týsdagur 13. september 1983síða 4

Soleiðis tók Hannefía Poulsen, formaður : Javna il um felagið, tá hon setti landsstevnuna og bjóðaði mboðum fyri politisku lokkunum og fundarfólki ælkomin til pallborðs- fundin friggjakveldið. x keins ø ” x 3 x x í KT 4 - Á 3 k x A x 3 í Þa K eðu l € gå 2 Poulser Fyri 12 árum síðan, tá andsfelagið Javni var stovnað, var fremsta upp gáva okkara, at fáa tey brekaðu heimaftur til Feroya. Vit søgdu tá, at einki barn skuldi av land- inum, vegna brek Nú eru vit komin so langt, at vit kunnu siga, at einki barn skal av bygdini, vegna brek Hannefía Poulsen segði annars, at vit vilja vera við, at ell skulu hava somu kor her í landinum, men at tað kortini ikki kennist soleiðis hjá teimum, sum hava brekað bern. Hon setti fram spurn- ingin, hví foreldur at brek- aðum bernum skulu savna pening saman, fyri at tryggja brekaðu bernum okkara tá onnur foreldur ikki hava hesa uppgávu í samfelagnum? Síðan var farið til pall- borðsfundin og politik- arnir fingu høvi at leggja fram åskodan teirra um evnið, sum lyst framman- undan Ein »avmarkadur« persónur Adolf Hansen, fyri F&F flokkin legði fyri við at greiða frá, hvat ein evna- veikur persónur var. Hann nevndi tað, ein persónur við »avmarkadum« møgu- leikum. Hann vavdi upp i saman, og ti var tað trupult at vita, hvat politikarin vildi og meinti við tí hann segði. Eilif Samuelsen, lands- stýrismaður var næsti reðari. Hann nevndi m.a., at sambandsflokkurin var mest sosiali flokkur á Tingi Eilif Samuelsen upplýsti annars, at 80 evnaveik fólk búgva heima, 65 á stovni í Fer- oyum og 47 á stovni í Dan- mark. Allir politikarnir nevndu álitið, sum varð lagt fram á vári 1983 í Tinginum, og sum heim- Hóast Landsfelagið Javni hevur virkað, sum Nr. 105 — 13. september 1983 „eitt jarnbrot undir treiskum myndugleikum«, so hevur ikki verið gjørligt at fremja Løgtingsvidtøku, sum í 1976 álegði Landsstyrinum at fremja útbygging. Heldur ikki heimildin 1983. hevur ført við sær. at nakað munagott er spurt burturúr. Hvert Eirargarður skal nýtast til brekað ella sjuk lingar, var heldur ikki greitt á pallborðsfundinum í Javna friggjadagin Landsfelagið Javni: Eitt jarnbrot Orð og mynd Dagny Joensen undir treiskum myndugleikum ilaði Landsstýrinum, flyta brekað í smærri eindir kring landið. Í álitinum er niðursteð- an, at trýggir smærri stovnar skulu byggjast, ein í Norðuroyggjum, ein í Eysturoynni og ein í Suðuroy Viðvíkjandi Suðuroy, nevndi Eilif Samuelsen hús hjá Loran- steðini í Vági, sum nú er undir umvæling til bústað fyri sjey brekað fólk Jógvan SUndstein nevndi vælvildina frá ellum politisku flokk- unum, sum í roynd og veru ikki varð umskapað til praktiskt arbeiði. Jógvan Sundstein hevði gjørt sær eitt roknistykki, hvussu kundi berast í bandi, at fáa stovns- búgvum pláss í smærri eindum. Við at keypa 30 sethús, har seks-sjey stovna- búgvar fingu pláss í hverjum húsi, var tað bú- skaparligt forsvarligt, um hvert hús kostaði umleið eina mió. krónur. Tá var pláss fyri ellum brek- aðum. Hann nevndi eisini ábyrgdina at vit eiga at geva teimum brekaðu manssemilig kor, so tey fáa umsteður at búleikast á sama hátt, sum fólk flest. Vit hava heimildina, hví fara vit ikki til verka, spurdi Jógvan Sundstein. Torbjern Poulsen, landsstýrismaður var komin í pallborðraðið, av tí at annar politikari fyri Sjålvstyrisflokkin hevði fingið forfall. Hann segði seg bert kenna viðurskift- ini innan fíggjarmál, men tá Andveikraforsorgin ikki hoyrdi undir feroysk mál, so mælti hann til, at hetta var gjørt til føroyskt sermål, tó at hann visti, at tað ikki lå so væl fyri i nú- verandi landsstýrissam- gongu. Kristianna Rein var um- boð Tjóðveldisfloksins. Hon var eisini komin, tí annar hevði fingið forfall. Hon las upp úr stevnu- skrá floksins, og nevndi m.a., at tað var ein sjálv- sagdur rættur, at arbeiði var til allar hendur, — eisini til brekaðar hendur. Serliga legði Kristianna Rein dent á umsteðurnar, at brekað hava bústað á hospitalseki. Hetta kann ikki góðtakast, tá evna- veik fólk ikki eru sjúkling- Tí helt hon at tervur var á at fáa brekaðum arbeiði, sum tey kundu megna, skipa fyri vardum íbúðum, umlætting hjá heimabúgvandi, og síðan, at føroyingar mugu velja, um teir vilja hava danir at gjalda fyri hetta. Jóannes Dalsgaard, fyri Javnaðarflokkin, var eisini komin millum pall- borðsumboðini, vegna forfall. Hann segði, at tað hevði verið nátúrligari fyri hann, at sita millum áhoyrarnar í salinum, og at tað kendist sum at verða komin millum fígg- indar, at sita vá pallinum« Jóannes Dalsgaard hevur í mong ár starvast innan nevndina í Javna, og kennur trupulleikarnar hjá felagnum innanífrá Hann segði m.a.: Eirarð- garður er ikki ein stovnur sum verandi bústað fyri brekað, í trå við tann tørv sum er. Hann nevndi legtings- samtyktina, sum heim- ilaði Landsstýrinum at skipa fyri smærri eindum, eins og vidtøkuna at brekað skulu hava framíhjárætt til arbeiði. Jóannes Dalsgaard helt, at brekaði áttu sjálvi at velja, hvar tey vildu búgva. Hann vísti á kanningar- úrslit, sum arbeiðsbólkur í már teirra brekadu« gjørdu, har nevnt var ut- bygging og samstarv millum Fólkaskúlan og Skúlan á Treðni. Viðvíkjandi fígging av at flyta brekað í smærri eindir: at nýta Ibudar- grunnin og Húsaláns- grunnin, og helt, at tað var neyðugt at gera brúk av teimum sum vóru til taks Fe Eirargardur fullsettur Eftir framløguna høvdu fólk mæøguleika at eta fram spurningar til pal borðluttakarnar ns og nnur beri søgdu sir lugsan um eitthvert maí ella viðurskifti hesun 5 Kjand lag M ur » UMÓØS( gå arð Ai sír indveikratorsorgina vi ast t do 9 KK Í S ar £ rad rður he Kt ig 1oY i stovnar aðrastaðr r eðrvisi s pað gni er nav in meguleika at laa matgjørt á emi mið stød og fåa henda kovrdan ut til fleiri ymsar stovnsbugvar undir einum, eins og har er serlig læknatænasta at heita å Hertil kemur, at And- veikraforsorgin er einasti stovnur undir danska Fólkatinginum, eftir um- leggingini til Bistands- loven. Eisini vita vit, at Fólka- tingið nú skerjir bú- skaparliga stuðulin og tí mugu vit vera varin, at vit ikki koma undir stavns- bandið aftur segði hon. Vit vita, at Kirar- garður er við at vera fullsettur, og at tað um stutta tíð koma brekað heim úr Danmark, við tí til fylgju, at einki stovns- pláss tá verður tekt. Tað er ikki óhugsandi, at vit koma í tí steðu, at vit noyðast at senda brekað av landinum aftur, um ikki pláss er fyri teimum herheima, segði Marjun Sigurðsdóttir Jóannes Dalsgaard segði, at hann væl skilti vónsvikna áhoyraran, men gjerdi tó vart við, at heimildin var tek, sum gav Landsstýrinum meguleika at fara til verka, og at tað var hiðani stigið skuldu takast. Eilif Samuelsen segði, at tað ljóðaði so stórsligið við eini heimild, men at eingir pengar fylgdu við eini slíkari, sum gjerdi tað meguligt at fara til verka. Allir flokkar góðtóku, at Andveikraforsorgin varð yvirtikið sermál, undan- tikið Eilif Samuelsen, fyri Sambandsflokkin. Í viðmerking til hetta sigur Jóannes Dalsgaard, at fyrrverandi Landsstýri hevði játtað at yvirtaka Andveikraforsorgina, — bæði Jákup Lindenskov og seinni Vilhelm Johannesen, tá hesir sótu í Landsstýrissamgongu, men at málið tíanverri var steðgað, tá núverandi Landsstýrið fór at virka. møguleikum, i | SE