týsdagur 3. januar 1984síða 4
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Framvegis eingin sáttmáli við norðmenn!
Landsstýrið kravdi
at vit økja rækju-
veiðuna við Svalbard
Norðmenn søgdu nei
Frå 1. januar er eingin fiskiveidusåttmåli
millum føroyingar og noråmenn. Tad bar
heldur ikki til at gera ein fyribils
sáttmála, ti norðmenn settu seg upp ímóti
tí. Hetta merkir, at feroysk skip kunnu
ikki fiska í norskum sjógki og norsk skip
ikki í føroyskum sjoøki.
Hetta merkir tó ikki, at rækjuflotin ikki
kann fiska við Svalbard. Ti sambært
Svalbardtraktatina, sum feroyingar hava
skrivað undir (Danmark vegna Feroyar),
so hava feroysk skip loyvi at fiska í Sval-
bardeki á jøvnum feti við t.d. norðmenn.
Tað hevur annars ljóðað, at føroysku og
norsku
komnir ásamt um
samráðingarmenninir
vóru
ein sáttmála, sum
skuldi givið okkum eina ávísa minni
øking av skipatalinum í Svalbardøki, men
hesum fordadi
fiskaridepartementid i
,
Oslo, sum er ovasta leidsla i slikum spurn-
ingum.
Vit hava ikki fingid hesi tidindi våttad.
Heldur ikki hava vit fingid upplyst,
hvussu nogv føroysk rækjuskip skuldu
sleppa at fiska i Svalbardøki isenn i 1984.
Vit skulu her prenta rest-
ina av samrøduni, sum
Sosialurin hevdi vid Arna
Olafson, skrivstovustjóra
i landsstyrinum herfyri
vidvikjandi såttmåla-
samrådingunum vid norð-
menn.
Arni Olafson ger vart
vid, at norðmenn vilja als
ikki tosa um nakran
nýggjan sáttmála, tá
føroyingar seta fram krøv
viðvíkjandi rækjuveiðuni
við Svalbard.
Vit spurdu Arna Olaf-
son, hvat norðmenn siga
til ta sannroynd, at teir
sjálvir hava ekt munandi
um sína rækjuveiðu við
Svalbard.
— Teir viðganga, at teir
hava ekt veiðuna við Sval-
bard. Teir vísa tó á, at
meginparturin av ekingini
í 1983 hevur verið inni á
norskari meginlandssonu.
Teir siga seg í 1983 at
hava fiskað 13.000 tons
við Vestspitzbergen (tvs.
vid Svalbard, bladm.). I
1982 fiskadu teir 9000
tons.
Norðmenn vilja annars
vera við, at ekið við Vest-
spitzbergen, har eisini
foroysk skip hava fiskað
meginpartin av rækj-
unum, tolir ikki eina øking
í veiðuni.
Betri toskaárgangir
á veg
Veksturin í rækjuveiðuni
kemst m.a. av, at toska-
stovnurin hevur verið í
botni. Nú sigst, at betri ár-
gangir eru á veg, og tað fer
sjálvandi at fáa fylgjur
fyri rækjuveiðuna. M.a.
hana, at norðmenn fara at
friða enn fleiri leiðir fyri
rækjuveiðu orsakað av
uttanum fyri íblanding av
ungfiski.
Hetta hevur m.a. verið
gjørt við Hopen, sum
eisini er svalbardeki. Tí
hevur fiskiskapurin har
eftir rækjum verið rætti-
liga lítil, men teir vænta
munandi ektan rækju-
fiskiskap við Hopen
næstu árini.
Hvat viðvíkur russisku
veiðuni eftir rækjum í
svalbardeki, so nokta teir
at geva hana upp, tí teir
halda seg ikki hava plikt
til tess. Her eru tað so
eisini onnur viðurskifti
millum Noreg og Sovjet,
sum gera seg galdandi,
har russar m.a. halda, at
tað eru norðmenn og teir,
sum hver í sínum lag
skulu hava Svalbardekið
fyri seg.
— Tú hevur verið við til
nógvar fiskivinnusamráð-
ingar. Hava samráð-
ingarnar við norðmenn
hesaferð verið serliga
truplar?
— Eg havi ikki áður
sæð, at eitt einstakt punkt
hevur kunnað blokerað
Føroyska
samfelagið
lagt lamið!
Tíðindablaðið Sosialurin
hevur tosað við formannin
í felagnum Trolskip,
Mortan Johannesen.
Hann sigur, at allir lim-
irnir í felagnum á einum
limafundi fyri nýggjár av-
gjørdu at leggja trolara-
flotan fyri at mótmæla
fiskaprisunum.
— Vit hava merkt eina
ávísa mótsteðu ímóti trol-
arunum. Fyrst varð av-
gjørt, at línubátar skuldu
fáa 60—70 oyru meira fyri
tosk og hýsu enn trolbátar
Framhald á síðu 14
Nr. 1 — 3. januar 1984
Árni Olafson, heimaftur av eini av mongu samráðingarferðum sínum
samráðingar, sum annars
hava verið sera positivar.
Territorial-
politikkur
— Er talan ikki eisini um
politik viðvíkjandi ognar-
rættinum til Svalbardekið
heldur enn bert um steð-
una hjá fiskastovnum?
— Tað kemur greitt
fram í úttalilsunum frá
norðmonnum, at fyri teir
er Svalbard ein territorial-
politiskur spurningur —
og tí sera týdningarmikil.
Men teir vilja sjálvandi
eisini undirstrika, at teir
meta fiskileiðirnar
inum fyri, hvussu nógv
kann veiðast av rækjum.
— Men halda norðmenn,
at teir hava nóg nógvan
kunnleika um allan rækju-
stovnin?
— Tað gera teir. Teir
siga seg vit, at meginpart-
urin av rækjunum er savn-
aður á hellingini. Har hava
teir gjørt fiskirannsøknir.
— Nú vístu vit ein
góðan vilja í fjør við at
taka eitt heldur óvanligt
stig: at avmarka okkara
virksemi til fimm skip
samstundis. Hevdu tit
ikki roknað við, at
norðmenn tískil fóru at
taka feroysk ynski til
eftirtektar nú, heldur enn
at seta strong krøv?
— Jú, vit undirstrikaðu
klárt og greitt í samband
við sáttmálan fyri 1983, at
hetta varð gjert fyri eitt
ár. Okkara støda í 1984 fór
sjálvandi at vera fullkomi-
liga óbundin og óheft av
ti, sum varð gjørt i 1983 -
men skuldi metast ut frå
teimun vónandi betri
upplýsingunum, sum vóru
til skjals við ársenda 1983
Arni Olafson sigur víð-
ari, at út frá hesum upp
lýsingum hevur lands
stýrið mett tað sum sil
góða rætt at krevja eina
øking føroyska rækju-
virkseminum við Sval-
bard
— Sjálvandi skal tað frá
føroyskari síðu vera eitt
tilboð til norðmenn, at vit
vilja avmarka okkum á
einum hægri steði enn í
við"?
Svalbard at vera á mark-“
1983, leggur hann aftrat.
Norðmenn ynskja at av-
marka rækjufiskiskapin
við at avmarkað sjálva
veidunøgdina heldur enn
talið á skipum. Hetta
hevur føroyska samráð-
ingarnevndin ikki viljað
gingið við til.
— Hver skal slaka, fyri
Fiskimannafelagid!
at ein såttmåla kann
undirskrivast?
— Tad skulu helst bådir
partar. Tad kann ikki vera
so trupult at finna eina
ella aðra loysn, sum báðir
partar kunnu vera negdir
við.
jan
Landsstýrið
svevur meðan
vinnan
blødir!
»Vit loyva okkum her-
vid at mótmæla
teimum nýggju rá-
fiskaprísunum, sum er
lýstur at koma í gildi
frá 1. januar.
vit meta nevniliga
orsekina til hesa p
lækking at vera ta“ i-
gerðarloysi, sum lands-
stýrið hevur sýnt í
hesum máli. Lands-
stýrið hevur alla tíðina
fingið at vita gongdina
i avrokningarpris-
unum. Nevndin i rå-
fiskagrunninum hevur
eisini fingið at vita, at
landsstýrið undir
ávísum fyritreytum
var sinnað fyri at veita
grunninum eykajáttan
Um hetta var hent
hevði ikki verið
neyðugt við so stórari
lækking sum nú er lýst
Men nevndin hevur
ongatíð frætt nakað
: vit hava ta
uppfata at lands-
] og tí hevur
nevndin f grunnin
kent seg noydda at
fyri at játtanin kann
haldast.
Vit hava longu 2.
desember gjert lands-
stýrið vart við okkara
sjónarmið í hesum
máli, og vit skulu bert
gera vart við, at hjá
trolarum eru prísirnir
bert í ár lækkaðir við 1
kr. pr. kg., og svarar
hetta til 20% lækking,
og kemur henda |
lækking við normalum
fiskiskapi at hava
ålvarsligar avleidingar
vid sær fyri hendan
partin av flotanum.
Sjálvt hjá > Jinu-
skipum er prisurin i år
fallin vid 60 oy/kg ella
við 12%. Fyri ein
miðalárspart merkir
hetta eitt fall uppá kr.
20.000. Vit rokna við at
tað er óneyðug: at siga
frá, hvat eitt slíkt fall
merkir fyri hesa vinnu,
sum annars er ringast
fyri frammanundan.
Vit fara at loyva
kkum at krevja av
landsstýrinum, at tað
beinanvegin tekur
neyðug stig, so lýsta
príslækkingin ikki |
kemur gildi, og at
annars spurningurin
um hesa prískreppu
veruliga verður tikin til
viðgerðar í landsstýr-
inum«.
Vid håvirding
Føroya Fiskimannaf.