hósdagur 15. juli 1982síða 7

Nr. 66 — 15. juli 1982 | Turisma — | skipan vantar Tummas Arabo , 5 sion ið I dag: leidari, Vestnorden J armi projektið Vit mugu fáa eina turistloggåvu sigur Tummas Arabo. Á myndini síggja vit camping plássið yviri við Strond Eitt av teimum tingum, ið hoyrir Tað má sigast at vera óheppið at vit eru byrjaðir P summarinum til er turisttjak bæði so og so, at vit lítið og einki okkum til at loysa okkara trupul bæði í blødum og millum manna. gera fyri at vegleiða hesi og ikki leikar undir trýsti og stuttfreist = | Ymiskar eru áskoðaninar hava hóming av, hvat fyriferst að og so »sløva« eitt sindur ríki ; summi síggja gullnám i ferða- Her verður skapt óneyðug mis- ligt við teimum langsiktaðu mál mannastreyminum og onnur nøgd bæði hjá teimum vitjandi unum R tann rama undirgang. og hjá heimafólkin im. | turistspurniginum eigur | Hvar sannleikin liggur er óivað Vit mugu gera okkum heilt karmur at verða lagdur um. við ; ilt at meta um, men við hesum greitt, at tað avgjørt ringasta at VI sun skjótast fáa eina sum so mongum eðrum, so er fyri okkum er at lata ein ónegdan turistlóggávu tí sum er, hong einki heilt svart og einki krita turist út aftur av landinum ur alt í levsari luft. Haraf it hvitt — so einfalt er tad ikki Tær positivu langtidaravleid eigur at verða stovnsett turistráð ; ingarnar av turismuni eru ju, at vid fyvristødufolki, ið fær ábyrgd Í Eitt tykist tó semja at vera vit í teimum hava »potentiellar av gera eina kipi um, og tað er, at á hesum eki keyparar til okkara framleiðslu 1rmismit landinun i væntar vegleiding og skipan so hugsandi er, at ónegdir turist øllum spu r t ðvit Hyggja vit nærri at hesum ar har. negativa åvirkan. Hví Hettar kar í spurningi, so mugu vit gera verður so einki gjert við hettar og kjót p lc } okkum greitt, at út ímóti helvtin hvussu skal farast frar gsetu av teimum vitjandi ið til eina og Svarið er nokk ikk ell | ðslu H p hverja tíð eru í landinum liva falt, men her er nokk talan ur kunt d. fáas i i undir skipadum viðurskiftun spurning, ið skal loysast fyri eitt legg ev fel ð rel ; Her verður hugsað um fólk, ið longri tíðarskeið og harafturat flutnir so og S bi býr hjá ætt og vinfólki, á gist geva vit okkum ikki serligt far høvd i ingarhúsum, eru vid i bólkum um spurningin meir enn teir Slík skipan kann kor tr o.s.fr. Hin helvtin er meira mánaðarnar, ið stóra fjøldin av longu frá 1/1—1983 bert vil trupul at hava við at gera turistum er her til tal og so er skjøtil sett Hettar eru einstaklingar og ein Tad er tíverri rættuliga ser at loysa spurning stakar familjur, ið spjaða seg út um landið kanska trýstir merkt fyri okkum feroyingar av umsteðunum turismu í Feroyum at rerslur, ið vilja virka fyri friði og avvápna, taka seg upp í fleiri og fleiri londum og vit vóna inni- liga, at hesar rerslur til verugrundarlagið og orku- keldurnar í so stóran mun, at jerðin og mannaættin eru í vanda. Tann ótamdi veksturin í framleiðsluni dálking. Ein annar partur av um- hvervisspurninginum er, hvussu langt vit kunnu loyva okkum at fara, tá sum gjerd eru her í oynni tey seinastu árini. Her hevur verið ein rívandi framburður á øllum økjum bæði á sjógvi og landi. kommunurnar og fólkið hava drigi eina línu og at tit øll hava lyft byrðarnar í felag. Felagsskapurin hevur eina ávísa styrki. Byrð- Mær tykir at tit her Vágum longu hava útint roysnisverk á fleiri økjum Og tá hetta hevur eydnast tykkum so sera væl, so kemst tað sjálvandi av, at endans verða við yvir- og nýtsluni, sum er fyri- talan er um at grípa inn í Her í Miðvági er serstak- Orkan gerst sterri lutan. skipaður av kapitalkreft- náttúruna. Eg hugsi her liga nógv hent síðani arnar gerast lættari. Ur- tit hava staðið saman, at Mannaættin luttekur um í ídnaðarlondunum, er um ta vatnorkuútbygg- stevnan seinast varð slitini gerast glæsiligari tit hava notið fyrimunin eisini í eðrum vandamikl- um kappingum. Eitt nýtt met verður sett fyri og annað eftir. Vit seta áhald- andi nýggj met í nýtsluni av brúkslutum. Og hesi bæði tingini hanga óloysi- liga saman. Tað er ikki hin einstaki brúkarin, sum brádliga kennur ein ómett- andi terv á at vaksa um nýtsluna, men tað eru teir faktorarnir, ið skulu hava vinning av at fram- leiða og selja, ið snildisliga lokka fólk at keypa meira og meira, at nýta meira og meira, fyri harvið at tryggja sær ektan vinning og enn eitt nýtt met. Um nýtslan ikki vaks sam- svarandi framleiðslu- vekstrinum hvat skuldu teir tá nýtt framleiðslu- veksturin til? Í dag eru sterkar reddir frammi, sum álvarsamt ávara ímóti ótálmaðum framleiðsluvekstri og ótál- maðum vekstri í nýtsluni. Víst verður á, at javn- vágin verður órógvað og líkt er til at vit eru í ferð við at seta tað stóra og endaliga meti. Og hetta er, at eitt fátal av heimsins íbúgvum hevur troytt rá- ein ónd rundrás, ið fremur slíkan ágang ímóti ráveru- grundarlagnum, orkukeld- unum og náttúruni, at her má vend koma í beinan vegin. Loysnin er ein skilagóð stýring og ein skynsom planlegging sum kann nekta tervin hjá tí einstaka uttan at vit ganga ráverugrundarlagn- um, orkukeldunum og náttúruni ov nær. Eitt av teimum vanda- málum, sum okkara sam- felag eins og so nógv onnur samfeleg hevur at stríðast við, er umhvervis- spurningurin. Í fyrsta lagi eiga vit sum allarskjótast at fremja lógarsmíð, ið skal hava til endamáls at verja umhvervið, at verja havið kring oyggjarnar, landið og luftina, ímóti dálking. Fyri tað næsta verður tað neyðugt, at vit oll medvirka til ein broytt- an hugsunarhátt, til eina mentalitetsbroyting, so- leiðis at vandalisman heldur uppat, soleiðis at hver einstakur roynir at dálka sum minst og tvert- ur ímóti roynir at verja umhvervið t.v.s. havið, landið og luftina ímóti ing, sum ætlanin er at fara undir, bæði her í oynni og aðrastaðir í landinum við. Vit eru fleiri, ið eru sann- ford um, at hendan útbygging, so umfatandi hon er, verður alt annað enn > umhvørvisvinarlig. Tit vágafólk eiga eina vakra oyggj við stórslign- um vetnum, fossandi áum og einum yndisligum fuglalívi. Vit eru mong, sið hava tokka til Vágoynna, og sum harmast, um so verður, at vatnorkuút- byggingin verður framd eftir tí ætlan sum nú liggur fyri. Ílegan verður eisini rættuliga stór sammett við tað vit fáa burtur úr. Ein minni út- bygging av vatnorkuni vildi verið rættari bæði út frá einum fíggjarligum og umhvervisligum sjónar- miði. Tað er at vóna at teir politisku myndugleik- arnir, sum sita við ábyrgd- ini, taka hesa útbygg- ingarætlan upp til eina nýggja og álvarsama um- hugsan áðrenn skjetil verður settur á Vit, sum av og á koma her í Vágarnar, hava bitið merki í ell tey framstig, hildin í bygdini. Vit, sum koma uttanífrá bíta merki í tað stóra og vaksandi talið av fiskiskipum út- gjerd við ymiskum veiðu- hættum. Vit bíta eisini merki í, at stórar útbygg- ingar av havnalegunum í oynni eru farnar fram, og vit bíta somuleiðis merki í, at fiskiídnaðar- og onnur ídnaðarvirkir hava skotið seg upp í hverjari bygd hesi seinastu árini. Fram- stig eru eisini gjerd á fleiri eðrum ekjum. Vit kenna á okkum, at hetta er ein oyggj, sum stendur í fagr- asta blóma, at her er menning og nerandi gróður á so at siga ellum økjum. Hetta taka vit sum eitt prógv um, at her i oynni býr eitt fólk, sum hevur dirvi og áræði, ið er rakst og ágrýti, og sum eitt prógv um at kommunu- stýrini í oynni hava duga sera væl at skipa fyri, at talan hevur verið um eitt fyrimyndarligt samstarv bædi imillum kommunur- nar og imillum ta einstøku kommununa og fólkið á tí einstaka plássinum. Vit hava varhugan av, at tit Eitt av okkara skaldum tekur soleiðis til: Saman at standa var ei okkum givið tí er so lítið burtur úr her blivið stóðu vit saman Feroya synir sterku kundu vit útint mangt eitt roynsnis verki av at draga eina línu, at lyfta í felagsskapi. Vit ynskja tykkum tillukku við teimum úrslitum tit longu hava lagt fyri dagin og ynskja tykkum góðan og blíðan byr framyvir Og til seinast vil eg ynskja bæði vágafólki og stevnu- gestum eina framhaldandi góða vestanstevnu. Takk fyri