leygardagur 5. juni 1982síða 11

£ Í dreyminum, Margreta droymir, meðan hon enn er stedd í á Blálondum Meg droymdi, í Norðnesi har var vaksin sút hjørturin við sítt fagra horn i hann spældi fi ergid ut Tann av kvædakappunum, sum setti sær djúpast spor minum huga og sum steig mest livandi fram ur søgu heiminum ol Indi, at hann í nógv år var rundan un 6 , mu Jar sn | eftir kåra i 4 É K K » | p. Á eðunu i al | l i La K » ke arin | Ég haldi mej 3 | k r Sé apar að pá KK K 3 i ovuna. Han K elr K 3 KK g 5 og ra St gr Í t KK f p ng fråsøgmnir í í Y a lestr Tad ber ikki til at fá. at Kelsar IK r hesum rímunum royndist sum nakað 1 ne , , e Kortini var tað okkurt við hesum skeggprúð Smil á heimsenda inum, sum púrasta hugtók mítt barnasinn Hví tað kom at vera Karlamagnus og ikki ein rein , ari og meira lýtaleys hetja, eitt nú Sjúrður Sigmundar son, ið eg kom at bera alsk til, veit eg ikki. Kanska hevði sjálvt navnið nakað at siga. Karlamagnus, tað klingar. Eg fekk eisini tíðliga at vita, at magnus merkti hin stóri. Men kanska var eisini ein onnur orsek. Eitt tað fyrsta erindið, eg minnist pápa hava kveðið fyri okkum — tá í tíðini var tað vanligt, at menn trivu í eitt hein ; í MM í t På erindi, meðan teir stóðu og spunnu ella fingust vid ” okkurt arbeidi var hetta erindið ur Runtsivals stríðnum: Keisarin ríður í Runtsival við sítt ske grid hvíta, tað var eingin av heidningunun mót honum tordi líta Pad var okkurt við hesum ørindinum, sum festi seg í sinnið: Myndin av ti gamla keisaranur um langt síð ani hevur lagt svorðið frå sær. me um — av sut um sir devåa fi 1 1 herjar aftur i stríðið i Í Er S( øgiligur, á * + i Sólir , ð H £ r i Á , % ; K n 5 A a. dirvið } i ør ra i í i í På rsa i KI t » 1 i Fear Vita. gjørdi eg mær eini vnd av Ké ari Fu t Fad var ein stásilig mynd. Keisarir ar ikki ungur maður, gaman í. Hansara størstu sigrar og mætastu av- reksverk lógu aftan fyri bak. Víst var skeggið hvítt og hárið gránað. Víst var ellin farið at boyggja. Kortini var eingin ivi um hansara tign og hansara reystleika, tá ið á stóð. Eg sá hann fyri mær: arr og skeinur segdu frá teimum mongu herðu bardøgum, hann hevði verið i; rivur og rukkur bóru boð um mangar og djúpar sorgir; vanliga sat hann heima í hásæti sínum og drakk mjeð og helt sær á gleimi saman við Olgari Danska og tólv- javningunum; men var vandi á ferð, og kom eði í hann, var ikki lukkuligt at vera fyri; tá reis hann úr sæti í øllum sinum farna veldi; tå var hann sum ein drangur i um í „á y Ísetast við svin havinum av smáum heidningum ' be á ; Tað er neyðugt at leggja aftrat, at keisarin — soleiðis á ÅD ? sum eg hugsaði mær hann — altíð sigraði og altíð bar = mm f 8 rði fer UDD seg rættvíst og heiðurliga at. 5 ) bor , 5 : erður salvað Aftrat hesum kom nakað, sum ikki stóð í nøkrum FÅ. kvæði, men sum eg hevði fingið at vita onkra aðra ; : Á krupp staðni frá. Tað var eitt lítið ting. Men tað var ikki uttan 8 í 03 da sítt avdrag týdning Keisarin dugdi at lesa. Men at skriva dugdi i 5 Í nóg so langt hann ikki. Fingrarnir vóru kropnaðir av at halda um ' > i sverðið. Kundi ein hugsa sær eina ramari mynd av sam- einingini av anda og gerå, av mentan og reystleika? uupåblidi > Ds ef yvrt motsvarar eitt avslag pr har framtidin byggist & tað sum er brent Framhald |