leygardagur 13. november 1982síða 6

Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76. 3800 Argi telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller | | . tíðindablaðið SU Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Hann vaskaði hendur sínar væl oddagrein TINGIÐ ER komið saman aftur. Tað er tó helst nakað nógv sagt, tí á fyrsta fundinum á hesum sinni — mikudagin — var bert eitt mál á skránni, og tingið fór síðani heim aftur. Sagt verður, at næsti ting- fundur verður mánadagin, har nakrir fyrispurningar skulu svar- ast, og uppskot frå andstøduni koma til viðgerðar. Frá klandurs- stýrinum er einki komið og kemst helst einki. Tingformaðurin hevur tó boðað frá, at hósdagin verður sjónleikur fyri opnum tjaldi/ mikro- fon, tí tá kemur sjálv løgmans- rødan á 6lavsøku til viðgerðar. ÍMEÐAN hevur løgmadur nú úr at tápuligar umberingar Pauli Ellef- sen kann koma við fyri at fjala útyvir sítt egna dugnaloysi og tvørrandi vilja. RÆTT HEVUR legmaður í, at Óli Breckmann blokeraði landsstýrið í eina viku. Men hvussu við øllum hinum 99 vikunum hetta lands- stýrið hevur sitið? Er tað ikki júst løgmanni sjálvum m.a. við sínari miklu fráveru at takka, sum hevur blokerað mál fyri mál. Kundi landsstýrið ikki fyri langari tíð síðani játta viðkomandi farma- skipafelag fíggjan, tá hetta mál nú knappliga hevur so ovurhonds stóran áhuga hjá løgmanni? VAR TAÐ ikki betur, um løgmaður hugsaði eitt sindur meira um øll síni »hjartamål« enn at nøkta sína útferðartrongd? Annadhvørt hina- gera við at tváa sínar hendur. Á ferðina hann royndi seg sum ovasta bredda í Dimmalætting heimspolitiskan friðareingil í hósdagin sigur hann frá einum Moskva ella dusaði sær við matar Í sáttmála um farmaskip, sum fór í trogið á Marienlyst? Har | vaski orsaka av brævinum mikia føroyska delegatiónin lutfalsliga frå samgongupartnarinum (€ var sjey ferðir størri enn nøkur Bre drævid f 3 sæ onnur 155 3 gmai fyriuttan. Hvat søgu 1 kurin b g ak nenn einaferð í framtíðini fara at skriva um Pauia Eilefsen er Ovis! AT LKAÁ KKURIN r sec nen í hvússu er vera teir samdir ; at er aln ker Vi t har vaskaði hendur sínar k KE ivør gvuliga væ Ein fundarsamtykt um einki t ? Ísuenda sigur andi fundars røkka sur figgjarligu gonguni, um Óli ikki flokkurin bara hatta at målseting, sum sam- pladast fellur Hilmar siga, at teir ásannað. at gongan setti sær knýggja. Og tað gjørdi einki av ti, sum teir fóru Fundurin tekur undir hann sjálvsagt Oli uppí landsstýrissam við kravi frá floksins um- kann alt gonguna til, er framt, ja boðum at brævið — sum Nú er at siga, at Sjålv- so var ikki neyðugt at Í ein tingmaður Fólka- stýrisflokkurin sjálvsagt brúka Óla sum umber floksins hevur sent løg- av royndum veit, at ein ing, men at gera tað sum | tings- og Jandsstyris- »kreppa« i landsstyris- var at gera, at slita sam | monnum, verður tikið samgonguni bert er gonguna | aftur«. nakað, sum brúkt verður Men hóast einki fer at sum »avleidingsman- henda restina av val Soleiðis er sagt í tí fund arsamtykt, sum vit bóru fram her í blaðnum frá landsfundi Sjálvstýris floksins í Runavík sein asta sunnudag. Og sum rosinuna í gávulyndið, øvra«, tí fólkið skal jú halda at álvari er í. Sann- leikin er tó, at tað er upp- samgonguni stýrinum sum marran. Tað var ein einkisig- skeiðnum, so slítur Sjálv stýrisflokkurin onga samgongu — tað hava teir týðuliga prógvað við hesi einkisigandi fundar- lýsing teirra. sum ríður og lands- Danska javnaðarstjórn- in legði frá sær fyrst í september, tí hon fekk ikki undirtøku fyri politikki = sínum, fyri teimum neyðugu spari- tiltøkum, stjórnin metti neyðugt verða at fremja. Úrslitið er borgarliga stjórnin. Og hevur henda stjórn i veruleikanum longu samtykt hóp av lóg- aruppskotum, sum koma at fremja munandi spar- ingar og skerjingar í ver- andi veitingum. Danski javnaðarflokk- urin hevur sum steðu sína greidliga sagt, at neyðugt er sjálvsagt at tátta í, men at flokkurin er ikki fyri at skerja lenarlagið og sosi- alu veitingarnar í so stóran mun, sum borgar- ligu flokkarnir gera, tí tað kemur at geva alt ov stórt ekt arbeiðsloysi, sum hin- vegin aftur fer at tyngja donsku fíggjarorkuna við ringum avleiðingum fyri fíggjarsteðu statsins, sum fylgju. Men neyðugt er at spara. Millum tey uppskot fráfarna stjórnin vísti á sum neyðug, vóru upp- skotini um skatting av engastovnum sum eru skatta ÁR + Hvar er andstødar 30 í £Ir1 ina løt 3 rar. Ý ( 3 ting og sstyri í gongd at arbeiða og fáa lov kkurt imu nálum ha lagt undir seg iðr næsta perfid: ravnakróks klandrið byrjar aftur, tað hevur higartil verið stutt ímillum Hverja ferð hevur klandrið kostað okkum milliónir, tí tíðin, sum átti at verið nýtt til at greiða tey nógvu måi, eitt parlament eyðsæð hevur, er farin til slíkt klandur. vit bert kenna grunnunum ein aðaltátt- ur. Tað eru jú hesir grunn- ar sum vinna ta hegu rent- una av statsobligasjón- unum — og skatta vit ikki pensjónsgrunnarnar megu vit selja fleiri obligasjónir, tær eru rentudýrar — men skatta vit grunnarnar minka vit um obligasjóns- útskrivingina og harvið um rentuútreiðslur stats- ins. Men tað var sum at tala fyri deyvum oyrum. Men so kom stjórnar- skiftið. Og nú fekk pípan annað ljóð. Eitt av týdningarmestu boðum nýggja forsætis- ráðharrans tá Fólkatingið varð sett, vóru boðini um at stjórnin fór at leggja fram uppskot, sum legði skatt á pensjónskass- arnar. Hver hevði trú hesum! Og hetta mundi koma flestum óvart. Ikki minst peningastovnunum, sum nú mettu seg vera púra leysar av øllum skatta- vandum. Tí tað var jú Jhoyrt frammanundan og varð sagt at vera ein skarnsgerð, at skatta grunnarnar — m.a. sam- bært sama forsætisráð- harra, men tá var hann ikki forsætisráðharri Men. segði Schluter Hetta er neyðugt, tí land Kann IKK #jaida im ostnaðarmikli kland- | JO, e er Borgarligu skatta nu pensionsgrunnar politisk viðmerk- ing Og grundgevingarnar. Hverjar eru nú tær. Nú, tað er tí, sigur fram- segumaðurin hjá Vinstra í skattamálum, Anders Fog Rasmussen: >Den seneste tids debat om beskatning af pensionskasser og livs- forsikringsselskaber er et skoleeksempel pá faren ved fondssocialisme. At pensiónskasser og livsfor- sikringsselskaber har opsamlet enorme formuer og ever en dominerende indflydelse pá kapital- markedet. Denne magt- stilling misbruges nu i kampen mod regeringens forslag om en midlertidig formueafgift på institutionerne. Nu er tad knappliga vordid socialisman i pen- gastovnunum, sum skal »bekæmpes« — i fjør vóru tad teir neydars pensjo- nistar, sum javnadarmenn vildu tråroyta. Tad er itt år síðan lenn næsta ) til hendi y »olitisk: spurnin it att 1; | i" 3 wd 3 } rov S i t A jú r 1) sit ð ahvr ru ) naða yðug ivsøg ð oðri r ar eru okkara menn? millum bern Otta hevur tað bein- leiðis og óbeinleiðis verið Oli Breckmann, hevur verið sum tann kostn- aðarmikli r>landursmið- depilin Seinasta trongd hansara at gera seg upp, var tað tiltikna brævið Neyvan mundi Óli væntað, at úrslitið varð, sum tað varð. Hann mundi helst roknað við. at hinir fóru at bakka, sum teir plaga, tí at slíta sam- gonguna vil ongin sam- gongulimur, hartil rædast teir Javnadarflokkin ov illa! Sum henda »sam gongan« hevur tíggjað sær, vildi hon verðið sópað úr løgtinginum við eitt nýval. Tad, Oli ikki roknaði við var, at hóast alt bragdar í onkrum samgongulimi Hilmar Kass var hesa ferð tann stinni, og setti hann Ola nevan fyri næs arnar: antin tekur tú brævið aftur, ella er skiln- aðurin vísur! Tá Óli sá, at hesa ferð var álvara í, mátti hann lúta. Sum ein flongdur hundur át hann skarnið í seg. Jánkasliga Framhald á síðu 18 æ|