hósdagur 29. september 1983síða 6

* Síða 6 Í tíðindablaðið Utgevari; p/f sosialurin *íAind WOK Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Mútler Lýsingar: Árni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Dimma vid bukilsku DIMMA hevur nú aftur ilt í búk- inum av javnaðarflokkinum. Hetta er einki nýtt — grenj og meylan hevur altíð verið hennara livsform- ur! Týsdagin bar av. Oddagreinin var ein samanhangandi jammúr um, at javnaðarflokkurin og ser- stakliga Atli Dam ikki véru nég sambandskir. Négv i millum fyrr — tå var so at siga eingin munur å javnaðarflokki og sambands- flokki! HETTA er milt sagt slutur og vrevl. Dimma skilur ikki, hvat ríkisfel- agsskapur er fyri nakað. Hon hevur ongantíð skilt, hvat felags- skapur er. Hon livir enn í tí sælu lukkustødu, tá amtmenn sum Dahlerup og Rytter sótu sum guvernørar og stýrdu det fattige folk udi Færø. DIMMA fatar heldur ikki, at vidur- skifti broytast, at samfelagið broytist, at einki stendur í stað. Tí berjist hon ímóti øllum broyt- ingum, tí fatar hon ikki, at ein flokkur kann vera fyri framhald- andi rikisfelagsskapi og sam- stundis royna at laga hendan felagsskap til tær broytingar, sum alla tíðina henda í samfelagnum og í heiminum. NEYÐARADÝRIÐ hevur heldur aldri fatað, at ríkisfelagsskapur kann snúgva seg um annað enn krónur og oyru, tí hon hevur ongantíð hevja seg upp um tað staðið. Sambandsflokkurin varð í sínari tíð skaptur av monnum, sum bert høvdu eitt motiv: danir skuldu gjalda okkara gildi. Hetta hevur hildið flokkinum uppi til dagin í dag. AFturfyri, at danir gjalda skulu vit lata teimum ymiskar tributtir eitt nú rættin til ráevni í undirgrund okkara! Tað øvugta: at danir so lata okkum rættindi til teirra undirgrund, fellur ikki Dimmu inn. SLÍKUR hugsunarháttur hevur einki við felagsskap at ger.a Tverturímóti er tað hesin hugsunnarháttur, sum skaðar ríkisfelagsskapin og vit hava eisini nógv dømi, um at viðurskifti okkara við ríkið versna, tá sam- bandsmenn sita við ábyrgd í Tinganesi. LAT TAÐ tí vera sagt Dimmu eina feðr með alla, at javnaðarflokkurin er heitur verji av ríkisfelagsskap- inum. Hetta merkir sjálvsagt ikki, at vit góðtaka líkt og ólíkt, sum kemur úr Danmark. Hetta merkir, at vit alla tíðina laga hendan felagsskap eftir broyttu sam- felagsvidurskiftunum. Hetta merkir uppaftur, at ein alla tidina er til reidar, at broyta tad, sum fordar hesum felagsskapi i at vera ein felagsskapur fyri javntstilladar partnarar. TAÐ ER hetta síðsta, sum ger munin millum sambandið og okkum! Sambandið ynskir ikki, eitt samstarv við Danmark á jøvnum feti, men undirbrått- ligaheit frá okkara síðu fyri pengar frá danskari síðu. HETTA YNSKJA vit ikki og hetta ynskir neyvan heldur nakar dani! Haldið uppat at fortelja at SFS sosialurin Fólkaflokkurin syrgdi fyri somu prísviðbót til øll! Dagblaðnum, 23. sep- tember, skrivar Øssur Dam Jacobsen m.a., at tað var D. P. Danielsen, lands- styrismadur Fólkafloks- ins, sum i 1975 legði upp- skot fram um at fastlønt og timalønt skuldu fåa somu prístalsviðbót í krónum og oyrum uttan mun til. um lenin var høg ella lág. Gamaní, men hetta er bert ein partur av mál- inum, og hevur lítið við sannleikan at gera. Tí fari eg at mótprógva hesum sum Øssur D. Jacobsen skrivar, og tað kann eg gera, tí eg var formaður í Havnar Arbeiðsmannafel- ag tá. Eg bleiv formaður aftur í arbeiðsmannafelagnum í 1973. Vit sóu skjótt, at tað var heilt galið við lenarviðurskiftunum og serliga galið var við prís- talsviðbótunum. Eg minnist, at eg var í eini veitslu tá. Har sat ein kona og fortaldi, hvussu nógv hon hevði fingið í prístalsviðbót. Tað var veruliga so, at meðan t.d. tey hægstløntu fingu einar seks krónir í prístalsviðbót, fekk ar- beiðsmaðurin bert eina krónu. Tí fór eg út í Tinganes, og bað í landsstýrinum um at fáa útrokningar- mátan, hvussu prístals viðbeturnar blivu rokn aðar. Men tað var eitt tvert nei Men á Kongabrúnni metti eg næsttormann inum í arbeiðsmannafel agnum, Peter McGavin, og segði honum, at vit kundu ikki fáa útrokn ingarmátan. Vit avgjerdu so at fara út aftur og royna av nýggjum. »Longu aftur“, var svar- ið vit fingu, tá vit komu inn. Vit segdu so, at vit vildu hava útrokningar- mátan, og at vit ikki fóru fyrrenn vit høvdu fingið hann. Skrivstovufólkið fór so í telefonina, og eftir eini letu fingu vit útrokning- ina. — Vit kannaðu so málið, vendu okkum til Feroya Arbeiðarafelag, men tað vildi ikki vera við. Síðan settu vit okkum í sam- band við skrivaran í Havnar Arbeiðsgevara- felag, Tormóð Djurhuus, og greiddu honum frå støduni Urslitið av hesum var at Førova Arbeiðsgevara felag kom eisini uppi. titt varð t vóru i landsstýrinum skriv gjørt og VI ti. I skrivinum kravdu vit pristalsskipanina broytta, soleiðis at øll fingu somu prístalsviðbót Skrivið varð undirskrivað av Torsteini Vilhelm fyri at fáa arbeiðsgevararnar og Martini Kúrberg fyri Havnar Arbeiðsmannafel- ag. Tí er tað nógv fyri í Dag- blaðnum at lesa, at tað er D. P. Danielsen sum skal hava syrgt fyri, at øll fáa somu prístalsviðbót uttan mun til, um lenin er lág ella høg. At tað vóru vit í Havnar Arbeiðsmannafelag, sum tóku stig til hetta, kann táverandi nevndin við Peter McGavin, Viljomur Patursson, Andreasi Debes og Berga Christi- Nr. 112 — 29. september 1983 ansen vátta Tit í Fólkatinginum haldið uppat at koma við hasi lygnini í Dagblaðn um. Tað er so nógv sum eg kann draga fram um tykk un tí eg sat sum for arbeiðsmannafeil 1950 —51 maður í agnum í bæði 55—56 og so 1973 uppaftur longur aftur, har nógv minni pent um tykk um kann koma fram aftur í 76, og eg kann fara Annars skal eg bert leggja afturat, at orða drátturin var hvassur í Tinganesi. Har bleiv m.a. spurt: skal ein arbeiðari hava somu prístalsviðbót sum tænastumenn!!! Tá noyddist eg at greiða teimum frá, at prístals- viðbótin var fyri breyð, og spurdi, um breyðið hjá teimum hægstlentu var dýrari enn hjá arbeiðs- monnunum... Vinarliga Martin Kúrberg Á ein Uriaspost Sosialurin harmar post- boðini, tí teir skulu bera pronografiskan lesna inn á gátt feroyinga. Henda nú forbodna frukt er íkki tann einasta, teir skulu ríka okkum við! Okkara dupultmoralur rekkur jú eisini um rús- drekkaspurningin. Nú verða brún brev og hvítir kassar! oh tit Vaskið heilagu! hendurnar og syngið: Slíkt gera feroy- ingar ikki! Sambært spurnarteigin kunnu pakkar uttan nakað kannast av Gjald- stovuni — har eru vit frammanfyri denum. Poli- tistar skulu meguliga kanna videofilmar, so tað man ikki fara at standa á, at fáa fólk til hesar stovn- ar. Nei, skal kannast, kann- Glyvursnes Oyggjarnar leysar av nólsoyarbygd nesið í vitan á havnarskansa — á góðari leið, nú er tíð at kasta. Glyvursnes — stoltleiki okkara — eins og friðarguðinna á at líta - strekkir sín kærleiksarm út í sjó. Mangan hevur tú vaðið í landsynningsódn sum verja og trygd, fyri Argjaland og Havnarvág — ynski, at eingin teg hjó so mein tú fá. Viggo Olsen ið so harðskapin og tey ov ungu, sum ganga og vála full við fløsku i hond. Russaramentalitetur verður meira sjónskur í hesum landi, tí tori eg ikk at seta navn undir. Ein í harmar himmal- rópandi dupultmoral føroyinga