og óæt- lað manndráp. Fyrsti rættarfundurin var týsdagin. Ákærin ætlaði tá at av- hoyra hin drongin, men hetta átalaði annar verjin og dómarin var heldur ikki fegin um ætlanina hjá ákæranum. Drongurin er bert 6 ára gamal. Í staðin bleiv so móðir hansara av- hoyrd og hon greiddi í rættinum frá tí, sonurin hevur sagt henni um hend- ingina. M.a., at hann sá bilarnar koma oman eftir Hoyvíksvegnum. Tordi ikki at steðga Bert annar av teimum ákærdu var í rættinum — hin, tann sum koyrdi á drongin, er burturi við skipi, — og hann játtaði at hava koyrt ov skjótt. Hin- vegin noktaði hann at hava framt óætlað mann- dráp og at hava koyrt skilaleyst. Her hendi vanlukkan. Onki av vitnunum, kann við vissu siga, hvussi stór ferðin var. Tvey siga 80—100, eitt yvir 100 km/t. Politiid sigur, at ferðin var ikki undir 100 km/t og, at bilarnir koyrdu um kapp Aftaná ferðsluvanlukku: Steðgaði ikki fyri manni sum skuldi eftir hjálp — Hann má hava sæð meg. Eg veittraði við báð- um hondum. Men hann steðgaði ikki. Soleiðis gekst fyrsta royndin hjá einum ungum manni at fáa hjálp til ein illa lestaðan vinmann. Teir báðir fóru um fýra- tíðina leygarmorgunin 18. juli í ár út av vegnum í einum bili góðar 600 metr- ar norðanfyri >Landsfjós- ið< í Kollafirði. Tað var hann, ið koyrdi bilin, sum fór eftir hjálp. Hin lá undir bilinum, tá hann steðgaði 17 metrar frá vegnum. Hann var illa skaddur, men hevði tó ikki mist vitið. Hann var fastur undir bilinum, men tað eydnaðist hinum at lyfta bilin so frægt upp frá, at hann fekk hann út undan honum og lagt hann betur fyri. Síðani fór hann eftir hjálp. Hann var ikki meira enn komin niðan á vegin, tá fyrsti bilurin kom. Bil- urin, sum ikki steðgaði. Hann fór so at renna móti Kollafirði, men tá kom ein annar bilur. Hann steðg- aði. Í honum vóru fimm mans. Teir vóru ikki ser- liga hugaðir at hjálpa. Vildu hverki fara oman til tann skadda ella koyra eftir hjálp. Men endin bleiv so, at teir koyrdu til Kjalnesar, haðani ringt varð til Havnar. Í tí politiið og sjúkrabil- urin komu á staðið 20 min- uttir seinni, doyði tann skaddi. Hann var 17 ára gamal. Ákærdur Hetta er ein partur av teirri gjølligu frágreiðing- ini um hendingarnar friggjakvøldid 17. og leyg- arnáttina 18. juli, sum bil- førarin gav i Føroya rætti mikudagin. Politiið hand- tók hann á vanlukku- staðnum og hevur seinni ákært hann fyri rús- drekkakoyring og óætlað manndráp. Ákærdi tók ikki steðu til, um hann er sekur. Ein blóðroynd, tíkin tríggjar tímar eftir van- lukkuna, vísti promilluna 1,03. Vanliga verður rokn- að við, at promillan mink- að við 0,10 um tíman, og á tann hátt er politiið komið fram til promilluna 1,33, tá bilurin fór út av. Ákærdi segði í rætt- inum, at tað, hann kundi minnast, drakk hann triggjar vedraøl um kvøld- ið og mnåttina. Hann greiddi frá, at teir høvdu verið í dansi í Havn, og at teir ætlaðu sær við einum eðrum bili til Havnar. Men hesin fór undan teimum. Tí koyrdi ákærði sjálvur. Eftir dansin ivaðust teir í at bíða við at fara heim til dagin eftir, men blivu so samdir um at fara beinanvegin. Ákærdi segði, at hann koyrdi 60—80 km/t og hann veit ikki, hví hann fór út av. Hann minnist, at framhjólið fór út av og, at hann royndi at fáa bilin inn á vegin aftur. Tað næsta, hann minnist er, at bilurin er steðgaður og vendir suður eftir. Ongin ivi Tá rættarfundurin byr- jaði, kravdi verjin, Jógvan Páll Lassen, at hann í fyrsta lagi bleiv hildin fyri afturlatnum hurðum og í eðrum lagi forboð móti at endurgeva tað, sum fór fram á fundinum. „Men dómarin helt ikki, at grundarlag var fyri hesum og vísti kravinum aftur. Dómsviðgerðin tók ikki langa tíð. Ákærin, Bjørn Klyver, segði, at her var ongin ivi. Prógvini eru púra greið, samanhang er millum vanlukkuna og ov nógv rúsdrekka. Akærdi er helst sovnaður eitt stutt bil, áðrenn hann fór út av, segði hann. Men hann nevndi eisini, at tað er til fyrimuns fyri ákærda, at hann eftir van- lukkuna gjerdi alt, hann var førur fyri, fyri at hjálpa tí skadda. Ákærin kravdi við nekrum donskum dómum í líknandi málum sum fyri- mynd ákærda demdan fýra mánaða fongsul og at missa koyrikortið í fimm ár. Verjin kravdi so lina rev- sing sum gjerligt. Hann helt, at ymisk persónlig viðurskifti hjá ákærda mugu hava ávirkan á rev- singarásetingina. Sum vant í sakarmálum fekk ákærdi seinasta orðið. Hann bað dómaran hugsa um, at tað, hann hevur verið gjegnum eftir van- lukkuna, hevur virkað sum ein herð revsing. Dómurin verður kunn- gjørdur mikudagin. Åkærdi bleiv avhoyrdur um hendingina í summar og hann greiddi frá, at hin var komin eftir sær um morgunin. Hann bað hann koma við sær oman í býin at hjálpa sær at vaska bilin. Hin koyrdi framm- anfyri alla tíðina og hann minnist onki um, at hann royndi at sleppa fram um hann. Hvussu skjótt teir koyrdu, visti hann ikki at siga, men hann helt 80—90 km/t. Teir koyrdu ikki um kapp. Tá teir koma áraka Byggimiðsteðina, sá hann dreingirnar fara tvertur um vegin. Hann bremsaði og setti úr 4. í 3. gear, so ferðin fór niður í 40—30 km/t. Hin fremri var ikki farin at bremsa og fyri at ávara hann, floytaði hann nakrar ferðir. Hann helt tó, at hin fremri byrjaði at bremsa, áðrenn hann rakti drongin. Ákærdi greiddi frá, at hann koyrdi spakuliga fram við staðnum og síð- ani oman í býin. Hann tordi ikki at steðga, segði hann. Hann er eisini ákærdur fyri at fara hað- ani ein vanlukka er hend, uttan at veita hjálp. Koyrikort í eina viku Ákærdi greiddi frá, at hann, eftir at hava verið hjá einum systkinabarni, fór oman aftur á Hoyvíks- vegin, har politiið steðgaði gamal, hevði havt koyri- kortið í eina góða viku, tá óhappið hendi. Frágreiðingin hjá tí ákærda samsvarar ikki við frágreiðingina hjá trimum av teimum fýra vitnunum, sum blivu avhoyrd týs- dagin. Hetta eru fólk, sum vóru stedd í ella uttanfyri Byggimiðsteðina, tá óhappið hendi. Tvey teirra segdu, at tað var tann aftari bilurin, sum koyrdi á drongin. Eisini segdu tvey teirra, at annar bil- urin royndi at sleppa fram um hin, beint áðrenn óhappið hendi. Fjórða vitnið, sum var í einum eðrum bygningi við Hoyvíksvegin, segði, at aftari bilurin lá úti á miðj- um vegnum, einar fýra metrar aftanfyri hin, tá teir fóru oman eftir. Ákærdi segði aftaná vitnisfrágreiðingarnar, at hann var 100% vísur í, at hann var aftanfyri hin og ætlaði ikki at fara fram um. Tað er ongin ivi um, at bilurin, sum ákærdi sigur var tann fremri, men vit- nini tann aftari, var tann, sum koyrdi á drongin. Aftaná avhoyringarnar varð sakarmálið útsett til hin ákærdi kemur heim aftur. Enn hevur ongin sam- ráðingarfundur verið millum landsstýrið og lærarar og landsstýrið og tænastumenn. — Eg gangi út frá, tær verða fyrsta dagin, sigur Eilif Samuelsen, landsstýrismaður. Lærarar og tænastu menn hava tvey ára sáttmála við landsstýr- ið. Sáttmálin er nú frá 1. juli 1979. Vanligt er, at samrådingar byrja, tå hini fakfeløgini, m.a. Starvsmannafelagið, hava fingið sínar sátt- málar. Lærarafelagið hevur sent landsstýrinum uppskot til samráð- ingar og bíðar nú eftir fundarboðum, skrivar Skúlablaðið. Blaðið skrivar, at felagið ynskir eina »generella« lenarhækking, sum ikki stendur aftanfyri tað, aðrir bólkar í sam- felagnum hava vunnið. Felagið vil hava byr- Ikki boðin til samráðingar enn janarlenina hækkada og styttri tíð millum byrjanar- og endaløn. Tað ætlar eisini at fáa i rætt lag, at samsýning verður latin fyri umsit- ing av sevnum. Eisini verður roynt at fáa í lag betri fíggjarmegu- leikar í samband við ársskeið ella aðrar eftirútbúgving. Viðvíkjandi arbeiðs- viðurskiftunum hjá lærarum verður miðað móti at lækka skyl- duga undirvísingar- tímatalið og eftirlenar- aldurin. Lærarafelagið ynskir eisini at fáa eina nýggja og betri skipan viðvíkjandi tímaniður- setan við aldri. em Eilif Samuelsen våttar, at landsstýrið hevur fingið uppskotið hj Lærarafelagnum. i Hinvegin hevur hann (i ikki sæð nakað samråd- ingaruppskot frá ta astumonnunum.