leygardagur 20. oktober 1984síða 11

RS NE Nr. 123 — 20. oktober 1984 Henrik Old, valevni javnadarfloksins i Suduroy, skrivar: Sumbiar- bergholid I hesum døgum fer fram nakað sera legið á Sumbiarvegnum. Sumb- ingar og aðrir, ið koyra framvið, hava ringt við at trúgva sínum egnu eyg- um, at menn nú eru farnir undir at breiðka eitt strekki av vegnum til Sumbiar. Tað frættist samrådingar hava við eigara av einum haga- eisini, at verið parti um keyp av lendi til framhaldandi breiðkan av vegnum. Fyrst er hetta ein sera legin árstíð at fara undir vegaarbeiði á fjøllunum. Aðrastaðni í landinum verða vanliga slík vega- arbeiði steðgað um vetur- in. Harnæst má hetta kennast eitt sindur hug- stoytt fyri sumbingar, at man nú fer at breiðka veg- in til Sumbiar, nú sami maður sum umsitur vega- landsstýrinum og skuldi gera tunnil aftaná komandi val, setir ígongd eisini mál í vegabreiðkan og keypir lendi til framhald andi breiðkan Kann tað í dag vera nak ar sumbingur, ið droymir at hesir menn nakrantíð hava havt ætlan at um at gera berghol Ein tann stersti vandin við koyring til Sumbiar er og hevur altíð verið tann nógvi vindurin. Legið er, at tað kann broyta nakað uppá breiðka vegin vindmegina at Hetta er helst ov gamalt brúka til at nakað Henrik Old Ólavur Heinesen, valevni javnaðarfloksins í Eysturoy, skrivar: Okkum tervar Rætta nýskapan og fjølbroyttari vinnu Stersti parturin av okkara fiskiskapi fer nú fram á egnum sjógki. Hetta hevur skapt ávísar trupul- leikar. Fiskiokið er vorðið trengri, og fiskihættirnir hóska tí ikki saman. Fiskastovnurin verður ikki røktur, tá so er, alt ov nógvur ung- og gýtingar- fiskur verður veiddur. Ein orsek til hesar trupulleikar er tverrandi Tað kundi sæð út sum onkur av samgonguflokk- unum er samdur við Javn- aðarflokkin í, at uttan- landaskuldin er ov stór, vaksin og nógv og ov skjótt undir borgarliga landsstýrinum í mun til bruttotjóðarinntekuna. Tað, at onkur annar flokkur nú eisini fær eygu- ni upp fyri hesum vanda, kanning av okkara hav- eki, hvat fiskasløgum og fiskamongd viðvíkur. Fyri at loysa henda spurning krevjast hollar fiskiransóknir og hollur royndarfiskiskapur. Nú vita vit væl, at tílík- ar royndir hava verið og vera gjørdar, uttan nakr- an iva til litar, men um- steðurnar her eiga at gerast betri. Fiskaslegini og fiskamongdina hava vit. Spurningurin er, hvussu vit á besta hátt fáa fatur á hesum fiski, við hverjum skipasløgum, við hverjum fiskireiðskapi og undir hverjum eðrum best meguligum formi, og ikki minst hvussu vit best rekja henda okkara stovn. Ein uppgáva hjá okkara politikarum má vera, at geva t.d. Fiskirannsókn- arstovuni best meguligar umsteður at loysa henda og meguliga aðrar spurn- ingar. Hetta forarbeiðið, ið er so týdningarmikið fyri okkum í longdini, kemur tá at skapa betri megu- leikar fyri rættari ný- skapan og meira fjel- broyttari vinnu. Okkara flokkur — javn- aðarflokkurin — hevur hegni og dirvi at undir og stuðla nýskapan, tá hon er undirbygd og kemur tjóðini til góðar. Góðu veljarar, nú skulu vit aftur at velja løgting, og gera tit beinast í at velja okkara flokk — javnaðarflokkin. Leirvík, tann 18. oktober 1984 Ólavur Heinesen Jákup Birgir Mohr, valevni javnaðarfloksins í Sandoyar valdemi skrivar: Ílogupolitikkur fegnast vit um í javnaðar- flokkinum, tað lovar kan- ska fyri betri eftir valið. Tá vist verður á, at uttanlandaskuldin er logd i tiltøk, sum koma at gjalda hesa skuld aftur, kann ein deila hesa vón, tó tað í nógvum førum er meira enn ivasamt. Tá harra D.J. Thomsen, val- evni sambandsfloksins, heldur hesa uttanlanda- skuld vera ílagda her í Sandoyar valdømi, so må eg visa å, at tad er bert farið fram sum undantak- ið, ið våttar regluna, ti valdømid her eigur av samlaðu uttanlandaskuld- ini (frátikið landskassans) bert umleið 1-1,5 % herav, tó at 4-5% av fólkinum í Feroyum býr í hesum val- dømi. So missjavnt er bytt. Her hava vit — eins og bygdirnar flest — merkt meira til nei'ini frå Føroya Landsstýri, hesi borgar- ligu samgongu, sum helt upp á fimmoyruni til bygdirnar, men lat dálar- an rulla til vinir og kenn- ingar sínar. Ein av stóru ílogu-mis- tokum landsstýrisins er, at forðað varð flakavirkj- unum — okkara stóru arbeiðsplássum — at gera neyðugar iløgur í tiltøk bæði fyri at rationalisera og at umbyggja og í minni mát útbyggja, tí lands- stýrið segði, at yvirkapa- sitetur er, sum tó helst ikki finnist. Flakavirkini hava terv á at gera ílegur fara , alla tíðina, um tey skulu nekta vaksandi krøvini, sum okkara tíð stillar til hesa vinnu. Men hverjar ílegur er uttanlandaskuldin so farin til? Sjálvandi eru nakrar av hesum iløgum sunnar. annars verður synd í okk- um, men teir stóru hand- ilsbygningarnir í høvuds- staðnum hava nærum all- ar eitt til felags, at tær vaksa um innflutningin, vaksa um handils- og gjaldsjavnahallið. Og tað kann ikki hava verið ætl- an landsstýrisins? Ílegurnar í Norrønu. eru tær sunnar? Hon gongur við stórum kreppulånum? Ílegurnar i svartkjaftafiskiskipini — 3 í tali — tey ganga við sterstu kreppulánum? Tað visti landsstýrið, eftir at skipið var keypt. Lítið er sum borgar fyri, at hesar nevndu iløgur fara at minka um okkara uttanlandaskuld. Vit vita ikki enn, um kemikaliutangabátarnirog gastangabátarnir fara at standa seg og gjalda rentur og avdráttir sjálv- ir, men vit vóna tað. Eitt vita vit tó, at hesar iløgur eru sera stórar hver sær og viðfera sera stórar al- mennar sum privatar >ri- sici« fyri Føroyar, og hvørki íleguupphæddir ella veðahaldsupphæddir standa í nakran rimuligan mun til tey her skaptu ar- beiðsplássini. Her kostar hvert arbeiðsplássið einar 10 mill. kr. ella so saman- borið við flakavirkini, hvar hver millión-króna ílega skapar 4-5 arbeiðs- pláss í meðal. Ein kann illa vera prin- cipielt ósamdur við tað, Framhald á síðu 20