hósdagur 21. juni 1984síða 6

Síða 6 tíðindablaðið | Útgevari: p/f sosialurin' Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl . Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen og Jóhann Mortensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Lagkøkubytid er broytt til fyrimuns fyri tey fåu SEINASTU fyra årini er meira pen- ingur tikin frå vanliga félkinum enn nakrantíð. Skattatrýstið er okt. innflutningsgjeldini eru hækkað. Tað sama er at siga um ymisk gjøld til tað almenna ella al- mennar stovnar. Vit kunnu t.d. nevna útvarpsgjaldið, sjónvarps- gjaldið, telefongjøldini og ferða- seðlarnar hjá strandferðsluni. SAMSTUNDIS er prístalið ikki hækkað í tann mun tað skuldi. Hetta kemst av, at prístalið fyri tveimum árum síðani varð sett aftur til 100. Harvið hava lønar- stættirnir ikki fingið ta kompensa- tión fyri dýrtíðina, sum teir annars høvdu fingið, um prístalið ikki varð sett aftur til 100. Sum heild má sigast, at teir, sum hava stjórnað landinum hesi árini, hava noytt tað vanliga fólkið til at spenna lívreim- ina inn. VIÐ SLÍKUM tiltøkum skuldi nytsl- an og harvið eisini innflutningurin natúrliga minka. Tað sama skuldi hent við hallinum á handilsjavn- 1- anum og við gjaldsjavnahallinum.:. Men so er ikki. Nýtslan og inn- flutningurin hava ongatíð verið størri enn júst hesi árini. Í 1983 hevdu vit eitt gjaldsjavnahall upp á stívar 500 mió kr., og í 1984 verður gjaldsjavnahallið væntandi 800 til 1000 mió kr. HETTA VIL siga, at hóast keypi- orkan hjá tí vanliga fólkinum, við øktum skattatrýsti, hægri innflutn- ingsgjøldum og størri almennum gjøldum av ymiskum slag, er mun- andi skerd, so er samlaða nýtslan kortini stórri. Vit mugu ásanna, at lagkøkan er vaksin. Men parturin Rættingar Í oddagreinini týsdag kom eitt orð skeivt fyri og broytir meiningina í ein- hundraðtals Men so hevði føroyski út- flutningurin eisini tíðindablaðið Argjavegur 26 Postsmoga 76. 3800 Tórshavn telefon 11820 oddagrein hjá ti vanliga fólkinum er vorðin minni. Hinvegin hava nøkur få fingið allan vøksturin og nakað væl út yvir tað. STØDAN ER júst so, sum Atli Dam lýsti hana i blaðnum leygardagin. . Her er farin ein umfordeiling fram.. soleiðis at Pelleba slapp ikki at brúka, meðan sokallaðu vinnulivs- menninir — umsitararnir av sam- felagsognini — hava okt nytsluna við meira enn tí sum Palleba misti. Og her er tað at vina— og kenn- ingapolitikkurin hjá øllum trimum samgonguflokkunum hevur gjørt seg galdandi. TAÐ MÁ VERA hugstoytt at ásanna hjá teimum, sum hava spent lívreimina inn, tí nú skuldi sparast, at hóast tey hava latið samfelagnum meira enn tey vóru ment, og hóast tey hava sett sína egnu nýtslu munandi niður, so er almenna støda Føroya verri enn nakratíð. Tølini, sum verða nevnd i sambandi við uttanlandsskuld, hall á handilsjavnanum og í sambandi við gjaldsjavnahall, eru heilt óhugnalig. NIDURSTØDAN er, at lagkøkan — bruttotjóðarframleiðslan — er munandi størri, men nøkur fá hava fingið allan vøksturin og nakað væl út yvir tað. Burtur av tí størri lagkøkuni fær tað vanliga fólkið minni, enn tað fekk burtur av tí lítlu lagkgkuni. SOLEÐIS ER stødan, nú lagkøku- rødarin frå 1. meidagshaldinum i Havn á sinni hevur staðið á odda fyri landsins stýri í skjótt fýra ár. Men til heystar verður løgtingsval. Tá hevur tað vanliga fólkið orðið. Tá má vanstýrið fáa sín dóm. Sjálvandi verða teir riknir á dyr. Alt annað er óhugsandi. Har skal standa: >Um vit hugsa okkum, at dollaravirðið var óbroytt hesi verið vóru eingi kurstap.« milliónir seinastu árini, so Í greinini hjá Atla Dam um reglubroti. Har stóð: UM VIT HUGSA okkum, at dollaravirðið var ó- broytt hesi seinastu árini, so vóru mong kurstap. lægri. T.v.s., at tá doll- arin hækkar, fáa vit eina eykaútreiðslu, sum eitur kurstap. seinasta leygardag datt eitt null burtur. Tað var um ílegurnar til vatnorku- útbygging. Har stóð 100 mió kr. Tað skuldi vera 1000 mió kr. Nr. 71 - 21. juni 1984 Fyrispurningur til Í tíðindablaðnum SOS- IALINUM 16. í h. skrivar tu, at >hugsjónunum um at liva í felagskapi sum tvær frælsar tjóðir á jøvnum feti og við fullum sjálvsavgerðarrætti mugu vit ikki sleppa«. »Felagsskapurin«, ið tú her hugsar um, man vera tann felagskapur, ið vit hava við Danmørk. Sum tú óivað veitst, dugi eg ikki at síggja nakra »hug- sjón< í hesum »felags- skapi«, men kortini havi eg hug at seta tær hesar spurningar: 1. Er henda tin »hug- sjon« um at liva í felagsskapi sum tvær frælsar tjóðir á jøvnum føi og við fullum sjálvs- avgerdarrætti« longu veruleiki við teirri stødu, ið vit hava í hesum »fel- agsskapi< og annars við tí politikki. ið javnaðar- formann javnaðar- floksins, Atla Dam flokkurin higartil hevur rikið? 2. Um so er ikki, hvussu metir tá javnaðarflokk- urin, at hesin felags- skapur eigur at broytast, soleiðis at henda »hug- sjón< tin gerst veruleiki og hverji stig javnaðar- flokkurin ætlar tá skulu takast til tess at rekka á hetta mál? Erlendur Patursson ASOSIALURIN Viðmerking til Sosialin nr. 59, 19.5.1984 Í langa tid hevur ein stórur partur av Sosial- inum snúð seg um Fólka- flokkin, Dagblaðið og summar av temum per- sónum, ið standa aftanfyri omanfyri nevndu. Teig upp og teig niður hevur Sosialurin brúkt til at meiggja Fólkaflokkin og Dagblaðið út, og nú eri eg farin at halda, at hetta hevur havt ringa ávirkan á sjlavan Sosialin. So nógv hevur verið skrivað um hetta sama evnið, at: fyri tað fyrsta er stílurin í Sosialinum farin at líkjast ti í Dagblaðnum, og fyri tað næsta eru fólk ikki bert vorðin troytt av Fólkaflokkinum og Dag- blaðnum, sum ætlan Sos- ialsins má hava verið, men tey eru eisini troytt av Sosialinum. Nú henda dagin fór eg sanniliga at ivast í, um Fólkaflokkurin ikki gav tvey blød út: sitt egna og so Sosialin (i hvussu er nr 59, 19.5.1984) Í seinastuni hevur nógv verið skrivað um Mjerka- dal og fyri at gloyma alt tað, fann onkur upp á at skriva um russar í Hoy- vík, og so var alt á gosi. Eftir einari nátt hvarv øll skriving um Mjørkadal. Undir hesum russaratjaki havi eg fleiri ferðir i Sosialinum lisið um per- sónsjagstran í Feroyum, at ávís fólk, ja og heilar bygdir, fáa ikki frið fyri ávísum blødum og blað- monnum, — at einstakl- ingurin í Feroyum er í vanda. Á Sosialinum havi eg skilt, at tey har bera alla virðing fyri blaðyrkinum, og at tey vita. hvat blað- etikkur er, og tí kunnu loyva sær at læra onnur blaðfólk, hvussu bleð skulu skrivast og prýðast við myndum. Men hygg á síðu sjey í omanfyrinevnda Sosiali. Eitthundrað millimetr- ar frá eini so positivari og viðkomandi grein hjá Róki Dalsgaard (legg til merk is, at henda greinin er ikki skrivað undir dulnevni) hevur blaðleiðslan sett eina innrammaða, dul- nevnda >Kveðu til kvødu?«, sum er so órein og skitin, at hon líkist teimum í Dagblaðnum, tá ið tær eru verstar. Trúgv- ið mær ella ei, eg leði blaði saman og hugdi at blað- hevdunum á forsiduni, tí eg ivadist ikki í, at eg (av misgávum) sat við einum Dagblaði í hondini. Eg ætli mær ikki at nærlesa tekstin í hesi »Kvødu«, men bara spyrja, um tað er i tråd við við stevnumið Javnaðar- floksins, tí at tað er flokk- urin, sum tá ið saman- umkemur, ber ábyrgdina av umredda innleggi, at blanda privatlív og pol- itiskar áskoðanir so dygg- iliga saman, sum gjert verður í hesu »Kvødu til kveðu?<? Um so er, skilji eg ikki rættiliga. hví tit ikki heldur taka okkurt annað demi um onkran, sum stendur Javnaðar- flokkinum nógv værri, ti demini vanta ikki. Ella er ætlanin í valtaktikki tykkara. at gera sum Dagblaðið og selja tykk- um fyri biligasta pris, at meta folk eftir persón- ligum viðurskiftum. Er tað virkuliga ætlan tykk- ara at meta fólk eftir, um tey eru gift inn í tær rettu familjurnar, um tey hava bygt sær nóg stór hús, um tey eiga bil, um menn bera skegg ella hverjum vit fylgja til gravar, — so sigi eg bara væl gagnist tykkum! Tað heilt láturliga við hesum Sosialinum er tað, at tú, í tveimum ødrum greinum, kanst lesa, hvussu blaðmenn á Sos- ialinum rætta upp á aðrar blaðmenn og siga t imum, hvussu man ger eitt gott blað. Annar blaðmaðurin skrivar um óhumskujour nalistikk Dagblaðsins. og hin skrivar um anti demokrati á 14.anda mitt í ellum hesum lesur tað grovasta Og tu so eitt domið um personsjagstr an og óhumskujournali stikk eini dulnevndari kvødu í sjálvum (a)Sosial inum Ju, við hesum hava tit sanniliga víst. at Sosial urin heldur lesarar sinar vera býttlingar. Og tit kunnu skriva við so stórum stavum, tit vilja, at »demckrati er m.a. at loyva øllum at koma fra við sínum sjónarmiðum, < (Sosialurin nr. 59, s. 20, 1984.), uttan at tit fáa meg at trúgva upp á tykkara demokrati, har huldumenn tykjast at sleppa at liva og láta sum teimum lystir. »Kvøda til kvødu?« er eitt dulnevnt innlegg. og fyri hetta heftir tann, sum er ábyrgdarblaðstjóri, uttan mun til um hann hevur virðing fyri blað- etikki. journalistikki — ella ikki. Eg ætli mær at enda her við at gera orðini hjá Jan Miller um Ola Breckmann til mini og sendi tey aftur til Jan við vón um, at hann hugsar meir um tey, ti: »at skriving hansara hevur sáðað split, mistreysti og skapt vanvirðing millum manna,« (Sosialurin nr. annað ikki er prógvað, haldi eg tað vera Jan Miiller, ábyrgdarblað- stjóra, ið skrivar huldu- brov og -kveður í Sosial- inum. — Vissuliga hevur tú rætt í tí, Jan: Soleiðis byggja vit ikki land. 28.5.1984 Martin Næs Svar til Martin Undirritaði hevur ongan- tíð skrivað dulnevnd les- arabrev — og fer heldur ikki at gera tað. Tað er ímóti mini sannføring sum Framhald å sidu 7