leygardagur 30. oktober 1982síða 6

Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Uppeeting : p/f sosielurin. Prent: p/f pressan 1981 Vanlig tíðindi oddagrein í SAMBAND VIÐ tíðindagrein í Sosi alinum um ætlanina at stovna eitt VIT DUGA íkki at síggja, hvat skeivt er í at bera tílík tíðindi. F.A. leggur hetta út, sum at tað er blaðið, sum fegnast yvir at nýtt felag verður stovnað, og at blaðið hervið hevur feløgini. flutningsarbeidarafelag hevur Føroya Arbeidarafelag i dag eina rættleiding Á fundi hevur felagið samtykt harð- liga at átala hetta grova álop á arbeið arafjøldina úr javnaðarblaðnum, sum tikið verður til. Í TYSDAGSBLADNUM bóru vit tey eina ávísing á 1. síðu og tíðindi gjørt eitt grovt álop á arbeiðara- BLAÐIÐ METIR hetta sum vanligan tíðindaflutning, uttan at vit í sama viðfangi gera okkum til talsmenn fyri, um hesi tíðindi eru av tí góða ella ónda. Vit eru ikki von at tvinna tíðindi og egnar grein á 5. síðu um, at menn fyrireika stovnan av einum flutningsarbeiðara- felag. tí teir halda, at arbeiðsmanna- feløgini gera ov lítið fyri teir. Í hós- dagsblaðnum høvdu vit aftur grein um sama mál. Hesaferð á 1. síðu, har formaðurin í Havnar Arbeiðsmanna- felag og formaðurin í F.A. gjørdu sínar viðmerkingar til tíðindi okkara. Ein rættleiðing til Sosialin frá áskoðanir gjørdu vit ikki í hesum føri, og gera tað heldur ikki í framtíðini. saman. Tað ENN HAVA vit als ikki sagt okkara hugsan um hendan spurning, og tað verður heldur ikki gjørt her og nú. Men eitt skulu arbeidarafeløgini vita, og tað er, at vit til eina og hverja tíð vilja tæna arbeiðarargrslunnar sek, eins og vit altíð hava gjørt tað. Vit eru eitt lið í hesi rørslu. Feroya Arbeiðarafelag Í Sosialinum týsdagin 26. oktober lýsir blaðið á for- síðuni við skrift Bilstjórar Stovna egið fakfelag | studu mannafeløgunum, tá á storan YVIr- misnegdir Og frá arbeids stendur. Melda seg úr og stovna nýtt felag. Føroya flutningsarbeiðarafelag. Íkki er tað heilt vanligt. at blød gera forhonds re- klamu fyri huldumenn, men tað hevur Sosialurin hesum feri flott arbeiði . HEtta eru so teir. sum skulu fjálga um arbeiðara- fjøldina so gjørt í men nu eru á odda fyri at sindra sundur Hetta mátti semt seg illa fyri eitt blað, sum er málgagn hjá flokki, ið skal verja og stuðla eisini sam- anhaldi í arbeidarafjøldini, nú er farið at men sum reklamera fyri teimum. ið vilja spjaðing. Nógmikið av kreftum eru frammi í dag, sum bert hava eitt- ans endamál, at sáða split og misnegd innan arbeið- betur hevði verið at virkað fyri meira samanhaldi ararørsluna, Hann. ið ábyrgd hevur av bladnum, skuldi vitað, at stavnhaldið hjá Føroya Arbeiðarafelag er „Saman tí standid« Tað skal eisini undir- strikast av F.A., at teir bilførarar, sum eru limir i arbeiðarafelag og hava vent sær til hesi, viðgjerdir á sama sum aðrir felagslimir. Tí hevur stjórnin í F.A á fundi í dag samtykt harðliga at átala hetta grova álop á arbeiðara- feløgini ur javnadarblad- num. Tad harmar okkum, at bladid skal vera komid so langt niður, at tað í fullum álvara tekur slík tíðindi upp frá persónum, ið ikki tora ella vilja leggja sítt kristna navn til, hverki út- talilsi ella greinina. Vit hava altíð hildi, at málgagn arbeiðaraflok- sins hevur tikið undir við arbeiðararersluni, men nú ivast vit stórliga. Eina aðru ferð, áðrenn tit loypa á bláman við slíkum tíðindum, setið tykkum fyrst í samband við arbeidarafeløgini, so ikki rong tíðindir og ógrundað álop verða tveitt í luftina. eru hátt, Torshavn 27. oktober 1982 Stjórnin í Feroya Arbeiðarafelag Vegna stjórnina Ingeborg Vinther Nr. 111 — 30. oktober 1982 »Megnarmenn« úr Tveroyrar segu Eg taki undir >Tverámað- ur«, sum mótmælir tí, eftir hansara tykki, ljótu skriv- ing. Sosialurin hevur havt um deildarleiðarasetanina í Trongisvági. Tað, sum píndi >Tverá- maður< mest var, at sagt varð frá, at nýsetti deild- arleiðarin var formaður í Tveroyrar Klubba. Ég skilji væl, at »Tvøråmad- ur« er skuffaður av, at Sosialurin brúkar klubban í síni skriving. Tit á Sosialinum áttu at vita, at tað var í Klubban- um. at arbeiðararnir á Tveroyri eftir strævnan arbeiðsdag, kundu hugna sær eina løtu, og líta oman á kajuna, har sveittutir reiðarar fingust við at lossa skip og breiða fisk, meðan frúur teirra stóðu við hevdinum í einum vaskikari við frostdrop- unum hangandi úr nasa- tippinum, hugsandi um sín troytta húsbónda og bernini, ið ikki hevdu fingið matartugguna um morgunin, tí einki var at geva teimum. At tit, ið skulu eitast at verja arbeidarar, skulu fara og skriva niðurset- andi um klubban, har ar- beiðarar altíð hava verið væl móttiknir, tað skuffar eisini meg. Ég stuðli av heilum huga at man heiðrar klubban við at seta for- mannin í starv sum »yvir- barnauppælara«, tí so kunnu tey ungu fáa alt at vita um klubbasoguna (ar- beidarasøguna) á Tvøroyri Og hvør veit ' Kanska kundi onkur av teimum ungu trongisvågingunum »leidarin« tikid legði frå sær við. tá Identifikati ónin vid ein l.lærara er heilt náttúrlig. so tað er einki at ivast i, at annar hver óviti í Trongisvági her eftir fer at ganga við einum klubbaformanni i búkinum. At Sosialurin skal leggj- ast eftir landsskúlaráðs- formanninum, tí hann hevur tikið feil av einum 1- tali og einum 3-tali, haldi eg eisini vera út um alt mark. Sum um tað ongantíð er hent fyrr. Men vissi tit ikki vita tað. so skal eg siga tykkum tað, tí eina- ferð var tað ein maður, ið æt Jákup Sibbi, og hann bleiv kendur runt alt Før- ova land fyri at taka feil Men munur er á fyrr og nu, tað havi eg altid sagt! Jákup Sibbi varð heiðr- aður við einum tátti, meðan okara Jákup bert fær skomm og last Men einaferð skulu tit nokk fáa „sannleikan“ at vita, og tá kundi hent, at onkur ornaði (hitnaði) um oyruni. Onki at ivast i, at eftirtíðin fer at heiðra henda megnarmann við eini standmynd eina ella aðrastaðni á Tveroyri, sum minni um ein mann, ið tordi at trína fram, og forsvara sínar avgerðir, sjálvt um hann hevði 90% ímóti sær. Men einaferð hevði hann 90% aftanfyri seg. Tað var hinaferðina, hann í hálvsíðugrein í Dimmalætting trein fram og fordømdi alt og øll, ið høvdu eitt ilt orð at siga um Tveroyri og tey, ið har búðu (javnaðarmenn), tí Tvøroyri var eitt gott stað at búgva í, og hann var ;góður< við staðin longum Serstakliga var tað Lasse Klein. Oyggjatíð- indablaðstjórin, ið fekk rt skoluna tá!!! At hesir báðir í dag eru so væl, at teir lesa við somu eygum (3 fyri 1) er ein onnur sek, sum vit nokk skulu fáa »frågreid- ing« um seinni. Men sam- anumtikið kann tað bara sigast vera til stóra gleði fyri Tvøroyri, at hava onkran, ið er væl við henda mann. — Tað er jú ikki hverjum manni beskorið at fáa tann >heið- ur« at vera vinmaður við besta vinmann hjá sjálv- um »Snopprikki«. Satt at siga eitt gott umboð fyri bygdina. Ein skeivleika hevur henda frælsiskempa tó gjørt. Tað var, tá ið hann samanlíknaði Tveroyri við Rusland og Polen. Mær er fortalt, at teir einaferð góvu uppat við at leggja flísar á eina getu í Moskva, tí man hevði upp- funnið nakað, ið æt asfalt, eitt stoff, sum toldi eina vatnsprænu, og sum var nógv bíligari enn flísarnar. Eg havi hoyrt um tað mótsetta á Tveroyri! Har eysturi hava teir nokk heldur ongan, ið eitur Jákup, og sum tekur feil av Í og 3 — so saman- líkningin er ikki av tí besta — men hver veit, um teir ikki hevdu havt brúk fyri einum slíkum har eysturi? Tí fari eg at leggja øllum eina við, ikki at slatra fyri teimum um, at vit eiga minst ein føroy- ing, sum er sum skradd- araseymaður til teirra system, tí so kundi hent, at teir ein penan dag troppaðu upp eftir honum - og tað haldi eg hevði verið synd fyri Breschnev og Jaruzelski at fingið ein slíkan konkurrent til for mansstólin. Flísin Er vinnubrævið hjá hýruvognum i vanda? Ég havi lisið Sosialin tann 26/10—82, nr. 82, har ein hýruvognsíerari hevur tosað við tykkum, og spurt um koyriloyvini eftir tí nýggju hýruvogns- reglugerðini: um ein hýru- vognseigari, sum hevur eyka inntøku, er í vanda. Vit síggja, at hesin hyruvognseigari, sum hevur koyrt í nógv år, fær tað ikki fíggjarliga at rekka saman, og fyri at fáa eina nøkulunda årsløn, hevur hann koyrt ein buss sum hjávinnu. Nú er tað soleiðis. at vit vita, at aksturvinnufel- agið Samfylking hevur arbeitt við einari hýru- vognsreglugerå, sum vit halda er »hurlad« igjøgn- um Feroya Legting. Henda reglugerð sigur til deild, at um ein hýru- vognsferari ella eigari hevur nakra aðra hjáinn- tøku, og henda hjåinntøka er meira, enn hvat ein hevur koyrt við bili sínum, so missur hesin hýru- vognseigarin, líkamikið hver hann er, sitt vinnu- bræv, um hann skuldi sett selt sin hyruvogn vegna aldur, sjålvt um hann vildi hildid fram at koyra hyru- vogn, ti tad var hansara einasta vinna sum so. Her halda vit, at nakad må vera galid, at ein ella fleiri skulu sitt vinnubræv elta vinnubrøv, missa sum teir hava havt i nógv år, bara av teirri grund, at hann ella teir ikki kunnu fåa endarnar at røkka saman, og royna so at fáa sær onkra eykainnteku. Henda kann vera at egna, at rógva út við egna báti sínum, ella koyra ein buss av og á. Hesar inntek- urnar eru sera óstabilar at byggja á, men hesir hýru- vognseigararnir missa sítt vinnubræv av hesum somu grundum eftir ti nyggju regluni. Men hvat skulu nú hesir góðu hýru- vognseigararnir nú gera? Hesir menn, sum kanska ongan meguleika høvdu enn at koyra hýruvogn ella taka okkurt fyrifall- andi sum frammanundan illa tyri? Nú leggi eg ikki á, har garðurin er lægstur. Framhald á síðu 16 arbeiði. og voru