hósdagur 10. mai 1984síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Útgevari: p/f sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller tíðindablaðið Argjavegur 26 3800 Tórshavn telefon 11820 - Potitiskur- og fyritaksblaðstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Hegni Djurhuus, Dagny Joensen og Jóhann Mortensen Landið verður stýrt av teknikratum, vinum og kenn- ingum TÁ HENDAN samgongan varð skipað, kom skjótt til sjóndar, at samgongan ikki var arbeidsfør, men at ráða-, atgerðar- og dugna- loysi ráddi. Sum tíðin er liðin er hetta komið meira og meira fram. EFTIR ØLLUM at dema verður landið stýrt av teknikratum og av vinum og kenningum hjá teimum, sum hava átikið sær tað politisku ábyrgdina. Dømini um hetta eru fleiri. Hesi dømir hava vit bæði í umsitingarligum og vinnuligum spurningum. Á TINGI HAVA umboðini fyri javn- aðarflokkin og tjóðveldisflokkin í skattanevndini mælt til, at frítíðar- løn og fritidargjøld, sum verða út- goldin í 1984, verða hildin uttan fyri afturhaldsskipanina. Um- boðini fyri samgonguflokkarnar kunnu ikki taka undir við hesum. Grundgevingin sigst vera, at skattaserfrødingarnar hava sagt, at hetta ikki letur seg gera tek- niskt. Sostatt eru tad teknikkarnir, ið sleppa at taka stødu fyri teir, sum hava átiíkið sær politisku ábyrgdina. OKKUM KUNNUGT letur alt seg gera við tí framkumna teknikki vit í dag hava á edv økinum. Tí má tað eisini lata seg gera at halda frí- tíðarign og frítíðargjeld uttan fyri afturhaldsskipanina. Til demis kunnu vit nevna at skattgjaldarar altíð kunnu lata skattaskránni nýggjar upplýsingar. Verður hetta gjørt so verður skattaásetingin beinan vegin broytt sambært teimum nýggju upplýsingunum. Sostatt má tað eisini bera til at halda frítíðarign og frítíðargjeld uttan fyri afturhaldsskipanina. Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 oddagrein TAKA VIT NÚ onnur økir er stødan tann sama. Vinir og kenn- ingar hjá teimum, sum sita við politisku ábyrgdini, fáa serstøk rættindir um teir ynskja tað. Hetta kemur til sjóndar í fiskivinnumál- um og í vinnulíusmálum annars. Vit kunnu nevna fløgupolitikkin. Spurningurin um innfluttnings- loyvir til skip. Spurningin um veiðuloyvir eftir ávísum fiskasløg- um og á ávísum fiskileiðum. Um tað so eru tey almennu stervini, so eru tað ikki kvalificatiónirnar, men vinirnir og kenningarnir, sum taka avgerðirnar. EITT LAND skal stýrast annað- hvert so ella so. Tá teir, sum hava átikið sær tað politisku ábyrgdina, ikki eru førir fyri at stýra, so verður viðkomandi land stýrt á ein ella annan tilvildarligan hátt. Í nógvum londum úti í heimi eru tað hernaðarligir ráðgevarar og ser- freðingar sum óbeinleiðis stýra fyri tað ódugnaliga stýri. HEIMA HJÁ okkum hava vit eitt ódugnaligt stýri. Eitt stýri sum ikki er arbeidsført. Eitt styri sum sýnir ráða-, atgerðar- og dugnaloysi. Hetta er orsøkin til at okkara land eisini verður stýrt á ein ella annan tilvildarligan hátt. HER HJÁ OKKUM eru tað eftir øllum at døma teknikratarnir og vinir og kenningar hjå teimum, sum annars hava átikið sær tað politisku ábyrgdina, ið stýra land- inum. Her má vend koma í sum skjótast. Slíka vend kunnu tit fáa í viðurskiftini við at taka undir við javnaðarfiokkinum á valinum sum stendur fyri framman. Postsmoga 76, Nú tiga vit ikki longur Nú hava eg og systir mín, ið bæði arbeiða í Havn og hava vanliga innteku, búð saman á einum kamari uppá 12,4 m* í 2 år. Vit hava sekt og sekt (saman og hver sær) eftir eðrum og betri bústaði, men so eiðasert at vit hava fingið nakað. Tá vit hava skrivað til bill mrk. hava vit aldri hoyrt aftur, og tá vit hava ringt til útleigarar, tá hava vit antin verið ov sein, ella hevur húsaleigan verið so heg, at vit als ongan meguleika hava havt fyri at gjalda hana Við tí stóra skattatrýstið, ið verður lagt á havna- borgarar, er avmarkað, hvussu nógv ein kann lata til húsaleigu. Men nú kann sum sagt vera well. Nú vilja vit ikki tiga longur. Vit fara at taka blaðið frá munninum, Starvssetanir og politikkur Nú fekk Sjálvstýrisflokk- urin tyrlo-ovastan. Einki ringt orð um tað. Hann hevur jú kvalifikatión- irnar — limaskap í »fina- flokki« og eisini hevur hann roynt seg við heli- koptaraflúgving fyri nekr- um árum síðan við sokall- aðari royndarflúgving. Og tað tykist vera megin- regla, at teir, sum hava roynt seg, — ja, eisini bert nakrar krákumánaðir — hava fyrimunir. Sjálvandi verður fyrrverandi for- maðurin í Sjónvarpsfel- agnum í Havn havdur í huga. Aðrir umsekjarar, sum kanska hava verið uppá tal, hava bert havt við Snípuna at gera í tveir krákumánaðir. Men sambært 14. september var ein teirra biðin um at sekja... Men hann fekk tað ikki, hóast SL helst hevur hildið, at hesin hevur verið kvalifiseraður. (Hann hoyrir kanska ikki til tað »fina« selskapi?) Men hvat fekk Fólka- flokkin í landsstýrinum at broyta steðu. Hvenn rossahandil eru lands- stýrismenn og teir, sum toga í aftan fyri politisku leiktjøldini, nú komin á- samt um? Álítandi nes-keldur vilja vera við, at Fólkaflokk- urin var hart ímóti at seta kandidatin hjá »fina- flokki“. Upprunaliga í hvussu er! Men tá tað kom til atkveðugreiðslu, atkveddi Fólkaflokkurin fyri! Nú er ógvuliga náttúr- Nr. 55 — 10. maí 1984 ligt at spyrja, hver al- mennur stjórasessur, deildarleiðarastarv ella annað starv á almennu rókini er leyst. Soleiðis at Fólkaflokkurin, ið annars er ímóti ellum almennum — tað er jú vit øll, tú og eg — kann fáa ein av fylgis- neytum sínum eitt feitt starv. Fyrraárið gekk kabalin hjá samgongumonnunum í marionett-leikhúsinum upp. Studentaskúlastjórin kundi eftir tógvið stríð seta rektarasessin, deild- arleiðarin í Trongisvágs- skúlanum varð funnin við rettum kuleri og sjón- varpsflokkurin fekk ein stjóra til tað ótakksama arbeiðið at leiða tann nýggja fjelmiðlin frá sunnudegnum av. Er »fini-flokkur« farin at leggja upp eina nýggja kabal saman við falangist- unum? Vælgagnist. Eygleiðari EEN (og vit vóna, at onnur fara at gera tað sama). Hjá okkum er steðan vorðin so hættislig, at um broyting, viðv.. bústaðar- viðurskiftunum ikki kemur í bræði, tá verður annað av okkum avgjørt noytt til, antin at fara av landinum ella at fara aftur til heimbygdina. 'Í heimbygdini er tó eingin meguleiki fyri at fáa lønandi vinnu, og tå verður ein so noyddur til at liggja tí almenna til enn sterri vinnu, og tá ein skal hava forsorgarhjálp og seinni, á ungum aldri, hava sosiala pensión. Evt. innleggingar á psyk. deild eru ikki órealistiskar at hugsa um í hesum sam- bandi. Landsstýrið og Tórs- havnar kommuna eiga í felag og í skundi at fáa loyst spurningin viðvíkj- andi íbúðartervinum í Havn soleiðis, at allir havnaborgarar kunnu fáa meguleika fyri at fáa eina góða og bíliga íbúð. Fólk, ið koma av bygd og til Havnar at arbeiða, eiga sjálvsagt at verða roknað sum havnaborg- arar. Hugsi um alla al- menna umsiting, ið verður løgd til Havnar og oll tey almennu størv, ið eru í Havn av somu orsek. Nattúrligt mugu bygda- fólk flyta til Havnar, um tey ynskja at luttaka í al- mennu umsitingini. Systir mín og eg (og tús- und aðrir havnaborgarar) ganga og vóna av hjarta, at tað fara at koma broyt- ingar í íbúðarviðurskiftini í Havn í skundi. Vit kenna hópin av ungum fólki, ið eru vorðin troytt av at leita, og eru ístaðin farin í holt við at byggja. Til hetta ódnartak hava tey verið noydd til at seta seg í ovurhonds stóra skuld til bankarnar. Úrslitið hevur verið ógvuliga líkt hjá teimum flestu. Afturút í skatti — afturúr viðvíkjandi lán- unum. Endin hjá nógvum er antin at selja — ella missa húsini og sam- stundis standa eftir við stórari skuld og enn verri nervum enn vit onnur nú hava fingið orsakað av íbúðarviðurskiftunum. Húsabygging hava vit ikki ráð til at fara undir enn, men vit vilja ikki halda áfram við at búgva soleiðis. Privatliv er vorðin ein býur í Ruslandi. Dagligdagur okkara er merktur av innanhýsis tverleikum og tvídráttum. Vit hava annars frá barnsbeini klára sera væl upp, og ikki væntaðu vit, at tað, at vit skuldu bú- leikast í einum lítlum búri í Havn, skuldi verða bein- leiðis orsøkin til illstødu okkara millum. Tí spyrja vit nú landsins kosnu menn (menn ið eru kosnir til at skipa samfel- ag okkara á ein slíkan hátt, at okkum ellum er eitt semuligt og verdugt lív lagað) at hetta eru kor- ini, ið teir vilja bjóða teim- um ættarliðum, ið nú veksa upp og í nærmastu framtíð skal taka yvir. Um tit vilja, at tað kom- andi ættarliðið skal hava virðing fyri samfelagnum og áhuga fyri at skipa tað til felags gagn, má Tit ringja — vit skriva teimum verða bjóða mun- andi betri livikor. Vit mugu tíverri, sum steðan nú er, ásanna, at okkara virðing fyri samfel- agnum minkar dag um dag. Hvat er í vænti? Ætla landsins kosnu menn at loysa hesar trupulleikar, ella vita tit bert, hvussu langt tit kunnu treingja okkum út í togini? Eitt vilja vit bert siga tykkum: okkara tol er uppi — tí, um hetta verður lagið framyvir, verða vit so avgjert sálarliga av- skeplaði, og tað vilja vit undir ongum umsteðum góðtaka. Ti samstundis sum vit hava skyldur yvir- fyri samfelagnum, hava vit eisini skyldur yvirfyri okkum sjálvum. Tað sum er mest óhugnaligt fyri meg og systir mína og ein hóp av eðrum, sum vit kenna, er, at vit ell gerast meira og meira desperat og at tað stendur alt meira greitt fyri okkum, at um nakað skal gerast við hetta óskil, so mugu vit gera tað sjálvi. Tða er tó royndur lutur, at fólk, ið fremja eitthvert í desperatión, ofta fremja gerðir, ið hava minni góðar avleiðingar við sær. Men hetta er meguligvís einasta gongda leið??? Tvey búrhesn Ringið telefon 7 Ed IN = 11820