hósdagur 3. mars 1983síða 8

Nr. 26 — 3. mars 1983 Hvat er veruleiki og hvat er falsan Oargadyr Tad kann ikki dyljast, at trúgv- frælsi er gera sum fólk, eisini nógv andi, halda, at rætturin at teimum lystir. Sovjetska loggåvan bannar nytslu av gudstænastum til framferslu av politiskum 1moti styrinum, 1 ágangi antisosiala fremjan av lestingarritu- alum. Tó, eins og í Fer- oyum og umheiminum eru eisini í Sovjetsamveld- im víðgongd trúgvandi av ymsum slagi. Munurin er tann, at í Sovjet sita myndugleikarnir ikki hendir í favn og lata tilik- in átrúnaðarligan ágang eggjan til framferð og perversum ganga út yvir bern og hampafólk vísir oddafiskar hjá nýremb- víðgongdum ry ti dømis Jehova vitni, forbjóða trú- arfeløgum sínum at taka lut í samfelagslívinum, at ldmaå'tidin« Træskurður frá 17 fara á val, vitja mentanar- og útbúgvingarstovnar, lurta eftir útvarpinum og lesa blødini, fara til lækna ella tæna í herinum (hern- aðarskylda er); tí gera tey so, fáa tey alla Guds vreiði oman yvir seg. Georgij Vins er ein av hesum sokallaðu »pinslar- váttunum<. Hansara sak var fyri í landspartarætt- inum í Kiev, har tað kom fram, at hann hevði eggjað trúarfelogunum til” ólógligar gerðir, lógarbrot Vins sjálvur ríkaði seg upp av peningagávum frá glaðbeintum trúgvandi, krógvaði veruligu stødd- ina á úrteku síni og smeyg sær undan skatti. Ein lagnutung ólukka fyri ein hermann, ið æt Ivan Mosjejev, hevði alstóran týdning í sakini hjá Vins Tá ið Moijsejev Asovsjónum í juli mánaði 1972, druknaði hann fyri eygunum á fleiri baðandi Allar royndir at fáa lív í svam 1 hann aftur miseydnaðust hóast strevið hjá einum lækna, ið búði í nánd, og frá hjålpartænastuni. Læknakanningin progvadi druknivanlukkuna = sum deyðsorsek. Tó, Vins fekk onkran at gera eina foto- mynd, ið sýndi sjónlig „merki av pinslu« og »banasår« á kroppi Mosje- jevs. og Vins byrjaði sjálvur at geva faldarar og »brødratidindi« út, ið bóru lygn og sleyg millum sekteristarnar, um at sovjetski herurin og stýrið stóðu aftan fyri drukni- vanlukkuna. Vins skriv- aði, at fólk hjá sovjetska herinum, eftir at baptist- urin Mojsejev »sytti at tæna i herinum«, »buk- adu hann til avlivs« koyrdu kroppin oman til sjóarmálan í einum bili vid bókstavunum »Pravda« á síðuni (') og blakaðu kroppin á bláman, — hetta á alljósum degi, framman fyri nógvum fólki! old í Spaso-Prilutskij-klostrinum Semjon Mojsejev, bróð- ir Ivan, segði aftaná, at stutt framman undan deyðanum skrivaði Ívan í uppritisbók sina: >Stýrið boðar okkum at fara til sjós og venda aftur! Krist- us boðar okkum at fara til sjós og ikki koma aftur!« Og soleiðis hevði tann ør- kymlaði Ivan gjert. Bróðir hansara skrivaði í brævi sínum til Ráðið fyri átrún- aðarviðurskiftum, at tann veruliga orsekin til deyða Ívans vóru Vins og hansara menn; tí hetta var fylgjan og endabresturin av einari væl ætlaðari ráðagerð teirra sekterisku. Teir vildu gera ein stóran pínslarvátt burtur úr honum, halga hann ein >deyður fyri Kristus«, hátt dálka sosialistisku sum og á henda landsins skipan Í dag býr Vins í USA, har hann trívist væl í øllum ørskapinum Hetta var bert eitt dømi av mongum Ein, nevndur Volosjin, skipaði eisini ein trúarbólk og eggjaði limunum miðvíst til at bróta lands- ins verðsligu lógir. Hann fekk fólk frá at taka ímóti eftirløn og peningahjålp frå landinum enntå læknahjålp Ein kvinna, sum var rættiliga >gandað:- av hesum manni, dovdi av lungnabruna, ti hon vildi ikki lækna Volosjin aftradist ikki i at fremja sålarliga nevdtøku i kravi full komið lýdni frá trúarfólk- fara til sinum um inum. 15 ára gamla dóttir hansara, Dina, visti seinni at siga frá, at pápin sýtti henni og tveimum yngri systrum hennara at ganga í skúla, og tær tordu ikki at muta ímóti. »Påpi bukar okkum illa fyri lítið og einki<, segði dóttirin »Tå hann sá, at eg hevði sett hárið upp, leiddi hann meg á benarmeti, har hann fór at sláa meg, til eg bloddi bæði úr nes og 5 munni sjey fólk vóru til stadar...tev fóru at hárið av mær; eg Helt at lemja meg til Onkursvegna Kuta græt øgiliga pápi for at avlívs skræddi eg meg leysa og rann út á getuna... Eg vil ganga í skúla sum aðrar gentur og fari ongantíð heim aftur til mammu og pápa“. Yvirgangskropp- urin Volosjin varð dømdur ———— Eftir Hogna at Heiði, sum lesur russiskt í Sovjet Hetta er síðsti parturin. Fyrsti og annar partur vóru í Sosialinum 17. og 24. februar fyri kriminalitet, ikki fyri trúnna. Í miðjum januar mánaði 1980 leiddu átrúnaðar fanatikarar Mariu Kuts, fødd í 1954 og búði í nánd oman Il anna doypast av Lvov, Tismennitsk at Teir fingu neyðardýrið at standa í tí ísakeldu ánni tveir líðilangar tímar ta náttina. Urslitid varð, at frostbitnu fetur hennara máttu skerast burtur á sjúkrahúsi. Fram kom, at fanatikararnir hevdu baksast við Mariu fimm ár frammanurfdan úrslita leyst. Hetta eru víðgongdar ræðuligar gerðir. Tað er sjálvsagt, at myndugleik- arnir alla tíð hava forfylgt sovorðnum yvirgangs- kroppum og halda á við tí Royndir hjá »seydåamonnum« at avisum finglast vid ólógligt virk- semi, undir trúarinnar veingjabreiði, verða fordømdar av sovjetska fólkinum, ikki minst teimum trúgvandi Kirkjufólkið hjá Santa Nikitakirkjuni, í nánd av Moskva, gupp ímóti gudstænastunum hjá Dmitrij Dudko presti go útihýsti honum fyri prædikur Prædikur hvassliga setti se antisosialu hansara fevndu langt ut um kirkjuskyldurnar; tær voru eisini ålop å kommu nistaflokkin, stýrið og lóg hansara irnar Myndugleikunum var ovboðið tá Dudko kirkjufólkið hevði honum eftir at givið durafjórð ingin, knýtti ólógligt sam band við landsfíggindalig ar undirgravingarfelags- skapir uttanlands og lat teimum illkynjaðar lygi segur viðurskifti trúgvandi í inum. Tá Dudko at ákærdur í rættinum, váttaði hann seg sekan og iðraði um teirra land- enda sat sínar = >syndir< Blaðfólkunum greiddi hann frá aftaná: >Virk semi mítt gjerdist lands- fíggindaligt, mest av tí, at tað var eggjað til og stýrt Dudko-sakin havd á lofti í uttaneftir« varð nógv Sovjet fi lonafan, biskupp ur í Moldaviu, segði í blað- samreðu sína hugsan »Dudko er eitt råmandi demi um, hvat ið kann henda sinum, ið byrgir seg av frá fólki sinum« Serapion, erkabiskuppur fyri staðin Vladimir og Susdal, mælti, at tað var pínligt fyri allar ortodoks- ar kristnar at ásanna, at vegna lygisegurnar hjá hesum prestinum gjerdist propaganduverkið vestan- fyri fert fyri at spjaða alsamt fleiri andstyggilig ósannindi og sáa misálit á lív og virki hjá kirkjuni Ein annar slíkur, av borgaraskapsins pressu vestanfyri róptur »mætur pinslarvåttur«, var orto- doksi presturin Gileb Jakunin, sum varð tikin úr kirkjutænastuni, enntá av sjálvum patriarkinum, fyri ógudiligt virksemi og brot á kirkjureglurnar longu í 1966. Jakunin nýtti gudshusid sum amboð til sjálvsríkan uttan arbeiði. Hann var herviligur at tokna út virðið á ikonum og kirkju- gulli. Kennandi ævisegu Jakunins, er ilt at kalla henda tvíhamaða prest »mætan pinslarvått« ella nakað, id ber á tað. »Hann er ein svikari, og vit biðja um at vera vard ímóti has- um slagnum“, skrivaði kirkjufólkið hjá kirkiuni »Ovæntugledi« í Moskva í eini áheitan til kirkjuráð- ið. Ja, hetta er tað slagið, ið ávísar propaganga- smiðjur vestanfyri hava álit á Keldurnar lisið hesa Eftir at hava grein undan mínum grifli verða tó sínum illtrúni til orð míni Til hetta er at stórur tilfari er inum á eysturlendskum eins og vesturlendskum; endur- givnar eru gitnir kirkju- leiðarar, og hópur av bókum erlisin. Somuleiðis nógv tandi i siga, at partur av hesum tikin úr ødrum munn fólki, hevur tað ligið væl fyri hj mær, lesandi her í Moskva, at spurt ein og hvenn, gudloysing sum trúgvandi, um vidurskift ini. Samrøda er gjørd við prest og kann altíð gerast um aftur, um á leikar hjá onkrum. Øll hava blíð og hjálpsom at svara attur feskar, ítekiligar og álít- andi. Verri stendur til hjá tí illtrúna føroyinginum, ið verður díktur undir í hópi av fúlasta sovjetfígg indaligum lesnaði. Kann hann líta á sínar tíðinda- keldur? Og nú stingur tann altýðandi spurning- verið Keldur mínar eru