leygardagur 5. november 1983síða 6

tíðindablaðið Utgevari; p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Løgmansrødan til umrødu HESA VIKUNA hevur 6lavsøkurøda løgmans verið til umrødu á tingi. Orða- skiftið, sum varð fest á band og sent í útvarpinum, gjørdist rættiliga drúgt. EFTIR HETTA orðaskifti stendur, at sambandsflokkurin, ið er tann størsti av samgonguflokkunum og sum eisini var størsti andstøduflokkur, áðrenn hetta landsstýrið varð skipað, á ongan hátt hevur megnað at liva upp til tað, ið hann førdi fram sum andstødu- flokkur Í ANDSTØÐU fanst sambandsflokk- urin at almennu peninganýtsluni, uttanlandsskuldini og uttanlandsferð- unum hjá tí almenna. Eisini gjørdi flok- kurin nógv burtur úr einum ávísum skrokki og tosaði nógv um vina- og kenningarpolitikk. Hendan agitatiénin førdi sambandsflokkin fram til at vera størsti politiski flokkur å tingi. MEN HVUSSU sær stødan ut å somu økjum eftir at sambandsflokkurin hevur sitid við leiðsluni í Tinganesi í nærum try ár? Uttanlandsskuldin er longu nú tvífaldað í mun til tað, hon var í 1980. Áðrenn valskeiðið er úti, verður hon i øllum førum trýfaldað. Uttanlandsferdirnar hava ongantíð verið so nógvar sum hesi trý árini. Sendinevndirnar hava heldur ongan- tíð verið so talsterkar sum nú og kostnaðurin av hesum ferðum er eisini fleirfaldaður. Almenna peninga- nýtslan hevur sett met. UNDIR UMRØDUNI av legmans- røduni hoyrdu vit millum aðrar formannin í sjálvstýrisflokkinum. Hann helt, at talan var um eitt tílíkt oyðsi við almennum >engum sum ongin visti um ella kendi makan til. Tá vit so hugsa um, at flokkurin hjá Hilmari Kass m.a. umsitur fíggjarmál í landsstýrinum, so mugu vit ganga út frá, at tað, sum formaður sjálvstýris- floksins sigur um hesi viðurskifti, er álítandi. TÁ SEINASTA landsstýri sat, tosaði Pauli Ellefsen um ein skrokk. Í dag tosa fólk um fleiri skrokkar. Vina- og kenningarpolitikkurin hevur ongantíð verið sjónskari enn nú. Og ósemjurnar í samgonguni halda fram og versna í hverjum. Her valdar politiskur og búskaparligur ruðuleiki. FYRI FOROYSKA samfelagið gjørdist borgarliga alternativið dýrt. Tey flestu vilja helst hava alternativið í gloymsk- unnar hav skjótast gjørligt. Hesi try árini eru aftur eitt prógv um, at tað ikki ber til at stjórna landinum við skili uttan so at javnaðarflokkurin er við og helst hevur leiðsluna. sosíalurin Skopun—Kirkjubø Dvørgarnir nørast greitt okkum frå »danne- brogslagnu« Fólkaflokks- Í einum leiðara, i Dag- blaðnum, undir heitinum „Lat dvergarnar tynast«, sum ætlandi skal vera eitt heiðursrit til Hans A. Djurhuus, á 100 ára degi, kann Óli Breckmann ikki fáa tað at »ganga upp“, at Dimma í hesum sama við- fangi vígir Hans Andriasi eina heila opnu. Og Óli kemur síðan til ta stutt- ligu niðursteðu, at orsekin er hon, at skaldskapur Hans Andriasar hevur trýst gomlu Dimmu nekur fet á sjálvstýrisleið — Men Oli dog — tú gloymir, at Dimma saktans kann loyva sær at låtast »national«, tå hon veit, at sambandshugsjón- in aldri hevur verið betur vard, enn hon verður tað í Dagblaðnum, í tí Harrans éri 1983. Tað tykist sum um at Dimma og Dagblaðið á hesum eki mestsum hava skift leiklut, í hvussu so er vil Dagblaðið ikki standa aftan fyri Dimmu. Fyrr skemtaðu vit okkum, tá Dimma kom við feitum yvirskriftum, sum t.d. »Chefskife ved Høj- vigtjørn« ella »Ny major på Mørkedal«. I dag ger Dagbladid almikid burtur år, tå hesar, fyri okkum púra tydningarleysu hend- ingar, fara fram. Fólkaflokkurin, bæði í býráði og landsstýri, hevur hetta seinasta árið, barst sum úlvur á skóg, fyri ektari útbygging av danska hervaldinum her á landi. Í hesum sama løgna leið- ara kemur Óli inn á nakað, hann kallar >dannebrogs- lagnan« hjá Hetlandi. Hann kundi eins væl ins. T.d. sett myndir í Dagblaðið av fremstu hetjum flokksins, ið nærum allir eru Riddere af Dannebrog (en orden der tildeles gode danske mænd). At sumri kemur dana- drottning aftur at vitja Hvørjir munnu tå fara at gerast Riddarar? Eg giti borgarstjórin i Havn, og hin við silvurketuni i Klaksvik, og so kanska eisini tu, Oli sjålvur. Hans Andrias var millum tey mongu, ið trúðu á menninar frá 1906, hann trúði eisini á Fólka- flokkin í 1946, — og heppið var tað, bæði fyri hann og fyri tykkum, at hann ikki upplivdi >Sjálv- stýrislandsstýrið< frá 1966. Takksamir eiga tit Tað munnu verða tey flestu í Sandoy, ið ynskja fast ferjusamband við Streymoynna vetur og summar. Frá náttúrunnar- hond er tað skjótasta plássið at koma til og frá Skopun, og sjálvandi skal rutan ganga hagar. Ein bilferja, ið skal rekja hesa sigling, serliga um veturin, má verða nógv sterri skip enn Ritan og Pride, og má eisini verða eitt yvirdekkað skip. Trupuleikin við sigling í Sandoynna er nú bert vorðin til at koma um Nesið. Skopunarjørdur hevur ikki verið deyðavatn at komið um um veturin. Tað skal eisini lendast í Skopun. Innsiglingin er so ring har um veturin, at tað er óðamannaverk at seta eina sterri ferju at siglt har. Nú siga menn, at innsiglingin skal fáa åbøtur, og sum ein nu lesur frå politikaranum i Dagbl., so hevur hetta einki at týða. Nú nærkast eisini valið, tá teimum einki er ófert. Hví er henda óbót ikki longu gjørd? Eftir at menn hava verið niðri og hugt at modelroynd, ein charme- offensivur frá Páll Vang, vísir málið seg at verða heilt loyst. Legmaður hevur váttað fyri Birgiri Mohrn, at henda bygging í Kirkjube ikki kemur at nerva ábótini av innsigl- ingini í Skopun. Ja, vit fáa at síggja, til síðst er tað sami kassi ið gjalda skal. Vit hava t.d. hoyrt ein skilamann sum Jacob í Brekkuni sagt sina hugsan um innsiglingina i Skopun. Hann skuldi vita, hvat talað var um, mótsatt teimum, ið stíga fram nú. Tað eru menn, ið best kenna hetta alt við at fara til Havnar onkran góðan dag, ella at sita uppi í Skarðinum og «betrakta» Rituna Vit, id eru ivasamir, og vilja hava innsiglingina i Skopun gjørda fyrst, áðrenn farið verður til Kirkjube at byggja, verða av Dagblaðnum og Eyðun Viderø skyrdir afturhaldsmenn. Eyðun talar um afturhaldsmenn! Fáur politikkari hevur havt ein slíkan tjans at fingið heimbygd síni eitt munandi arbeiðspláss, sum hann við Landbúnaðarskúlanum. Nr. 128 — 5. november 1983 Hann og hansara flokkur lovaðu at slíta Landstýris- samgonguna, um skúlin varð bygdur í Skálavík, og fingu trumfað hann burtur úr bygdinif. Vit hava fleiri dømir um hansara afturhald og vantan av energi; soleiðis ið hann eisini alment fekk sær at vita til næstseinasta val! TAÐ ER HARMILIGT AT FÓLKAFLOKKURN SO FYRILITARLEYST ER FARIN AT SPEKULERA Í HESI FERJULEGU í Kirkjube. Tað er nógv meira átrokandi at fáa innsigl- ingina í Skopun rættaða fyrst. Tá uppskotið til hesa ådurnevndu ferjulegu var fyri á tingi, atkveddi allur Javnaðarflokkurin fyri. Fyri abbi mín, sum hevði ein gl. av prestajerð, ikki skal verða órógvaður í grevini av Dagbl. fari eg at undirskriva meg. ónevndur NB! Eyðun er so illur við Sjóvinnubankan. Eg haldi Sjb. hevur meira álit í fólkinum nú enn fyrr. Uppskotið um »barsils- orlov« merkir javnaður Undir orðaskiftinum á tingi mánadagin, varð nortið eitt sindur við upp- skot Javnaðarfl. viðv. barsilsorlov. Eg fari at takka Javnaðarflokkinum fyri, athann er komin við hesum uppskoti og vóni at tað fær undirteku. Bert spell at tingmenn hava so lætt við at misskilja hvenn annan. Ein ting- limur hjá Framburðs- og fiskivinnuflokkinum dugdi ikki at síggja nakran javnað í uppskotinum. Hetta skilji eg ikki, tí mær vitandi kann ein tímalent mamma vera heima hjá barninum í 8 vikur, uttan fíggjarligan miss, meðan tann fastlenta kann vera heima í 14 vikur. Skilji eg uppskotið rætt, skal tryggjast ellum 18 vikur. Tað má kallast javn- aður. Sami tinglimur helt ikki, at øll høvdu brúk fyri hesum. Hugsa vit um barnsins terv, sum sjálv- andi er tað avgerandi, hava ell sama tørv. Øll eru vit fødd lika og hava sama rætt til at fáa bestu byrjan her í lívinum, líka mikið hverjum »stætti« foreldrini eru úr. Virðið í uppskotinum átti at verið barnið og ikki krónur og oyru. ein mamma ANNANN at vera fyri, at hann ikki er okkara millum í dag, tí sjálvt um hann av lyndi var mildur maður, so hevði hann neyvan yrkt um tykkum í mildum orðum. Tað er ikki torfert at gita, hverjir i dag hevdu verið dvergar og molddrekar, — nú tit á tólvta ári sita í stjórn — undir sambandsleiðslu. Annars er hesin leiðarin sera legin, allur sum hann er. Mest ein uppreksan av sitatum úr ymsum verk- um Hans Andriasar. Men tann góði Óli, lærari við ein av landsins fremstu lærustovnum, er ikki so frægt at sær komin, athann evnar at endurgeva Hans Andrias rætt. Sumt er beinleiðis skeivt, annað er óheppis- liga kosið. T.d. sitatið um >slóðbrótararnar<É á sjónum. Sjálvt um henda yrking er beinrakin og sterk, so er hon ikki upp- runalig, men ein týdd, ella í besta feri umyrkt norsk sjómannsvísa. Men harfyri hevur Hans Andrias yrkt almikid um sjómenn okkara, alt frå lættasta skemti ísjó- mannsrímurnar) og til djúpasta álvara (um teir sum í bardagaárunum ikki bóru boð í bý). Men hetta hóvar sjálvandi ikki Óla, tí her er mest yrkt um vanligt fólk, og ikki um teir >sterku og stóru slóð- bråtarar«. Hans Andrias var, sum skald felst, fjarur, kenslu- borin og romantiskur, men tað sosiala órættvísi ið valdaði her á landið í hansara ungu døgum, hevur tí eisini rinið almikið við hann. Í hesi tíð »åtti« bóndin húskallin og arbeiðskonuna. Fiska- gentan og sjómaðurin vóru bert eitt navn í eini tjúkkari bók hjá reiðara ella keypmanni. Hetta fekk Hans Andrias til, í sera fínum orðum, at yrkja »Tey standa og vagga og tråa« um dåan og øksini, har hann revsar tey múgv- andi, ið nýta vald sítt til at trælka tey veiku og minni mentu. Men henda yrking pass- ar illa til ta mynd, Óli vil hava fram av Hans Andriasi, og tí kom hon sjálvandi heldur ikki við í »heidursritid« í Dagblaðn- um. Sosialistur