týsdagur 20. mars 1984síða 7

Nr. 35 — 20. mars 1984 Sum ein ør kumpass »Så har jeg også høvlet freds- bevægelser: ud af Færøerne, fået den latterliggjort og fået den reduceret til et par hundrede forviste får...« (Oli Breckmann i Politiken 11. mars 1984). Blaðstjórin, adjunktur- in, tingmaðurin og fólka- tingsmaðurin Óli Breck- mann hevur fingið ilt í búkin av legtingssam- tyktini um at feroysk landa- og sjóeki eiga at verða uttan atomvápn. Hetta skilja vit væl, tí Óli er vanliga ímóti ellum, sum flestu fólk meta sum skilagott, moralskt beint og stimb- randi. Sama kann í ógvu- liga stóran mun sigast um fólkaflokkin sum heild: hann er sum blað og stavnamaður: utatn moral og uttan tey van- ligu menniskjansligu fyrilit, vit annars vænta at finna í demokratisk- um flokkum — sjálvt í sambandsflokkinum. Men onkuntíð glógvar kortini, tað veri seg av óvart ella tí at tað mor- alska og politiska trýstið verður so mikið hart, at tað ber til at fáa partar av fólkaflokkinum ikki bert at atkveða fyri semiligum og skilagóðum uppskotum, men so sanniliga eisini at fáa teir at vera við til at seta slík uppskot fram. Tað var júst hetta, sum hendi, tá uppskotið um Feroyar sum kjarn- orkufrítt umveldi, varð sett fram fyri tingið við tað, at ein av uppskots- stillarunum var fólka- floksmaðurin Olaf Olsen. Hetta hevur erkymlað Óla Breckmann ómeta- ligt og tá málið fyri trimum mánaðum síðan var til fyrstu viðgerð, var atburður hansara týðuliga merktur av hesi erkymlan. Í staðin fyri at halda ta vanligu reðuna um kommunis- Venjaraskeið og Suður- oyggin Í samband við tíðindi í Sosialinum um venjara skeið ið HSF skipar fyri, varð nevnt at ongir luttak- arar vóru úr Suðuroy Eg vil her spyrja HSF hvørjir møguleikar geva tit okkum suduroyingum at verða við til skeiðini? Seinasta skeiðið í Kambs- dali byrjaði fríggjakveld kl. 19, Smyril fer her suðuri frá kl. 21. Her var ongin tjansur. Nú verður aftur skeið, og verður hetta mánakveld og týs- kveld, vit arbeiða um dagin og hava vit tí ongan meguleika at verða við. So gott sum ell onnur feløg í landinum sleppa heim aftur um kveldið. Vónandi hugsa tit um okkum eina aðra fer. Suðuroyingur Spara skillingin men lata dálan ganga Tað vóru ikki júst nekur gleðiboð, Utvarpið hevði at bera úr landsstýrinum nú henda dagin herfyri Einki innflutningsloyvi til skip verður givið aftrat, og ongin nýggj berghols- gerð verður byrjað hesum árinum, ljóðaði tað Hesi tíðindi komu frá sam- bandslandsstýrismannin- um Fólkaflokkurin = hevur síðani i Dagblaðnum roynt at sligið hetta upp í glens og sagt frá, at hetta er ikki landsstýrisins steða, men bert at rokna sum ein roynd hjá lands- stýrismanninum mat spæla fólk í húsi“, meðan hinir í landsstýrinum vóru uttanlands. Men vit vita jú, av royndum, at »demokrati- ið“ hjá hesum landsstyr- inum virkar soleiðis, at tað, sum ein av flokk- unum finnur uppá av tver- leikum móti fremjan av ávísum málum, vera hinir at fylgja, takka veri kendu grein 13 í samgonguskjal- inum, sum allir samgongu- flokkarnir hava skrivað undir og bundið seg at.á So harmasongurin hjá hinum — samgonguflokk- unum um hetta úttalilsi úr landsstýrinum er valla annað enn lótir. Kanska eru teir nú komnir í tankar um øll lyftini til seinasta val um at fáa uttanlandsskuldina at minka. Lyfti sum einki hald vísti seg at vera í: uttanlandsskuldin er ongantíð fyrr vaksin so trivaliga sum undir hesum landsstýrinum, og tað sum verri er, hesir peng- arnir eru í minsta mun farnir til arbeiðsskapandi tiltøk. So ein og hvør skilur væl, at hesir flokkar hava fingið kaldar føtur og royna »eitt ella annad«, sum teir halda kundi bent tiska vandan frá javn- aðarflokkinum og tjóð veldisflokkinum, mól hann teir fyrstu tjúgu minuttirnar sum ein er kumpass, til- hann at enda fann út av, at hetta mátti stava frá friðar- rerslunum frá tí feroysku friðarrersluni, sum nú var vaksin so nógv, at hon fevndi um javnaðarflokkin, tjóð- veldisflokkin, sjálv- stýrisflokkin ein stóran part fólka- flokkinum. Í hálvan klokkutíma valdi Breck- mann um KGB-agentar, landasvíkjarar, hentar idiotar og fimtakolonn- istar. Hetta alt meðan hann alla tíðina noyddist at flætta inn í »rødu« sína,at hetta sjálvandi ikki galt Olaf Olsen, tí Olaf var ikki agentur —$ í hvussu so er ikki fyri KGB. Men hvat bagdi Olafi visti hann ikki — hann varð helst vorðin offur fyri ta altumfat- andi og máttmikli friðar- rersluna, sum hevði infil- trerað alt samfelagið! Hetta verður íkki endurgivið her tí, at tað er eitt sindur láturligt ella fyri at gera gjeldur burtur úr Olafi — tvert- urímóti tí Olaf sýndi stórt persónligt dirvi við at seta sítt navn undir uppskotið um atomfrítt og av tann vegin, men her, sum í so mongum eðrum ferum er talan um at spara skill- ingin og lata dálan ganga. Eitt totalt innflutnings- bann av skipum er heilt við síðuna av at seta í gildi fyri longri tíð, neyðug út- skiftan og útbyggjan má í hvussu ongantíð steðgast, men sjálvandi er neyðugt við stýring so er eki og tað er honum til stóran heiður. Men hetta verður nevnt sum eitt lítið demi, um hvussu ósannferdugur atkveðu- slúkurin Oli Breckmann er, og hvussu hann inn- rættar sær veruleikan eftir, sum hann sjálvur hevur brúk fyri honum: Í tinginum framstillar hann friðarrersluna sum eina almáttuga landsum- fatandi samansvørjing móti vesturheiminum — í Politiken fáa danir at vita, at rerslan er ikki til, tí Óli hevur útruddað hana! Hvergin pástandurin er sjálvandi sannur — tað eru pástandar frá Óla Breckmann ógvuliga sjáldan. Kortini stendur eftir nakað áhugavert, og tað er hetta, at vit sjálvandi fram um alt hava feroysku og altjóða friðarrersluna fyri at takka, at uppskotið um Feroyar sum kjarnorku- frítt eki varð sett fram og samtykt. Tað er hetta sum pínir Óla Breckmann og aðrar kríggsesarar! Men tað, sum meir pínir hann, er, at henda samtykt er Feroyum til miklan heiður um allan heim. Sum tað fyrsta parlament i Europa segði Føroya legting nei til framhaldandi sjålv- morðskós og nei til tann erskap, ið atomvápna- babyloniska eyðkennir kappingina! Hetta ein samtykt, sum semdi seg fyri elsta parlament í Europa, og henda sam tykt er vorðin stórliga fagnað í hinum Norðan- londunum av fólki úr ellum flokkum. Nú restar okkum bert at nevna tað, sum upp- aftur meira pínir Ola Breckmann og sum hevur fingið hann at lata frå sær tann hysteriska og ósamanhangandi orðavavstur, 16 mars prýðir síðu trý í Dagblaðnum: hetta at nakar fólkafloksmaður enn dittar sær at at- kveða ímóti hansara vilja, hetta, at tað enn, hóast hann nú hevur leikað í í átta ár, eru fólk í flokkinum, sum hugsa sjálv, og tingmenn sum ikki hyggja fyrst yvir á sess Óla, áður enn teir reisa seg og atkvøda. Tað er hesi, sum í dag fáa tekk fyri síðst og sum fáa fyrsta ávar- ingarskotið; hver skal siga: >Hava tit ikki enn uppdagað, hver ið nú ræður fyri londum? < var sum Jóannes Dalsgaard Bergholið Signabe- inum henda góða dagin Kaldbaksbotnur, sum um grækarismessuleitið langt síðani átti at verið mundu koma mongum komið, goymir nógvar okkara sum ein keld møguleikar, sum ikki spann av vatni niður yvir einans fólki í Norð- hevdið, um ikki heild streymoy, men ellum land inum verður at gagni. Ein góð og neyðug ílega, sun bíða ikki hava ráð at longur við at fáa framda Vit Tíðindini úr landsstýr- óvæntað Men til teirra rós skal tó hetta var greið sigast, at tala Hanus Joensen Å den Hilmar, den Hilmar I Oyggjatidindi nr. 19 hevur Hilmar Kass nakrar viðmerkingar til Javn- aðarmann. Hesar eru so jánkarsligar, at bert er at flenna at teimum. M.a. sigur hann, at um hann ivldi nýtt ta politisku lyklastødu í Sjálvstýris- flokkurin átti tey 8 árini, kundi hann, um hann vildi, verið stóru á Sjó- mansskúlanum og íkki bert varaskúlastjóri, sum nú. Nei, mín góði Hilmar Kass, hetta hverki kundi ella vildi tú, tá skyldmað- urin P. J. Johansen søkti og fekk starvið. Tá hevði verið ógvuliga vátt í reiðrinum og ikki tær fyrigivið so leingi tú ænti. Men tá tú ikki fekst tað besta, sum tú sjálvur sigur, so tað næstbesta, tí fekst tú saman við P.J.J. Landsstýrið, hvar tú skovtitilhettakann nevn- hevði buktina og báðar ast, at meðan sjómans endarnar, at normera eitt skúlastjórin klárar krevj- spildurnýtt varaskúla- andi starv við síðina av starv, og hver fekk tað? Jú giti bert einaferð. Eisini ber ill til at hava ein kontórarb. fyri góða løn. skúlastjóra, sum er Jú mangt er forborgið í meira uttanlanda enn hesum landi heima Apro po. sum uppí- K.P tjak og meiningar Vit gera tesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Tit ringja tíf. 11820 — vit skriva skúlanum, má hann hava konuna at hjálpa sær við