leygardagur 16. oktober 1982síða 28

VETRARFERÐSLA Oktober 1982 Síða 8 At hava ljósini í lagi g nýta tey rætt viðvíkjandi myrkri vísa, at fyri vanlukkum er enn 1 rðir størri tá je ert vegirnir í nun samstundis 1t, so økist van- 16 ferdir kkuvandin 12 koyring i dags- turrum veg! TS | nu kemur tann ka tidin, og vegirnir rast hålir, og ti mugu »ggja okkum í geyma ðvíkjandi hesi tidini itgera okkum til koyr- ng í hálku og myrkri! leikin um koyring í rkri og bestu umsiting r røkt av ljósútbúnaðin- i bilinum, rútturkaran- og rutum, ger sitt til at 'ppa undan ferðsluvan- lukkum. Men fyrst av m mugu vit minnast at vit síggja sera lítið í myrkri í mun til koyrin gí 1 Si€ eru tey vanlig- astu mistekini? flestu andi hava ov nógva ferð í Nógv tey koyr- umsteðunum Kanningar benda á, at nærljós eru meira í brúki enn fjarljós myrkakoyr- ng. Við nærljósum er sýn- ikk: meir enn 30—40 ki eru tað allir fr y y mink ørara sum mink: Ovmikid kurteisi i ljósnýtsluni piillørar Kunnu hava ov kid fyrilit fyri ødrum frá ira gur at skifta til nærljós, hjá bil- sostatt fyrr fjarljósini unum metast og lýsa alt ekið, sum er ímillum bilarnar. Ft ið ger ikki ónáðir, fyrr enn 200 metrar eru ímillum bilarnar, um ljósini eru beint stillaði. Nærljós má nýtast minst meguligt á myrkum vegi. Vanliga er hægsta vissa nærljósferð- in 40 km/t, og í lagaligari umsteðum 50 km/t. Umleið 10 metrar áðrenn bilarnir = metast, kann skiftast yvir aftur til fjarljós. Tá gera ljósini ikki bilforaranum ónáðir, og betri hevi fær hann at síggja alt, sum er á vegn- um, við síðurnar av og aftan fyri bilin, sum hann metti Ikki stara inn í mótkoyrandi ljós Bilførari má ansa eftir ikki at hyggja beint í ljósið frá bili, sum kemur ímóti. Tá er betri at hyggja eftir tí hvítu jaðarastrikuni høgrumegin so langt fram sum gjerligt. Tá rínur ljósið ikki so nógv við eyg- uni, og tá er lættari og skjótari at síggja, um onkur skuldi verið til gongu í nærindi. Ein góður vani er ikki at koyra ov nær vegjaðaranum í myrkri, ikki so nær sum í dagslýsi. Soleiðis er mang- ur, sum hevur gingið ytst á vegnum, ákoyrdur Í myrkri er sjónin nóg SKErd, og ti eigur at vera KOY iongur inni á ak 1 dagir Røtt framum- koyring Ein annar skeivleiki er sum ofta verður gjørdur, og tað er at drála ov leingi við at seta fjarljósið á, tá koyrt verður framum ein Tryggið tykkum núið myrkist nýtið endurskinsmerki O N 3 / i i Í v På > LÅ } i! annan. Bilførarin kann skifta til fjarljós einar 5—10 metrar áðrenn hann tekur bilin aftur, sum hann skal koyra framum Tá sær tann, sum koyrir framum, greidligari vegin fyri sær. Tann afturúr- koyrdi skal hava fjarljósið brennandi, til hin er farin framum, og so skifta til nærljós. Men ikki fyrr enn fjarleikin ímillum bilarnar er komin uppá 150 metrar, kann hann seta fjarljósini til aftur Nærljós sum parkeringsljós Ein sera vandamikil skeiv- leiki er at nýta nærljós til Tað er ið vit steðga við vegin ella veg- skulu vit nýta parkeringsljós, soleiðis at skilja, at stendur Bannað er eisini at parkeringsljós sum koyri- parkeringsljós eisini bannað. Tá jaðaran, akfar stilt nyta onnur okkara ljós. Bert nærljós og fjarljós eru loyvilig koyriljós. Fleiri hava tann óvanan at koyra við nærljósum á Mangt óhappið kundi verið fyribyrgt, um bilarnir høvdu ljósini í lagi, og um tey vórðu nýtt á rættan hátt tættbygdum eki, sjálvt í vánaligum vegljósi. Hetta er ein vandamikil óvani. Við nærljósum sær bilførarin ikki fólk, sum eru til gongu í myrkum klæðum, fyrr enn 25—30 metrar frá teimum. Tí eigur fjarljós eisini at verða nýtt, tá ið vegurin er í myrkara lagi, sjálvt í tættbygdum eki, og tá ið viðurskiftini loyva tað. sera Vit síggja verri undir koyring í myrkri Sjálvt um bilarnir fáa betri og tryggari ljós, so er tað neyðugt, at hver ein- stakur bilferari ger sær greitt, at billyktaljós ikki Oliver Næss, Ráðið fyri Ferðslutrygd, skrivar: ikki gloyma, tå ið vit t.d koma út úr einum ljósum rúmi og seta okkum í bilin til at koyra í náttar myrkri. Haraftrat verður eygað meiri blindað í myrkri enn í dagsljósi Brillur og náttar- sýnið Hjá summum fólkum er neyðugt at hava sterkari brillur, tá ið tey koyra í myrkri, enn tey brúka um dagin. Onkur bilferari, sum sær val um dagin, kann hava ein sjónfeil, sum veldur honum trupul- leikar í nyrkakoyring. Slíkir verða t.d. nógv skjótari = blindaðir av eðrum ljósi og síggja + 43 + + ra ger somu nyttuna sum dagslýsið. Sjónin hjá bil- feraranum hevur styttri møguleikar í myrkri enn um dagin — soleiðis at alt, sum hendir í ferðslumynd- ini og á vegekinum, kemur nógv seinni og veikari sjónini við. Eyguni skulu hava stundir til at skifta frá ljósi yvir í myrkur, og tað kann vera ymiskt hjá hverjum einstøkum. Hesi sjónevni eru so fín og skulu hava sína tíð at inn- stilla seg, men vandin kann vera, at bilferarin í tí tíðini heldur seg síggja betur, enn hann veruliga ger. Bilførarin eigur eisini at vita hetta, at evgad má hava stundir at venja seg við myrkrið. At skifta úr ljósi til myrkurs kann til venjingartíðin vera heilar 30 minuttir, áðrenn sjónin virkar, sum hon skal í myrkri. Hetta eiga vit at leggja okkum í geyma og eisini smámunirnar verri osfr. Bilførarar, sum koma fyri slíkum, eiga at leita sær til lækna til at kanna sær eyguni gjølla. 8 26 í ferðslulógini sigur m.a.: Kemur tú uppí ferðsluóhapp hevur tú skyldu at: 8 — veita meiddum hjálp 8 — boða løgregluni frá ferðsluóhappinum - taka lut í tiltøkum sum tryggja ferðsluna S- fáa ferðslutalvur og aðra merking í rættlag aftur Hesar skyldur hava bæði sek og ósek. RAÐIÐ FYRI FERÐSLUTRYGD