týsdagur 17. september 2002síða 3

4 Nr. 177 - 17. september 2002 Nr. 177 - 17. september 2002 5 Bill Justinussen royn- ir nú at finna útav, hvat kann gerast fyri at loysa trupulleik- arnar á føroyska sjúklingahotellinum Tórshavn í Keyp- mannahavn HOTEL TÓRSHAVN Áki Bertholdsen Bill Justinussen, landsstýr- ismaður í heilsumálum, er nú farin at kanna eftir, hvussu umstøðurnar hjá teimum føroysku sjúkling- unum, sum verða sendir til Keypmannahavnar, kunnu gerast betri. Seinastu tíðina hevur eitt sindur verið frammi um, hvussu vánaligar umstøð- urnar á føroyska sjúklinga- hotellinum Tórshavn í Keypmannahavn eru. Bill Justinussen sigur, at síðani hetta var frammi í Sosialinum og øðrum fjøl- miðlum herfyri, hevur hann fingið hann frætt frá heilt nógvum fólki, sum eisini hava givið ilt av sær um umstøðurnar á hotellinum. – Eitt nú er, at legionella bakterian er staðfest í vatn- inum og tað hevur ført við sær, at sjúklingar við veik- ari immunverju ikki eru sloppin í bað. Men aðrir trupulleikar hava eisini verið, eitt nú hevur ventilatiónin ikki virkað, svampur eru í onkrum ver- ilsum, onki fríøki er rund- anum, og hotellið er so lít- ið, at onkuntíð er reitt upp til fólk á baðiverilsum, ella at verilsi eru leigað á øðr- um hotellum. Somuleiðis skuldi garðurin gerast til fríøki, men tað er ikki hent enn. – At rúm ikki skal vera fyri øllum á Hotel Tórs- havn, er ikki nøktandi, tí starvsfólkið har eru sjúkra- systrar og skulu fólk gista aðrastaðni, er ein partur av endamálinum burturdottin. Bill Justinussen sigur, at tey allarflestu, hann hevur frætt frá, kæra seg um, hvussu vánaligar umstøð- urnar eru. Og ganga vit út- frá, at tað bara er toppurin á ísfallinum, sum vit frætta um, mugu vit ásanna, at umstøðurnar eru alt annað enn nøktandi, sigur Bill Justinussen. – Og tá ið ónøgdin er so stór, sum hon er, mugu vit kanna málið fyri at vita, hvat vit kunnu gera, leggur hann afturat. Kanna ymsar møguleikar Bill Justinussen sigur, at fleiri møguleikar eru. Fólk út umsitingini í Trivnaðarmálaráðnum kanna umstøðurnar. Eitt nú skal hotellið, sum grøn- lendingar hava og tey skulu eisini tosa við felagið, sum eigur húsið, sum Hotel Tórshavn er í, fyri at vita, um tað ikki ber til at gera umstøðurnar betri. Samstundis eru tey í Trivnaðarmálaráðnum farin at kanna eftir, sum sástt- málin um leigumálið er hildin, ella um hann brotin so illa, at tað ber til at siga hann upp og at sleppa burt- urúr leigimálinum. Sostatt verður arbeitt við fleiri møguleikum, bæði møguleikanum at gera um- støðurnar á hotellinum betri. Men kannað verður eisini, um tað ber til at leiga ein størri part av húsinum fyri at gera hotellið størri, og somuleiðis verður møguleikin kannaður at siga leigusáttmálan upp og at leiga eini heilt onnur høli, ella at keypa eini høli. Enn veit hann ikki, hvat endin verður. Men hann ásannar eisini, at hetta er ein peningaligur spurningur, tí landsstýrið hevur hámark fyri, hvussu nógvur peningur kann brúkast, fyri ikki at missa tamarhaldið á búskapinum, so at vit enda aftur í kreppu og sostatt eru fíggjarligu karmarnir avmarkaðir. Bill Justinussen sigur eis- ini, at arbeitt verður somu- leiðis við at fáa fleiri við- gerðir á Landssjúkrahúsið, sum nú fáast á Ríkissjúkra- húsinum, eins og spurning- urin um at senda sjúklingar til onnur lond, enn til Dan- markar, eisini verður við- gjørdur og spurningurin um Hotel Tórshavn skal eisini síggjast í tí ljósinum. – Spurningurin er, hvussu fast vit skulu læsa okkum í Hotel Tórshavn, tí enn vita vit ikki, hvussu nógvir sjúklingar fara at verða sendir til Keyp- mannahavnar í framtíðini. ( Sí eisini greinina niðan- fyri). Bill Justinussen fer nú kanna, um tað ber til at senda føroyskar sjúklingar aðrastaðni enn til Danmarkar. Møguleikin at flyta fleiri viðgerðir heim á Landssjúkrahúsið, verður eisini kannaður SJÚKUVIÐGERÐ Áki Bertholdsen Føroyskir sjúklingar, sum hava brúk fyri serviðgerð uttanlands, skulu nú hava fleiri møguleikar, enn at verða sendir til Danmarkar. Tað heldur Bill Justinsusen, landsstýrismaður í heilsu- málum. Hann sigur, at hann fer at kanna eftir, um tað ikki ber til at flyta onkrar viðgerðir heim á Landssjúkrahúsið, sum føroyingar nú fáa utt- anlands. Somuleiðis fer hann at kanna eftir, um tað ikki ber til at senda føroyingar aðra- staðni, enn til Danmarkar at fáa viðgerð. Sostatt ætlar hann at taka táttin uppaftur, sum undan- maður hansara í Landsstýr- inum, Helena Dam á Neystabø, hevði sett sær fyri at kanna, men sum hon ikki kom nakran serliga langan veg við, tá ið hon legði frá sær. – Tá bleiv tað ongantíð til meiri enn tankar og ætlanir. Men eg ætli ikki at leggjast á boðini, sigur Bill Justinussen. Hann sigur, at eitt nú ætl- ar hann at finna útav, hvat íslendingar, sviar, norð- menn, og kanska eisini skotar, hava at bjóða av viðgerð á teirra sjúkrahús- um. – Í løtuni tykist tað sum um danir hava fingið eitt slag av einkarrætti upp á at viðgera føroyingar og tað haldi eg ikki er rætt og tí fara vit at kanna aðrar møguleikar. Hann hugsar bæði um at skipa so fyri, at føroyingar verða sendir hagar at fáa viðgerðir, men hann hugsar eisini um at fáa serlæknar hendavegin at viðgerða føroyingar á Landssjúkra- húsinum við ymsum mill- umbilum. – Ístaðin fyri at senda fleiri sjúklingar av landin- um, kann tað verða ein betri loysnt at fáa ein serfrøðing hendavegin at viðgera teir, tí tað er uttan iva betri fyri sjúklingin, at vera heima. Hann sigur, at hann hugs- ar ikki um ávísar viðgerðir, men at ætlar at kanna, hvat tey ymsu sjúkrahúsini í grannalondum okkara runt íkring, hava at bjóða av serfrøði. Hann væntar, at fyrsta stigið verður, at læknaser- kunnleikin í Føroyum, fer at finna útav, hvat tey ymsu londini hava at bjóða og hann sigur, at farið verður í holt við arbeiðið, so skjótt arbeiðsorka er í Trivnaðar- málaráðnum til tað. Hann sigur, at spurning- urin um umstøðurnar hjá føroyskum sjúklingum í Keypmannahavn, skulu eisini síggjast í ljósinum á hesum (sí greinina oman- fyri). Ónøgdin er so stór at vit mugu kanna málið Føroyskir sjúklingar skulu hava fleiri tilboð um viðgerð Ætlaniner nú at vita, um tað ber til at senda føroyskar sjúklingar aðrastaðni, enn til Danmarkar og somuleiðis verður kannað, um tað ber til at fáa útlendskar serlæknar hendavegin í størri mun enn nú, so at vit framyvir sleppa undan at senda so nógv sjúklingar av landinum Bill Justinussen fer nú sat vita, um tað ikki ber til at gera umstøðurnar á føroyska sjúklinga- hotellinum í Keypmannahavn, betri, men hann ásannar, at fíggjarligu møguleikarnir eru avmarkaðir Leygarkvøldið var 4. innleiðandi umfarið í Nósabarnaprix. Kappingin var í KÍ- høllini í Klaksvík NÓSABARNAPRIX Rúna Sivertsen Við í kappingini leygar- kvøldið vóru 8 gentur og 1 drongur, men hóast gent- urnar vóru so nógv við yvirlutan, var tað drong- urin, 12 ára gamli Olvheðin Jacobsen úr Hvannasundi, ið fór avstað við sigrinum. Á øðrum plássi kom Maria Nolsøe úr Havn, og nr. 3 gjørdist Mathilda Siv- ertsen úr Hoyvík. Undirtøkan í Norðoyggj- um var ikki stór hesuferð, tí sluppu luttakarar úr øðrum pørtum av landinum við til hesa kapping. James sigur, at áhugin annars er stórur at verða við í Nósabarnaprix. Um 300 børn sluppu ikki við á hes- um sinni, sigur hann. Sum altíð, var ógvuliga torført at døma, siga dóm- ararnir. Luttakararnir lógu sera tætt. – Millum børnini hesu- ferð, eru avgjørt »talentir« at finna, sigur James Olsen, sum saman við Mark Joen- sen hevur tikið stig til barnaprix í Føroyum. James sigur, at endamál- ið við kappingunum er at geva børnum møguleika at koma sær fram, hava tey gávur at syngja og fram- føra. – Sjálvur fekk eg mítt »gjøgnumbrot«, tá eg sum 11 ára gamal vann eina sangkapping í SMS í 1981, sigur James Olsen. James sigur, at síðani tá hava ongar sangkappingar verið fyri børn. Eitt sindur fyri øll Kappingin leygarkvøldið var væleydnað. James Olsen og Angela Petersen undirhildu, og tað komu tey serstakliga væl frá. Tey fingu ikki bara børn- ini at flenna, men eisini tey vaksnu fingu sær ein góðan látur hetta kvøldið. – Vit royna at gera eitt sindur fyri øll, so tað ikki verður keðiligt, sigur James. Nú eru 3 undankappingar eftir; í Havn 5. okt., á Oyra- bakka 12. okt. og í Vágun- um, 19. oktobur. Finalan verður á Kambs- dali 9. novembur. Tað er Føroya Banki, ið er høvuðsstuðul fyri hesum tiltaki, sum hevur fingið heitið; Nósabarnaprix. – Vit eru væl nøgd við kappingarnar, sum hava eydnast væl, og verður hetta eitt afturvendandi til- tak hvørt ár framyvir, sigur James Olsen at enda. Væleydnað barnaprix í Norðoyggjum Babyjames fekk bæði vaksin og børn at flenna í kíki. James Olsen og Angela Petersen, gjørdu kvøldið til eina stuttliga uppliving fyri bæði vaksin og smá (Mynd Rúna Sivertsen) Við sanginum, »Eingin er sum tú«, sang 12 ára gamli Olvheðin Jacobsen úr Hvannasundi seg inn í hjørtuni á áhoyrar- unum í KÍ-høllini leygarkvøldið. Olv- heðin vann innleið- andi kappingina í Nósabarnaprix í Norðoyggjum NÓSABARNAPRIX Rúna Sivertsen »Eingin er sum tú, eingin annar rørir hjartað sum tú.« Kensluborið og stillisliga sang Olvheðin seg til ein tryggan sigur. Hóast sín unga aldur, hevur Olvheðin gott tamar- hald á røddini. Framførsla hansara var sannførandi, og lítið er at ivast í, at hesin ungi drongur kann koma langt, ger hann sær ómak. Í stuttum práti við Sosi- alin, sigur Olvheðin: – Eg hoyrdi um kapping- ina í juni mánaða, og í juli teknaði eg meg til. Spurdur, hvør hevur vant hann, og um hann vanliga syngur nógv, sigur Olvheð- in: – Mamma hevur hjálpt mær og sagt mær, hvar eg skal anda, men eg havi bara vant heima. Systir mín hev- ur eisini hjálpt mær, sigur hann. – Eg syngi í samkomuni, Soli Deo Gloria, har vit ganga. Har syngi eg eisini fyri við hvørt, og onkuntíð havi eg sungið solo, sigur Olvheðin. Olvheðin sigur, at hann fegin vil sleppa at geva eina fløgu út, men tað er nokso dýrt, heldur hann. Til framførsluna leygar- kvøldið, stóð Olvheðin einsamallur á pallinum, utt- an dansarar, sum alt vanlig- ari er. – Eg helt tað ikki vera neyðugt at hava dansarar. »Eingin er sum tú«, er ein stillur sangur. Eisini er ringt at finna dansarar á mínum aldri, segði ungi hvannasundsdrongurin at enda. Miðvísur drongur Mamma Olvheðin, Mari- anna Jacobsen, sigur við Sosialin, at Olvheðin er ein serstakliga miðvísur drong- ur. – Setir hann sær nakað fyri, so gjøgnumførir hann tað eisini, sigur hon. Marianna sigur, at Olv- heðin ikki er komin spæl- andi til sigurin. – Hann hevur sungið og vant so at siga út í eitt, síðani hann hoyrdi um kappingina. Vit eru nærum ikki sloppin inn í kamarið til hansara, sigur hon. – Frammanundan kapp- ingini, hevði eg ikki vænt- að, at Olvheðin fór at vinna. Men tá hann kom á pallin, gjørdist eg púra ov- farin og roknaði tá við, at hann hevði góðan møgu- leika at gerast bestur, sigur Marianna. Marianna sigur, at Olv- heðin hevði ætlað at sungið ein sang hjá Branduri Enni, men 10 dagar áðrenn kapp- ingina, gjørdi hann av held- ur at syngja; »Eingin er sum tú«. Luttakararnir á Nósa- barnaprix 2002 í Norð- oyggjum vóru 9 í tali; 8 gentur og Olvheðin, sum var einsamallur drongur, ið luttók á hesum sinni. Nýggj stjørna úr Hvannasundi Olvheðin Jacobsen úr Hvannasundi, vann innleigandi umfarið í barna Grand Prix í KÍ-høllini leygarkvøldið. Við kenslubornu og reinu rødd síni, sang hann seg inn í hjørtuni á áhoyrararn- um C M Y K 5 4 Vitjan av SERFRØÐINGI í húðrøkt og make-up frá 16.-21. september Ger vakurleika til veruleika RING OG FÁ ÓKEYPIS TÍÐ Umframt 2 kundakvøld: avmarkað pláss Bøgøta 15 • Boks 24 Tel. 314811 • Fax 314877 Drós parfumarí Sosialurin 311820 (einaumboð í føroyum)