mikudagur 4. november 1981síða 6

telf. 14720. 11820 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Árni Joensen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Grundarlagið Í SKJÓTT eina øld hevur føroyskt vinnuliv tryggjað sær útkomuna úr sjónum. Vit hava bygt upp eitt vælferðarsamfelag frá tí, sum havið hevur givið okkum. Í dag fækkast royndu meguleikarnir hjá okkum. Avmarkadar kvotur og fiskaloyvi hevur gjørt okkara fyrr so trygga vinnulív meira viðbrekið. Tað eru tey, sum eru lopin í havið av ótta fyri, at skútan skuldi søkka. Tað eru eisini tey, sum hava staðið við róður og roynt at hildið skútuni á rættkjøli. Tað eru hesi seinastu — tey bjartskygnu — sum okkara samfelag hevur brúk fyri, tey, ið ikki missa mótið av tí mótgangi, sum er teimum fyri. I BLAÐNUM í dag umreða vit eftir okkara metan eina sera áhugaverda ætlan. Tað eru nakrir ungir menn, sum vilja byggja víðari á tær royndir, teir higartil hava gjørt sær í virki innan fiskaaling. Sekt er um, at stór smoltstød verður bygd í Mið- vági. Hetta er eitt tiltak, sum hevur nógv spenn- andi perspektivir og sum krevur, at støda verður tíkin til, hvønn veg vit skulu ganga í hesi út- bygging: um vit skulu privatisera smoltframleiðs- luna ella hon framvegis skal verða undir P/F Fiska- aling VIT ERU á einum vegamóti. Fiskaaling er komin í gongd. og veiðan eftir laksi fær støðugt størri týd- ning. Til báðar hesar vinnur krevst laksamurtur. TAÐ VERÐUR i løtuni bygd ein smoltstød vid Åir. Men hon hevur avmarkada orku. Stødin å Sundi er seinkad. Samstundis hoyra vit røddirnar um, at vit mugu skjótast fáa meira av smolt. Føroya Hav- búnaðarfelag metir, at tørvurin til aling í hyljum er omanfyri 500.000 smolt um árið. Politikararnir og biologarnir siga, at vit mugu seta út smolt, um vit skulu halda fram við laksaveiðuni og møguliga eisini økja hesa veidu. Tvs. at menn eru samdir um, at vit framleiða so nógv sum gjørligt av laksa- murti ÞALLIR TOSA um veðrið, men eingin ger nakað við taða verður tikið til. Jú, allir tosa um smolt, men verður so nakað gjørt við tað? Eftir okkara metan verður ov lítið lurtað eftir teimum monnum, sum dagliga stríðast og berjast fyri at fáa lív í nýggjar vinnugreinir. Hugsað verður ov oftani um, at hetta má geva profitt beinanvegin — eila at talan er um ov stórar fløgur. Tí vóna vit, at myndugleikarnir, sum viðgera umsóknir frá virkisfýsnum monnum, ikki bíða ov leingi við at taka støðu til tær, men hjálpa til at føra tær út í lívið á ein hátt, sum tryggjar samfel- agnum eftirlit og ágóða av tí, tað leggur til og hevur lagt til. HER MA samfelagið taka sær um reiggj. fram- vegis vera aktivt uppi í, og ikki seta seg at bíða til »peningamenninir« halda, at nú er búgvið at skera tað náttúran gjørdi til okkara felagsogn. Í TÍÐINI komandi fer helst at gerast kjak um, hvor er priviligeraður at nýta nåttårugivnu møguleikar ar, men hetta at fáa gongd á og hetta at fram- eiða grundaiagid lítla laksamurtin má vera ábyrgd og skylda hins almenna — ella hins al »nna saman við privatum, so kunnu vit kjakast hendi um, hvor hevur restina í SOSIALURIN Sjónvarpsfelagið ódemokratiskt? Tað verður sagt, at vit ganga øll inn fyri at liva í einum demokratiskum samfelag, har alt vald li r hjá teimum fólka- umboðunum, har myndugleikin byggir á, at ávísir flokkar, bólkar ella persónar útinna sítt vald samsvarandi einum ávís- um meiriluta í fólkinum. Men hvussu er vorðið, tá talan snýr seg um kristi- liga tilfarið í sjónvarp- inum? Eg havi roynt igjøgnum longri tíð at fyglt við, bæði tá talan er um kristuligu sending- arnar sunnudagar, vanliga lýstar sum gudstænastur, og andaktina sama kveld, umframt annað kristiligt tilfar. Men her ruggar ikki alt rætt eftir míni metan, og eg skal eftir forimuni siga frá, hví eg haldi at so er. Ut ímóti 90 prosentum av Føroya fólki hoyrir til fólkakirkjuna, meðan tey seinastu fáu prosentini hoyra til ymsar samkomur (sektir) her á landi, tann stórsta umboðað av brødrasamkomuni Um hugt verdur at teimum ymsu sendingunum i sjón- varpinum, so er als onki samband millum hesi ådurnevndu prosent og so lutfallið millum tær fáu sendingar, kirkjan fær í sjónvarpinum og so tær, hesar samkomur hava á skerminum. Meiri enn helvtin av hesum kristnu seinrapartssendingunum sunnudagar eru frá hesum samkomum, sum standa uttan fyri fólkakirkjuna, og tað kann ikki vera rætt og rímuligt og væl sak- tans ikki heldur demokra- tiskt, av tí at her er talan um ein sera lítlan minni- luta, sum hevur >troðkað< seg fram at hesum týd- ningarmikla fjølmidli, av ti at tey hava verið »smart« og hava dugað at útnytta ein aðalfund fyri at reklamera fyri egnum sjónarmiðum, meðan kirkjan eftir ellum at døma bert letur standa til? Væl veit eg, at aðalfund- arsamtykt fyriliggur, har álagt = varð sokallaðu undirnevndini at skipa fyri ávísum vikutímatali av kristiligum sendingum, men onki ljóðaði tá um, at hesar sendingar skuldu vera júst av hesum sniði, sum talan hevur verið um í praksis. Hví er henda einstátt- aða snaringin farin fram og hevu: sjónvarpsnevnd- in givid sitt samtykki her? Veruleikin er jú tann, at kennir ein bert hesi vidur- skifti frå sjónvarpsins síðu, so heldur ókunnigi síggjarin, at munurin millum t.d. Filadelphia og kirkjuna er so at siga ongin, kanska hevur kirkj- an munin, tað er alt — hetta er jú at venda ting- ini á heysin, og tað kann ikki vera endamál sjón- varpsins! Um argumentini eru tey, at tað er meiri áhuga- vert at síggja og hoyra fólk, sum spæla upp á ein guitar og syngja sokallaðu gospelløgini afturvið, í staðin fyri at síggja pres- tin og hoyra fólk syngja sálmar aftur við urguni, so ivist eg eisini í, um hesi sjónarmiðini halda, tí vit kunnu bert hugsa um hvussu nógv menniskju leita til kirkjunar her í býnum sunnudag eftir sunnudag, í tali væl oman fyri 1000 í miðal, og hetta er uttan larmandi tónleik av einum og hverjum slag, so ein skal vera eitt sindur varin við, altíð at kasta sær við hesum, at vit mugu fylgja við tíðini, tá fjøldin av kirkjufólki próg- var jú, at fólk fegin vilja meta Harranum uttan óneyðugan »bakgrunds- musikk< frá yvirvaksnum hátalarum. Um sjónvarpsfelagið ikki dugir betur at umsita hesi viðurskifti, so vit sleppa frá hesi keðiligu slagsíðuni, so er ivaleyst upp á tíðina, at vit fáa eitt alment sjónvarp! Spur- ningurin er, hver avger hvat, og hverji eru enda- málini? Johan Samuelsen Gleðiboðskapurin mannaverk Hesi orð vóru at lesa í eini grein, sum »dulnevndur« hevði í Sosialinum nr. 81, har viðkomandi gevur tí nógv umredda TWR- málinum eina sera nega- tiva viðgerð. At gleðiboðskapurin ikki er mannaverk, man mangur feroyingur við mær hava sannað. Hvenn persónligan týdning boð- skapurin um Jesus Kris- tus hevur fyri meg sjál- van, er nakað, ið ikki kann greiðast frá í orðum. Tí er tað skelkandi at lesa slíka skriving í feroyskum bleðum í dag. Ikki minst tá ið eg hugsi um tey mongu, ið eg sjálvur havi sæð fingið fullkomiliga broytt sítt lív og sína lívs- lagnu við at meta gleði- boðskapinum, frá at vera samfelagstaparar til at vera friðfylt, framgangs- rík og harmonisk menniskju, ið elska tað, ið rætt og gott er. Tað særir meg inn á sálina, tá ið onkur tosar ella skrivar niðursetandi um Guds orð og gleðiboðskapin um Jesus Kristus, tað, ið er tað dýrabærasta og hægsta, vit eiga. Gloym ikki, at gleðiboðskapurin er einasta ljós í hesum myrka heimi, og Guds orð er hægsti autoritetur, ið skal standa, tá ið alt annað fer, bæði politiskar ideologiir og religiónir, skaptar og upphugsaðar av menniskjum. Tað er ikki minst skel- kandi, at dulnevndi grein- skrivarin í Sosialinum klistrar alla órættvísi, kúgan, hatur og morð í vesturheiminum til kris- tindómin og gleðiboðskap- in. Slík skriving er bein- leiðis vrong, og til at har- mast um. Lat tað verða sagt tindrandi klárt í hesi grein, at gleðiboðskapurin um Jesus Kristus ella læra hansara, sum er opin fyri hvønn, ið vil ogna sær og lesa Nýggja Testa- menti, ikki tilstiðjar órættvísi ella kúgan, hvorki í tí stongda kommunistiska heiminum ella tí sokallaða kristna vesturheiminum, hvussu politiskt litað tað so er. Ei heldur nyttar at forsvara kúganina av mannarærr- ingunum í kommunista- —— londunum við órættvísini og hatrinum í vesturheim- inum. Bæði um. Fyri ella ímóti TWR, eg skal ikki leggja meg út í tjakið, men bert vísa á, at ígjegnum radiomissión er boðskapurin yvir bert fá ár náddur út til fleiri ættir og tungumál enn ein hevði droymt um, soleiðis at framsíggjandi profeti Jesusar um endatíðina er vorðið háaktuelt í dag >...Tí at fyrst skal gleði- boðskapurin verða prædikaður fyri øllum fólkaslegum...tá er Hann nær fyri durunum«. eru at harmast Við hávirðing Eivinn F. Bringsberg Sildberin og skúvoyingar Opolitiska blaðið, Oyggja- tíðindi, hevur við væl- vaksnum stavum, útspill- andi grein um skiparan á Sildberanum, í mikudags- blaðnum 27. oktober. Blaðið sigst hava fingið tíðindi frá útróðrar- monnum úr Skúvoy. Út- spillingar, illgitingar, lygn og ósannindi, tykjast at liggja væl fyri hjá hesum blað at skriva um í letuni. Tit byrjaðu í Suðuroynni, nú í Skúvoy-Sandoy, so tit Hesti ella Koltri, ansið tykk verða nokk tey næstu. Man tað ikki vera tað almenna, ið skal hava eina skolu við hvert? Minnist meg rætt, so var tað júst Oyggjatíðindi, ið fyri nøkrum mánaðum síð- ani hevði eina grein um Strandferðsluna, og mundi keldan ikki vera tann sama? Fyri at venda aftur til greinina í blaðnum. Manningin á Sildber- anum hevur eftir mínum tykki rekt uppgávu sína væl hesi árini, Sildberin hevur silgt, og ikki er tað so lítið, sum I hevur verið lagt fyri, i ód- narveðri, og brimgangi, fyri at sambandið skuldi vera so regluligt sum meguligt, og tykir mær tað legið at slíkur mál- burður, sum stóð í greinini hóvar ellum skúvoyingum so væl. Ikki nokk við tað, mað- urin ið hevur fiskakass- arnar um hendur, fær eisin sítt frá hesum somu út- róðrarmonnum. Teir skulu hava ringt fleiri ferðir inn á Sand eftir fiskakassum, uttan at fáa teir, so grein- skrivaranum tykir hetta vera eitt illsinnisgleps, og tá er væl sloppið, ið kemur frá hesum útróðra- monnum. Eftir er bert at siga: Oyggjatíðindi, gevst við slíkum útspillandi grein- um, og skriva heldur um okkurt annað, sum er til gagns fyri land og fólk. Til — útróðrarmenninar báðar úr Skúvoy er bert at siga, hugsið tykkum væl um, tí útróðrardagarnir hjá tykkum kunnu teljast. Sandoyingur |