leygardagur 20. oktober 1984síða 9

Nr. 123 — 20. oktober 1984 tíðindablaðið Sverre Midjord, valevni javnadarfloksins í Suðuroy, skrivar: Fólkaflokkurin og felagsskapurin Í Dagblaðnum fyri 12/10 1984, er samreða við fólkafloksmannin Arn- stein Niclasen býráðslim í Tórshavn. Tað, sum verður fert fram, er ikki lítið uppskak- endi, serliga tá tað verður ført fram av einum per- sóni sum Arnstein Nicl- asen, sum eftir mínari metan er ein skilamaður og hoyrir við til tann hóv- liga bólkin av fólkaflokk- inum. Tá hesin maður kann leggja seg í front við slík- um krevum, sum her verða ferd fram, og við teimum avleiðingum, sum eisini verða klárlegd — eina munandi ekjan av streymprísinum úti um landið. Hvat hava vit so ikki í væntu frá herðu kjarnini í fólkaflokkinum ? Havnin úr SEV sigur Arnstein og sigur víðari, at hetta vil ekja munandi um streymprísin úti um landið, samstundis sum streymprísurin vil minka í Tórshavn. Orsekin, at teir vilja úr SEV er, at teir ikki eru nóg væl umboðaðir í stýr- inum. Nú siga teir frá, at teir eru misnegdir við um- boðan teirra í SEV-stýr- inum. Fyri at undirstrika krev teirra, sigur Arn- stein, at um teir ikki fáa meira makt, so melda teir seg út, tí teir í Tórshavn vilja ikki gjalda fyri bygd- irnar. Og heldur hann fram, at tað vil merkja eina økjan av streymprísinum úti um Nú skal vend koma i Gledin um at vera føroyingur i Føroyum må endurfødast Utsøla er um alt landið. Allir politiskir flokkar, tó summir meira enn aðrir, gera nú nógv bururúr at reika kring landið fyri sum frægast at selja hugsanir sínar um, hvussu landið framyvir skal stjórnast. Onkri dema alt niður og norð, sum bara luktar av demokratii og ansi fyri rætti einstaklingsins fyri at liva »frælsur« i egnum landi umframt at ditta sær at hava egna fatan av, hvat rætt og rimiligt er. Av hesum eru fólka- floksmenn teir grimastu. Teir unna ongum al- mennum tiltøkum lív lagað, uttan mun til, hvussu týdningarmikil hesi eru fyri samfelagið. Teir privatu, sum vera skulu, gera av góðum grundum einki samfelags- ligt tænastuarbeidi ella annað uttan so, at hetta gevur vinning. Við tí háttalagi, sum nú er, ber hetta í sær, at tær lívs- neyðugu samfelagstæn- astur, sum tiknar verða frá tí almenna, verða latn- ar privatum, sum eins lítið ella minni enn hitt almenna nýtist at hugsa um forsvarligan figgjar- ligan rakstur — ti almenni studningurin, bara tað kallast privat, er óavmark- aður. Hvat vunnið er við hesum ólíkindum, vita sjálvsagt bert tey, sum tað so ríkiliga regnar á, men hvat hesin privatiser- andi óflíggjaskapur kost- ar landinum, vita haraft- urímóti vanligu lenmót- takararnir. Sjúkrahúsini skulu sam- bært fólkaflokkin niður- leggjast. Sjúkralega á hot- ellum skal setast í staðin. Skúlaverk okkara skal privatiserast. Vit skulu aftur í ta tíðina, tá bert tey múgvandi hevdu ráðini til keyptan og helst veinsrættaðan< lærdóm til bern síni, tí sambært læru teirra er tað framvegis vandamikið at upplýsa fiskara- og arbeiðarabern. Hóast skjútstíðin við åttamannaførum verður torfer hjá fólkaflokkinum at endurfeða, so unna teir okkum t.d. ikki frægari tænastu enn hana vit minnast við skipinum Vesturleið — hóast nytta var í henni tá. Loysunnaarorðið — »tad sum ikki kann standa må falla« verdur ikki tikid i ålvara av teimum borgar- ligu, eins liti sum ålvari hevur verið i nøkrum, teir seinastu árini hava fongl- ast við At tilvildin kanska hevur hjálpt teim um nú og tå skal ikki noktast fyri, men miðvís- ur ábyrgdarpolitikkur hevur ikki verið rikin. Páll Vang sigur seg ikki at hava rikið nakran land- búnaðar- ella annan polit- ikk. Eilif hevur latið SEV og Hejgaard og Schultz rikið orkupolitikk fyri seg. Somuleiðis við skúla og sosialpolitikkinum. Pauli Ellefsen sigur seg vera ósekan í ellum ólíkindun- um, tí heldur ikki hann hevur rikið nakran politikk, tað veri seg inn- an ídnað ella annað. Gíslin í landsstýrinum, Torbjørn Poulsen viðgongur lutvís sína skuld í hesi »nydeligu borgarligu — reidiligheit«, sum hann meira enn eina ferð hevur ynskt seg burturúr, og skuldina fyri skattaóskilið hevur mest- sum eydnast hinum báð- um samgonguflokkunum at kasta á hann einsamall- an. Hver politikkur hevur so verið rikin — svarið er greitt: Tilvildarligur vina- og kenningapolitikkur eftir uppskriftini: Tú ein lítlan, eg ein stóran — eg ein stóran... Eins geldur hevur fiski- vinnupolitikkur fólka- floksins og samgongunnar verið. Har var einki vænt- andi og hevuðsvinna okk- ara í skeljasori bendir ikki júst á tað øvugta. Lønarpolitikkur lands- styrisins hevur havt eitt- ans aðalmál. Hetta at knúska arbeiðarastættina og vanliga lenmóttakaran annars. At hesin setningur teirra hevur eydnast eina frægast, er land okkara, og at hetta vil verða ein vanlukka fyri smáplássini. Aftur eitt prógv fyri av- toftingarpolitikki fólka- floksins. Aftur eitt prógv fyri centraliserings-polit- ikkinum, eisini hjá ver- andi samgongu á legtingi. Nú kann tað vera so, at Tórshavn í stýrinum er ill umboðað, men tað er tað ikki í umsitingini, tí har sum skrivstovan hjá SEV lå i Vestmanna, er nú øll umsitingin flutt til Tórshavn. vanligi lenmóttakarin ikki í iva um. Legmaður harm- ast enntá um, at lenar- missurin ikki gjerdist sterri. Tað er ikki longur frá borgarligari síðu talan um hálvhjartaða konservat- ismu og í blóðið borið afturhald. Nei, nú floymir út yvir landið alt av tignar- og veldispellum hin mest frumkenda kon- servativisma, fyri ikki at nýta annað orð, sum tjóð- So har falla nakrar skattakrónur niður, sum ivaleyst mugu viga upp ímóti streymprísinum. Bæði á hesum økinum, har meguiga Tórshavn heldur seg gjalda nakað til bygdirnar, so eru tað bygdirnar, sum gjalda til alla umsitingina í Tórs- havn, og tað eru ikki smá- pengar, sum av hesum falla niður í Tórshavn 450 milliónir í skatta- pengum fella niður í Tórs- havn, sigur borgarstjórin í Klaksvík á fundi í komm- in man hava upplivað í so- kallaðari upplýstari tíð. Málini, ið keglast kann um politisku flokkana ímillum, eru óteljandi. Tó verða vit á hesum sinni at gera okkum greitt, at veljast skal ímillum meguleikan hjá ellum at liva fræls og frí í tí landi, Várharra hevur sett okkum í, ella hinvegin lata standa til og við eftir- komarum okkara verða heglað undir fótum eftir Síða 9 unufelagnum. So niður- støda min og veljarans må verða, at henda støda, sum fólkaflokkurin hevur tikið, er greið. Hon er samstund- is hættislig Økjan av streympris- inum úti um landið, vil máa steðið undan fiska- virkjum, vil ekja um tað vanliga húsarhaldið, vil ekja um útreiðslurnar hjá teimum veiku og gomlu. Við hóttan av slíkum slagi frá einum hóvligum fólkafloksmanni, sum Arnsteini Niclasen, er einki í væntu. Veljarar kring landið eiga at taka hesa hóttan álvarsliga, og við atkveðu síni til legtingsvalið 8. november vísa, at hóttanir frá fólkaflokkinum og centraliseringspolitikki teirra, góðtaka vit ikki. Hetta er ein avbjóðing. sum kann verða afturvíst við atkveðu tíni 8. ember nov- Sverre Midjord vild teirra rådandi. Vid ti upplysing, sum hóast alt er eftir manna millum, ivast vit ikki í, at frælsi og mannavirði aftur kann viga tungt í polit- isku ynskjum fólksins um aftur at kenna seg sum part av Fólkaheiminum Feroyar. Veljið tí flokkin, ið setir øll líka fyri lógini — veljið javnaðarflokkin. Logmaður vil hava islendsk og ensk lonarviðurskifti i Føroyum Tey sum vóru til hólmgongufundin millum Paula Ellefsen og Atla Dam i Læraraskulahøllini månakvøidid "ingu fyri fyrstu ferð eitt greitt svar frå Paula Ellefsen: »Okkara lønarlag er ov høgt — spyr bara islendingar og eingilsk- menn.« Hetta svar gav hann, tå ein fundariuttakari setti spurningin um, hví reallenarfallið var so stórt hjá arbeiðarum og starvsmonnum í hansara løgmanstid 1980 —84. Hann segði enntá týðiliga, at eitt av endamálum hansara, tá hann tók við sum legmaður, var at tálma lenarvekstrin hjá hesum bólkum. Vit takka Paula fyri, at hann endiliga vildi koma fram við, hvat hansara so- kallai »alternativi« politikkur gekk út uppá. Vit vita nú, at hansara fyrimyndir í lønar- og arbeidarapolitikki eru Margaret Thatcher og Albert Guðmundson, fíggjarmálaráðharri í Íslandi. So vita vit tað Sostatt fellur reallønin framvegis undir leiðslu Paula Ellefsen Ti er neyðugt at velja síðu: lonarfall X við lista B lønarvøkstur sum í 70 árunum X við lista C