hósdagur 10. november 1983síða 8

- . Ein hin vandamiklasta årstidin í ferðsluni — veturin — er brått yvir okkum. Hetta er årstidin, tå vit bilførarar eiga at vísa stórt varsemi í ferðsluni, tí rættiliga lítið skal til, at ein vanlukka hendir. Av ti at føroyskir bilførarar, tá teir taka koyrikort, ikki royna seg í myrkakoyring og eiheldur í hálku, verður henda árstíðin við myrkur og hálku ein tíð, har bilforarar skulu gera sínar egnu royndir. Tað er tí ynskiligt, at bilferararnir serstakliga geva sær fær um vandarnar í vetrarferðsluni. Bernini, tey gomlu og tey brekaðu eru ringast fyri. Hetta eru spurningar sum Rókur Dalsgaard, sum starvast á Bileftirlitinum, tekur upp í grein síni, ið hann nevnir >Ferðslan og veturin«. Hitt ljósa summarið er farið, heystið er komið á hall, og brátt er hin myrki veturin yvir okkum Hugsa vit um ferðsl- una, so er veturin á mangan hátt hin vanda- miklasta árstíðin. Tey nýggju Eitt serligt vandamál, sum endurtekur seg ár eftir ár, er allir teir nýggju bilferarar, ið eru komnir afturat síðan seinasta vetur. Av góðum grundum hava øll tey, ið lært hav atil bilferara ta ljósu árstíðina ikki fingið frá- læru í myrkakoyring, og skulu nú sostatt sjálvi venja seg við Ég eri lítil, tí siggi eg stutt henda vandamikla lut av ferðsluni. Ikki fyrr enn ein hevur fingið venjingar í myrkakoyr- ing, fær ein fatan av, hvussu lítið vit veruliga síggja í myrkri. T.d. hvussu torfert tað kann vera at fáa eyga á ein fótgangara í dimmum klæðum. Eitt annað fyribrigdi, sum hesir nýggju bil- ferarar heldur ikki hava kunnleika til, er koyring í hálku. Og við tað at vit her á landi onga hálkubreyt eiga gerst hetta ikki á annan hátt enn við at tey, tá frostið og kavin koma, gera sínar egnu royndir. Hesar royndir hava kostað mongum dýrt, bæði materielt og í per- sónskaða. Eftirbátar Nú er orðið eftirbátur mestsum vorið eitt mótaorð her hjá okum, og sigast má at á hesum eki, sum so mongum, eru vit eftirbátar. T.d. í onkrum av grannalond- um okkara, fær ein til vanligu royndina bert eitt fyribilskoyrikort. Har er tað so vísiliga skipað, at ein innan ávísa tíð skal hava tikið skeið bæði í myrka- koyring og hálkukoyr- ing, og fær fyrst tá endaligt koyrikort. Um hetta ikki er fingið í lag innan ávísan dag, verður ein at lata koyri- kortið frá sær aftur. Tá vit ongar hálku- breytir eiga, kunnu vit ikki so væl fremja hesar venjingar. Men myrkur hava vit so tað >for- slær«, so at skeið í myrkakoyring kundu vit »tekniskt« farið i holt við. Bernini og veturin Bernini eru tey, ið vanliga eru eina ringast fyri í ferðsluni, hetta ger seg ikki minst gald- andi um veturin. Vetrarmorgnar skulu tey snúgva seg gjøgnum ta vanda- miklu ferðsluna, fyri at koma í skúla ella barna- garð. Ofta í ulpu uttan endurskin, ella á súklu uttan ljós. Her eiga foreldur ella r. 130 — 10. november 1983 Rókur Dalsgaard, Bileftirlitið, skrivar: Fyri hesum lítla er lívið spæl, ti er hann ikki ein skilagóður fótgangari Ikki minst fyri tey rerðslubrekaðu er veturin ein trupul tíð EA EA