hósdagur 23. februar 1984síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
tíðindablaðið
Utgevari: p/f sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Muller
Argjavegur 26
Postsmoga 76,
3800 Tórshavn
telefon 11820
Politiskur- og fyritaksblaðstjóri: Krisjan Dahi
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen og Jóhann Mortensen
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
Grønland og EEC
SÅTTMÅLI millum EEC og Grønland,
at seta í staðin fyri beinleiðis limaskap
grønlendinga í felagsskapinum, er nú
komin undir land.
FYRI 90.000 tons/umroknað i toska-
virði, ið EEC ætlar sær at veiða yvir
næstu fimm árini, fáa grønlendingar
216 milj. krónur árliga. Harumframt er
grønlendingum tryggjaðum bestu toll-
semdir í samband við útflutning til
EEC eitt ávíst áramál framyvir.
SITANDI grønlendska landsstýrið
eins og andstødan eru nøgd við hetta
sámuliga samráðingarúrslit og eiga vit
føroyingar at fegnast við teimum um,
at slíkur sáttmáli hóast torføru og
tíðum útlitaleysu samráðingarnar,
kortin ifekst í lag.
OKKARA sømdir í grønlendskum
sjógvi eru eisini við sáttmálanum
tryggjaðar óbroyttar komandi fimm
árini og eiga vit at vera takksamir fyri
tað. Avmarkaða rækju-, kongafiska-
og svartkalvaveiða okkara verður so-
statt at halda fram óbroytt.
IVASAMT er hvat annað vit kunnu
samráðast við grønlendingar um. Men
møguleikan hava teir sett opnan fyri,
at vit kunnu verða egndir, um TAC'ið
ikki skuldi verið uppfiskað.
HER kundu kanska komið uppá tal
samráðingar beinleiðis við grønlend-
ingar um brosmu-og toskafiskiskap
fyri línuskipini við Eysturgrønland um-
framt samstarv í samband við nýggj-
an alternativan fiskiskap á teirra
leiðum.
VIÐVÍKJANDI rækjum, so er helst
eingin munagóð broyting okkum til
fyrimuns megulig í fyrstu syftu.
SAMSTARVID, ið er millum føroysk
reiðarí og grønlendingar, kann møgu-
liga víðkast. Men hugsandi er ikki, at
tað fer at eydnast okkum at selja
teimum enn fleiri rækjuskip, fíggjað
við stórum føroyskum seljarapanti
mótvegis trygd fyri seljara fyri rækju-
kvotu millum 1000 og 2000 tons um-
framt mestsum óskerdan rætt til
víðari rakstur av skipinum eitt longri
áramál í Grønlandi.
LANDSBÚSKAPARLIGU skeivleik-
arnar í samband við slíkar selur hava
oddagrein
grønlendingar longu av álvara gjørt
vart við.
RÆKJUSKIPATAL teirra er nú eisini
við at vera hóskandi fyri samlaða
TAC'ið fyri hesa veiðu.
MÁL, vit til eina og hverja tíð verða at
samráðast við grønlendingar um, er
stødin í Føroyingahavnini.
UTLITINI fyri at opna fyri fiskavikan å
Nordafar í år eru óbroytt. T.v.s. eingi,
um vit ikki góðtaka hasi 1000 tonsini,
talan higartil hevur verið um.
VIT hava sagt teimum nei til at lata
stødina upp í ár á so ótryggum råvøru-
grundarlag. Grønlendingar kunnu ikki
í løtuni jåtta okkum nakað afturat, og
hartil er tað nú komið, at grønlend-
ingar sum skjótast vilja hava endaligt
svar, um upp verður latið ella ikki, so
teir sum skjótast kunnu býta hesi
tonsini til aðrar.
VIT halda ivaleyst mong, at grønlend-
ingar her kundu havt synt okkum
stórri vælvild. Hetta man tó verða iva-
samt, við tað at Nordafar saman við
virkinum í Eysturbygdini eru tey ein-
astu, ið fingið hava kvotur yvirhøvur.
HAVA alla orsøk til at harmast um
tørvandi råvørugrundarlag fyri Norda-
far i år, men vanbyti hava vit ikki å
nakran hátt verið fyri í hesum máli.
HÁTTVIRDI løgmadur okkara, Pauli
Ellefsen, vildi í útvarpinum verða við,
at EEC við avtaluni við grønlendingar
hevði veitt trygd fyri at »balance-
niceauiða, ið hann kallaði tað, Foroya
og EEC ímillum, gjørdist eins og
undanfarna.
VIÐ ødrum orðum, at EEC í såttmål-
anum vid Grønland hevði vissad seg
um, at vit frå grønlendingum vildu fåa
tað sama sum higartil og hetta sjålv-
sagt fyri at lætta um komandi samráð-
ingar Føroya og EEC ímillum.
GRØNLENDINGAR skulu also
framvegis gjalda nakað av tí, vit fram-
yvir kunnu vænta okkum frá EEC.
HALDA at løgmadur sostatt heldur
skuldi takka grønlendingum sjålvum
fyri óbroyttu veiðuútlit okkar í grøn-
lendskum sjógvi.
Nr. 24 — 23. februar 1984
Er fólkaflokkurin
óálitandi!
„Sverre Midjord skrivar:
Hetta vil legmaður
verða við í aftursvari til
grein mína í Sosialinum
„Nú loysur fólkaflokk-
urin«.
Hesa niðursteðu er
løgmadur fyrst komin til
aftaná fýra ár í sam-
gongu við sama flokk.
Tað er fyrst nú gingið
upp fyri hann,at so er.
Hetta má sigast at vera í
seinra lagi, men tað eru
jú Guðs bern sum batna.
Orsekin til hesa niður-
steðu hjá løgmanni er
tann, at sambandsflokk-
urin á danska fólkatingi
nú hevur fingið eina
veruliga avbjóðing, sum
krevur, at umboð teirra
veruliga verður noytt at
verða á varhaldi og at
taka steðu. Hetta er eitt
sindur óvanligt fyri í
hvussu so er fólkatings-
umboð sambandsflokks-
ins.
Eg vísti á vandan við
verandi umboð úr fólka-
flokkinum. Umboð fólka-
flokksins gjørdi líka tað,
sum eg ávaraði Feroya
fólki um, á fólkatingi at
fremja tað, sum teir ikki
hava meirluta fyri her
heima á landi, og hetta
fáa teir hjálp til frá Sam-
bandsflokkinum.
Legmaður váttar, at
ríkisfelagsskapurin er í
vanda, men hann gloym-
ur, at í veruleikanum
verður vandin stuðlaður
av legmanni og flokki
hansara, tí tað skerst
ikki burtur, at umboð
fólkaflokksins er
samstundis stuðul løg-
mans her heima á landi,
og henda stuðul valdi
Pauli Ellefsen sjálvur
undir samráðingunum
undan verandi
samgongu.
Tíverri havi eg ikki við
einum orði ella stavi
hoyrt mótmæli frá sam-
bandsflokkinum, tvert-
urímóti, ferð eftir ferð er
sagt av sjålvum leg-
manni: »Vit bakkaðu
fyri følkaflokkinum«.
Og henda bakking,
harra legmaður, hevur
givið fólkaflokkinum tað
framgongd og harvið
eisini fólkatingsum-
boðið.
Eg havi ikki sæð
nakað mótmæli frá sam-
bandsflokkinum, tvertur
ímóti, tit fegnaðust yvir,
at nú stóð borgarliga
stjórnin sterkari.
At tað so gongur út
yvir eitt av aðalmálum
sambandsflokksins tyk-
ist ikki at saka, ella rætt-
ari sagt, teir eru ikki
vaknaðir enn.
Men nú hava tit
baksíðuna av medaljuni.
At so hin fólkatings-
limurin umboðandi sam-
bandsflokkin vaknar við
kaldan dreym, og
skrivar bræv til stats-
ministarin og harmast,
tað er ikki nokk, harra
legmaður.
Eg kundi havt hug at
sæð, nær brævið er
skrivað. Hví tók ikki
umboð sambands-
floksins orðið í fólkating-
inum og har rættleiddi
Óla Breckmann, nei
tíverri frá Sambands-
flokkinum var drepandi
tegn og hann sum tigur
hann samtykkir, og her
er vandin.
Veljarar sambands-
floksins her heima mugu
verða ikki so lítið skelk-
aðir av hesari negativu
stødu sambandsflokks-
ins, nå verulig avbjóðing
av um livsvigtigu vidur-
skifti okkar.
Rikisfelagsskapurin er
i vanda, og sambands-
flokkurin tegir.
At Johannes M. Olsen
so skrivar til statsminis-
taran, bøtur ikki um
støduna, og serliga tå
hann brúkar hesar vend-
ingar:
»Det lykkedes det ny-
valgte medlem Oli
Breckmann at få stats-
ministeren på glatis«, og
vidari, »det skal ikke be-
brejdes, for statsminis-
teren er ikke inde i de-
taljer i forholdene i
færøsk politik«.
Tað kann ikki leggjast
statsministaranum til
las, at hann ikki er nógv
inni í føroyskum poli-
tikki, og at hann ikki er
væl inni í viðurskift-
unum, sum eru klárlegd í
heimastýrislógini, men
eitt er statsministarin
greiðir yvir, Óli Breck-
mann er umboð lands-
stýrisins, og tí tók stats-
ministarin væl ímóti
reðuni. Tað, sum er at
harmast um, er, at hitt
umboðið umboðandi
sambandsflokkin í Fer-
oyum og sum er partur í
Landsstýrinum, ikki
mótmælti.
Hann skrivar bræv
verður sagt aftaná.
Vanliga hevur umboð
sambandsfloksins íkki
tungt við at taka orðið,
men her tagdi hann.
Tað at statsministarin
fær eitt bræv, betir ikki
um nakað, tí tað vóru
178 onnur umboð fyri-
uttan sjónvarp og radio-
lurtarar, sum hoyrdu
rødu Ola Breckmanns og
sambandið tagdi.
At brævið ella frá-
segnin hevur staðið í
Dimmalætting betir ikki
um steðuna, tí fólka-
tingslimir lesa ikki allir
Dimmu.
Og harra legmaður,
henda tegn sambands-
floksins, tað er vandin,
og vandin verður sterri,
um vit ikki her heima á
landi sameina kreftirnar,
sum verja ríkisfelags-
skapin og góðu sam-
vinnu okkara við ríkið.
Men vit gera tað ikki
bara her heima, men
meira við tí, at umboð
tykkara á fólkatingi er á
varhaldi og roynir at
verja borg.
Okkara partamenn á
fólkatingi eru gjørdir
varugir við vandan.
Seinri í svargrein síni
sigur Pauli Ellefsen, at
orsøkin til hesa stødu vit
eru í, er tann broyting,
sum hendi í 1974.
Tá javnaðarflokkurin
valdi annan samgongu-
felaga.
Kann verða at ein
broyting hendi hjá
okkum, men hon hendi
eisini = hjá sambands-
flokkinum, hann fekk
nýggjan leiðara.
Undir samrådingum,
áðrenn núverandi sam-
gonga varð skipað,
hevdu vit samtalur, og
vit vóru positivir fyri
einari samgongu við
gomlu samgongufelagar
okkara, men vit hoyrdu
einki frá sambandsflokk-
inum aftaná fyrsta
umfar, hví harra løg-
maður?
Eg eri samdur í ti, at
vit ikki kunna steðga
Óla Breckmann á fólka-
tingi, serliga so leingi
sum hitt umboðið tigur.
Men her heima á landi
eru meguleikarnir at
fyribrygja, at viðurskifti
versna ímillum ríkið og
okkum.
Ella er tað veruliga so,
at sambandsflokkurin
ofrar grundsjónarmið
flokksins fyri stuðul
fólkaflokksins. Um so er,
mugu mangir sambands-
veljarar etast, men ikki
nýtist teimum at verða
bangnir, tí javnaðar-
flokkurin er til reiðar at
fara til verka í einari am-
gongu sum byggir á
grundsjónarmiðini í
heimastýrislógini.
Sverre Midjord