leygardagur 6. oktober 1984síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
Stórar åbøtur
uttan at
landsstýrið
hevur rætt
hond frá síðu
Í SAMRØDU VIÐ Dimmalætting
hósdagin, sigur landsstýrismað-
urin í almannamálum, at onki
annað landsstýri kann vísa á slíka
ábót á pensionistakorini. Her
skuldi landsstýrismaðurin bara
skoytt uppí, at alt hetta er hent,
uttan at landsstýrið sjálvt hevur
rætt hond frá síðu.
LANDSSTÝRISMAÐURIN nevnir
hækkingarnar í pensiónunum,
brennistudningin til ávísar pens-
ionistar og stakar uppihaldarar,
bjálvingarstuðulslánini til pens-
ionistar, lógina um samsýning
fyri at ansa eldri og óhjápnum
heima og so nevnir hann eisini
tey bæði ellis- og røktarheimini í
Eysturoy og í Norðoyggjum og
somuleiðis Norðoya Vistarheim.
ALT HETTA ER RÆTT, men onki
av hesum er framt orsakað av, at
sitandi landsstyri og sitandi sam-
gonga hava tikið nakað stig til
tess at fremja hesar åbøtur.
Hækkingarnar, sum eru gjørdar í
sosialu pensiónunum, fekk
undanfarna landsstýri semju við
ríkismyndugleikarnar um. Hetta
hendi á einum fundi í felags sos-
ialu nevndini longu um mánaðar-
skiftið september oktober 1980.
Nakað annað er, at sitandi sam-
gonga drálaði við at seta hesar
hækkingar í gildi, soleiðis at tær
komu eitt heilt ár ov seint.
BREINNISTUDNINGURIN til
pensionistar varð fyrstu ferð
veittur í 1980. Hetta var eftir upp-
skoti frá undanfarna landsstýri.
Studningu:in var aftur veittur í
1981. Tá var tað javnaðarflokk-
urin, sum reisti málið á tingi og
m.a. mælti til, at hækka studn-
ingini úr 900 uppí 1200 kr. um árið.
Javnaðarflokkurin hevur seinni
mælt til at hækka brennistudn-
ingin uppí 1500 kr. Hesum hevur
oddagrein
samgongan og eisini sambands-
flokkurin verið ímóti. Tað var
eisini javnaðarflokkurin, sum tók
stil til lógina um bjålvingarStudul
uppå 25.000 kr. til pensionistar
undir åvisum treytum.
Í SAMRØDUNI VID Dimmalætt-
ing heldur landsstýrismaðurin, at
lógin um at veita samsýning fyri
ansing av eldri og óhjálpnum
heima, er tann mest áhugaverda
royndin á sosiala økinum, síðani
heimahjálparaskipanin varð sett í
verk fyrst í sjeytiårunum. Men
hvørki landsstýrismaðurin, sam-
bandsflokkurin ella samgongan
hava fostrað tankan um slíka lóg-
gávu. Teir hava heldur ikki tikid
nakað stig til slíka lóggávu. Lógin
varð samtykt eftir uppskoti frá
javnaðarflokkinum. Hetta hendi
so seint sum í seinastu tingsetu.
TAKA Vií SO ANNAÐ av tí, sum
landsstýrismaðurin nemur við í
samrøduni, so er stødan tann
sama. Arbeidini vid ellis- og røkt-
arheiminum i Eysturoynni og í
Norðoyggjum vórðu samtykt og
sett í gongd av seinasta lands-
stýri. Tað sama er at siga um
Norðoya Vistarheim og um eitt
vistarheim í Suðuroy, sum or-
sakað av landsstýrisins dráli, ikki
er tikid í nýtslu enn tann dag í
dag.
HELST ER TAÐ eindømi í allari
søguni, at so nógv skal vera hent
å einum målsøki, uttan at råd-
harrin og stýrið hava tikið stig til
nakað. Ein skuldi trúð at lands-
stýrismaðurin gekk varliga um
hurðarnar. Men so tykist ikki at
vera. Hann smæðist ikki vid at
taka sær æruna og at reypa av
hesum ábótum.
LÍTIL ER BARNSINS uggi. So lat
hann bara reypa. Men eitt
stendur kortini fast og tað er, at
stór framstig eru hend á almanna-
gkinum, uttan at landsstýrið
hevur rætt hond frá síðu. Tað,
sum ikki er arvað frá undanfarna
landsstýri, er slíkt, sum javnaðar-
flokkurin hevur reist á tingi.
Opið bræv
Harra Óli Breckmann, ábyrgdarblaðstjóri
Í »Dagbla8num« 3. okt-
ober 1984 er oddagrein, ið
eitur: „Ikki eitt fólk í
starv aftrat«, sum er 80 Ó-
nærisliga skrivað, at eg,
hóast tað býður mær
ímóti, ditti mær at koma
við viðmerkingum og
rættleiðingum.
Nú er tað einki nýtt fyri-
brigdi, at tú, Óli, bæði í
skriving og í talu vanvirð-
ir almenna umsiting, og at
tú roknar okkum, sum Í
henni sita, fyri einki.
Hetta kann sjálvandi
eingin sýta tær, og meg
nervar tað ikki, men tað,
sum ræðir meg og óivað
nógvar aðrar føroyingar,
er, at tín skriving er púra
ser fyri »almindelig dann-
else og ándelig moden-
hed«, og avleiðingarnar av
skrivingini tessvegna á
sera lágum stødi.
Í omanfyri nevnda leið-
ara er m.a. skrivað:
„Menn vistu jú av roynd-
um, at Feroya Gjaldstova
síðan fyrra partin av
sjeytiárunum hevði fjasað
við EDV, men at ein part-
ur av arbeiði hennara at
enda mátti verða lagt út
til privat at rekja, um nak-
að sum helst fantilsi
skuldi vera á. Eykakostn-
aðurin fyri hesa umlegg-
ing var ein sorgarleikur
fyri seg.
Ikki tí, Gjaldstovan
hevur stórar uppgávur
umframt bókhald, og rekir
stovnurin hesar uppgávur
til fulnar.«
Tað, sum her er skrivað,
kann ikki misskiljast:
Landskassans bókhald
hevur fjasað við EDV í
eini 10 ár, og fyri nógvan
pening mátti hesin táttur í
almennu umsitingini
leggjast út privat, um
nakað sum helst fantilsi
skuldi vera á.
Sum tú óivað veitst, siti
eg í einum almennum
starvi, ið hevur avgjerda
ábyrgd fyri landkassans
roknskaparhaldi, og tí fari
eg við hesum at biðja teg í
„Dagblaðnum:“ geva eina
nágreiniliga frágreiðing —
eitt prógv — viðvíkjandi
hesi ákæru tíni.
Sjálvur loyvi eg mær at
siga, at meginparturin av
tí, oddagreinin viðger, er
ósatt, og at tað, sum er
skrivað um bókhaldið, er
heilaspuni úr enda í ann-
an.
Veruleikin er hesin:
Í 1970/71 játtaði leg-
tingið 300.000,- kr. til at
dataviðgera fólkayvirlitið,
og í hesum sambandi setti
landsstýrið ein konsulent
at kanna tervin á EDV og
ta ávirkan, dataviðgerð
fór at hava á manna-
gongdina í ávísum
stovnum í umsitingini.
Til at umsita sambandið
við konsulentin setti
landsstýrið eina 5-manna
styrisnevnd við landsstýr-
ismanninum í fíggjar-
málum sum formanni.
Í august 1974 vórðu
nýggj EDV-tól tíkin i
nýtslu á gjaldstovuni, og
við hesum tólum varð um-
sitið hevuðsbókhald
landskassans og einans
tað.
Í 1976 fekk gjaldstovan
(undirritaði) samband við
dugnaligan roknskap-
ar/edv-konsulent, sum
megnaði at umleggja alt
roknskaparhald sum tað
var — eisini hevuðsbók-
haldið — av nýggjum.
Hetta stóra og vælgjørda
arbeiði kostaði minni enn
250.000,- kr.
Í 1980 játtaði landsstýr-
ið gjaldstovuni at fara
undir at umleggja lands-
umsitingina á fleiri
stórum ekjum. Hetta
stóra og sera krevjandi ar-
beiði vardi í uml. 3 ár, og
nú kunnu vit — eisini tú,
Óli Breckmann, sum
formaður í legtingsins
desitionsnevnd — við
stoltleika siga, at lands-
umsitingin hevur kanska
landsins mest integrerada
ON-LINE roknskapar-
system, takkað veri fyri-
myndarligum samarbeidi
millum dugnaligan
konsulent og ikki minni
dugnalig starvsfólk á bók-
haldsdeild gjaldstov-
unnar.
Og gev tær serliga far
um hetta: Uttan at hava
ekt starvsfólkatalið við so
mikið sum einum næmingi
Nr. 24 — 23. februar 1984
síðan 1974, (tverturímóti,
vit eru tvey færri í dag)
verða niðanfyri nevndu ar-
beiðseki 100 % umsitin við
ON-LINE systemi gjald-
stovunnar:
Roknskapur (bókhald):
3 sjúkrahús
2 ellis- og rektarheim
Landsverkfreðingurin
Føroya Gjaldstova
Bilskrásetingin :
Landfútin
Bileftirlitið
nakrar vikur)
Vegskattur
Politisteðin
(liðugt um
Hetta sigur kanska ikki so
nógv, men undan ON-
LINE systeminum umsat
bókhaldið bert ekið >Fer-
oya Gjaldstova«.
Um hesi arbeiðseki
vórðu tikin frá gjaldstov-
uni og latin einum (ella
tveimum) > edv-virkjum,
sum tå eftir øllum at døma
hevði fegnast um, skuldi
skattaborgarin fyri hesa
privatisering goldið 3 til 4
milliónir um árið. Hetta er
í dag spardur peningur.
Fyri at nútíðargera týð-
andi arbeiðseki í landsum-
sitingini hevur skatta-
borgarin goldið:
Nýmótans edv-tól, uml.
2.000.000,- kr.
Konsulenthjálp, uml.
700.000,- kr.
Við oddagreinini í huga
kann nevnast, at í 1983/84
játtaði legtingi 7.400.000,-
kr. til at fara undir samtíð-
arskattaskipanina, og i
1984/85 eru játtaðar
7.500.000,- kr. til sama
endamál og til at umsita
skipanina fyri. Tað al-
menna fær ikki nógv av
hesum játtanum.
Nú bíði eg, sum sagt,
eftir prógvi fyri álvars-
somu ákæru tína í odda-
grein viðvíkjandi bókhaldi
landskassans.
Vinarliga
Heri Mohr
roknskaparstjóri
á Feroya Gjaldstovu
Teir berjast í Tinganesi
Jakkin hjá legmanni skrædnaði, men samgongan helt
Vit bardust segði løgmad-
ur fyri opnari mikrofon
undir viðgerðini av alvars-
málinum Norrena.
Til Óla Breckmann
tinglim úr Fólkaflokki-
num og partamenn í sam-
gongini segði sami maður,
at so nógv hevði staðið á
at jakkin skrædnaði.
Álvaratos hetta var lítið
at bjóða Feroya fólki.
Í eini álvarsligari umreðu
av einum máli, har spur-
ingurin var um Feroya
legting skuldi missa 40
mill. í samband við veg-
haldsskyldur, og ikki at
gloyma teir smáu parteig-
ararnar, sum kundu mist
sínar sparipengar.
Hvat fólkaflokkurin og
sambandsflokkurin bard-
ust um úti í Tinganesi
kom ikki fram, men eitt er
so greitt, Óli og Pauli
hava barst. Tað hevur
uttan iva ikki bara verið
hesaferð, hetta er hent.
Eftir stendur so, at teir
sum í sátt og semju
skuldu stýra Føroya skúti
— teir hava barst.
Á brúnni á Føroya skúti
hava verið brókatek, og
tað er ollum greitt, at um
tað hendur á brúnni á
einum skipi at ein av
manningini legst á skipar-
an, so rekur skútan fyri
vág og vind.
Og tað er tað, sum er
hent tey seinastu fýra
árini
Eitt er kort at skilja,
eitt annað skip at føra.
Sambært legmann kom
tað fram á seinasta fundi
hjá løgtinginum at sam-
gongan, Óli Breckmann
og legmaður Pauli Ellef-
sen hava barst so at
jakkin hjá legmanni
skrædnaði, men samgong-
an helt.
Sverre Midjord