hósdagur 6. september 1984síða 15
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Friggjakveldið kl. 21.55:
Nonnan og cowboyin
Hetta heldur legna heitið
á feroyskum, er ein amer-
ikanskur sjónvarpsfilmur
um eina dugnaliga nonnu,
sum fær ein skammbyrsu-
mann at fera seg og nekur
foreldraleys børn um
amerikanska græslendið.
Robert Preston hevur
leiklutin sum Ben Sunday,
ið tvørliga jåttar at gera
hetta. Ferðin gongur til
Columbine í Colorado,
sum er nógv torferari at
liva í enn har nonnan og
bernini komu
Columbine er uppihalds-
stað fyri ringastu jassarn
ar í hesum heimsparti tá í
tíðini. Kirkjan, sum systir
Dulcina hevði ætlað at
nýtt sum skúla, er inn
rættað sum barr og uppi
haldsstað fyri brotsmenn
Ein legreglumaður er á
staðnum, men hann er fyri
ongum
Systir Dulcina er tó ikki
Hon fer í
ólevnaðin i
soleiðis at ræða
hernað við
býnum, og fær hon góða
hjálp í Ben Sunday og
skammbyrsu hansara
Fríggjakveldið kl. 20.30:
Sum vanligt i »Rok á Gist-
ingarhusinum«, so kennir
Basil, verturin, at-
gestirnir órógva hann,
sum vitja.
Hesaferð er tað ein sál-
arfreðingur, sum Basil
ikki dámar. Basil hevur
bert eina meining um sál-
arfreðingar, nevnliga, —
at teir allir, sum ein, bert
jónvarp - sjónvarp - sjónvarp - sjónvarp - sjónvarp - sjónvarp - sjónvarp - sjónvarp - s
hava eitt í huganum.
Tað er sex-sambandið
millum kynini. Eisini
hesin sálarfreðingur verð-
ur koyrdur í somu skuffu.
Basil vil ið hvussu so er
ikki tola slíka óreinsku í
sínum gistingarhusi, og
tað kemur tað kortini al-
tíð okkurt skemt burturúr.
Fríggjakveldið kl. 21.10
Undir hesum heitinum
savnaðurs saman 1200
ungfólk í byrjanini av
summarfrítíðini í Bramm-
ing við Esbjerg.
I 10 dagar hugnaðu tey
sær við sangi, ítrótti, sjón-
leiki, andakt og samveru í
summarlegu, sum KFUM
og K í Danmark hevði
skipað fyri.
Kirkjuligt Forum — ein
deild í danska sjónvarpin-
um, var við á ferðini og
hevur gjert frásegn og
upptekur haðani. Fyri at
lýsa summarleguna so
breitt sum gjerligt, hevði
Kirkjuligt Forum bjóðað
Vit vilja liva
tveimum ungum við, sum
ikki annars kenna til virk-
semið innan KFUM og K
Gjegnum eygu teirra
ungu fær sendingin eðr-
vísi snið, enn um tað bert
vóru fólk innan rersluna,
sum greiddu frá.
I veruleikanum snýr
samanhaldið og virksemið
innan KFUM og K seg
ikki bert um átrúnað, men
um teir mongu mótsetn-
ingarnar, sum eru millum
ung í ættarliðnum frá
80'unum. Jergen
Thorgaard hevur lagt til
rættis.
sjónvarp
Hósdagin 6. september
20.00 Ítróttur
Fríggjadagin 7. september
19.30
20.00
20.30
21.10
20.00
W. C. Fields
Dagur og vika
Rok á gistingarhúsinum
Vit vilja liva
Nonnan og cowboyarin —
— am. filmur
Nakað tók
ein kjarnorkugranskari
soleiðis
til, tá hann SV-
aktuelt greiddi frå
framkomnu kjarnorku
teknologiini, sum
verður nytt våpna
dubbingini
Hann var sjålvur eir
teirra, sum var við t
framleiða fyrstu kjarr
orkubumbuna sum
varð slept yvir
Hiroshima. Ivaleyst
tað eisini ein av sann
royndunum at tað
meira eru heryvirmenn
og politikkarar, sum
vilja fremja vápna-
dubbingina, til tess at
vinna sær persónliga
framgongd innan yrkið,
vísindamaðurin
sum
tók til.
SV-aktuelt snúði seg
um eina friðarráð-
stevnu, sum varð hildin
í vekrum, friðsælum
umhvervi í Sveríki. Her
hittust vísindamenn úr
ellum heiminum, at
tosa óformelt um at fáa
stórveldini at minka um
vápnadubbingina.
Her vóru nógvir
gamlir menn, sum vóru
við í krígnum báðu
meðni — úr Sovjetsam-
veldinum, USA, Japan,
Kina og aðrastaðni.
Millum upptekubrotini
hoyrdu vit Veru
Lynn, ensku songkvinn-
una, sum varð hildin
vera tann undir seinna
heimsbardaga, sum helt
soldátunum uppi á vig-
vellunum
„Vit hittast onkran
góðan solskinsdag«,
sang hon. Og nåtturan
og umhvervið var eisini
tað rætta, nú 40 ár eru
umliðin, men so er eisini
alt sagt !
Sendingin um Kina var
eins spennandi sum hin-
ar báðar frammanund-
an. Hugnaligt at síggja,
hvussu stórt saman-
hald tyktist at vera
millum menniskjuni
har, eins og hvussu
nógv teir eldru menn-
inir tóku sær av teim-
um smáu. Har sóu vit
hvussu ein »friggjara-
ferð< fór fram, og í film-
inum aftaná sóu vit
somu hending í okkara
Ein gloypibiti sum kann
forkoma mannaættini
verð, eina skrivstovu,
sum royndi at seta fólk
saman, móti at tey rind
aðu aftur fyri tað
Bert spell, at
varpið ikki kann leggja
ein steðt inn millum
sendingarnar. Neyvan
sjon
ra
vóru kosakkarnir
opperaðir av skermir
rðarferð i eðr
nsparti. Hetta ger
at tað er torført
halda ymsu Sel
arnar ut ira 1Ver
eðrum
Australski filmurir
um tvey bæði, tann
gamla drongin, sum nú
hevði mist mammuna
og vildi fáa sær konu
og gentuna hnumedåni,
sum var leidd av for
eldrunum. Hon vildi
slíta seg leysa, men
sum altíð, tá bern eru
ov tætt knýtt at for-
eldrunum, so hava tey
ikki fingið samband
aðrar vegir. Banka-
kvinnan og klaver-
stemmarin funnu sam-
an, men torfert var
teirra millum at greina
sundur, hvat tey vildu
hverjum eðrum.
Kanska segði tað
nakað, at tey í lok-
ala sjónleikarhúsinum
bráddliga fingu leiklut í
sjónleikinum »Faderen«
eftir Strindberg. Har
vóru foreldrini eisini
ósamd um barnið, og
tað endaði við, at fað-
irin — í Strindberg
sjónleikinum varð
lagdur i spenni-
troyggju, so sum tey
gjørdu tá i tíðini
Hóast foreldrini hjá
gentuni í australska
filminum bæði áttu at
verið sett upp á pláss —
um ikki í spenni
troyggju, so dóttirin
kundi fáa frið at liva
sítt egna lív, so eydn-
aðist tað kortini leik-
stjóranum í sjónleikar-
húsinum, at binda sam-
an aftur sambandið
millum klaverstemm-
aran og bankakvinn-
una, og tað kendist sum
ein »happy« end, so
sum slikir filmar oftast
gera.
Dagny Joensen