týsdagur 23. oktober 1984síða 5

Nr. 124 — 23. oktober 1984 tíðindablaðið Í túni helvitis — Gríma aftur við sterkari framforslu Gríma: Brendar brýr eftir Catherine Hayes. Tyding : Elin S. Jacobsen Leikstjóri: Egi Dam Palimynd og Jóanes S. Hansen Ljós: Áge Davidsen Hár og sminka: Róland Samuelsen Leikarar: Rosa á Rógvu, Birita Mohr og Elsa Jac- obsen -smíð: Tað eru ongar hetjur í sjónleikinum »Skirmish- es< hjá Catherine Hayes, ongir vinnarar, bara tap- arar Triggjar kvinnur í dýr- neyð senda ein svart- an boðskap út í tann myrka salin. Ongantið fyrr hava vit sæð ein so pessimistiskan, ein so re- alistiskan leik. Hálvur- annar tími í deyðans og forgarði, einari vanligari stovu í Liverpool ella í Havn Fyri stuttum sóu vit ein annan leik um ráðaleys nútíðarmenniskju, leikin hjá Arnold Wesker >Kær- leikans årstidir«. Persón- arnir í tí leikinum tosaðu og tosaðu. Men tað var meira einareða enn sam- reða. Orðini fóru sum erv- ar um pallin. Men tey raktu ikki. Og ofta fóru tey eisini framvið okkum áhoyrarum. Soleiðis er ikki í »Brendum brúm<. Her fer ikki eitt einasta orð til spillis. Hvert orð er ein eitraður ervur. Og hvert orð rakar. astu helvitis Noyðast sjálvi at taka støðu Skirmishes er á donskum skærmydsler, tað er sam- bært orðabókini smástríð, deiling. Á feroyskum hevur leikurin fingið heitið »brendar brýr<, sum betur enn enska heitið undir- strikar vónloysið. Ongin brúgv er at rýma eftir. Tað ger tó ongan mun, tí ongin sleppur at rýma. Uttan mamman, hon doyr. Og vit áhoyrarar. Vit sluppu út aftur í ljósu forhellina í Norðurlanda- húsinum. Við onkrum at þ i koma beinanvegin til ta nidurstødu, at soleidis er tað nú einaferð. Tað fær ikki verið ødrvisi. Livs- virðini, ja, hvar eru tey??? - pi RIÐ 83 i = annars plagar at spæla meiri livandi kvinnur, ger her ein heilskapaðan per- són, kensluleys, grá og speisk, men ikki eitt vet minni egoistisk enn systir- in Greta. Birita er nú í so góðari venjing sum sjón- leikari, at hon var ongan- tíð á veg yvir í teir leiklut- ir, hon oftast hevur spælt. Hetta er ikki fyrstu ferð, Rosa á Rógvu spælir ta líðandi, ótryggu kvinn- una. Hon fær eisini ein heilskapaðan persón burt- urúr Gretu, sum hverja rennur tær kalt niður eftir rygginum. Bæði her og eisini seinni sært tú hatrið skína úr eygunum hjá mammuni. Og við góðari sminku er eisini hesin per- sónurin eitt væl smurt hjól í helvitismaskinuni. Longur enn leikárið Pallmyndin er einfeld. Tey litríku baktjeldini hóska tó ikki væl til leik- in, men pynta annars sum so. Kann vera, tey eru Joan tosar alla tíðina sum um mamman longu er deyð og onki hoyrir. Hetta kemur henni aftur um brekku, tá mamman einastu ferðina leggur seg út í stríðið millum døturnar. Leikurin varar hálvan annan tíma uttan steðg. Hann endar sum hann byrjar. Klimax er, tá mamman talar. hugsa um. Ti Catherine Hayes tok ikki stødu fyri okkum. Gríma tók ikki stødu fyri okkum. Leikur- in er objektivur. Vit noyð- ast sjálvi at gera okkara subjektivu metingar. Tað veldst sjálvandi um, hvussu hver einstakur er, hvat kemur burturúr. Tey, sum trúgva uppá tað góða í menniskjanum, hava antin fingið ein skelk ella eru vorðin firtin. Vit hini eru ikki so hart rakt. Summi fáa sjálvandi ringa samvitsku. Tey harðastu Tramanskapur Gríma hevur improviserað nógv undir venjingini. Tey arbeiddu at kalla utt- an handritið í fyrstani, sum tey so við og við nærkaðust. Uttan at hava lisið leikin ber ikki til at siga, hvussu nógv Gríma hevur gjørt við hann. Men tað kann gera tað sama, ti úrslitið er gott. Birita Mohr er hin harða og kalda Joan, einsamall, hóast hon hev- ur ein mann, barnleys, vónsvikin. Birita, sum Uppvaskimaskinur — eisini elektroniskar Telefon 14949 Á Hálsi - 3800 Tórshavn Lýsið í Sosialinum ferð reisir seg, tá tey ótrú- liga herðu orðini hjá Joan hava sent hana í gólvið. Við onkrum heilt fáum undantøkum var spælið hjá teimum báðum sum tú kanst vænta og krevja av yrkissjónleikarum. Sam- anspælið var sterkt og tær brúktu væl alt gólvpláss- ið, sum var sett av til pall. Elsa Jacobsen er mam- man. Hon liggur í songini alla tíðina. Hon sigur bert nekur fá orð. Vit skulu ikki avdúka, hvat hon sig- ur. So nógv kann tó sig- ast, at hennara partur liggur ikki eftir í ellum tramanskapinum. Leikluturin er krevj- andi, men Elsa spælir hann sera, sera væl heilt út í æsir. Óhugnaligasta og sterkasta letan í leiki- num er, tá Joan setir seg at skriva kunngerðina um andlát mammunnar, tær vænta fer at doyggja hverja letu. Hon vendir baki til songina og sær ikki, mamman hevur latið eyguni upp og hyggur at henni. Men skjótt kennir hon eyguni. Mamman fær ikki brúkt orð sum Joan. Hon stingur við eygunum. Hetta er ein ótrúliga væleydnað sena. Tað neyðug. Eygað skal eisini hava okkurt. Í fyrsta um- fari tykist tað tó, sum eru hesi baktjøld listaverk fyri seg og ikki partur av heildini. Ljósini vera brúkt eitt sindur. Eina ferð er Joan í violettum ljósi og Greta í gulum. Báðir litir, sum ímynda fals og óreinleika. Tónleikur er ongin, men vit hoyra eina klokku ganga. Týðingin er á einum løttum máli og samrødur- nar virka náttúrligar. Ofta, tá tú sært sjónleik ella hoyrir útvarpsleikir, ógvast tú við: soleiðis tosa fólk ikki. Men ikki her. Grima hevur broytt tað, sum er serliga enskt í leik- inum, til feroyskt. Til dømis hevur mamman eft- irnavnið Johansen. Okk- urt er tó gloppið burturi- millum. Eg haldi til domis ikki, vit hava nakran ka- tólskan kirkjugarð í Fer- oyum. Hetta er so einasti leik- ur hjá Grímu í hesum leik- árinum. Men hjá teimum, sum síggja hann, fer hann at vara longur enn leikár- ið. Hegni Djurhuus Bent Faurby Bankaránið í Sævík Føroya Lærarafelag 3 Fimta Drekabókin um banka- rán Triggjar týddar barnabøk- ur komu út í síðstu viku Tann triðja er »Ban ið í Sævík<. Hon er Bent Faurby Karan donsk hevur skriv að og Petur Andreassen týtt Jankarånid í Sævik« er fimta Drekabøkin hjå Før ova Lærarafelag. Dreka bøkurnar eru ætlaðar ge un u fr 11-12 ár ftir »Bankaråni ið í Sævi k« er 80 sidur og kostar 65 kr heft og 84 mnbundin Myndirnar hevur ten Hoffmann gjert Kirs Pengar til ung listafólk Freistin at sekja um nýggja ferðastudningin hjá Dansk-Færesk Kultur- fond er úti 1. desember. Nýggi studningurin, 20.000 kr., verður latin feroyingi annað hvert år og dana annaðhvert. Stýr- ið fyri Dansk-Færesk Kul- turfond hevur avgjert, at hann fyrstu ferð, tað er í 1985, skal latast fer- oyingi. Í fyrsta umfari verður studningurin latin fýra ár. Tað vil siga, feroyingar fáa hann í 1985 og í 1987 og danir í 1986 og 1988. Nýggi studningurin er ætlaður ungum virkandi listafólkum, sum arbeiða við tónlist, myndlist, bók- mentum, listahandverki, sjónleiki ella filmi. Talan er um ferðastudning og skal hann brúkast til uppi- hald hjá feroyskum lista- fólki í Danmark og donsk- um í Feroyum. Endamálið við ferðini skal vera víðari útbúgving ella innblástur. Umsóknarfreistin er sett til 1. desember og skula umsóknir við upp- lýsingum um aldur, út- búgving, listarligt virki og endamålid við ferðini til Danmarkar sendast til Dansk-Færesk Kultur- fond, Statsministeriet, Chr. Borg Slot, 1218 Køb- enhavn K.