leygardagur 27. oktober 1984síða 15

ina >Regn í Hiroshima« aftir Tarjei Vesaas, ið hann sjálvur hevur um- sett. Tað er vert at minna á, hvussu ymiskir felags- skapirnir eru, sum nú hava tikið seg saman at arbeiða fyri friði: FOLK FYRI FRIÐI fyrireikaði kveldsetuna saman við Fríu Feroyum, Feroya Fólkaháskúla, Føroyskum Sosialistum, Kvinnum fyri Friði, Sosialistiskum Ung- mannafelag, Unga Tjó-- veldinum og Ungtempl- arasambandi Feroya. Tað er ógjerligt at nevna el, sum fram- førdu ella lótu tilfar til kveldsetuna. Men nakað, ið hugtók serliga nógv, var umboðið fyri Ung- templarasamband Føroya, ið steig fram og greiddi frá, hví hansara felags- skapur arbeiðir fyri friði. IOGT er ein altjóða felags- skapur, ið arbeiðir fyri rættvísi og menning. Tey gera eitt arbeiði fyri tey, sum eru fátek, svelta, liva í ófriði og angist. Hann endaði við orðun- Framhald av síðu 13 á við sjálvbodnari arbeiðs- megi. Tað gamla spírið var illa farið og gjørdi Anders An- dersen eitt nýtt úr rust- fríum sáli, við tí gamla sum fyrimynd. Alt timburarbeiðið við tilfari kostaði bert góðar 182 tús. kr. Várið eftir varð eitt hús gjert niðan fyri kirkjugarðin til olju- fýringina, sum hitaði luft- ina, áðrenn hon í rerum var leidd niðan í kirkjuna. Eisini vórðu stólar gjerdir uppi á loftinum, hampað varð rundan um, garður laðaður, trappusteinur gjørdur, og somuleiðis varð eitt støduplåss til bil- ar gjert. Hesi arbeiði gjørdu Carl og Edmund eisini. John Rasmussen gjørdi el-arbeidid. Hita- og ventilatiónsarbeiðið gjørdi Demich, meðan Svend Brimneim hevði projekterað. Tá alt arbeiðið var liðugt, var kostnaðurin komin upp á 392.954,81 kr. Tey, sum sótu í meinig- heitsráðnum, vóru: Elsbert Jacobsen, form., Henry Frederiksberg, kassam., Marjun Poulsen, Martha Johansen og Martin Frederiksberg. Kirkjutænarar Kirkjutænararnir hava óivað verið nógvir við Sjóvar kirkju, men her vísir tað seg at vera tor- ført at koma aftur í tíðina. Hvussuleiðis tað hevur verið við klokkara, er nokk so ógreitt, men tað er ym- iskt, sum bendir á, at tað er deknurin, ið hevur havt hetta undir hond. Carl á Flatutreð hevur sagt mær frá ymiskum viðvíkjandi Nr. 126 — 27. oktober 1984 [| tidindabladid Håskulanæmingarnir framførdu leikin, sum tey gjørdu herfyri, tå tey arbeiddu vid evninum fridur Stranda bygd. Hann segði millum annað, at tå Símun á Hevdanum var deknur, tá hevði hann við ringing- ina at gera. Karl á Hevd- anum, sonur Símun, fór sum smádrongur ella hálv- vaksin inn til Sjóvar at ringja, og hann er feddur 1880-81. Ta einu ferðina, teir skuldu á flot, kundi Karl ikki koma við, tí hann hevði lovað at ringt fyri einum úr Skálabotni, sum skuldi jarðast. Tá tað verður siður at ringja 3 ferðir, tað má vera stutt fyri aldarskiftid, sigur Símun tað frá sær, og hann røkir hetta starv til hann doyr. Aftaná Jóan Dávid kemur abbasonurin við sama navni. Kortini hevur Palli úti í Stovu ringt eitt stutt tíðarbil millum hesar báðar, og helst eisini tá sonurin Jóan Dávid hevur verið til skips. Jóan Dávid doyr í mars mánaða 1977, og tekur bróðurin Erhard við sum klokkari og er hann tað enn. Tann triðji bróð- urin, Dánjal, hevur eisini ringt, tá hinum hava bor- ist frá. Deknar Tann fyrsti, sum eg veit við vissu at hava verið deknur, er Símun á Hevd- anum. Nær hann hevur tikið við hesum starvi, veit eg tó ikki, men hann kom út á Strendur at handla millum 1872 og 74. Hann er deknur til hann doyr ár 1900. Frá 1900 til 1917 er Jógvan á Lag deknur, eg haldi meg hava hoyrt, at hann eisini var deknur áðrenn Símun. 1917 18 er eingin fastur deknur, men har lesa m. a. Jógvan Poulsen, Jóhan í Stovugerði og Jóhan úti á Trød. Í 1918 verður Johan Poulsen deknur, og hetta starv røkir hann i samfull 50 år. I 1968 fer hann frå, og sonurin Hjalgrim Poul- sen kemur i hansara stad, og tað er hann enn. Aðrir, sum hava rekt deknastarvið, meðan Hjal- grím og Jóhan Poulsen hava verið burturstaddir, eru Carl Andreasen á Flatutrød, Edmund í Garði, Jákup Kass, Petur Joensen (Petur hjá Niklasi), og Kristoffer Nielsen í Selvindi. Organistar Fyrr varð sálmabókin hjá Kingo brúkt, men í 1912 fóru teir at brúka ta nýggju sálmabókina, Psalmebog for Kirke og Hjem. Árið eftir, í 1913, kom tað fyrsta orglið. Fyrsti organistur Mari- anna uppi á Lag, seinni gift við Kristiani út á Treð. Hon hevði lært at spæla út á prestagarð- inum á Nesi. Systkini Jákup, Chr. og Essan spæla tó eisini. 1. jan. 1933 verður Chr. Hej sett- ur sum organistur við Sjóvar kirkju, og rekir hann hetta starv til 1976, tá Amundur Berthelsen tekur við. Tá Chr. Hej og Amund- ur Berthelsen hava verið burturstaddir, hava Sand- ur Danielsen, Edm. í Garði Síða 15 um hjá Gandhi: Tað er eingin vegur til frið friðurin er vegurin rj 7 Vit vilja frid | Tó ósamd vidhvørt um lítið og lætt tjakast um rangt og rætt vilja vit eitt nýtt skeið eina atomfría leið Tað ið vit kunnu vit vilja gera andstøduna herða bera fram skilagóð | orð stoðgast má vitleyst morð Lat okkum savnast oll vit smáu fólk fylkjast í stóran bólk ei oyða okkara jorð verjast má alt sum grør Steinbjørn B. | Jacobsen | og Svend Petersen spælt. Fyrsta orglið kom sum sagt í 1913. Í 1954 verður eitt nýtt keypt, og tað gamla verður selt til Jonu Johansen úti á Treð 7. mars 1976 verður eitt nýtt pípuorgul tíkið í nýtslu. Tað er Verland Jo- hansen, sum hevur gjert tað, og kostaði tað 106.000 kr Tað gamla orglið fór til Fugloyar Tað er so lætt at vera høgravendur! sigur Hallstein Sigurðsson, valevni javnaðarfloksins í Suðurstreymoy Samreða við Hallstein Sosialurin hevur aftur havt samreðu við Hall- stein, valevni SUS. Hvat helur tú um ta stóru > høgravendingina, sum er farin fram hesa seinastu tidina? — At vera høgravendur er altå tann lættasti måtin at vera politiskt »sann- førdur« uppå. Tað er bert at lura eftir, hvat teir »royndu« og „beturvitandi< siga. Og at lata alla ábyrgd upp í hendurnar á teimum. Tað er bara at finna sær ein leiðara, sum sigur tær, hvat tú skalt halda og gevur tær ordrar, sum tú gert eftir — uttan at spyrja hvi. Meðan teir »storu« fyrst og fremst gera arb- eiðið fyri sína egnu skuld. Egoisma — Men teir siga jú eisini, teir vilja gera tað besta fyri samfelagið? — Tá teir tosa um sam- felagið, tosa teir ikki um øll.æ Tann høgravenda de- finitiónin upp á ein sam- felagsborgara hevur ju al- tid verid: Ein, sum eigur. T.v.s. at tey løag- lentu, gomul, sjúk og onnur, sum ikki framman- undan eru væl fyri, als ikki eru íroknað teirra »samfelag«. Tað samfel- ag, sum teir vilja arbeida fyri, er samansett av teim- um sjålvum og teirra vin- um og kenningum. Hetta er tad, sum vid eðrum orðum verður rópt EGOISMA. »Hol« í lógirnar Hallstein sigur víðari: Í grundini er tað skeivt at siga, at tann vanligi høgravendi arbeið- ir fyri ti, hann tryr uppå. Tað snýr seg bara um at lata, geva »stOru« alt. Tað snýr seg um at gera »hol« í lógirnar, sum hesir einstaklingar kunnu brúka at ríka seg upp av. Hetta gevur teimum millum annað møguleika at sleppa undan skatti, og annars gera sum teimum lystir best Men vit eiga at minn- ast, at tá teri gera soleiðis, so taka teir sær rættindi frá almenninginum. Og tå teir sleppa undan skatti, so sleppa vit ell at gjalda hann fyri teir! Framhald á síðu 23