mikudagur 9. oktober 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 193 - 9. oktober 2002
Nr. 193 - 9. oktober 2002
11
Í hesum døgum er ein
týskur sjónvarps-
maður í Føroyum og
ger eitt innslag um
Føroyar og nakrar
føroyskar landsliðs-
leikarar til sjónvarps-
rásina ZDF.
Endamálið er at geva
týskarunum eitt
innlit í, hvør tað er,
sum teirra fótbólts-
landslið skal møta í
landsdysti mikudagin
16. oktober
LANDSLIÐS-
FÓTBÓLTUR
Solby A. Eliasen
Týski
sjónvarpsmaðurin
Jochen Bouhs frá týsku
sjónvarpsrásini ZDF kom
til Føroyar fríggjadagin.
Hann var í Klaksvík og
hugdi at seinasta dystinum í
føroysku landskappingini í
millum KÍ og NSÍ. Og so
helt hann saman við NSÍ-
arunum leygarkvøldið og
var til silvurveitslu í Runa-
vík.
Hesar dagarnar, hann
hevur verið her, hevur hann
fylgt við landliðsleikar-un-
um Jákup á Borg og Hjal-
grím Elttør í teirra dagliga
starvi. Henda dagin skal
hann eisini hitta Jens
Martin Knudsen í Runa-
víkar Kommunuskúla.
Hann sigur, at við at
fylgja landsliðsleikarunum
í teirra størvum, kann hann
vísa hyggjarunum, at før-
oysku landsliðsleikararnir,
sum hava fingið fleiri flott
úrslit í altjóða fótbóti,
noyðast at hava arbeiði við
síðuna av fótbóltinum.
– Og nú vit eru her í
Runavík, fari eg sjálvandi
eisini at nýta høvi til at tosa
við hjálparvenjaran Jógvan
Martin Olsen, sigur týski
sjónvarpsmaðurin.
Innslagið, sum verður
sýnt á ZDF seinnapartin
sunnudagin, kemur at vara
umleið 10 minuttir. Tað
verður sýnt sunnudagin, tí
at tað er dagin eftir dystin
millum Litava og Føroyar
og tríggjar dagar, áðrenn
dystin móti Týsklandi.
– Føroyar eru eitt avbera
vakurt og grønt land. Her
hevur regnað eitt sindur
allatíðina, meðan eg havi
verið her. Men eg kann
ímynda mær, at tað kann
regna meira, sigur hann og
leggur aftur at, at hann
ringdi til konuna heima í
Týsklandi sunnudagin og
segði við hana, at tey áttu at
komið til Føroyar í feriu
næsta summar einaferð, tá
Týskland og Føroyar skulu
leika landsdyst her.
– Kanska ikki í fýra vik-
ur, men tvær, skoytir hann
skemtandi uppí. Hann hel-
dur, at ein fær ov lítið burt-
ur úr nøkrum fáum døgum.
Tá hugsar hann um, at ein
so at siga bert sær megin-
økið.
Hann sigur, at hann bleiv
sera bilsin av, at fleiri av
føroyingunum, sum hann
hevur hitt, kenna sjónvarps-
rásina ZDF, sum hann ar-
beiðir fyri.
– Tað kemur óivað av, at
so nógvar parabolantennur
eru í Føroyum, heldur
hann.
Samstarv við SvF
Hann hevur fólk frá Sjón-
varpi Føroya at hjálpa sær.
Kamera – og ljóðfólkini
Bjørg Mohr Anderssen og
Hallur Thomsen.
Tá Sosialurin hitti hann,
var hann staddur á Fiska-
marknaði Føroya á Toftum,
har tey skuldu taka myndir
av bátum, sum landaðu har.
– Tað er fyri at geva
hyggjarunum hjá okkum
eina mynd av vinnulívinum
her í Føroyum. Í gjár vóru
vit millum annað á Eiði og
í Gjógv, og eisini nýttu vit
høvi at vitja eina smoltstøð.
Við hesum vil eg vísa, at
føroyingar leggja stóran
dent á at menna tykkara
fiskivinnu ístaðin fyri bert
at fiska og harvið møguliga
tøma allar grunnarar, greið-
ir Jochen Bouhs frá.
Hann sigur, at hann hevur
sett seg í samband við sjón-
varpsrásir, sum vísa lands-
dystin millum Týskland og
Føroyar fyri at vita, um tað
er møguligt at seta kostnað-
in á rættindunum til dystin
niður.
– Tað geri eg, tí eg havi
fingið nógva og góða hjálp
frá mínum føroysku starvs-
feløgum í SvF. Men tað er
alt á samráðingarstøði enn,
og eg havi onki frætt aftur
sum er úr Týsklandi.
Hann heldur fram, at
hann í sínum royndum hev-
ur sett seg í samband við
aðrar týskar sjónvarpsrásir,
sum ZDF deila rættindini
til landsdystin við, og heitt
á fólk har, sum hann kennir
at virka fyri, at minka
kostnaðin, so dysturin kann
verða vístur í SvF. So verð-
ur tað spennandi at vita, um
tað fer at eydnast honum.
Annars
veit
Jochen
Bouhs ikki so nógv um før-
oyskan landsliðsfótbólt, tí
enn hevur hann ikki sæð
tað føroyska landsliðið
leikt.
Men hann sigur, at hann
fer at síggja landsdystin
millum Føroyar og Skot-
land á sjónbandi, tá hann
kemur aftur til Týskland.
Og fer hann tá eisini at
síggja landsdystin móti
Litava, sum verður sýndur í
týskum sjónvarpi.
– Tá eg havi sæð teir
dystirnar, fari eg at kunna
gera onkrar viðmerkingar
til landsliðið sum heild,
sum eg so kann eisini kann
nýta til innslagið sunnu-
dagin.
Tá vit byrja at práta um
sjálvan dystin móti Týsk-
landi, og um hvat eitt
møguligt úrslit kann fara at
verða, er hann ógvuliga
varin við at siga nakað,
hóast lítil ivi man vera um,
hvør fer at vinna tann
dystin.
– Alt kann henda í fót-
bólti – tað hava tykkara
landsliðsleikarar prógvað
fleiri ferðir. Spyr bara skot-
arnar og eysturríkarar, sigur
Jochen Boyhs at enda.
Hann fer heimaftur til
Týsklands í morgin.
Týsk rás ger innslag um Føroyar
Fyrr í vikuni varð
frystitrolarin Fram II
seldur einum felag í
Namibia
SKIPASØLA
Eirikur Lindenskov
Seinastu góðu tvey árini
hevur Fram II ligið upp-
lagdur í Klaksvík. Skipið
varð bygt í 1975 og er
knappar 60 metrar til
longdar.
Tað er skipsmeklaravirk-
ið Maretec á Argjum, sum
nú endiliga skipaði fyri søl-
uni av skipinum vegna P/F
Sea Freeze, ið er ein partur
av JFK-Seafood í Klaksvík.
Ætlanin hjá nýggja eigar-
anum er at gera nakrar
ábøtur á skipið, áðrenn siglt
verður tann langa túrin til
Namibia, sum væntandi
kemur at taka einar 3-4
vikur.
Skipið skal fiska rossa-
makrel og onnur fiskasløg í
Namibia og møguliga eisini
í Angola.
JFK-Seafood keypti upp-
runaliga Fram II og frysti-
trolarin Pelagos úr Vest-
manna vegna veiðuloyvini.
Avgjørt varð síðani at selja
hesi
bæði
skipini,
og
MARETEC skipaði tá eis-
ini fyri søluni av Pelagos,
sum varð seldur til Mauriti-
us fyri tveimum árum sið-
ani.
Fram II seldur til Namibia
Frystitrolarin, Fram II, er nú seldur til Namibia, har hann skal fiska rossamakrel og onnur
fiskasløg
Týski sjónvarpsmaðurin Jochen Bouhs hevur verið í Føroyum í
nakrar dagar fyri at gera eitt innslag um Føroyar og føroyskan
landsliðsfótbólt til týsku sjónvarpsrásina ZDF
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
Hendan dagin, Sosialurin
var á tíðindafundi og fram-
vísing á Kollafjord Pelagic
í síðstu viku, hevði skip
verið við makreli. Væl av
sild var uppi í makrelinum,
og á virkinum stóðu fólk og
skiltu sildina burtur úr við
hond. Hetta sá eitt sindur
undarligt út á einum so
framkomnum virki, sum er
bygt til at skilja, frysta og
pakka 1000 tons um sam-
døgnið.
Nú er tað ikki altíð, at so
stórur íblandingur er av
øðrum fiski, men tað er
vist, at skal eitt slikt virki
arbeiða 1000 tons um sam-
døgnið, fáast hesi tonsini
ikki ígjøgnum, um skilt
verður við hond.
Á virkinum fingu vit tó
at vita, at arbeitt verður við
at loysa henda spurningin,
soleiðis at meginparturin av
íblandingini verður skildur
frá við skiljimaskinum.
Meðan vit sóu hetta
snotuliga og framkoma
virki, kom eg at hugsa um
fyrsta túrin við svartkjafta-
skipinum,
Andriasi
í
Hvannasundi. Vit royndu
suðuri við St. Kilda. Nógv-
ur svartkjaftur var at fáa,
men nógvur gullaksur var
uppi í veiðini. Millum høv-
uðspavnarnar har afturi og
teir fremru pavnarnar, har
skildur fiskur skuldi verið
í, stóðu fleiri mans og skiltu
gullaksin burtur úr. Hann
fór út í pumpurnar og aftur
í havið…
Nú var alt nýtt umborð á
Andriasi í Hvannasundi tá,
men linja var til gullaks, og
sum vit skiltu, var gullaksur
dýrari
fiskur
tá
enn
svartkjafturin. Harumframt
var gullaksurin nógv størri
og kundi tískil givið størri
úrtøku.
Trupult var at skilja, hví
soleiðis varð farið fram.
Tað var eisini trupult at
skilja, hví skiljimaskinan
ikki syrgdi fyri hesi skiljing
heldur enn ein partur av
manningini.
Hugsaði tá við mær, at
heldur áttu teir mans, sum
stóðu og skiltu gullaksin
aftur í havið, at staðið við
skerilinjuna og fingið hann
til høldar.
Á vitjanin í Kollafirði
kom eg at hugsa um hesa
tíðina.
Eingin samanburður skal
tó gerast, tí øll kunnu vit
fegnast um, at vit nú hava
eitt virkið við stórari orku
til at skilja, frysta og pakka
pelagiskan fisk til matna.
Kundi tó hugsað mær, at
skiljingin er ein rættiliga
stórur og avgerandi partur í
eini framleiðslu – ein
partur, sum kann avgera,
um lítið ella nógv fæst
ígjøgnum.
Vit hava álit á teimum,
sum standa á odda fyri hesi
stóru verkætlan, og vit
vóna, at hon verður til
gagns fyri nótaskipini og
alt samfelagið.
Atløgusíðan fer at
gera tað høgligari hjá
Snodd at landa
skipini
ATLØGUSÍÐA
Vilmund Jacobsen
Í nøkur ár hevur ein lítil
partur av kantinum fram
við havnalagnum beint
norðanfyri ferjuleguna við
Toftagjógv verið stoyptur
upp til vatnlinjuna. Hesin
kantur hevur tó ikki verið
nýtiligur hjá skipum og
bátum, tí hann hevur ligið
so lágt í sjónum.
Økið
norður
ímóti
bryggjuni, har Fiskavirking
á Toftum, er, er stórt og
asfaltterað, men her er
eingin atløgusíða.
Nú hevur Nes kommuna
so stoypt tann partin upp í
vanliga bryggjuhædd, sum
hevur ligið í vatnskorpuni.
Kommunan bjóðaði hetta
arbeiði, sum ikki er serliga
umfatandi, út, og tað er fel-
agið, J & K. Petersen, sum
hevur planerað og stoypt.
Tað tók bert fáar dagar.
Samlaða
atløgusíðan
norður úr ferjuleguni er nú
einar 25 metrar til longdar.
Høgligari hjá Snodd
Sum skilst, er eitt av mál-
unum við nýggju atløgusíð-
uni at gera tað høgligari hjá
P/F Snodd, sum eigur
nýggja virkið beint norðan-
fyri, at landa skipini. Tað er
ikki langur teinur frá virk-
inum og suður á Fiska-
marknaðin, men tá ið ein
heil fiskalast skal koyrast
norður, verður nógv koyr-
ing tilsamans.
Nú kunnu skip liggja úr
krókinum við ferjuleguna
og norðureftir, men treytin
er, at Ternan II ikki nýtir
rampan, meðan skipið ligg-
ur.
Fyri Nes kommunu er –
kanska – tað keðiliga hent,
at nú siglir Ternan II bara
ein túr tíðliga um morgunin
og so næsta túr aftur um
14-tíðina
seinnapartin.
Seinasti túrur verður so
sigldur longur út á seinna-
partin. Áður sigldi hon
tveir túrar um morgunin og
síðan ikki aftur fyrr enn
langt út á seinnapartin. Nú
siglir hon mitt á degi og
kemur tí at órógva virksem-
ið við nýggju atløgusíðuna.
Ternan II tekur ikki bilar
og farm; tí hevði tað verið
ein stórur bati, um hon nýtti
landgangin, tá ið hon legg-
ur at heldur enn rampan, tí
tá kundi hon ligið longur
úti á pierinum og ikki inni í
molakrókinum, har skipini,
sum landa til Snodd, ætl-
andi skulu liggja.
Toftamenn eru hittinorð-
aðir, og longu nú sigst, at
onkur
hevur
»doypt«
nýggju
atløgusíðuna,
»Langelinie«. Hon er ikki
long, og tað er kanska júst
tí, hon hevur fingið hetta
heiti…
»Langelinie« stoypt upp í hædd
»Langelinie« er ikki long, men hon er tað, hon er
Mynd: Vilmund Jacobsen
At skilja fisk við hond ella maskinu
Á Kollafjord Pelagic skiltu tey sildina frá makrelinum við
hond, men sum skilst, verður arbeitt við at fáa hetta arbeiði
gjørt við skiljimaskinu
Mynd: Jens Kristian Vang
C
M
Y
K
11
10