leygardagur 26. november 1983síða 12

Leygardagur 26. november 1983 , Ríka pinkulandið £ Føroyar 77 omemn Fátækra stórlandið India Samarbeiði — Hjálp til sjálvhjálp — Samhandil rn »die Eitt hugskot gerst veruleiki: Orð og myndir: Jan Miiller Hvi ikki fara SÁ við til India sum blaðmaður! at síggja føroysku bátarnar royndar og at tosa við fiskimenn og onnur fólk har um ætlaða samarbeidid! Arbeitt verður víðari Heimafturkomin úr India aftaná at hava roynt bátarnar har — var góður hýrur á stjóranum á Marinplast, Gutt- ormi Djurhuus. Tí nú varð gongd komin »hol« var sett á, sum tikið verður til framman hómaðist longu nú ein Eitt spennandi og heldur sjáld- amt samarbeiði tóktist at gerast veru- á Fyri lotti I # leiki Beinanvegin varð farið undir at til- rættaleggja eitt samarbeiðsprojekt við tí fyri eyga: at byrja framleiðslu av glasplastfipur-bátum í India Trý lond vóru nú við í hesum sam- arbeiðinum. Ur Feroyum var tað Marin- úr Danmark, IFU, sum stendur fyri >Industrialiseringsfonden for Ud- viklingslandene« og úr India, TNFDC, sum stendur fyri »Tamil Nadu Fisheries Development plast Corporation< og síðani tvær privatar fyritøkur Endalig góðkenning i New Delhi Aðrenn teir áhugaðu partarnir fóru hver til sítt, varð avtalað, at hver av teimum nú skuldi gera uppskot til eitt meiri ítekiligt samarbeiði. Teir skuldu síðani metast aftur í Madras einaferð í oktober mánað. Tá skuldi so seinasta hond leggj- ast á eitt samarbeiðsprojekt, ið skuldi vera grundarlagið undir eini framleiðslu av feroyskum bátum í India. Ikki fyrrenn hesi viðurskifti eru av- Jumbojettarin bíðar eftir okkum í Amsterdam greidd, kann slíkt projekt fara víðari til sentralstjórnina í New Delhi — fyri har at fáa tað bláa stemplið. Hóast teir ymsu landspartarnir í India hava ávíst sjálvstýri við egnari stjórn og fyrisiting, so skulu øll mál, ið bera í sær útlendskar iløgur i India, hava endaliga góðkenning i New Delhi Ti krevst tol og góð tilrættalegging, tå farið verður undir eitt slíkt projekt. Hetta mátti eisini ásannast, tá ein seinni var stæddur í India. Hví ikki við eystur! Hvussu bar tað so til, at ein føroyskur blaðmaður fekk hevi at vitja eitt so fjar- skotið land sum India — vil vera náttúr- ligt at spyrja! Og tí eisini at svara. Nú hevði ein sum blaðmaður verið so mikið heppin at kunna skriva greinar og fylgja við arbeiðinum frá byrjan — frá tí at Westward Ho fór úr Feroyum við einum fýramannafari á dekkinum og til eir. indari í Aberdeen fekk eyga á føroyska bátin. Síðani hevur skrivingin verið grundað á telefonsamreður við stjóran á Marinplast. Tá var tað, at ein bráddliga fekk hug- skotið! Hví ikki fullføra verkið — og sjálvur fara til India. Síggja bátarnar royndar har og tosa við fólk har á staðn- um! Spyrja um teirra áskoðan um eitt slíkt samarbeiði! Nei, hatta kann ikki verða annað enn ein dreymur — ein hvervisjón, hugs- aði eg tí slík ferð kostar nógvan pening, og hvaðani skuldi hann koma frá! „Well — hví ikki« Hóast tú ikki rættiliga tordi at trúgva, at ein slík ferð kundi gerast veruleiki, so kundi eg ikki bara mær at ringja til Guttorm á Marinplast og siga honum frá hesum nakað bjartskygda hugskoti Segði fyrst erindi míni. Hann tagdi. Síðani hoyrdist okkurt heldir óskiljandi í hinum endanum. Hann ernaðist so, og helt tá eitt sindur harðmæltur fyri: „Well, hví ikki pengarnar!< Tað skal ikki dyljast her, at tað mang- an hevur verið trupult at fáa orð á Gutt- orm. Helst tí at hann er so nógv upp- tikin í arbeiðinum — men kanska eisini tí, at hann er eitt sindur varðin, tá blað- menn eru eftir honum. men hvar fær tú — Ein veit ikki altíð, hvar ein hevur : = == = - tykkum blaðmenn, sum hann einaferð tók til. Bíðað verður eftir viðferinum