hósdagur 18. november 1982síða 6

síða 6 tíðindablaðið Nr. 119 — 18. november 1982 Óli var kjarnan tíðindablaðið Útgevari: p/f sosialurin Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurir. Prent: p/f pressan 1981 Ódemokratiska landsstýrissamgongan oddagrein SUM gongulagið higartil hevur verið í landsstýrissamgonguni, so verður tað heldur ikki, tað ið eftir er av landsstýrisskeiðnum, nøkur óvanlig sjón, at landsstýrið gerst óarbeiðsfort, ti at onkur óli skapar ólag í óvanliga 6arbeidsføra lands- stýrinum, bert t íonkur av sam- gongumonnunum er óður um eitt, ella annað ella bert er hevndarhug- aður. HETTA er nú vorðið eitt eyðkenni fyri samgonguna og fyri løgmann. Henda løgmann sum elskar ta støðu, at kunna fara uppá rødara- pallin at vaska hendur sínar. Hann hevur ta standandi plátuna „góða mamma, tað var ikki eg«. Tað vóru hinir sum blokeraðu, peik andi eftir einum ella oðrum sam gongulimi, hygg. teir vóru tað, sum blokeraðu í hesum máli, ikki eg OG TAÐ er einki logi, at flestu hava ta fatan, at uppgávan hjá hesum uppgåvuløgmanni er sum skorin til hansara, tá hann kann Aðalfundur Fótbóltsfelagið B36 hevur havt aðalfund. Í nevndina vóru valdir: Odmar Fære, formaður, Sommer Joensen, kassa- meistari, Ruben Andrea- sen, skrivari. Í Fótbóltsfelagið vóru valdir: Regin Olsen, Halgar í Dali og Sjúrður Norðbúð. I Ungdómsdeildina: Alvur Danielsen. Kjartan Mohr og Carl Mortensen. Í Húsanevndina: Tóri Nattestad og Per Hansen. sen Skeiv upplýsing misgávum upplýsti Frímerkjadeildin á Argjum, sum skipaði fyri verð pphæddin var 12. {rónur. Dallas Plátuvendarar: 18. november: Páll Arge 19. november: Leif Láadal 20. november: Finn Jen- 21. november: Black Birds standa fram og siga, at tað besta sum kann henda í hesum samfel- ag, er at einki hendir. Hetta sam- svarar óivað væl við ideologi Sam- bandsfloksins. TAÐ seinasta blokeringsmálið er sambært fråsøgn Sambandsins, at ein farmaskipabyggisáttmáli er farin fyri skeyti, tí at landsstýrið var ikki vidtøkuført í vikuvis. So kann ein spyrja, hvussu nógvar vikur landsstýrið er blokerað, tí sambandsløgmadurin ferðast í kommunistaveldinum Sovjet! TAD ER undir øllum umstødum ein demokratisk sidvenja, sum sambandið hevur innført vid rætt- inum hjå einum einstøkum ting- manni at kunna steðga øllum av- gerðum í landsstýrinum, tá ein ella annar finnur tað fyri gott, kanska til stuttleika! Men henda støda er hóast alt ein týðulig mynd av Sam bandinum og Fólkaflokkinum. DEMOKRATI er hetta ikki langt frá tí MEN tað er heldur ikki tað, sum Fólkaflokkurin er mest kendur fyri. Perluni Fríggjadagin 19: Brongl FJARÐA-HÚS — eini frålik hús Tit ringja — vit skriva «re < | ? Ringid telefon 11820 Jazzfelagið í Leygardagin 20: Paragraf Hans Eli Hansen spyr so eðiligur í bleðunum í síðstu viku um viðgerð útvarpsins av seinastu gongdini í brennisteðar- málinum og tí seinastu landsstýriskreppuni. Tað hevur hann fullan rætt til, men eg kann ikki taka undir við ellum hans- ara kannustoyparíum. Útvarpið leggur alstóran dent á at gera rætt og skjal, og rúm er eisini fyri journalistiskum metingum av viðgerðini av málum, sum taka seg upp. Eftir teimum var tað relevant, at útvarpið spurdi Ola Breckmann, hvat hann nú segði,*tá vit fyrr um dagin nágreiniliga hevdu refererað frá Hilm- ari Kass, at hann setti knívin á barkan sum svar til bræv Ola. Eftir teimum var tað eisini relevant at spyrja IRF, hvussu teir nú sóu sina stødu við byggingini, tå Yvirheilsuneyvndin hevði bannað teimum at byggja, soleiðis sum vit hevdu refererað bæði væl og virðiliga í sendingum okkara. Í báðum hesum málum hava teir relevantu partar- nir sostatt verið hoyrdir, og lurtarin hevur fingið støduna gjørda upp. Viðvíkjandi politiskum kreppum, sum nú eru næstan dagligur kostur. kann verða skoytt uppi, at tað verður ikki mett jour- nalistiskt rætt at halda mestsum samgongufund í útvarpinum hverja ferð kuril er á. Ein av útvarpsins upp- gávum er lurtarans vegna at royna at trongja inn í kjarnan i skiftandi aktuellum stødum. Hesa- ferð var tað avgerandi fyri framhaldi av landsstýris- samgonguni, hvat upphavsmaðurin til steðuna, Oli Breckmann, segði, tå Hilmar Kass táttaði í. Samreða útvarpsins við Óla Breckmann gav lurt- aranum eina greiða ábend- ing um, at hann valla fór at halda so fast. Harvið fekk lurtarin hevi til at hoyra mannin, sum sat við lyklinum hesaferð, verða tráspurd- an um næsta leik — og meiri relevant kundi tað ikki vera Tórshavn 15/11-1982 N.J. Arge, útvarpsstjóri. Skipasmiðjurnar kunnu tryggjast arbeiði við einum sáttmálastovni Eitt slíkt landsstýris-uppskot vrakaði logtingið í 1972 Skulu vit liggja enn eitt drúgvt tíðarskeið við stór- ari óvissu á arbeiðsmarkn- aðinum við steðugt víkj- andi tervi á arbeidsmegi, kemur tað mest at svíða at teimum einsteku sum ger- ast arbeiðsleys og teirra familjum Og tað kann koma at gerast stórskaði fyri okkum sum fólk. Javnaðarflokkurin hev- ur altíð í medávirkan síni í samfelagnum strembað ímóti at fólk okkara ongantíð kemur í eina slíka stødu,a t tað eru fólk, sum ikki hava arbeiði hvenn dag, tí arbeiðs- marknaðurin hevur ikki brúk fyri ellum virkandi hondum. Frá almennari síðu hevur verið roynt at gera skipanir, sum byrgdu fyri tílíkum hóttafalli, sum arbeiðsloysi í dag veruliga er fyri stóran partin av Vesturheim- inum. Hjá okkum hevur tíbet- ur eydnast í stórt mát at halda arbeiðsloysinum frá durunum, tí tað hevur eydnast at gera fleiri al- mennar skipanir, sum eru fíggjarligt grundarlag undir basisvinnuni á sjógvi sum á landi. Men harvið er ikki so, at vit hava arbeiði til allar for, um tiltek og stuðuls- in nev lóggávur vóru ikki gjer- dar. sum tryggja virkini harvið arbeiðs- figgjarliga og stórum tali av fjøldini arbeiði Ein av meginvinnutátt- unum, sum allar tíðir hevur verið av alstórum týdningi og av búskapar ligum stórvirði og av mennandi týdningi fyri handverkarastættina, eru skipasmiðjur okkara. Týdningurin av teimum hevur mangan verið ósannaður og í grundini gjørdi legtingið longu á ólavseku 1972 eina prin- sipviðtoku um, at skipa- smiðjurnar skuldu loftast, um tær komu í trong- stødu. Men løgtingid valdi tå at vraka eitt uppskot frå landsstýrinum um ein skipabyggingarstovn, ein sáttmálastovn, sum skuldi hava til uppgávu at syrgja fyri, at skipasmiðj- urnar altíð lógu við sátt- málum og meira rationelt kundu leggja arbeiði síni til rættis á nýbyggingar- økinum. Hetta uppskot kveistradi løgtingid til viks. Tad bygdi å eina kann- ing, sum landsstyrid tå hevði fingið til vega til at bjarga Skåla Skipasmidju I * A hex Vi Oivnd i fleiri td skeiðum ) 1% Mm 1iKE ir Í Kant beidsplåssum, sum skipa smiðjur eru Javnaðarflokkurin — vil politisk viðmerk- ing virka fyri, at vit fáa eina loysn, sum miðjar ímóti at bjarga okkara skipasmiðj- um betri kor og tað kunnu vit einans gera við at tær ikki mestsum eru við sviðið sod í longri tíð- arbilum hetta sum so ofta hevur verið teirra figgjarligi deyði. Tá vit tala um arbeiðs- loysi, og at vit eiga at gera tiltøk, so tey sum rakt verða av arbeiðsloysi ikki líða stór deyðan, so ásanna vit, at tann besa loysnin er, at vit heldur brúka pening til at skapa arbeiðspláss. Og tað er okkara. Vit mugu ásanna, at fer- oyska samfelagið hevur brúk fyri samanhaldi í loysnini av samfelags- uppgávunum — og at vit ikki hava brúk fyri tí politikki, sum nú er ráð- andi her á landi. Tann, bert at liva við svikaligum letuloysnum, uttan at hava eygað fyri hvussu vit loysa málini upp á longri sikt politikkur Ein einkultur limur d VrisSsa kann bloker: 3 ( s felags } enn ind el ry ynkra r 30 langt e skilalov SI komið J. Lindenskov