leygardagur 31. mars 1984síða 11

Leygardagur 31. mars 1984 Bødestova i Dali Gunnar å Toft skrivar Teir gomlu plagdu siga, at navnið Bedestova, kom av Bedestue. Omanfyri húsini í Bedestovu, áðrenn tey vórðu niðurrivin, var eitt pláss, tey kallaðu Bedelagið. Tað sá út, sum tað kundi verið eftir niðurfallnum húsi. Tað kann hugsast, at har hevur verið eitt bønhus. — Hagani sæst endin á Hóvabrekku. Tað kann koma av hovi. Um so er, hevur tað hoyrt til Túnahúsið, sum sigst at hava verið Legmansgarður. Legmað- urin skuldi eita Róaldur. Klæmint í Búð í Skálavík, sum var sjáldan vitandi maður, segði mær, nokk úr kirkjubókini, at 1731 »døbtes Johannes Olesens barn Johannes« 1742 Prædiket (Hesin er fyrsti maður vit vita ul ver Johannes Olesen i Bødestovu 1755 Døbtes Johannes Johannesens barn Joen 1758 Døbtes sammes barn Sunnevad (Giftist vid Olavus Jåkupi i Stor husi i Dali) 1765 Døbtes Anna Magnusdatters av Vaages uægtebarn Ragnhild, fad ir var Johannes Johannesen, Reidarin, giftur madur Hann var nevndur Reiðarin, ti hann var so sterkur. Ymsir plagdu at bidja hann bera tød lika undir garðarnar i Dali um árarnar, og tað var tunggongt. Dalbingar vórðu vanir at sláa kóp á Flesini, og hann var altíð tann, ið sláa skuldi, tí hann var so maktamikil. Hann brúkti ongantíð meir enn eitt slag til hvenn kópin. Men so ein veitur, hevði hann verið sjúkur av land- farsótt, men var komin seg aftur. Hann var við aftur at sláa kóp, tá teir fóru næstu ferð. Hann brúkti sama máta, legði bara eitt slag til. Tá vaknaðu allir kóparnir við aftur, so teir flestu sluppu til sjós. Síðani hevur eingin kópur verið sligin á Flesini, teir komu ikki aftur. Somikið var Reiðarin viknaður av sjúkuni. Av tí ólagi, hann kom í, at hann kom fyri barn við Vágagentuni, flutti hann til Seyrvágs, og hann varð verðandi har. Einaferð hann var á fjalli við servingum, datt hann oman og doyði. Tá var einki mannkyn eftir í húsinum í Bedestovu, uttan ein ógiftur bróður, sum æt Óli. Men so kom ein maður í húsið, sum æt Hanus. Hann var undan Garðsenda í Hósvík, hann giftist, og fekk tað í húsinum var. - 1 Tey fingu bern: Mikkjal, sum varð verðandi í Bedestovu og Magnus, sum varð giftur við Onnu Sofíu hjá Serina Ola. Tey bygdu Skotið. Triði sonurin fór til Sandavágs. Tvær vóru deturnar, Sigga, giftist við Sámali á Uttara Fjalli á Skarvanesi, hin systurin Maria, ógift, doyði heima á Sandi, hjá bróðurdóttrini, Marionnu á Sondum. Mikkjal, sum varð verðandi eftir í húsinum, giftist við Juli- onnu av Túalað í Mykinesi. Tey fáa børn: Ola, Hanus, Hans Paula og Marionnu. Oli gjør- dist lamin yviri á Skorð; hann steig á ein stein, og fekk skaða í hælin, og hetta gjerdi, at hann var lamin allar sinar dagar Hann var klókur. og prest ráddi honum til at fara at les lærara. Ráðini vóru eingi. Juli- inna fór til Havnar at halda hús við honur neðan hann lærdi Hann skuldi vera villur sum ung lingi; tað hevur kanska verið tí, at móðurin fór til Havnar, at halda hús við honum í lærutíðini Tað verður sagt, at um ta tíðina, tá hann var liðugur við læruna, var fólkatingsval. Teir, ið veljast skuldu, vóru Schreter og O.P. Effersøe. Tá var opið valg, so menn segdu, hvat teir valdu. Her í Sandoynni varð valt heima á Sandi. So kom gamli Jógvan á Oyri í Skálavík fram og segði: »Nei, samaðurin, eg kjósi Olivar! — teir siga mær, at hann hevur fingið Bedd-Olan til føik«. Hesin Olivar, ið Jógvan á Oyri vildi kjósa, var Oliver P. Effer- see, hann var lærari á læraraskúl- anum, og hevði haft Ola i Bøde- stovu undir hondum. Og rætt var sum Jégvan å Oyri segði, hann bleiv til fólk. Hann sat sum lærari í Funningi alla sína tíð. Eina tíð var hann eisini legtingsmaður. Bernini lat hann doypa Dahl til eftirnavn. Hanus giftist við Maluni i Nýggjubúðini í Skálavík, og bú- settist har. Marianna giftist við Pól á Sondum á Sandi. Hans Pauli átti eina dóttir uttan fyri hjúnarlag, við Elsubu Hansen í Dali. Tær báðar meðgurnar vórðu verðandi hjá Júlionnu í Bedestovu. Hans Pauli fór út í verðina at sigla, og kom ikki aftur til Feroyar. Mikkjal fór til Funnings til sonin. — Tá Júlianna av Túalað doyði, gjerdist fyrndarhúsið Í Bedestovu oyðið, og varð selt, Groth, Klæmintsstovubóndin keypti tað. Gunnar á Toft Haldið Sosialin og fáið serblød! Tað eru helst mong, ið við stórum áhuga hava lisið greinarnar hjá Viggo Dalsgaard, Gunnar á Toft og Petur Andreassen her í Sosialinum. Heldur tú ikki Sosialin, so tekna teg sum haldara nú og tú fær blødini við grein- unum, sum hesir tríggir menn hava skrivað sendandi. Og tú kann fylgja við, hvat teir fáa frá hondini í næstum eisini. Skrivið til Sosialin og gerið vart við tykkara ynski.