Sosialurinarkiv
Sosialurin 1982-06-17, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 17. juni 1982síða 6

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið gosialurih Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Torfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus. Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lysingar: Årni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 oddagreinir Rækjurnar i Grønlandi TAÐ VÓRU ikki góð tíðindi at frætta úr Grønlandi um tøkuna av rækjutrolarunum, sum verða åkærdir og dømdir fyri at hava fiskad væl omanfyri loyvdu kvot- una. Føroyingar hava leingi verið kendir og royndir veiðumenn i hesari vinnu — og somuleiðis er tað einki nýtt, at ein øvundsjuka móti føroyingum hevur fingið sjó- verjuna til at seta søkjaran eftir øllum føroyskum fiskiskipum við Grønland. OG HETTA hevur endurtikið seg í stórri mun eftir at grønlendska fólkaatkvgðan um sambandið við EF gav tað úrslit, at teir ikki vilja vera verandi í felagsmarknað- inum. Tær viðmerkingar, sum komu frá ymiskum donskum síðum eftir félkaatkvøduna, benda týðuliga á, at nú skuldu føroyingar á ein ella annan hátt verða »hevndir«. SOLEIÐIS MÁ tað felast hjá føroy- ingum, tí einki er at taka seg aftur í, at øvundsjåkan hevur verið vaksandi so hvørt sum tað hevur vist seg, at Føroyar hava klára seg uttanfyri EF, ja betri fyri hvørt år sum gongur, hóast EF av øllum alvi hevur roynt at spenna bein fyri føroyingum. Tak nú 9 mánaða sáttmálaloysi í 1981. AT EIN stovnsur sum danska sjó- verjan við Grønland arbeiðir effek- tivt eigur hon sjálvandi rós fyri,m en nokkso sekt kann tað tykjast, at hesin mikli effektivitetur fyrst av øllum verður vendur móti teimum smáu — føroyingum, sum nú verða hóttir heilt at missa rættin til rækjuveiðu í eitt heilt ár. Hvussu hava m.a. íkki týskarar ikki fiskað 100.000 tons av toski ólógliga á hvgrjum ári? — Men teir eru so »stårir«. MEN HARFYRI fara vit ikki at for- svara, at føroysk rækjuskip, eftir at hava fingið eitt týðuligt varskó, halda fram við at uppgeva ósam- svarandi veruligu tølunum, so sum tíðindini vilja vera við. MEN HER má partur av ábyrgdini leggjast á landsstýrið, sum íkki kundi útvega skipunum størri kvotur til rækjufiskiskapin við Grønland. At se da hesi skip av- stad, vitandi um tær alt ov småu kvotur og ti eina uppå forhond ólgnandi veiðu, var lítið skilagott. Freistingin at fara upp um loyvdu kvoturnar var stutt sagt alt ov stór. HENDINGARNAR í Granlandi komu illa við. Samstundis sum vit av øllum alvi skulu royna at verja vunnin rættindi, hevur eitt álitis- brot nú gjørt, at stígur av álvara kann koma í samvinnuna, sum vit nátúrliga áttu at útbygt til felags gagn bæði fyri grønlendsku sum føroysku tjóðina. Neyvan klókari av skaðanum TAÐ KENDIST sum ein lætti, tá tíðindastovnarir týsmorgunin kundu siga frá, at vápnahvíld var fingin í lag á Falklandsoyggjunum. Stríð var av. Miskunarleysu krigs- bardagarnir vóru stilnadir av. Tað må tykjast meira enn meinings- leyst, at rættuligt kriggj måtti til fyri at greida hesa fløkjuna. EITT KRIGGJ, sum hevur tynt meira enn túsund mannaliv og sært enn fleiri. Samanumtikid munnu eins mong mannalív vera týnd ella løstad, sum tað eru íbúgvar á Falklandsoyggjunum. HETTA KRÍGGJ, so fjart tað enn kari: tykjast at liggja av okkara leiðum, hevur tó nerva okkum kanska meira enn mong onnur av teimum meiningsleysu kriggjum, sum eru í heiminum. Mest tí, at her var talan um, at eitt av okkara grannalondum, Bretland var annar parturin. TAÐ EIGUR bert enn meiri at eggja okkum til at halda fast um. at eitthvørt trætumál eigur at av- gerast við samráðingum og ongantíð við, at annar parturin leggur uppí við vápnum. MEN FRAMVEGIS er hin siviliser- aði heimurin ikki vorðin klókari av skaðanum. Nr. 54 — 17. juni 1982 Tit kundu havt bíða við veg- Í vár hoyrdu vit úr Leg tinginum, at vegskatturin skuldi gjaldast í einum, ti hetta spardi so og so nóg um útreiðslurnar til umsit ing o.a. Alt hetta ljóðar væl og eingin ivingur man vera um, at øll fólk taka undir vid tiltøkum, sum eru ætlað at spara um; tað veri seg bæði hjá einstak- lingunum og hjá tí al- menna. Men tá umredda mál var fyri, varð einki sagt um, nær hetta fall til gjaldingar, og nú komu so boðini: rokningin fyri veg- skatt skal gjaldast áðrenn 1. juli. Øll, sum hava bil, vita, at tey skulu gjalda veg- skatt, trygging o.s.fr., og eftir tí hava tey helst eisini lagt ein plan yvir, hvussu gjaldast skal og hvat ið ráðini eru til. Men nú kom so henda rokning- in áðrenn nakar vardi av. skattinum! mini! teiiur Í sama mánað, sum ein uttan I hægri skattabilett er út send og sama mana, ta fólk spara sær nekur oyru saman til eina summar feriu til sín sjálvs ella til bernini Onkur vil kanska siga, jú men, 1000 kr. hvat er tað? Eitt veit eg, at 1000 kr. er nógv í okkara heimi í juni og desember mánað, ti tå er mangan tungt at fåa endarnar at røkka saman og tað gongur út yvir okkum øll, men kanska mest bernini, tí tey liggja undir einum stórum trýsti frá Kamme- ratunum, sum kanska fáa alt sum tey peika á: tað nýggjasta innan klæðir, súklur, ferðir, dans fleiri ferðir um vikuna fyri eftir- hondini nógvar pengar 0.s.fr. IKK Kani etta landsstýrið 1 Nova føl ni y hvat eitt vanligt h hald kann formåa sær men hvussu kurnu tei tað: hevur nakar av teim nakrantíð havt na vanliga handverkaraløn at liva av? Ikki trúgvi eg t Nei, teir kendu íikki skomm, tá teir løgdu hægri toll og avgjeld á okkum seinasta heyst, bert fáar mánaðir eftir, at vit fingu gott og væl eina krónu í lenarbata við for- handlingarnar. Tá sýndi tann tímalenti hógv, men hann bleiv snýttur av so- kallaða sparilandsstýr- inum. Men hjá okkum hevur ikki borið til at spara. Vónandi fáa vit innivist fyri hesum hjartasuff- inum. Kona og maður Hava tit gloymt Royn? Tað er við spenningi, at ítróttarfólk og ítróttar- áhugað lesa ítróttarsíð- urnar í blødunum við frá- sagnunum frá dystunum í vikuskiftinum, sum verið hevur. Sjálv fótbóltskappingin er komin nakað áleiðis nu, og vit hava fingið eina hóming av, hvussu tey ymisku liðini klára seg og hvussu kappingin fer at enda. Eitt havi eg lagt til merkis, at í Sosialinum hevur Royn ikki fingið ta nógvu umreðuna. I fjør kláraði Royn seg ikki serliga væl, men um- reðan var tá nógv í Sosi- alinum. Í ár hevur liðið klárað seg bara heilt væl, men nú er næstan tegn. Hvussu ber tað til? Ítróttaráhugaður Bødilin Eg fekk meg ikki til at endurnyggja meg sum haldara av Oyggjatíð- indum, ikki ti at eg harvið havi slept nøkrum hug- sjónum“ men meira av tí at eg fyri tað fyrsta ikki vil góðtaka ta framferð, sum brúkt verður meira og meira í føroyskari blað- skriving og fyri tað annað tí eg ikki dugi at síggja, at tað er nakað uppbyggiligt í tí at útspilla heiðursfólk á slíkan hátt sum Oyggja- tíðindi hava útmerkað seg við. Tað ernakað sum tey í útlondum nevna Boule- vardpressan, nærri sagt so sum Ekstrabladet og BT í Kjepinhavn. Hesi blað brúka nógv at tekkj- ast lesarum við at út- pensla hendingar upp á bekostning av einkultper- sónum. Ofta hevur hetta syrgiligar fylgjur við sær. Nakað soleiðis tóktist mær henda dagin Oyggja- tíðindi brúkar orðini »bød- ilin á Frúutreð<“ um heið- ursmannin Dánjal Jákup Bærentsen, landsdjóra- lækna. Hvussu kann blað- ið forsvara at fara so illa við einum av fremstu og týðandi embætismonnum okkara? Slíkt eigur og kann ikki bera til. Væl so at ein og annar kann vera ónegdur ella ósamdur við hann um mangt og hvat, men so- leiðis kann man ikki bera seg at. Hvussu hevði verið vorið í fagra landi okkara, um vit ikki høvdu havt ein so steðufastan persón í hasum starvinum. Tað hugsar blaðið ikki um. Hugsar bert um egnan letuvinning. Og so at válka sær í for- svarinum fyri einum djórafelagsskapi, sum heldur átti at lagt seg eftir at byrgja fyri teirri mongd av djórapínslum, sum tað er at halda villini djór inni- læst og í tjóri alt teirra lív, ístaðinfyri at tey fingu loyvi at liva har tey hoyrdu heima. Nei teir sterru djórapínslarnir eru tey, sum halda djór inni í býnum, har tey verða pínd og plágaði av motorlarmi, radiolarmi, o.m.ø., sum vit vita eru djóranna ringasti fíggindi í dagliga lívi teirra. Men her sova teir gævu »djoraverjar«. ig tá Oyggjatíðindui skrivar um terror og beðlar, hver er sterri beðil enn tað blað sum uttan at blunka hongur fólk út til alment tjak, hesi verju- leysu, sum soleiðis verða hunddálkaði av »bødlunum í R. C. Effer- søesgøtu«. Pætur mm DB eee „ð 6 LD, mm me —- 2 Ph rette er om om, im mm om ”- fo mo co Em um mom #0 6