hósdagur 21. juni 1984síða 7

Nr. 71 - 21. juni 1984 við folkaflokkin! Løgmadur sigur, at teir kunnu ikki vera á báti saman, tí teir, ið stýra skulu samfelagsskútuni, megu vera álítandi. Tað eru samgongumenn ikki. Róðursmaðurin hevur eftir ollum at døma fyri langari tíð givið skarvin yvir. Tí rekst skútan fyri vág og vind, skrivar Jergen Thomsen, tingmaður javanaðarfloksins m.a. í hesi politisku viðmerkingini. Tá ið krubban er tóm. tá bitast hestarnir Hetta er eitt sera bein- rakið orðatak. og ógvuliga hóskiligt sum yvirskrift til ta blaðskriving. sum fer fram imillum samgongu- menn í hesum døgum Tað er ikki smávegis sum teir høgga hver eftir eðrum í blødunum og væntast henda orrusta at harðna. tess nærri ið vit koma valinum. Hetta kemst av, at politikkurin sum festur varð i sam- gonguskialid er fullkomi- liga miseydnadur, frå ødr- um enda til annan. Hetta kemur serliga fram nú. eftir at »Det rådgivende udvalg ved rørende Færøerne«, er komið við sínum dapra dómi um stýrislagið. sum sitandi samgonga hevur nytt í figgiarmålum Pauli Ellefsen sigur seg at hava verið i dýrastu neyð hesi árini. tí hann hevur havt fólkaflokkin at dragast við. og hesin flokkur hevur tvinni árv- arsom brek. sum gera. at ikki ber til at flætta við hesar menn. Hetta verður sagt í grein í Dimmu nú um dagarnar lamaður vísir á. at hesi brek eru ikki ókend fyri Førova fólki og tað serstakliga fyri teimum sum hava verið uppi í for ovskum politikki í seinri árum. Hann sigur bart út at fólkaflokkurin er óálít andi. og rekur andstødu politikk í síni egnu sam gongu. við sínum bi6dingarpolitikki Hann visir å, at hesin dómur varð feldur av okkum. tá ið vit høvdu samstarv við fólkaflokkin Hesum vilja vit á ongum sinni mótmæla Tá ið seinasta gonga varð slitin av fólka- flokkinum. sum íkki vildi standa við samgongu- vvir- sam skjalið. hevði Pauli Ellef- sen. formaður sambands- floksins. sum nú er løg- maður í Føroyum, eitt annað skrivingarlag. Tá varð dúgliga víst á, at tað júst var javnaðarflokk- urin, ið stakk halan imill- um beinini fyri at sleppa undan åbyrgdini Síðan leyp sambands- flokkurin við Paula Ellef- sen á odda. um háls fólka- floksins. eftir fyrsta sam- ráðingarumfar um skipan av landsstýri. Ti nú skuldi rekast borgarligur polit- ikkur saman við politiska lítlabeiggja teirra. fólka- flokkinum Eftir at fólkaflokkurin hevur slept síni egnu stevnuskrá og sjálvstýris- mevlinum, eru sambandið og fólkaflokkurin teir mest áteku flokkar á tingi. Vert er at nevna, at nú er fólkaflokkurin farin at vejast uppi í innanhýsis donskum politikki. og harvið enn meiri átekur sambandsflokkinum. Rættiliga sjónskt er at síggja á allari blaðskriv- ing | dag. at nú royna allir samgonguflokkarnir at spjálka seg burtur úr politiska rasshaftinum. Kvittar sambandið Formaður sjálvstýris- floksins ger eisini sínar royndir at komast leysur av hesari flokjuni. Hetta verður gjort í Tingakrossi nú um dagarnar, har hann í einum svari til løgmns minnir hendan á. at tað er sambandsflokkurin. sum hevur strongt á, fyri at ekja um peninganýtsluna í hesum samfelag. Vist verður eisini á. at pen- inganvtslan ikki einans er farin til iløgur. Hann sigur greinini: »Hesar øktu landsút- reiðslur hava bæði verið til nýtslu og ílegur. Tað er veruleikin.« Nú er tað ikki sjáldan. at vit fáa at vita, at risa- veksturin í landsútreiðs|- unum, sum sitandi sam- gonga hevur framt, einans er farin til ílegur. Hesa metan hevur formaður sjálvstýrisfloksins ikki sambært grein í Tinga- krossi nr. 23 frá 8. juni í ár. og tað so langt í frá. Henda hansara áskoðan fær viðhald frá fleiri síðum. Eitt demokratiskt sam- felag verður stýrt við lóg- gåvu, skal vend fáast i. ella skal broyting fáast í figgiarligu gongdina. ella skal studningsskipanin broytast, so hendir hetta ikki av sær sjálvum. Men so megu lógir broytast. so megu lógir smidast. Hes- um sleppur einki ábyrgd- arstýri undan Lógar- broytingar verða eins neyðugar í teimum góðu tíðum. sum í teimum minni góðu tidunum Sambært blaðskriving samgongumanna og sam- bært løgmann í Dimmu, so hevur ikki verið giørligt at stýra samfelagnum. Lagmaður sigur. at teir kunnu ikki vera á báti saman. tí teir. ið stýra skulu samfelagsskutuni, megu vera ålitandi. Tað eru samgongumenn ikki Róðursmaðurin hevur eft- ir øllum at døma fyri langari tid givið skarvin vvir. Ti rekst skútan fyri vág og vind Jergen Thomsen virkin journalistur at leggja dulnevni til huldu- brev- og kveður. Eg havi tó ábyrgd av teimum brøvum, sum verða prentað í Sosial- inum undir dulnevni. Tað hevur verið siður í Før- oyum at prenta dulnevnd lesarabrøv. Hetta hevur eisini gjert, at mangir lesarar aftra seg ikki fyri at seta sínar meiningar á prent. Tað hevur so sínar fyrimunir og vansar. Fyri- munir: tí tá tora fólk, sum annars ikki ynskja at koma í anglettin, at gera vart við skeivleikar, ó- rættvisi o.1. Vansar: tí tá verður skrivingin oftani á einum sera lágum stødi — oftani útspillandi og per- sónlig. So Martin, eg trúgvi tú manst vita eins væl og eg, hvussu torført tað kann vera at velja og vraka millum tey mongu dul- nevndu lesarabrøvini og skyna á, hvar hárfína markið er millum polit- iskar/samfelagsligar eðrumegin og reint per- sónligar atfinningar ella álop hinumegin. Sum nýggjur í leiðsluni her á blaðnum skal eg eisini standa mínar roynd- ir og harvið fylgja barna- sjúkur. Hvat viðvíkir hesum innlegginum »Kvøda til kvødu«, so skilii eg, at tú ikki bert er vónsvikin av, at vit hava tikið tað upp. men tú ert vreiður og nær- um hatskur — tá tú samanber alt tað, sum Sosialurin hevur staðið fyri við óhumskuskriving Dagblaðsins. Har haldi eg tú ger eitt mistak, men tað skal ikki skilja okkum. Vit gera øll mistøk — eingin er fullkomin. Men tað ger mær vissuliga ilt. at tú út frá hesum eina innleggi tekur grundar- lagið undan ellum tí, sum bæði eg sjálvur og onnur hava skrivað í Sosialinum. Í innlegginum tú sipar til, verður giøldur gjørt burtur úr einum ávísum persóni og samfelagsliga/ politiska virksemi hans- ara. Tú skrivar, at hetta er óreint og skitið gjort. Eg eri ikki bangin fyri at viðganga, at fleiri av setningunum/orðunum í hesi »Kvødu« eru i so per- sónligar og samfelagsliga / politiska virkseminum hjá umredda persóni heilt 6- viðkomandi. Eg havi tían- verri ikki givið mær far um, at tað var so per- sónligt — skitið og óreint — sum tú skrivar. Her havi eg verið ov gáloysin — viðgangi eg. Nakrir av setningunum ella orðunum áttu at verið strikað ella broytt. soleið- is, at »Kvødan« snúði seg um sakina og ikki um per- sónligar eginleikar. Slíkur kritikkur sum tín og annar við ger, at ein vandar sær betri um eina aðru ferð. Men tað er so eisini spurningurin um, hvussu erkvisin ein kann vera. Dulnevndi lesarin, sum hevur skrivað »Kvøduna« man halda okkum vera í so erkvisnar, um vit ikki tóku innlegg hansara upp í heilum líki, tí ikki er óvanligt, at persónar, sum eru frammi í samfelags- kjakinum og sjálvir mark- era seg, standa fyri skotum. Men Martin, eg við- gangi, at har varð farið ov langt. Kortini haldi eg, at tú sjálvur vaðar longri út enn tú grynnir í tíni rættiliga einvisu og á- leypandi grein. Tú ger ta nógvu skriv- ing í Sosialinum — bæði navngivnar og dulnevndar greinir og lesarabrøv — um hegrarákið og tess av- leiðingar til einkis. Her haldi eg tú fer skeivur. Ella meinar tú, at leiðslan á Sosialinum átti at sent greinar og lesarabrøv, ið eru vend ímóti Dag- blaðnum og tí, sum har stendur, aftur til av- sendaran við svarinum, at nú er nokk av hasum!!! Sjálvandi skal ein ansa eftir ikki at gera ov nógv av. Men harafturimóti skal ein eisini alla tíðina byrgja upp fyri tí hetsi og ágangi, teirri ósakligu og óhevisku skriving, sum er i ávísum blødum ímóti å- visum fólkum, feløgum, felagsskapum. flokkum og hugsjónum. Tann, id teg- ir, samtykkir. Og vilja vit ikki samtykkja, so megu vit heldur ikki tega. Eg ætli mær so ikki at geva teimum mongu les- arunum av Sosialinum munnkurv. Tvørturimoti er tað mín uppgáva at vera við til at skapa tað forum, ið kann hýsa teirra hugsanum og meiningum. Tú hevur jú eisini hug at gera gjeldur burtur úr skriving míni um blað- etikk. Eisini har haldi eg tú er órættvísur, tí tú generaliserar út frá einum ávísum demi, har tú sjálvur er meira ella minni persónliga engageraður. Tú skrivar niðurset- andi, at vit á Sosialinum loyva okkum at læra onnur blaðfólk, hvussu blød skulu skrivast og prýðast við myndum. Martin. hví skrivar tú so! Sipar tú til grein mína um Kirkjubemyndirnar, 30 haldi eg tú fer skeivur. Má vidganga, at eg kenni teg ikki aftur á teimum greinum, sum tú annars sjálvur mangan hevur latið til Sosialin. Eg ætli mær ikki at læra aðrar blaðmenn, hvussu blød skulu skriv- ast ella prýðast við myndum. Men fyri tað havi eg loyvi til — eigi eg — at gera vart við tað, tá skrivifrælsið verður mið- víst niðurbrotið, eitt nú við at svína eina bygd og tað fólk, har býr, út við miðvíst útvaldum hálvum myndum. So Martin, har skilji eg ikki rættiliga, at tú forhánisliga skal brúka vendingina »vit vilja læra onnur blaðfólk, hvussu blød skulu prýðast við myndum«. At tå ger Sosialin til Asosialin stendur fyri tina egnu rokning. Kritikkur skal til. Hann er góður, sunnur og neydugur, tå hann er ætladur at vera upp- byggjandi heldur enn nið- urbrótandi. Nakað av tínum kritikki er beinrakin. Men tían- verri gjerdi tú teg til dóm- ara og demdi alt tað, sum Sosialurin og tey fólk, ið skriva í hetta blað standa fyri — gav ti lorta- spannina. Nú kunnu les- ararnir so sjálvir meta um skriving okkara. Jan Miller a DANICA — køkurin P/f HELLA Tórfinsgeta 41 Tit 16477 Box 351 3800 Tórshavn L