hósdagur 3. juni 1982síða 8

sem TE TD: Jon Hestoy og heimsmetið: Pína, pinutablettir og hvørvisjon- ir — men heimsmetið varð sett Í hesum práti greiður Jon Hestoy frá metsvimjingini. Hann greiður frá hvussu tungt hetta var. Hvussu hann varð plágaður av pínu og tí mátti nýta pínutablettir. Hvussu hann varð orkymlaður av hvørvisjånum, men eisini um hvussu væl stuðlaður hann varð av áskoð- arunum. Eisini greiðir Jon frå, at stóri dreymur hans- ara er at svimja úr Skúvoy til Suðuroyar — Eg »pressadi« meg sjålvan langt ut yvir tad, id eg nakrantid helt, at eg megnadi. At end- anum var bert talan um vilja og trekleika. Soleiðis málber Jon Hestoy, ið nú hevur sett heimsmet í 24 tíma svimj- ing, seg tá tíðindablaðið Sosialurin tosaði við hann aftaná at hann hevði sett metið. Eg má siga, at í veru- leikanum visti eg ikki hvat tað var, id eg var farin í holt við. Ein skal aldrin siga aldrin, sigur orðspælið, men eitt er vist, og tað er at tað verður long tíð áðrenn eg geri eina tílíka roynd aftur. Roynd mín byrjaði annars sera væl, greiður Jon frá. Tá eg hevði svom- ið 40 km. var eg 3 min. framman fyri ta tíðar- ætlan, ið vit framman- undan hevdu lagt, men so fór at gangast illa. Ég hevði longu tá eg bert hevði svomið umleið 30 km. fingið ilt í albogarnar og herðarnar, og sum tíðin leið gjørdist pinan bara verri og verri. Í veruleik- anum svam eg »uppå« pínutablettir teir seinastu 40—50 km. — Hetta ávirkaði sjálv- sagt svimjing mína, og tá eg hevði svomið 60 km. var eg 16 min. aftan fyri tíðarætlanina. Við 70 km. var tíðarmunurin ektur til 29 min. og nú gekk bert seinni og seinni. Tá eg hevði svomið 80 km. var eg | tíma og 2 min. aftan fyri løgdu tíðarætlanina, og hvert svimjitak var ein pínsla Men eg svimja í 24 tímar klára at vildi Hvervisjónir Og tá eg fekk at vita, at eg hevði sligið metið, var eg eisini útlúgvaður. Tann seinasta kilometurin tann, ið eg svam longur enn fyrra metið eg bert í stuttum teinum. Eg svam 50—100 m., hvíldi meg og drakk sukurvatn, svam 50 m. afturat, drakk sukurvatn, svam 50 m. o.s.fr. Soleiðis helt eg á til teir 24 tím- arnir vóru farnir. — Er annars nakað, ið tú minnist serstakliga væl aftur frå hesi metroynd tini? — Tað er so nógv ein minnist aftur, nú ein dagur er liðin síðani ein kom upp aftur úr hylinum; svam bæði av góðum og ringum.. % | + kir | | " KO RÓ ” ub NE ME UD AÐ VA UR So hevur ein føroy- skur itrøttarmadur sett heimsmet. Hetta varð leiki tá Jon Hestoy seinna- veru- leygardagin part kom upp úr hyl- inum i Gellerupholl- ini í Aarhus. Hann hevði tá svomið í 24 tímar. og hevdi hann 1002 m. gamla svomið longur enn metið, ið ein spaniu- settið fyr mánað maður bert síðani Nýggja metið er 89km. og 174m einum Sum eg segði fyrr, so gjørdist tað serstakliga ringt at svimja orsaka av pínuni í albógvunum og akslunum, men mitt sum eg svam, fekk eg eisini sál- arligar trupulleikar. — Sálarligar leikar? — Ja, sálarligar trupul- leikar á tann hátt, at eg byrjaði at síggja hvervi- sjónir — fekk »hallusina- tiønir«. Eg minnist, at eg einaferð gyklaði mær, at eg var staddur í onkrum eysturlandi og allar pinslur mínar bert vóru trupul- Stóri dreymur mín er a: svimja úr Skúvoy til Suður oyar, og honum sleppi eg ikki so leingi eg livid liðir í einari upptøku- roynd, ið eg var farin í holt við, fyri at gerast limur í onkrum loyniligum felags- skapi Men tíbetur hvurvu hesar hvørvisjønir aftur, og eg var so aftur >berta órógvaður av likamligu pinuni. — Men tu minnist eisini metroyndina aftur sum nakað gott? Avgjert! Serstakliga minnist eg tann stuðulin, ið nógvu áskoðararnir góvu mær. Í hesar 24 tím arnar vóru nógv, ið høvdu leita sær inn í hellina at hyggja at tey at eggja me og øll rovt vegna Millun rt x staðir á hesum uppsla; havdu tey so tekna og klistra m.a. lundar og føroysk fløgg. Og tað sum eg haldi tað góða, stuttliga um tú vil, er at eg als ikki kendi nakað av hesum skúlabernum. Men tey stuðlaðu meg so, so gott tey nú megnaðu. Eisini fekk eg heilsan frá »Færø-venner i Egå«, vera har eg bert kendi eina navnið, nevnliga Kent Fal- kenvig, sum starvadist sum fótbóltsvenjari hjá TB fyri nekrum árum síðani. Tað er tílíkt, ið fløvar og hjálpur einum at berjast móti sær sjálvum — og at enda vinna á sær sjálvum. Misti fýra kg. — Tú er eymur og móður. Hevur metsvimjingin eisini avirkað teg á annan hátt? Ja hvussu er likam- liga. Tá eg byrjaði at svimja fríggjadagin. vig aði eg 84 kg., men í dag r 80 kg. Men hetta ør! IKK naka! ttur. ið i vil ólk it royna, ei eyrardit i f ig i 83 | å eg knadi hevði mist try kg. afturat og vigaði »bert« 80 kg Vaknaði. Uttan iva fór tú beint heim í song, tå tú kom upp aftur úr hyl- inum? Frammanundan hevði eg sagt mær sjálv- um, hvussu tað vildi kenn- ast at koma úr aftur hyl- inum og vita, at ein hevði sett heimsmet.