leygardagur 20. august 1983síða 6

sei BU sí MÍN ss Bs TS 5 ———— —— TAÐ verður ikki hugt at megu- leikum og umsteðum til årtøku og náttúrligar vinnuvegir, tá tey stóru londini krevja sítt, og tá tær stóru magnmiklu tjóðirnar vilja leggja bond á onnur samfelgg, sum eru búskaparliga, stóru, bert fyri at nøkur fá skulu fáa frægt og fyrimun av einhverj- um, sum teimum er til fyrimuns ella bartút til stuttleika. veikari A A VIT síggja hvussu leikur fer fram, um ríku. enn tey andi tå sin ella onnur mótakend rgrsla tekur seg upp, og ger seg til tals- mann fyri einhvørjum verjutiltaki å havinum, sum ofta er ein roynd at verja nøkur rættindi fyri teim i 1 | | I | | | | t HESAR rerslur hava í hvussu er ikki á nakran hátt lagt seg eftir at kanna viðurskiftini hjá smáum samfeløgum, sum okkara, har tað kann gerast ein búskaparligur smeitur, um vit skulu missa týð- tættir av veidumøguleik- unum, sum vit náttúrliga áttu at havt. tá tað skai skerast burturav møgu- leikunum hjá okkum til at kunna veiða í egna sjógvi, t.d. laks. EITT annað dømi í dag er ameri- HIGARTIL hava vit mist rættin til stórhvalaveiðu — og ikki sær mætari út enn at tað sama skal kanska hóttanin móti Noregi, nú amerikumenn hava hevnt seg inn å norskar fiskavørur, tå at Noreg ikki heilt vil steðga stórhvala- veiðini frá 1986. | SONEVNDIR umhvørvisfelag- av fiskavørum til minkaður í stórum. HJÁ okkum, sum ikki hava tei: stóru nátúrgivnu møguleikarnar at oysa av, kann tað gerast ein í so at herskin biti at sveigja, um vit í hvørji syftu verða noyddir at lúta, | skapir hava sett í verk boykott | móti norskt framleiddum fiskavør- | um, við tí årsliti, at innflutningurin Amerika er henda við laksi okkara. OG TÁ ér tað heilt víst at føroyska veiðan ikki á nakran hátt er til bága fyri hesar nevndu stovnar. Men eitt er vist, burtur- kastið av týnandi evnum frá hes- MEN hesi viðurskifti minni mun at ørkymia hesar um- hvørvisfelagsskapir, sum tykjast vera bulmiklir móti smærru tjóðunum, sum illa tola at missa av tí syndrinum tær hava. um somu stóru londunum er nógv tann størsti vandin fyri lívinum á havinum, eisini laksinum og hvala- stovninum. tykjast í | | teimum | [fy AA Ay Ay AA AA AA AA [AA AA AA AAA AAA ERENSSUSSÉR Metursystemið — mál og vekt brúka pund, tá »kg« kom í roknibekur og skúla fyri 80 árum Jani, spyr lesari rsystemið fyri mat 5 varð viðtikið av nska tjóðartinginu! varð fingið igjøgn ilt Frankaríkið í 18 urin oleiv fastsettur 300 900 part av a sandinum frá Norðpói usm til Ækvator eftir hav- virtiatun 875 bleiv tann inter: Meturko Har var ljanmark og onnur iond lå varð stovnað ternationait Bureau Mál og Vekt I Lonni ventiónin hildir DIETV metur stemið viðtikið vid ióe VANMAark Hansens roknibók 7, ið eg eigi, er oråa útgáva eftir metur málinum, so tann nýggja mát- og vektskipanin er komin i brúk í Feroyu! um somu tíð sum í Da Tað er eitt stórt aftur stig her í Feroyum í dag af vera gingin yvir til at ge upp í pundum. At stórur hekkutrolari sum »Hoc Amadour« fiskar so og sí nógv pund 'jóðar and skræmiligt. I staðin fyri at siga tons Geva kontórini UDD eila er tað Ut- umroknar til pundum varpið sun pund? ig má tað loyvilig i spyrja, er bruka talu og skrift, og enntå einum útvarpi? Tað má sigast at vera aftarliga nú í 1983 Tað er mest sum at halda okkara skúlaskap, ið hevur brúkt »kg« í 80 ár, fyri spott. Eg havi siglt nógv, men pund havi ongantíð verið vanu pundum. Í slunp tíðini var tað skippun =160 kg. Ella varð eisini sagt, hvussu 1OEVÍ usund ílska neyði Mm 50 KOMU 7 ÍSÍISK. ía DIG sagt kit eila kassar. 7 var tað tons ið bleiv sag Íslandi var man nøkur ár við trolar varð giv upp í tonsum. Tú hoyrdi ikki um pund í hverki ú varni ella bíeðu Her heima stóð í einum blað ein Datur nevur fisk að 40 tons, og aftan stóð, at tað var 80.00 pund, men tað var eisin 40.000 kg, tonki! eg. í má siga tað, at eg dugi ikki við hasum pund- unum. Hvat sigur skúla- ungdómurin ? TJ tu isfisk. Har 3 00 Óli B. grætur kroku- dillutár um rustikust Få I Dagbiaðnum MW.8.:383 stendur við feitari yvir- skriít 30 heilsar Tjóð- veldið stnum stríðs manni“. Og so byrjar Oli Breckmann at gráta yvir, at Óli Andnegl glósar eitt sindur reiðaran og skip- ran og stýrimannin og kokkin og maskinmannin »g kanska dekkaran ialt sami maður), tí hesin maður slapp at gráta síni krokudillutár í Dagblað- num, har hann fortaldi um hvussu raskur hann hevði verið, ti hann hevði upp- tikið sjey arbeiðspláss um borð á Elsu F. Og allíka væl kundi hann ikki fáa hendan ståsiliga rustikust at bera seg. Eg má siga, tað er illa koyrt. Men Óli Breckmann: — Hvat er vigtigari, at ein maður missir eitt av sin im sjey størvum enn tað sum tú í blaði tínum undir Per í Leysari luft spei- rekur Torfinn Smith fyri at hann vil sum ein fram- skygdur borgari gera vart ið at „að ikki kann ganga, at okkara ung lómur ska: íeila út í drukk umborð á kapitalistaskip- um. Nei, Jli Breckmann, ú og tínir — stór og små- kapitalistar kunnu gráta tykkara krokudillu- sár í eini rustaðari balju og síðani koma betong í 9g síðani kunnu tit gera eina standmynd av tykkum við teksti: >Teir sum krevja samfelagnum, sum »inki skulu gjalda“ Ein sum fylgir við Summarfritiðin og drykkiskapur Hesa seinastu tíðina hava fleiri greinir verið at sæð í blødunum um drekkaríið hjá tí unga ættarliðnum í Feroyum. Og er hetta eitt ískoyti til hetta. Olavsøkuaftan kom eg at standa á kajuni og bíða ímillum øll, ið vóru komin at halda ólavseku, kensla. Tann fjøld, ið komin er at hyggja eftir kappróðri- num. Ég fegnadist og mintist á gamlar dagar á Olavsøku. Men — sum eg standi har, sum vanligt å Olav bjóða »ein iítlian< á 0iaYV søku hevur altid verið er í góðum lag, bliður tey ein hittir. {lesin dá ur var burtur í ein sá ungdómin ganga fuilan. bert irlggjar már aftana á lavsøka yrja, tey hugdu ikki eftir 3 kappróðri. Og tað, sum var mest dapurt var, ai tu sá íleiri børn ímillum 3 stør e smærri flesku Fentir sum drongir. +13 - tað eins og vonil vanda. tivat gera toreid in Hví laia myndu leikarnir sum onk Ég møtti her einum eid manni a bygd. hann hevði ikki verið á ólavset mong ár. Vit kunnu æt it hann ógvaðist, helt seg vera komnan skeivt i bvin Fad hann v at tara aftur um et nusa horn — hovrdi ikki heima i 983. Vit kundu Dara vera samd um, at ftíðirnar broytast men ta VÍ broyttu nakað, var tað fyri í á tað betri, men ar vanur við = „tað spiritus, sum henda sjónin her — ið øllum hesum fría — kundi ikki verða til bata fyri Feroyafólk. Hetta var ólavseku- myndin bara ein tíma, sjálvandi hevur nógv annað hugnaligt verið at sæð restina av ólavsekuni. »Norrøna«. Okkara stoltleiki. Okkara flagg- skip. Ein kemur umborð, fegnast og tað er veruliga so, at vit eru stoltir yvir hetta skip. Hugnaligt um- borð. Manningin er blíð. Ein følir seg væl. ven — skulu vit nema ð spurningin um drekk- imborð já, so verður alt gjørt skal fåa spiritus tå er. Har er barrin Vit vita øll hvat hon er i hugnaligum høli kan: her nyta ein sjuss. Men hvar tú so enn vendir tær víðari á hesum skini, so er fremsta. Lu ter tiónina, tað fyrs í hondina er eitt vink )k — soleiðis er tað, tá ia seinri fert náttklubban kan Lú i cafeteriur siggja SMÁ børn« kevna sær ai sum tey vildu. Til seinast er supermarknaður,. har kanst keypa sum tæ Ailar staðir hvar tu gongur runt lystir situr tólk golvinuin vid ØS e1nar AL peningur ska i fyn at Norrøna skai bera seg vita vit øill, men at tað ska vera ! mun (il NnVUSS nog iørovingurin drekkur, kann ikki vera rætt. Ei heldur kann eg hugsa mær, at ali tey, ið settu pening í netta skip høvdu væntað at soleið bleiv. Onnur ting at hugna tær við umborð finnur tú ikki so opinlýst. Spæli- plássið hjá bernunum er næstan tað sama sum onki, um tú skuldi hugt við pedagogiskum eygum. Ein salón har tú kanst hugna tær uttan spiritus fanst ongin. Er tu í ti stødu, at tær tørvar "4! å kamarinum, so kans ikki geva boð frå sær Um óhappið skuldi hen var ongin sum gå i hvar bjarginga: bátur tin var el! tu skuldi gera. Tad verður lýsi nógv vð bíligum ferðum, og 1 kanst halda fødingardag umborð og so framve ven eimum sum í 2 1wgna sær utlan spiri or ongin serugur Lí fyri har umborð Fad er við ringum hurra hetta verður seit á pre men eg geri lad sum ia åheltan lii eigarar! sum skip 5 ynski 1m um, at beta un 3 451404 iborå Latið EK ykkara igeski 1 søgund sum tan andi barrin Vil kunr fáa nogva gleði av hesu: skipi bæði privat og sam felagnum at gagni. Bæð til gamans og nyt Olavsøkan og Norrø hava vist, at ur »Førovafølk ikki tak okkum sjálvan um reiv kunnu vit ganga okkar2 undirgang mot ein verri ið. enn KANSt handiismaðurin tók jerð ina fyri øl, ella tá vit fing eina spiritusiog, ið er eii! eindøm føroyingur