fríggjadagur 14. apríl 2000síða 5
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
9
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 54 - 14. apríl 2000
8
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 54 - 14. apríl 2000
Samskiftið millum liðini betrast
SVEINUR TRÓNDARSON
OG JENS KRISTIAN VANG
Stutt eftir klokkan seks mik-
udagin fekk Alarmsentral-
urin boð um, at ein heldur
enn ikki ógvuslig ferðslu-
vanlukka var hend skamt frá
vindmátaranum á vegnum
inn móti Sundi, og lítla løtu
eftir, vóru øll, sum skuldu
vera við í venjingini, sum
tað nú einaferð var, farin til
verka.
Tey vistu bara ikki av, at
talan var um eina venjing,
og tí arbeiddu tey sum talan
var um eina veruliga van-
lukku, og tað var júst ætl-
anin.
Tyrlur, sjúkrabilar,
løgregla og sløkkilið
Tað var ikki eiti á apparat,
sum var sett saman í sam-
bandi við venjingina.
Tað eru tey fægstu okk-
ara, sum hugsa um, hvussu
nógv skal skipast og sam-
skipast, tá ein vanlukka
hendir, men hóast talan var
um fleiri ymisk lið, sum
skuldu setast í gongd, so
gekk tað kortini skjótt fyri
seg.
Níggju minuttir eftir, at
boðini vóru komin Alarm-
sentralinum í hendi, var
fyrsti bilurin komin á staðið
og tað var ein lítið tespilig
sjón í bíðaði teimum har.
Ein bilur stóð eftir øðrum
kjafti upp móti autoverjuni
og í honum sótu trý fólk
fastkleimd.
Hin bilurin, sum var við í
ferðsluóhappinum, var ikki
so heppin, tí hann var farin
á bláman og var sokkin.
Men ikki nóg mikið við
tað. Ein persónur, sum var
Sløkkiliðsmenn í holt við
at skera takið av bilinum,
fyri at sleppa framat teim-
um, sum sótu fastkleimd í
bilinum
Sjúkrabilarnir stóðu til
reiðar at flyta fólkini á
Landssjúkrahúsið ...
»Ferðsluvanlukkan« hendi
einar 500 metrar frá
vindmátaranum, sum
stendur við vegjaðaran á
vegnum inn móti
Kaldbaksbotni. Eitt pláss
við sera nógvari ferðslu ...
Beint eftir klokkan
seks fekk Alarm-
sentralurin boð
um eina ferðslu-
vanlukku beint
norðan fyri vind-
mátaran á Kald-
baksvegnum. Tí-
betur var hesaferð
talan um eina
venjing, og fyri-
reikararnir eru
væl nøgdir við
»úrslitið«. – Men
eg haldi, at sam-
skiftið millum tey,
sum eru við eigur
at vera bøtt, sigur
Hans Dávid Han-
sen
við í ferðsluóhappinum var
so skelkaður, at hann helt
til beins niðan í hagan, har
hann seinni rendi seg fastan
í eini rás, og haðani slapp
hann ikki vekk aftur, uttan
við hjálp frá tyrluni.
Gekk sera væl
Tá vit hósdagin tosaðu við
Hans Dávid Hansen, sum
saman við Jógvani Jensen
og Jón Klein Olsen hevði
reikað fyri venjingini, lat
hann væl at.
– Jú, eg haldi, at alt gekk
upp á stás. Vit fingu roynt
nógv, og tá fleiri av teimum,
sum vóru »til arbeiðis« ikki
uppdagaðu, at talan var um
eina venjing fyrr enn hon
var komin væl áleiðis, tá er
fyrireikingararbeiðið væl-
eydnað, sigur Hans Dávid.
Hann greiðir frá, at enda-
málið við venjingini er, at
síggja hvussu tey ymsiku
liðini arbeiða og samar-
beiða og tað vísti seg at
ganga sera væl. Venjingin
var eftirmett beint eftir at
hon var liðug, og sambært
Hans Dávidi vóru allir part-
ar sera væl nøgdir við av-
rikið.
– Tann reyði tráðurin til
eftirmetingina var, at venj-
ingin var væleydnað og at
»vanlukkan« var sera real-
istisk, greiðir Hans Dávid
frá.
Samskiftið betrast
Men hóast venjingin gekk
væl, og allir partar vóru
nøgdir, so var kortini okkurt
at fílast á.
Í hesum føri er tað sam-
skiftið millum liðini, sum
Hans Dávid heldur, at
strembað eigur at vera fram
ímóti verður bøtt.
– Tað er ein trupulleiki,
at liðini ikki kunnu tosa
saman beinleiðis, og tað
eiga vit at arbeiða framí-
móti, sigur Hans Dávid
Hansen.
Hann heldur, at tað í hes-
um samskiftistíðum, átti at
verið møguligt, at funnið
eina brúkiliga skipan, sum
allir partar kundu fingið
gagn av.
– GSM-skipanin er nú her
og tað er kanska ein gongd
leið, sigur Hans Dávid og
leggur dent á, at talan bert
er um eitt hugskot.
Hann vísir á, at løgreglan
hevði samband við tyrluna
um VHF, og tann skipanin
virkaði væl.
– Vit á branstøðini royndu
fyri fyrstu ferð at hava sam-
band við kavarar okkara,
sum fóru niður til bilin, og
tað riggaði serstakliga væl.
Teir samskiftu eisini sína-
millum á sama hátt, og tað
er munandi framgongd
sammett við, at teir fyrr
brúktu tekin og fingramál,
so at siga, greiðir Hans Dáv-
id frá.
Men um samskiftisviður-
skiftini verða broytt, og í
fall, nær, er ikki gott at vita.
Boðini um, at tað hevði
verið rætt, at gjørt nakað við
júst tann partin av bjarg-
ingararbeiðinum, er farin.
Og fyri okkum onnur,
sum skulu líta á bjargingar-
skipaninar, er tað gott at
vita, at tað er ein skipan,
sum virkar.
Tyrlan hjá Atlantsflogi
sveimar yvir tveimum
løgreglumonnum. Upp-
gávan hjá tyrluni var at
fáa ein mann, sum
fjálturstungin var rýmdur
av staðnum, og sum hevði
gingið seg fastan í
haganum ...
– Venjingin eydnaðist sera
væl, sigur Hans Dávid
Hanse, sum saman við
øðrum hevði fyrireikað
venjingina. Fjølmiðlarnir
vóru bodnir við fyri at
síggja hvussu leikur fer tá
arbeitt verður. Og synd er
at siga, at tað sær tespiligt
út ...
Vælkomin
inn á gólvið
DRÚGVUR LEYGARDAGUR
Í MÓTASKÁLANUM
Opið er til kl. 17.00
Leygardagin lata vit
÷10%
av øllum jakkum
Páskastásið
til ta ungu kvinnuna
Sosialurin - 311820
TILBOÐ
TILBOÐ
Sosialurin - 311820
Vit hava opið
til kl. 17.00
leygardagin!
Antik velour
til dúkar o.s.fr.
fæst í
20 ymiskum litum
150 cm. breitt
BERT
kr. 30,-
pr. m.