leygardagur 8. september 1984síða 11

Nr. 105 — 8. september 1984 Myrdal er 857m o.f.h., har steðgaðu vit 10 min., og nógv ferða- fólk fóru av okkara toki og í annað tok, sum skuldi fara norðeftir til Flám og Sognefjorden, og nógv fólk, sum helst mundu hava verið summarfrí har um leið, komu við okkara toki. Úr Myrdal gekk leiðin móti Hall- ingseid, Finse, Hagastøl og Geilo. Henda vegin er eingin trævøkstur. Tætt sunnan fyri Myrdal er djupur dalur, i hesum dali er eitt fittliga stórt vatn. Har sá landslagið ut til at vera sera vakurt, nógv vóru berg- holini, og summi vóru long. Millum Hallingseid og Finse er Tágevatn, har vóru stórir skalvar báðumegin jarnbreytina, einastu vøkstrir, ið vit dugdu at síggja, vóru mosi og blá- berjalyngur. Finse er hægst á Bergensjarn- breytini, 1222 m o. f. h., høgrumegin er Hardangerjøkulin, blågråar kava- fannir toyggja seg oman ur jøklin- um tætt at jarnbreytini. Har er litid liv at vísa seg, men einstakar seyðir sóu vit, so okkurt munnu teir fáa at eta. Millum Finse vóru fleiri fjalla- hús, og vit sóu, at fólk vóru í summ- um húsum. Áðrenn vit komu til Hagastel, fór viðavekstur aftur at síggjast. Haugastøl er 988m o. f. h. Har um leið var ein hópur av smáum húsum og so yðjandi fult av bilum. Hetta var hægsta summarfritid, so tað kann ætlast, at nógvir frítíðar- gestir vóru har. Tað sigst, at norð- menn víða hvar hava bygt smá hús, sum verða leigað til gestir úr mongum londum. Ferðamannavitj- an er ein stór innteka hjá landinum, og tí ræður um, at ferðafólkið fær innivist. Vit fóru fram við Ustaoset, sum er 990m o.f h. og komu til Geilo klokkan trý korter til tvey. Tey, sum lurta eftir veðurtíðindum í norska útvarpi, hoyra millum onnur nevn Finse og Geilo. Geilo er 794 m o. f. h., nú fór aftur at síggjast eitt sindur til jarðabrúk, í turkilogum tíðndahlaði tíðindablaðið hekk hoyggj, og har sóu vit kirkju og kirkjugarð, ið vístu seg at vera væl hildin. Har var eitt stórt hotel, og ein togbana sóu vit eisini. Neyt høvdu ikki verið nógv at s iggja á ferðini, men nú sóu vit ein- støk reyðflekkut neyt. Tað vísti seg at vera dámligt í Geilo, vit steðgaðu har fimm minuttir, og so gekk leiðin móti Hallingdal. Nú var turt og gott veður, vit fóru gjøgnum ein vakran dal, fram við Hol, Al og Torpo og komu til Gol klokkan tríkorter til trý. Gol er 107m o.f h., har er nógvur vidavøkstur og væl dyrkað lendi, stórir akrar vóru tætt fram við jarnbreytini. Í Gol var næstan eingin steðgur, og tá vit komu til Nesbyen, var klokkan trý. Nú var veðrið fagurt, sólskin og stilli, Hall- ingdalurin var vakur at fara oman igjøgnum. Vit steðgaðu við Høne- foss, men áðrenn vit komu hagar, høvdu vit fingið okkum degverða, tað var fyrstu ferð, vit ótu dogverða í toki. Tað kann við hvert vera trup- ult at fáa sær um borð á skipi, tá rull er í sjónum, men verri var í tokinum, tær kneppu syftingarnar vóru ring- ar at vara seg fyri. Hønefoss er í Ringaríki, haðani fer leiðin norður- eftir o. u. i ein landnyrðing, og vit komu til Jevnaker. Við Jevnaker er breiður dalur, og hann er fjølbygdur, har vóru sagverk at síggja og væl- dyrkað land. Suður móti Jevnaker kemur Randsfjorden, langt smalt vatn, sum er 136km'. Við Rands- fjorden eru stór skóglendi t.d Hadeland. Eftir Randsfjorden sigla nógv skip, og eftir hesum vatni verður nógvur viður fluttur. Vit komu so til Roa, men áðrenn vit komu hagar, gekk leiðin í beinan eystan. Við Roa var frálíka vakurt landslag og at vísa seg fruktagott og vældyrkað lendi. Har vóru vekur og sera vælmálað hús. Vit komu til Oslo klokkan 17.45 Dånjal Petur Thorsteinson á »Skarv«: Her er so ótýdligt at vanligt fólk tíma ikki at vitja longur. Ti verður farið undir umlegging og umvæling. Talan er ikki um at gera mismun á fólki, men bert at fáa umstoður at arbeiða undir, sigur Dánjal Petur Thorsteinson í samrødu við Sostalin A »Skarv« i Keypmanna- havn, eru teir farnir undir umvæling av helunum, sum nærum hver feroy- ingur onkuntíð hevur viti- að Tað byrjaði við at føroy- ingar hittust á lítlari øl- stovu í Pilestræde, har eis- ini = grenlendingar og íslendingar hittust. Fyri 10 árum síðan stovnaði Dánjal Petur Thorsteinsson nýggja Skarv. Hetta er eitt Aps. felag, sum Dánjal saman við Anfinn Hansen og Kristin Pállsson, reka í fel- ag. Nú umvælingin fer fram, er ætlanin at broyta viðurskiftini soleiðis, at Skarv verður gjert til eitt felag, har bert feroyingar ella hálvferoyingar fáa limaskap. — Er tað ikki diskrimin- atión, spurdu vit stjóran á Skarv. — Nei, tað haldi eg ikki. Hver limur kann hava tveir gestir inn við sær, og hesir kunnu vera turkar, grenlendingar ella fólk við ødrum húðaliti. Vit hava einki móti eðrum fólka- sløgum. — Er loyvt at hava al- ment upplatingarstað í Keypmannahavn, og so at síla gestir frá, óynsktir innandura ? — Við tað at vit gera eitt felag og tekna limaskap, so er tað loyvt. Um vit bert hevdu vanliga el- og maststovu, so var tað ikki loyvt eftir lógini um dis- kriminatión. — Hvussu verða upplat- ingartíðirnar ? sum eru — Tær eru ikki broyttar Vit hava opið frá kl. átta á kveldi til tvey nátt, vanlig- ar dagar og til kl. trý leyg- arnátt og sunnunátt. Við at gera eitt felag, verða vit settir uttan fyri restaura- tiónslógina, og kunnu so- statt nýta prísir og upp- Framhald á síðu 13 Dánjal Pauli Thorsteinsson, leiðara á øl- og matstovuni »Skarv« í Keypmanna- havn