leygardagur 10. desember 1983síða 7

AAA —————————|— 1 —m—m—t————|—— meg klassiskt gittarspæl — sum at kalla ikki var til longur — sigur Ingolf Olsen, tónlistamaður isamrødu vid Sosialin, nú hann vitjar í Føroyum i konsertferð Ein tónlistamaður, sum er serkenur í Kingo og Bror- son? — Tað er helst álvar- samur, heldur tunglyntur eldri maður, hugsar tú. — Stórt var bilsni, tå umboð Sosialsins hitti Ingolf Olsen, tónleika- skald, sangara, dosentur við lærda tónlistaskúlan í Keypmannahavn o.m.a. Hann er 40 ára gamal, og hoyrir til tað ættarliðið, sum í ungum árum í Dan- mark leitaði til India og onnur fremmand lond at finna eina meining i livi- num. — Jú, eg kundi eins væl verið ein teirra, sum leit- aði til India og goymdi meg burtur i meditation og eðrum fyribrigdum, men hví fara uttanlands, tá veruleikin og ein djúp- ari meining við lívinum er at finna í verkum hjá for- fedrum okkara, sigur In- golf Olsen. — Í verkunum hjá gomlu sámlaskaldum okkara fann eg kanska mín uppruna, sum stavar frá Feroyum — uttan tó at eg á nakran hátt eri átrúnaliga heftur. Ikki umsteður golf Olsen um mammu sína, sum er ættað av Leynum. Tað er Kristi- anna Joensen, dóttur Martinus Joensen í Leyn- um. Kristianna Joensen fór — eins og so nógvar ungar gentur i triatiårunum til Danmarkar at arbeiða. Har hitti hon Axel Olsen og tey giftust og fingu tveir synir. Ingolf Olsen sigur, at tað als ikki var rúmd fyri tónleiki i barnaheimi hansara, har hann búði í miðbýnum í Keypmanna- havn. Pápi hansara var arbeiðari, og tey hevdu eitt ríkt familjulív, sum hann heldur hevur givið honum góða barlast í tí, sum bleiv hansara lívs- yrki, at virka sum tón- listamaður og undirvísari á lærda listaskúlanum í Keypmannahavn. Ingolf Olsen tosar ikki føroyskt, men hann hevur ferðast nógv í Feroyum á barnadegum sínum í summarfrítíðini. . Hann eins og onnur bern, dámdi sera væl at syngja, og fekk hann eitt ljóðferi upp í hendurnar, so lærdi hann seg at nýta violin, trompet, guitar, lut 0.0. ljóðferi. Gamli bókbindarin Tá hann var 12 ára gamal, játtaði ein gamal bókbind- ari at geva honum undir- vising í guitarspæli. Hetta var grundarlagið í tí tónlistavirksemi, sum In- golf Olsen seinni fekk so stórt gagn av. Tó at hann var gávuríkur innan tón- leik, so vóru meguleikar- nir at fáa yrkislærdóm tó ikki til staðar hjá Ingolf Olsen, og tí fór hann í læru hjá einum orgul- byggjara — fyri at vera so nær tónleikinum sum gjørligt — sum hann sjálvur tekur til! Tá eitt nýtt tónlista- verk skuldi framferast í 1965, og ein klassískur gittarspælari skuldi finn- ast, var onkur, sum kom at hugsa um orgulbyggj- ara lærlingin í Lyngby. Hann var boðsendur, og úrslitið av hesi framferslu var, at Ingolf Olsen sama árið fekk Jacob Gades heiðurslenina, sum tá var 20.000 krónur. — Hetta vóru fyri meg ikki dugdi at hugsa mær tað, men tað ferdi eisini við sær, at eg var boð- sendur til tónleikaferðir kring landið at luttaka á ymsum økjum innan tón- listaheimin. — Eg gavst við læruni, tí tónleikurin tók so drúgva tíð, at hóast eg bert hevði eitt ár eftir, so kundi 8g ikki halda fram. Í 1966 varð hildin ein tón- listakapping í gittarspæli í París. Hesa kappingina luttók eg í, og fekk 2. virðislen. — Tað legna í tónleika- yrki mínum var, at eg als einki grundarlag hevði, eins og hinir luttakarar- nir, men her kom gamli bókbindarin og læru- meistari mín mær væl við. Hann hevði undirvíst meg í klassiskum gittarspæli, sumat kalla ikki var kent millum tónlistafólkið eg kappaðist við í Paris. Aðrenn Tommy Steele — Minst til, at tá eg fekk undirvísing í gittarspæli, var Tommy Steel og Elvis móta, og tí var lærdómur mín av heilt eðrum upp- runa. Í 1966 hendi eisini tað, at kendi lærumeistarin í klassískum gittarspæli Julian Bream, vitjaði í Keypmannahavn. — Eg fór til hansara. Spældi fyri honum og spurdi um loyvi at verða næmingur hansara. Hetta játtaði Julian Bream, og eg fór hálvt ár til Bret- lands á tónlistaskúla har. UG í miðal Tá eg var givin í læru míni, helt eg at okkurt annað noyddist at vera til at taka, so eg frameftir kundi livbjarga mær, um tónlistin ikki bleiv livi- breyð mitt. Tá fór eg á studentaskeið Har noyddist tú ikki at hava fastar undirvísingartímar, og tí fekk eg stundir at virka á teimum mongu konsertferðum kring um í heiminum, har boð var eftir mær. Studentsprógvið? — Jú, tað fekk eg eisini. Tá eg fekk realprógvið, hevði eg UG í miðal, og tað var vísti tað seg, at reddin var so mikið góð, at hon kundi nýtast. Uppliving mín var stór, at fara aftur í tíðina og granska hesi gomlu upp- runaverk. Eitt nú Thomas Kingo var framúrskarandi skald, sum — hóast tíðina hann livdi í, tilfulnar megnaði at geva fólkinum nakað, sum tey kundu trúgva á. Brorson hevði eisini hesar gávur, at koma út til fólkið, og hóast tú ikki kanst siga, at teir vóru mótsetningar, so var upp- runi teirra ymiskur. Kingo stavaði frå arbeiðarafamil- ju, meðan Brorson var av prestaætt. Ingolf Olsen hevur spælt inn plåtur við Kingo, Brorson, Weyse, Inge- mann, Carl Nielsen og Th Laub, umframt nyggjari tónleik — Per Nørgaard oglb Nørholm o.a. Sein- asta innspæling hansara er i samband við 500 ára haldið fyri Luther. Hóast eg ikki grunaði, at slíkur tónleikur og sangur hevði ans í fjeldini, so er veruleikin tann, at i Við upprunan hugsar In-, tað. Hann hevur roynt sonøgvir pengar, at eg als Presly ikki komnir á á sin hått tað sama sum hesar Plåtur ganga sum | studentsprógvið, so har heitt breyð. | var ikki so stórur setn- Urslitid er, at Ingolf | ingur, at tað ikki kundi Olsen í dag ferðast kring i greiðast við síðuna av! um í Danmark og útlandi- Í Hvar koma so Kingo og — """ %g hevur um 80-100 | Brorson inn í myndina? framferslur árliga. 2 8 — Tað er við tónlistini Hann hevur „vitjað ] sum við so mongum eðr- Noregi, Íslandi, Bret- um skapandi arbeiði, at tú landi, Írlandi, Polandi, noydist at finna nyggjar Tyskalandi, Hollandi, i leiðir. Higartil hevði eg Fraklandi, Sweits og nú bert nýtt ljóðferini gittar *'Siri í Føroyum. og lut í mínum fram- . førslum, men bråddliga Fan-fjøld kom eg fram á teir gomlu Innan danska sjónvarpið sálmayrkjararnar, sum hevur Ingolf Olsen eisini við mínum ljóðferum sótu gjert nógvar sendingar og so væl saman til stuttleika nevnir hann at enda, at hann hevur úr Hugtikin at gera, at hann hevur av boðskapinum stóra fan-fjeld. Uppá fyri- spurning um tað eru eldri - Tú kanst siga, at eg fólk, brosar hann og sigur, bleiv hugtikin av boð- nei. hetta hevur einki skapinum í hesum gomlu við aldur at gera. Fólk sálmum, sum fyri mær hava eins og fyri neyðini | var ein nåtturligur formur t samanbera gerandis i fyri átrún: Tad er einki lagin við nøkrun | tar 5 r t ø + ha Á F på + nar undirhaldstonieikur be 1715 il tik nu sålmamentanini Pil k * Dagn UU