leygardagur 20. august 1983síða 7

Er TE Trenser Kona í koyristóli: Eg havi ikki sekt um røktar- heimsplåss — Haldi, at teir ráðandi skulu sleppa frá at siga nei! — Bert hármar tað meg fyri míni nærmastu, at eg skal liggja teimum til byrðu. Tey noyðast at hoppa og renna fyri meg, sum siti lamin í koyristóli og als einki kann gera. Eg eri púra latin yvir til tey, sum vilja hjálpa mær Vit sita í sjúkrakamari hjá kvinnu, sum er farin um tey 80 árini. Kvinnan heldur, at hon sjálv vil siga sína segu, tí tað oft ast eru tey avvarðandi Eitt er at fáa brek, tá tú blívur eldri, men torferari er at vita sær, at tú liggur familjuni til byrðu. Onkur mátti verið so frægur at tikið um endarnar og fingið eitt røktarheim bygt i Havn. sum geva seg til kennis i spurninginum um tey eldru og brekaðu. — Eitt er vist, at tey sum ikki eru sjúk, vita ikki hvussu gott tey hava tað, sigur kvinnan. Hon situr frammanfyri vindeyga sítt. Klokkan er farin av trý seinnapart, og har skal hon sita til heima- hjálpin kemur aftur at hjálpa henni til songar, um seks tíðina Einsamøll undir lonini Kvinnan byr heima. Hon er einsamøll undir lonini størsta partin i samdøgri- num. Bert heimahjålpin kemur inn á gólvið tríggj- ar ferðir um dagin, at geva kvinnuni mat og vaska henni Eitt ommubarn svevur hjá henni um næturnar songini, t T 1 at din 1 - A ON long t g K 1A Y + a 13001 y í é " x hon ikki, jen fær sær ístaðin ein blund av og á Annars siti eg her frammanfyri vindeygad og eygleiði lívið á getuni frammanfyri hús mítt, sum eg havi búð í alla mína tíð. Kvinnan tosar um tey, ið hava búð í húsi- num saman við henni, og sum nú eru farin hiðani. Um skelkin, tá ein av teimum nærmastu doyr. Tað hevur uttan iva fram- skundað sjúkuna hon hevur, heldur kvinnan. Tú lýgur teg frá tí Kvinnan tosar um viður- skiftini, at onkur noyðist at hjálpa henni fram á gólv einar tvær ferðir um næturnar, tí hon skal lata vatnið. Tað harmar hana at ommubarnið, sum svev- ur hjá henni, skal purrast út á náttartíð, tí barnið skal upp og í skúla hvenn dag. — Eg veit ikki hvussu handilsfólk bera seg at í dag, men eg bílegði mær serligar turrblæður, so tað slepst undan at fara upp um næturnar. Hetta var í mai mánaða, men nú í gjár ringdu tey og segdu, at eg kundi koma eftir blæð- unum, tí nú vóru tær komnar! — Eg segði — bert fyri at siga okkurt, at eg ongar pengar hevði. Kvinnan flennur — tú lýgur um tað er neyðugt! Soleiðis er at blíva gamal og ikki kunna klára seg sjálvan Eg eri lamin, siti í koyri stóli, so eg kann ikki fara eftir blæðunum, men tað havi eg ikki hug at siga Eru fleiri dømi? Sosialurin vil fegin í samband við avvarð- andi, sum hava somu trupulleikar at berjast við, sum í greinini lýst- Vit vilja fegin hava so nógvar frágreið- ingar sum gjerligt, Ringið og biðið um at tosa við Dagny á tlf. 11820. Orð og mynd: Dagny Joensen fyri fremmandum fólki í telefonini. Vitjan á náttartíð Familjan hjá kvinnuni hevur verið í summarfrí, so hon hevur verið einsa- møll í ein mánað. Í hesum tíðarskeiði hevur hon havt serliga heimahjálp, sum kom at hjálpa henni fram rad er so legið, at eg kki et bangin sc eið s at 4 e1insar øil 'Yra í TOK? eila g heldur ikki at sigl: fekk sjóverk. Nú ligg g lamin, kann ikki flyta meg eitt vet, men kortini eri eg ikki bangin, hóast eg liggi við ólæstari hurð. — Hetta húsið var áður tilhaldsstað fyri nógvum fólkum, og onkuntíð hendir tað, at ein og annar dettur inn á gólvið. — Soleiðis var eisini í summar, tá ein persónur kom at vitja seint á kveldi. Hann var í ógvu- liga góðum lag, og hevði eina stóra konfekteskju við til mín. Eg spurdi um hann var í ordan, men hann misskilti meg og helt meg siga, um konfekteskj- an var í ordan. Hann fór skundisliga útaftur og kom aftur við tveimum konfekteskjum. — Jú hann helt, at eg skuldi hava tað gott. Bangin? — nei, tað eri eg ongantíð, tíbetur! Tað hendur annars ikki so nógv. Eg havi verið burtur tvær ferðir fyri at fáa leki- dóm fyri sjúkuna, men annars havi eg verið heima. Hóast eg hevði havt fyri neyðini at sleppa eina ferð afturat, so siga teir, at tað eru ráðini ikki til longur. Nú eg sekti, segdu myndugleikarnir, at tann hjálpin eg fekk ikki sam- svaraði tí, sum tað kostaði at senda meg til Dan- markar. Hvat vita teir um tað? Sjálv haldi eg, at tað hjálpi mær so ómetaliga + Á mildu teir væl, men ráðandi óivað ikki! Tað er greitt, at ráðini ikki eru til slíkar ferðir, tá tú sært hvussu nógv myndug- leikarnir byggja Leygardagur 20. august 1983 Gamal 1983: Hitt skerda Nakað av hesum bygn- ingum, sum teir leggja eftir seg, er kanska ikki ómakin vert. — Alt hatta ítróttar- tvætlið, hvat skal tað til, tá gomul fólk ikki kunnu fáa innivist nakrastaðni ? Hevur tú uppskot til, hvussu eitt rektarheim skal byggjast ? — Nú eri eg so gomul, at eg ikki orki at hugsa um slíkt. Eg havi altíð syrgt fyri mær sjálvari, og um nakað skuldi gerast, so gjørdi eg tað sjálv. — Onkur mátti verið so frægur, at tikið um endar- nar, so eldri fólk kundu fingið semilig viðurskifti á gomlu degum teirra. Tað nýtist ikki at vera so flott, bert ein bygn- ingur í einari hædd, har meguleiki er fyri at koma til og frá í koyristóli, so slapst út av og á. Eisini haldi eg, at ein bilferari skuldi verið tekur, sum kundi koyrt fólk, sum ikki orka at ganga. Eldri fólk hava gott av at sleppa út millum onnur, eins og tað gagnar at sleppa út í fríska luft onkuntíð. Veitst tú, hvat eg plagdi at gera? — Áður plagdi eg at ringja eftir tveimum taxabilførarum. Teir bóru meg út í bilin, og so sendi 1i, tey stødini har eg havi gingið alt lív mítt, men nú orki eg ikki longur. Nú sit eg bert frammanfyri vinc 2. liðið tað dámar eygað, men mær eisini. Ikki pláss fyri fólkum sum ikki kunnu klára seg sjálvi — Mest hugsi eg um, hvussu stór byrða tað er hjá mínum avvarðandi, at tey skulu dragast við meg. — Ikki tí, tey vitja ofta og annars kann eg ringja til tey, men kortini. Best hevði verið fyri allar partar, um eg kundi slopp- ið á eitt heim, har starvs- fólk tóku sær av mær. Eg havi annars roynt at sloppið á Hvíldarheimið eina tíð fyri at avlasta familjuna, men har skal ein kunna klára seg sjálv- an fyri at sleppa inn. Á Ellisheim sleppi eg heldur ikki, tí eg eri ov sjúk og skal hava hjálp til alt. Á sjúkrahúsi er tað helst so, at ert tú ikki sjúk tá tú kemur, so verður tú tað av at liggja saman við fólki, sum kanska eru í barndemi ella hava onnur brek, sum er til bága fyri tann, sum ein skal liggja saman við. Eg havi altíð syrgt fyri mær sjálvari ta tíð tað var, men nú hevði verið væl, um onkur tók um ndarnar og gjerdi nakað við røktarheir rn enda