hósdagur 24. mars 1983síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin tíðindablaðið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith låbyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Dimma og arbeiðsloysis-stuðul oddagrein El UNDUR í at Dimmalætting kennir seg eitt sindur kroysta týs- dagin í oddagreinini. Í fleiri ár hevur málgagn Sambandsfloksins júkað um arbeiðsloysisstuðul og í hesum viðfangið hevur hon skuld- sett Javnaðarflokkin fyri ikki at taka undir við tankanum. MEN Sambandið fekk bæði løgmann og landsstýrismann í al- mannamálum. Nú skuldi verið lagað manni. Men týsdagin noyð- ist Dimma at »beklaga«, at lands- stýrið noyddist at taka uppskotið um broytingar í forsorgarlógini aftur. Og nú tað kom aftur úr land- stýrinum, er upphæddin og møgu- leikar at fåa studul i vinnuloysi, sum forsorgarlógin altíð hevur heimilað, munandi skerdir. DIMMA harmast um, at sam- starvs flokkar Sambandsins ikki eru so sosialt sinnaðir. Glediligt, at Dimma er komin til hesa nidur- stødu, sum aftur er ein stadfesting av, at hvørki Fólkaflokkurin og Sjålvstyrisflokkurin eru so sosialir, sum teir siga seg at vera. SJÁLVANDI fær Javnaðarflokk- urin skyldina fyri, at arbeiðsleys ikki fáa ein betri stuðul, ti Javn- aðarflokkurin bar seg undan at halda fram í landsins stýri. Og tí at hann, sum Dimma vil vera við, einki gjørdi við spurningin, meðan Framhald av síðu 1 Breckmann hevur bæði mann í álitinum og í bleð- unum lagt upp til, at TFL skal hava ein síðu- settan fyritaksstjóra. — Men tað er bara Óli Breckmann, sum hevur skilt málið og ynskið soleiðis, sigur Vilhelm Johannesen. Í uppískoytisálit- inum vísa Erlendur Patursson og Vilhelm Johannesen á, at tað er ikki rætt, at Óli Breck- leggur eftir starvsfólkunum á TFL og leggur ábyrgdina av ara. uttanlandslåntøkunum å tey. Teir siga, at TFL hevur fylgt ynskjunum hjå skiftandi meirilutin å løgtingi og i lands- styrinum um at út- byggja telefonina. Atli Dam kalladi ti eisini álitið fyri eitt seks-tals-fiks-faksari. hann sat i landsstyrinum.å MÅLID er ikki so einfalt, sum Dimma ger tad til. Landsstyris- maður Javnaðarfloksins í al mannamálum arbeiddi við mál- inum í seinasta landsstýrisskeiði . Uppskotið, sum hetta landsstýrið legði fram, er í stórum og heilum tað, sum undanfarna landsstýrið samráddi seg fram til við danskar myndugleikar. FÓLK minnast helst, at Dimma ferð eftir ferð skuldsetti Javnaðar- flokkin fyri ikki at vera sinnadan fyri at fremja eina stuðulsskipan til arbeiðsleys. Orsøkin var, at Sosialurin einaferð heldur speirek- andi svaraði Dimmu, at skriving hennara bendi á, at vit fingu ar- beiðsloysi, tá Sambandið kom aftur í landsins stýri (og tað er ikki sért um tað). HESUM segði Sosialurin seg vera ímóti. Hann legði hinvegin dent á, at Javnaðarflokkurin fyrst og fremst vildi virka fyri at skapa ar- beiðspláss. Tað eydnaðist í stórt mát sum ongatíð fyrr. Men fekk Javnaðarflokkurin eisini batt um sosialu viðurskiftini á arbeiðs- marknaðinum við dagpeninga- skipanini, arbeiðsverndarlógini og lóg um eins prístalsviðbót fyri oll, sum ger at munurin millum há- og låginntøkur minkar. Tí er tað full- komiliga burturvið, tá Dimma skuldsetir Javnadarflokkin: »...de svigtede de haardest trængte fæ- . røske arbejdere i fællesskab...<. Tverturímóti ! Hann segði seg ikki skilja, at samgongan góðtók Óla Breckmann sum stavnamann henn- Hann segði, at annað skil má koma í grannskoðanina av roknskapum. (Meira um orðaskiftið leygar- dagin). jo-mo Nr. 35 — 24. mars 1983 Halgidagslógin, Johannes Martin Olsen og sannleikin Aftur nú tykist sum um sambandsflokkurin, og í hesum feri fólkatingslim- ur teirra, Johannes M. Olsen, er farin í hernað. Hann skrivar í Dimma- lætting nú um dagarnar um halgidagslógina og í citatum sigur hann frá, hvat tann danski javn- aðarflokkurin meinar um hetta mál, og so dregur hesin sami fólkatings- limur saman um, og vil so vera við, at somu stødu sum tann danski javn- aðarflokkurin hava vit í foroyska javnaðarflokk- inum til halgidagslógina. Hesa samanlegging ger hesin maður, sjálvt um hann veit, og tað veit kanska ikki almenning- urin í Feroyum, at ein storur partur av danska javnaðarflokkinum stem- maði ímóti at broyta lóg- ina. Her tykist sum »hen- sigten nelliger midlet<. Og so sigur Johs. M. Olsen, at somu steðu hava teir føroysku javnaðar- mennirnir. Tað man tykjast legið, at ein slíkur maður ger ein slíkan samandrátt, tå hann persónliga veit, at so er ikki. Innan tann feroyska javnaðarflokkin mann uttan iva vera líka nógvar kvinnur sum menn, sum innan sambandsflokkin, sum vilja varðveita ver- andi skipan. Hetta veit Johs. M. Olsen, men er hann her farin í hernað, sum flokkur hansara i mongum føri fyrr hevur gjørt, fyri at krógva yvir maktarloysi sambandsfloksins her heima á landi. Vit minnast herróp sam- bandsfloksins um religiónsviðurskiftini, har serliga ein Jørmund Vága- dal var stavnamaður sam- bandsfloksins. Og vit kenna Johs. M. Olsen. Hann hevur mangan prógvað somu tendensir, men eru tit menn at dema? Hvar stendur tað skrivað, at tit hava henda rættin? Á ti politiska økinum kunna vit finnast at og døma hvønn annan, men å ongum eðrum. Tad kundi ikki fallid mær inn at dømt sam- bandsflokkin fyri tær av- leidingar, sum standast av, at pronolesnaðurin var leysgivin i Danmark, har vinstraflokkurin, — vinar- flokkur sambandsfloks- ins, var i stjørn, tå hetta hendi. Avleidingarnar vilja menn vera vid er narkohandilin. Tað ber ikki til at siga, at hetta hevur sambands- flokurin skyld í, sjålvt um vinarflokkur teirra hevur framt hetta mistak. Líka lítið ber tað til hjá Johs. M. Olsen at leggja tí foroyska javnaðarflokk- inum undir tað, sum danski javnaðarflokkurin ger. Annars segði verandi legmaður undir samkomu fyri Anker Jørgensen seinast hann var í Feroyum: >Du, Anker, var en god statsminister da jeg (Pauli Ellefsen) var en af dine soldater«. Um målid um halgidags- lógina kemur fram í Feroyum undir verandi samgongu, og meguleiki hjá tykkum er vánaligur fyri at steðga hesum, kunna tit altíð líta á okkum í Legtinginum, men kemur tað ikki so langt, kunna tit einaferð við rættum brúka grein 13 í samgonguskjalinum. Sverre Midjord Gerast Norðanlond kjarnorkuvåpnafrid eki? Vikuskiftið 27.2.—28.2.83 var fundur í Kbhvn., mill- um umboð fyri friðarrersl- ur í Norðanlondum, Noreg, Sveríki, Finland, Ísland, Danmørk og Føroyum. Endamålid vid fundinum var at gera eitt uppkast til politiskt og løgfrødisliga góðkent skjal, um Norðan- lond sum kjarnorkuvápna- fríð eki. Uppkastið er eitt stig á leiðini fram móti skjali ið ætlandi verður samtykt av flestu fridarrørslunum i Norðaniondunum seinast í apríl mánaða. Ætlanin við at seta á stovn kjarnorku- vápnafrítt eki fyri Norð- anlond, er at fáa gongd á ein sjálvsteðugan politikk fyri linna og avdubbing í heiminum. Endamálið við til.ak- inum hjá friðarrerslunum er at fáa norðurlendsku stjórnirnar at virka fyri al- ternativum trygdar- politiskum loysnum, á leiðini fram móti einum kjarnorkuvápnafríðum Europa. Hevuðsendamál- ið er ein kjarnorkufríur heimur. Kríggsspenningurin á norðurlendskum oki veksur í hverjum. Stór- veldanna kríggspolitikkur — ikki minst í og á hev- unum kring Norðanlond — ger, at hesi eru við at gerast partar í konfronta- tiónunum millum stór- veldini og tær hernaðar- ligu samgongurnar. Eitt kjarnorkuvápna- frítt eki kann vera við til at fyribyrgja hesari gongdini, við at Norðan- lond banna kjarnorkuveld- unum at hava kjarnorku- vápn á teirra eki, bæði a landi, á sjónum og í luft- ini. Og eisini at Norðan- lond treyta seg til ikki sjálvi at framleiða ella hava tílík vápn í varð- veitslu. Stovnsetanir av kjarnorkuvápnafríum ekj- um (sum td. í Suður- ameriku) eru alternativ til ekta spurningin í heim- inum. Eitt kjarnorku- vápnafrítt eki kann vera við til at avmarka áhuga stórveldanna fyri at nýta norðurlendsk og onnur eki i krigsfyrireikingum teirra. Kjarnorkuvåpnafria ekið skal vera ein stuðul til fólksligu rørslurnar og aðrar góðar kreftir í Norð- anlondunum, sum stríðast fyri broyttum trygdar- politikki og broyttari trygdarpolitiskari hugsan, bæði hjá teim fólkavaldu og fólki annars. Eisini verður eitt tílíkt eki tekin um og stuðul til stremb- aninar aðrastaðni í heim- inum fyri stríðnum móti kjarnorkuvápnadubbing og -hóttan. Trygdarpolitisk ht 3san i 80'årunum má seta kjarnorkuvåpnaavdubbing ovast å skrånna. I hesum måli hava øll lond eina ábyrgd, eisini smáu tjóð- irnar, eisini Feroyar. Feroyska friðarrerslan, Fólk fyri friði, er fyri stuttum komin við í norðurlendska samstarvið sum av fyrstan tíð bert fevndi um skandinavisku londini. Hesi hava tó síðan sanna týdningin av Feroyum, Íslandi og Grenlandi, tá hugsað verður um strategiska týdningin av hesum lond- um og sjógskjum teirra. Fyri „Fólk fyri fridi« sum enn er ein ung rersla, hevur tað alstóran týdn- ing at vita at vit draga eina felags línu saman við eðrum tjóðum og rerslum í friðarstríðnum. Hetta er við til at geva okkum styrki, áræði og tilfar at virka víðari við, sam- stundis sum vit til eina og hverja tíð kunnu og eiga at virka fyri okkara egnu friðarendamálum og frið- aruppgávum. Fólk fyri friði UNA