leygardagur 24. juli 1982síða 10

Nógv kann henda í skilaloysi H Suðurla KE In KI X % x x KK x x efti "að Á MÅ S merkiligt kann tað vera Hann k 0 Vverjð rin Hann kund eno farin gjøgnum høvdid á honum har hann ia frammi i skarpinum å Ingrid Fyrst vrakari sidan sakkønur Men ådrenn Jóannes legðist uppi hevði hann nekur ár framman- undan arbeitt sum vrakari Grønlandi, i Førovinga- havnini Seinri var tes eisini vrakari hjá Joan sum róðu út i Tad seinri helvt av 60-unum førovingum Borgshavn var i Jóannes á beinkinum norðan fyri húsini Leygardagur 24. juli 1982 men saltaríið á plássinum var nýtt. Jóannes greiðir frá Ég visti ikki, hvussu eg skuldi bera meg at. Eg sá beinanvegin, at tað gekk ikki við tí arbeiðn- um. teir hevdu. Har sá ikki gott út í saltarinum Alt mátti ruddast og vaskast. Hetta var tað fyrsta og gjerdi — og kálk- aði tað. Eg hevði hendur frá KGH triar So i tað On 3 x x í ø h KU i ð KØ t » ur. UtrØd OF í gekK Detu { ry ninir lakt a Ívrr mennin tlaktu sjal fiskin. Men teir saltadu hann ikki. Tad gjørdu folk Sum ålandi. frá leið bleiv kvaliteturin nógv betri Kruvdu ikki á heim- túrinum Í aðrar mátar gjørdi Joan nes eisini sítt til, at góðsk an bleiv betri og tíðin hjá útróðrarmonnunum betur brúkt Ein dagin biði eg ein av fiskimonnunum var vinmaður mín lova mær við. Teir botngernum tá og langt var at »stima«, so ina, kl. tvey-try. Eg biði hann hava fjalar við sær hamara og seym. og alt at vit skulu innrætta bátin og gera skottir og ( skuldu vit kryvja, meðan vit sigla inneftir Fei kruvdu ikki fyrr enn å saltarinum og tå var fisk urin oyðilagdur Ju, ju hetta skuldi hann gera og hann hevð Vit smíðaðu og fingu skottað båtin av fisk og kruvt úr einum alt við sær Vit fingu nógvan tað bleiv pavninum í annan, og bara eitt lítið sindur var eftir, tá vit komu inn á saltaríið, so legdu vit bara stilt har og kruvdu restina, áðrenn vit koyrdu upp. Líka mikið, tá hetta Á x 10 t ri! ] 3 v I pia g hevði erfaring 11 bg a at sigi hevði ligið í salti sjey lagar, var hver einasti fiskur rotin. Tað máttu teir vera klárir yvir Ja, nú fáa vit at síggja. sigi eg. So fóru teir at ríva um. Tá hildu teir fyr hetta høvdu teir kki trud, at hetta skuldi | Eg brukti ikki tad fyri t ÝTI, at bera til hálva saltið móti teimum Teir hildu tað heilt at bjarga fisk vera omøguligt so litlum salti, eg vid. Men tad blivu teir snyttir av inum 1 hetta vid saltingini. Sum vit vistu, var úrslitið Fey trý árini í Arsu vóru góð! Ja. tað hildu vit. Teir vóru ógvuliga harmir, at eg sk fara. Men eg var g vitjaði aftur, tå eg seinri var Borgshavn ad var ein øgiligur blíð ið har var. Tað var irnatúrligt. Fyrsti maður, sum tók ímóti mær Ikki ti, mær, ta var vinmaðurin tey vistu ikki av eg kom Teir hevdu annars roynt at fingið førovingar, eftir fór, men tað var ikki teimun Arini vóru góð í Arsuk, men eg kundi ikki vera har fyri astma. Men teir vildu hava meg at vera og KGH bygdi nýggj hús til mín eydnast x x i k "og x % 4 x jsmu ad riVy VU K ihuga tyri ivnaðarpo tikki Javnaðarmaður | tí avi eg verið alla mina tíð kann eg siga — frá 1925 so eg man teljast millum teir elstu Hvat gjerdi, at tú bleiv javnaðarmaður? Eg gekk á navigati ónsskúla i 1925 á Glw rum. Ofta samlaðust vit inni í einum handli har. Har fortaldu teir um ein mann ein lærara, sum var úr Por hevði keri, og sum verið lærari á Glyvrum. Teir for taldu um tann merkiliga politikkin hjá nanninum, sum var Dan hesum vjørg. Hann segði, at alt skuldi takast frá ellun nakað Eingin skuldi hava ftir Eg stod so har fyri meg sjálvan Ég var nakað smæðin. Men so segði eg grúuliga harðliga, at hatta var tann kolandi Tað kundi fara at taka alt frá ellum Fad var eingin politikkur í lygn! eingin tl So datt burtur úr teimum aftur, ja, ja, men skuldi alt býtast út aftur, tá teir hevdu tikið alt, og útattur Tað var nakað annað at siga tað, sigi eg. Men hetta gjerdi so tað, at eg javnast soleiðis kom at teinkja meira yvir hetta her